ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΗ

(Μαρ. 8:34-38,9:1 – Ματ.16:24-28 – Λουκ.9:23-27)

Ἀκολουθώντας τό Χριστό

ὑπό ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

Καλοκαίρι. Τρίτο ἔτος δημοσίου βίου τοῦ Κυρίου, λίγο πρίν τήν Μεταμόρφωσή Του. Ὁ Χριστός βρισκόταν στά μέρη τῆς Καισάρειας τοῦ Φιλίππου (Ματ.16:13). Καί «ἐνημέρωνε» τούς μαθητές Του ὅτι ἦταν θέλημα Θεοῦ νά ἀνεβεῖ στήν Ἱερουσαλήμ καί νά σταυρωθεῖ (Ματ.16:21). Καί βλέποντας ὅτι Τόν ἀκολουθοῦσε πολύς κόσμος (ἀπό περιέργεια…!), καί γιά νά μήν ἔχει αὐτός ὁ κόσμος τήν ψευδαίσθηση, ὅτι ἀκολουθεῖ τόν Χριστό, ὅτι κάνει καί αὐτός γιά τόν Χριστό, κάλεσε ὅλον αὐτόν τόν κόσμο κοντά Του, μαζί μέ τούς μαθητές Του (Μαρ. 8:43), καί τούς προσγείωσε….! Τούς ἐξήγησε ὅτι ἀκολουθία τοῦ Χριστοῦ συνδυάζεται μέ θάνατο· «ἐν ψυχρῶ» ἐκτέλεση τοῦ τρελοῦ θηρίου πού λέγεται «ἐγωϊσμός, πού τά θέλει ὅλα δικά του. Τούς εἶπε: «Ὅστις θέλει ὀπίσω Μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθείτω μοι» (Μαρ. 8:34). Ἄς δοῦμε ἀναλυτικά.

«Ὀπίσω μου ἐλθεῖν», εἶπε ὁ Χριστός (Μαρ. 8:34). Δέν «θέλει» νά βαδίζουμε μπροστά Του ( νά εἴμαστε ἐμεῖς οἱ ὁδηγοί Του) οὔτε δίπλα- δίπλα, γιατί δέν εἴμαστε ἰσάξιοί Του, ἀλλά «θέλει» νά Τόν ἀκολουθοῦμε (ὅπως ὁ μαθητής ἀκολουθεῖ τόν δάσκαλό του) γιατί αὐτή εἶναι ἡ θέση μας. Ὄχι βέβαια ὅτι ὁ Χριστός «φοβᾶται» μήπως χάσει τήν «ἀρχηγία» Του ἤ τή δόξα Του, ἀλλά γιατί αὐτό (νά Τόν ἀκολουθοῦμε) εἶναι τό συμφέρον μας. Γιατί, ὅταν εἶσαι μπροστά Του τότε δέν ἀκολουθεῖς τή Ζωή, ἀλλά ἀπομακρύνεσαι ἀπό τή Ζωή, καί πέφτεις στό θάνατο. Δέν ἀκολουθεῖς τό Φῶς, ἀλλά ἀπομακρύνεσαι ἀπό τό Φῶς καί πέφτεις στό σκοτάδι, ὅπως ἀκριβῶς ἔγινε μέ τόν Ἑωσφόρο: Ἔθεσε τόν ἑαυτό Του πάνω ἀπό τόν Κύριο, γι’ αὐτό καί αὐτοκαταστράφηκε. «Ὕπαγε ὀπίσω Μου σατανᾶ» (Ματ. 4:10) εἶπε ὁ Χριστός στόν διάβολο, ὅταν πάλευε μαζί Του στήν ἔρημο. Δέν ἐννοοῦσε νά ἐξαφανισθεῖ ἀπό μπροστά Του, ἀλλά νά πάρει τή σωτήρια θέση πού τοῦ ἀνήκει: Πίσω ἀπό τό Χριστό. Μόλις ὁ διάβολος ἄκουσε ἕνα τέτοιο πρᾶγμα, ἐξαφανίσθηκε ἀπό τό Χριστό (Ματ. 4:11) γιατί σάν ὑπερήφανος πού ἦταν, δέν ἀνεχόταν τέτοιο πρᾶγμα!

Ὅταν ὁ Πέτρος ἄκουσε ἀπό τό Χριστό ὅτι εἶναι θέλημα Θεοῦ νά πάει (ὁ Χριστός) στά Ἱεροσόλυμα καί νά σταυρωθεῖ (Ματ. 16: 21), ὁ Πέτρος Τόν πῆρε ἰδιαιτέρως κι ἄρχισε νά Τόν ἐπιπλήττει: «Λυπήσου τόν ἑαυτό Σου, Κύριε! Δέν πρέπει νά γίνει σέ σένα τέτοιο πρᾶγμα!» (Ματ. 16:22). Τό ἴδιο ἔκανε ὁ Χριστός καί στόν Πέτρο. Τόν ἐπέπληξε γι’ αὐτή τήν «συμβουλή» πού τόλμησε καί Τοῦ ἔδωσε! Τοῦ εἶπε τά ἴδια λόγια πού εἶπε καί στόν διάβολο (Ματ. 4:10): «Ὕπαγε ὀπίσω Μου, σατανᾶ»[1] (Μαρ. 8:34). Σάν νά τοῦ ἔλεγε: «Αὐτή τή στιγμή μιμήθηκες τό σατανᾶ! Στάθηκες μπροστά ἀπό Μένα! Σέ προσκαλῶ λοιπόν νά ἔρθεις στή θέση πού σοῦ ταιριάζει!»

