ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ

(Ματ. 4:12-17)

ὑπό ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

«Μετανοεῖτε

Ὁ Ἰησοῦς, ὅταν ἄκουσε ὅτι Ἰωάννης φυλακίσθηκε, «ἐπῆγε καί ἐγκαταστάθη στήν Καπερναούμ» (Ματ. 4:13). Καί «ἀπό τότε ἄρχισε ὁ Ἰησοῦς νά κηρύττει» (Ματ. 4:17) ἐπισήμως στήν περιοχή τῆς Γαλιλαίας, καθώς προεῖπε ὁ Ἡσαϊας (Ματ. 4:14-16). «Μετανοεῖτε, ἤγγικεν γάρ ἡ βασιλεία τῶν Οὐρανῶν», ἔλεγε στό κήρυγμά Του (Ματ. 4:17). Ἄς δοῦμε λοιπόν τί πρᾶγμα εἶναι αὐτή ἡ μετάνοια, πού κήρυξε ὁ Ἰησοῦς.

«Μετανοεῖτε» παράγεται ἀπό τήν πρόθεση «μετά» καί τό ρῆμα «νοῶ», πού κατά λέξη σημαίνει «νοῶ-μετά»· σκέπτομαι, συνειδητοποιῶ ἐκ τῶν ὑστέρων, ὅτι αὐτό πού πρίν ἔκανα καί τό θεωροῦσα σωστό, τώρα, ἐκ τῶν ὑστέρων βλέπω ὅτι εἶναι ἁμαρτία, γι’αὐτό καί δέν θά τό ξανακάνω. Ὅπως ἀκριβῶς γίνεται καί μέ τόν μεθυσμένο ἄνθρωπο.

Σάν μεθυσμένος, ἔχει βέβαια τό μυαλό του, ἀλλά αὐτό τό μυαλό πού ἔχει, εἶναι πρός στιγμή θολωμένο ἀπό τό κρασί. Γι’ αὐτό δέν μπορεῖ νά ἐλέγξει τόν ἑαυτό του. Θά ἔχετε ἰδεῖ πῶς περπατάει· πηγαίνει πέρα-δῶθε, μπορεῖ νά πέσει καί στό ἴσιωμα· ἀλλά καί πῶς μιλάει· εἶναι ἱκανός πάνω στό μεθύσι του, νά σοῦ εἰπεῖ ὅλα τά μυστικά του· μπορεῖ ἀκόμα νά κάνει ὄργια, βρισκόμενος σέ τέτοια κατάσταση! Ἔρχεται ὅμως στιγμή πού τό μυαλό του ξεθολώνει ἀπό τό κρασί καί συνέρχεται. Καί ἄν τή στιγμή πού ἦταν μεθυσμένος, κάνοντας ὅλα αὐτά τά τρελά, εἶχες ἕνα βίντεο καί κατέγραφες ὅλο αὐτό τό σκηνικό καί τοῦ τό ἔδειχνες (τώρα πού ξεμέθυσε) δέν θά ἀναγνώριζε τόν ἑαυτόν του. Θά ντρεπόταν! Θά ἔλεγε, «ἔκανα ἐγώ τέτοια πράγματα; Ἀπορῶ!». Εὐτυχῶς πού τό μεθύσι αὐτό δέν κρατάει πολύ· εὐτυχῶς πού ξεμεθάει ὁ ἄνθρωπος ἀπό τό κρασί καί συνέρχεται! (Φαντάζεστε νά μήν ξεμεθοῦσε ποτέ;! Νά ἦταν μιά ζωή μεθυσμένος;!).

Ὅμως, ὑπάρχει καί μεθύσι πού γίνεται χωρίς κρασί, καί εἶναι πολύ χειρότερο ἀπό τό μεθύσι μέ κρασί. «Οὐαί οἱ μεθύοντες ἄνευ οἴνου», λέει ὁ Θεός διά τοῦ προφήτου Ἡσαϊα. (Ἡσ. 28:1). Εἶναι τό μεθύσι πού γίνεται ἀπό κάποιο πάθος (ψυχικό ἤ σωματικό). Ὅπως τό φυσικό κρασί θολώνει τό μυαλό καί τό κάνει νά ὑπολειτουργεῖ, νά μήν δουλεύει σωστά, ἔτσι καί τό πάθος σάν ἄλλο κρασί θολώνει τό νοῦ καί τόν κάνει νά μήν λειτουργεῖ σωστά. Καί ὄντας σέ μιά τέτοια κατάσταση εἶναι ἱκανός νά κάνει ὄργια, (χωρίς νά ντρέπεται!). Ὅταν ἀπελευθερωθεῖ ἀπό τό πάθος, ὅταν δηλαδή ξεθολώσει τό μυαλό του καί ἰδεῖ σέ βίντεο τήν πρώην ἁμαρτωλή του ζωή, θά ντρέπεται, (ἐξ οὗ καί ἡ παροιμία «τῆς νύχτας τά καμώματα, τά βλέπει ἡ μέρα καί γελάει»). Τότε ἀπό μόνος του θά καταδικάζει τόν ἑαυτόν του γιά τό ἐλεεινό κατάντημά του. «Τά γνωρίζουν αὐτά (σημειώνει ὁ Ὅσιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος) ὅσοι ἀνένηψαν (ξύπνησαν) ἀπό τήν πορνεία καί ὅσοι συνῆλθαν ἀπό τήν ἀναισχυντία (δηλ. δέν εἶχαν πάνω τους ντροπή). Ὅλοι αὐτοί μετά τήν ἀνάνηψη καί τήν ἐξαφάνιση τῆς τυφλώσεως τοῦ νοῦ, ὅσα ἔλεγαν καί ἔκαναν πρίν, τώρα πού τά σκέπτονται, ντρέπονται ἀκόμα καί τόν ἴδιο τους τόν ἑαυτό» (Λόγος 26:8).

