ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ΛΟΥΚΑ

Ἡ Παραβολή τοῦ σπορέα

(Λουκ.8:5-16 & Ματ.13:1-15 & Μαρ.4:1-20)

Ὁ γεωργός καί τό χωράφι

ὑπό ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

Ἡ παραβολή αὐτή εἰπώθηκε ἀρχές τοῦ πρώτου ἔτους τοῦ δημοσίου βίου τοῦ Κυρίου. «Ὁ Ἰησοῦς ἐπῆγε καί ἐκάθησε στήν παραλία (τῆς Καπερναούμ). Καί πολύ γρήγορα συγκεντρώθηκαν κοντά Του πλήθη πολλά. Ἀναγκάσθηκε, λοιπόν, νά μπεῖ σέ πλοῖο. Καί ἐνῶ ὅλος ἐκεῖνος ὁ κόσμος στεκόταν στό γιαλό, αὐτός ἀπό τό πλοῖο τούς εἶπε πολλά, χρησιμοποιώντας διάφορες παραβολές» (Ματ. 13:1-3). Καί ἀπό ἐκεῖ εἶπε καί τήν παραβολή αὐτή. Σημειωθήτω ὅτι στά χρόνια τοῦ Χριστοῦ (καί μέχρι τελευταῖα) ἡ σπορά τοῦ σιταριοῦ δέν γινόταν, ὅπως γίνεται σήμερα (μέ γεωργικά μηχανήματα). Τότε τά χωράφια τά ὄργωναν μέ τά ζῶα, ἐνῶ ἡ σπορά γινόταν μέ τό χέρι καί μέ ἰδιαίτερη τέχνη, ὥστε ὁ σπόρος νά πέφτει σέ ὅλες τίς μεριές καί μάλιστα συμμετρικά. Καί αὐτή τήν εἰκόνα εἶχαν στό μυαλό τους οἱ Ἰουδαῖοι, ὅταν ἄκουγαν ἀπό τό Χριστό τήν παραβολή αὐτή.

Ὅμως ὁ γεωργός πρίν σπείρει τό χωράφι, τό προετοιμάζει· τό καθαρίζει· βγάζει τίς πέτρες, τά ἀγκάθια· τό ὀργώνει, καί μετά τό σπέρνει. Κανένας δέν σπέρνει σέ ἀπροετοίμαστο χωράφι. Καί ὅμως ὁ Χριστός στήν παραβολή αὐτή μᾶς παρουσίασε ἕναν γεωργό, πού ἔσπερνε σέ ἀπροετοίμαστο χωράφι! Ὄχι βέβαια τυχαῖα! Γιατί ὁ γεωργός στήν παραβολή αὐτή εἶναι ὁ Ἴδιος ὁ Χριστός, ἐνῶ χωράφι εἶναι ἡ ψυχή μας. Καί ἡ προετοιμασία τῆς ψυχῆς μας (γιά νά δεχθεῖ τό σπόρο) εἶναι θέμα δικό μας καί ὄχι τοῦ Χριστοῦ, πού δέν ἐπεμβαίνει στά «προσωπικά» μας. Ἐμεῖς, ἀπό μόνοι μας θά πρέπει νά βγάλουμε ἀπό μέσα μας τίς πέτρες καί τά ἀγκάθια, ὥστε νά δεχθοῦμε τό σπόρο. «Ἑτοιμάστε τήν ὁδόν τοῦ Κυρίου· κάμετε ἴσιο τόν δρόμο Του» (Ματ. 3:3).

Ὁ γεωργός «καθώς ἔσπερνε, μερικοί σπόροι ἔπεσαν στόν δρόμο, ἄλλοι ἔπεσαν στίς πέτρες, ἄλλοι ἀνάμεσα σέ ἀγκάθια, ἄλλοι ὅμως ἔπεσαν σέ γόνιμο ἔδαφος» (Λουκ. 8:5-8). Ὁ γεωργός ἤθελε βέβαια ὅλοι οἱ σπόροι νά πέσουν σέ γόνιμο χωράφι, ἀλλά δέν ἔπεσαν, γιατί τό χωράφι δέν ἦταν ὅλο γόνιμο. Καί ὁ Χριστός στή συνέχεια ἐξήγησε στούς μαθητές Του: «Οἱ σπόροι πού ἔπεσαν στό δρόμο, εἶναι ἐκεῖνοι πού ἄκουσαν τό λόγο τοῦ Θεοῦ ἔρχεται ὅμως ὕστερα ὁ διάβολος καί τόν παίρνει ἀπό τίς καρδιές τους, γιά νά μήν πιστέψουν» (Λουκ. 8:11-12). Ὁ Χριστός δέν λέει τυχαῖα, ὅτι οἱ σπόροι ἔπεσαν στό δρόμο καί ὄχι στό νερό ἤ στό ξύλο. Ἤθελε μέ αὐτή τήν εἰκόνα νά μᾶς παρουσιάσει τόν τύπο τοῦ ἀνθρώπου, πού ἔχει κάνει τήν καρδιά του δημόσιο δρόμο· «ἐλεύθερη διάβαση». Ὅποιος θέλει μπαίνει καί ὅποις θέλει βγαίνει. Μπαίνει καί ὁ σπόρος τοῦ θείου λόγου, ἀλλά μπαίνει καί ὁ διάβολος καί καταβροχθίζει τόν σπόρο!