«Ὅποιος θέλει νά σώσει τή ζωή του, θά τή χάσει» (Μαρ. 8:35). Ὅποιος θέλει νά εἶναι μπροστά ἀπό τό Χριστό, ὅποιος ὑπηρετεῖ τίς ἐπιθυμίες τοῦ (ἁμαρτωλοῦ) ἑαυτοῦ του, αὐτός θά χάσει τόν ἑαυτό του, γιατί θά τόν ὁδηγήσει στήν αἰώνια Κόλαση. Ἀντίθετα «ὅποιος χάσει τή ζωή του ἐξαιτίας Μου καί ἐξαιτίας του Εὐαγγελίου, αὐτός θά τή σώσει» (Μαρ. 8:36). Ὅποιος ἀκολουθεῖ τό Χριστό, θυσιάζοντας πρός χάρη Του τίς κοσμικές του ἐπιθυμίες, αὐτός θά κερδίσει τήν αἰώνια ζωή. «Χάνει» τήν παροῦσα ζωή, ἀλλά κερδίζει τήν αἰώνια ζωή. «Στενή ἡ πύλη καί τεθλιμμένη ἡ ὁδός ἡ ἀπάγουσα εἰς τήν Ζωήν» (Ματ. 7:14). Εἶναι στενή ἡ ὁδός, γιατί ὁ ἄνθρωπος σηκώνει τόν σταυρό του. «Πλατεῖα ἡ πύλη καί εὑρύχωρος ἡ ὁδός ἡ ἀπάγουσα εἰς τήν ἀπώλειαν» (Ματ. 7:13). Εἶναι πλατεῖα ἡ ὁδός, γιατί ὁ ἄνθρωπος ἀκολουθεῖ τίς ἐπιθυμίες του.

– Βαρι ζωή σου, Γέροντά μου, θέλω κι γ ν σωθ, δν πάρχει λλος δρόμος; Ρώτησε ὁ Ν. Καζαντζάκης ἕναν Ἁγιορείτη ἐρημίτη, τόν Μακάριο τόν Σπηλαιώτη.

– Πι βολικός; καμε σκητς κα χαμογέλασε μ συμπόνια.

– Πι νθρώπινος, Γέροντά μου.

νας μονάχα δρόμος!

– Πς τν λέν;

νήφορο! Ν’ νεβαίνεις να σκαλί, π τ χορτασμ στν πείνα, π τν ξεδιψασμ στ δίψα, π τ χαρ στν πόνο, στν κορφ τς πείνας, τς δίψας, το πόνου κάθεται Θεός. Στν κορφ τς καλοπέρασης κάθεται Διάβολος. Διάλεξε! (Ν. Καζαντζάκη, «Ἀναφορά στόν Γκρέκο»).

«Ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ βιάζεται» (Ματ. 11:12), θέλει βία, ἀγώνα, γιά νά τήν ἀποκτήσεις. «Καί βιασταί (=ἀγωνιστές) ἁρπάζουσιν αὐτήν» (Ματ. 11:12). Δέν λέει «ἀποκτοῦν αὐτήν», ἀλλά «ἁρπάζουσιν αὐτήν». Καί ἁρπάζεις κάτι, ὅταν τό λαχταρᾶς, ὅταν τό κυνηγᾶς, ὅταν τό ἐπιδιώκεις! «Κατακτᾶς» λοιπόν τή Βασιλεία Του μέ τόν ἀγώνα σου, μέ τόν κόπο σου, μέ τή θυσία σου. Ἤ μήπως δέν ἀξίζει;

[1] Σατανᾶς εἶναι αὐτός πού εἶναι ἀντίθετος μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ὁ Πέτρος ἐκείνη τή στιγμή εἶπε κάτι πού ἦταν ἀντίθετο μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, γι’αὐτό καί ὁ Θεός τόν εἶπε σατανᾶ. Ὅμως ὁ Πέτρος ἐκείνη τή στιγμή ἦταν ἀντίθετος (καί μέ καλή πρόθεση). Ἀντίθετα ὁ διάβολος εἶναι πάντοτε ἀντίθετος μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ (καί μέ κακή πρόθεση) γι’αὐτό καί εἶναι ὁ ἕνας καί μοναδικός σατανᾶς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s