 «Εἰς ἑαυτόν δέ ἐλθών» εἶπε ὁ Χριστός γιά τόν ἄσωτο, ὅταν ὁ ἄσωτος πῆρε τόν δρόμο τῆς μετανοίας (Λουκ. 15:17) πρᾶγμα πού σημαίνει, ὅτι ὅσο ζοῦσε στήν ἁμαρτία, ἦταν ἐκτός ἑαυτοῦ, ἐκτός (τῆς σωστῆς) λογικῆς. Καί τώρα πού ἀκολούθησε τό δρόμο τῆς μετανοίας, βρῆκε τόν ἑαυτό του, «ἦρθε στά λογικά του», ὅπως λέμε. Βλέπετε, ὅτι ἡ μετάνοια ἔχει σχέση μέ τή (σωστή) λειτουργία τοῦ νοῦ, τό ἀνώτερο καί οὐσιῶδες στοιχεῖο τῆς ἀνθρωπίνης ὑπάρξεως. Γι’αὐτό ὁ νοῦς ἀποκαλεῖται ἀπό τή Γραφή «αὐτοκράτορας τῶν παθῶν», (Α΄Μακ. 1:7). (Οἱ πατέρες μας τόν ἀποκαλοῦσαν «νοικοκύρη»). Γι’αὐτό καί ὁ Χριστός τόν ἀποκαλεῖ «λύχνο τοῦ σώματος» (Ματ. 6:22) Γι’αὐτό καί ὁ ἀντίχριστος θά σφραγίσει τούς δικούς του στό νοῦ, στό «μέτωπο» (Ἀποκ. 13:16) κάνοντάς τους νά ἔχουν δαιμονικό σκεπτικό, ἄρα δαιμονική ζωή. Καί γι’αὐτό ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἔγραφε στούς Κολλασαεῖς: «Ἤσασταν ἀποξενωμένοι ἀπό τό Θεό καί ἐχθροί του «τῇ διανοίᾳ». (Κολ. 1:21). Καί στόν Τιμόθεο: «νῆφε ἐν πᾶσι» (Β΄Τιμ. 4:5). Πρόσεχε σέ ὅλα· θέσε τό νοῦ σου σέ ἐπιφυλακή, ὥστε νά ἐπιβλέπει τά πάντα!

Ὁ Κύριος, ξέροντας πόσο εὔκολα παρασυρόμαστε ἀπό τήν ὕπουλη ἡδονή τῆς ἁμαρτίας (εἴτε μέ τή διάνοια, εἴτε μέ τά λόγια, εἴτε μέ τά ἔργα μας) μᾶς λέει: «Μετανοεῖτε»· ἐννοώντας συνεχῶς νά μετανοοῦμε· μέρα-νύχτα νά ἐξετάζουμε ὅλες τίς πράξεις μας, ἀκόμα καί τίς καλές μας πράξεις, μήπως δέν τίς κάναμε τόσο καλά, ὅσο θά ἔπρεπε. Καί σίγουρα δέν τίς κάνουμε τόσο καλά, ὅσο θά ἔπρεπε, γιατί τέλειος εἶναι μόνο ὁ Θεός!

«Ἡ ζωή πηγαίνει μέ τούς ἔξυπνους», ἔγραφαν σάν σύνθημα σέ ἕναν τοῖχο. Καί ἡ πνευματική πρόοδος καί ἡ σωτηρία «πηγαίνει» μέ τούς ἔξυπνους· μέ αὐτούς πού κάνουν σωστή χρήση τοῦ νοῦ, αὐτοῦ τοῦ μεγάλου δώρου πού ὁ Κύριος χάρισε στόν ἄνθρωπο καί μόνο στόν ἄνθρωπο, γιά νά τόν τιμήσει.

Μακάρι καί ἐμεῖς νά ἀνήκουμε στούς ἔξυπνους!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s