«Οἱ σπόροι πού ἔπεσαν στό πετρῶδες ἔδαφος, εἶναι ἐκεῖνοι πού, ὅταν ἀκούσουν τό λόγο, τόν δέχονται μέ χαρά, δέν ἔχουν ὅμως ρίζα· γι’ αὐτό καί πιστεύουν γιά λίγο καί, ὅταν ἔρθει ὁ καιρός τῆς δοκιμασίας, ἀπομακρύνονται» (Λουκ. 8:13). Εἶναι αὐτοί πού δέχονται τό λόγο τοῦ Θεοῦ μέ πρόσκαιρο, ἐξωτερικό (ὄχι ἐσωτερικό) ἐνθουσιασμό· «ὡραῖα, ὡραῖα!», λένε· μετά ξεφουσκώνει ὁ ἐνθουσιασμός καί γίνονται σάν τά κίτρινα φύλλα πάνω στό δένδρο, πού μέ τό ἀεράκι, ἀποκόβονται ἀπό τό δένδρο καί ἐξαφανίζονται!

«Οἱ σπόροι πού ἔπεσαν στ’ ἀγκάθια εἶναι ἐκεῖνοι πού ἄκουσαν τό λόγο, συμπορεύονται ὅμως μέ τίς φροντίδες, μέ τόν πλοῦτο καί τίς ἀπολαύσεις τῆς ζωῆς, πνίγονται ἀπ’ αὐτά καί δέν καρποφοροῦν» (Λουκ. 8:14). Οἱ σπόροι γιά νά πιάσουν θέλουν καί τή φροντίδα μας· νά τούς ποτίζουμε καί τά σχετικά, ἀλλιῶς δέν καρποφοροῦν. Ἔτσι γίνεται καί μέ τό λόγο τοῦ Θεοῦ: Ὅταν ἁπλά τόν ἀκοῦμε, χωρίς νά τόν «ποτίζουμε», χωρίς δηλαδή νά φροντίζουμε νά τόν κάνουμε πράξη, βίωμα, μέ τήν προσευχή μέ τήν μελέτη, δέν φέρνει ἀποτέλεσμα. Καί δέν εἴμαστε ἀθῶοι ἐνώπιον τοῦ Χριστοῦ γι’ αὐτή μας τήν ἀμέλεια· ἀφήσαμε καί ξηράθηκε μέσα μας ὁ σπόρος τοῦ θείου λόγου!

«Μέ τόν σπόρο πού ἔπεσε στό γόνιμο ἔδαφος, ἐννοοῦνται ὅσοι ἄκουσαν τό λόγο μέ καλή καί ἀγαθη καρδιά, τόν φυλᾶνε μέσα τους καί καρποφοροῦν μέ ὑπομονή» (Λουκ. 8:15). Ὁ σπόρος αὐτός καρποφορεῖ, ὄχι ἐπειδή ἁπλά ἔπεσε σέ γόνιμο χωράφι, ἀλλά ἐπειδή φροντίζεται με ὑπομονή (Λκ. 8:15)· ἐπειδή δημιουργοῦνται οἱ κατάλληλες συνθῆκες, προσευχή, καθαρή ζωή καί τά σχετικά. Διαφορετικά ὁ σπόρος δέν φέρνει καρπό. (Ἔτσι γίνεται καί μέ τό σπόρο τοῦ σιταριοῦ: Δέν ἀρκεῖ νά πέσει σέ γόνιμο χωράφι καί μετά τέρμα. Ὁ γεωργός θά πρέπει νά ρίξει λίπασμα καί τά σχετικά). Ὅλα χρειάζονται ἀγώνα καί ὑπομονή!

Ὁ Χριστός ἐξακολουθεῖ νά σπέρνει· σπέρνει καί στό δικό μας χωράφι. Καί θέλει ὁ σωτήριος σπόρος Του νά πέφτει πάντα σέ γόνιμο χωράφι γιά νά φέρει πολύ καρπό. Ἄς κάνουμε λοιπόν τήν καρδιά μας γόνιμο χωράφι. Ἄς ἀγωνιζόμαστε ἰσόβια καί μέ ὑπομονή πρός χαρά τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s