ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ΄ ΛΟΥΚΑ

(Λουκ.18:35-43 & Ματ.20:29-34, Μαρ.10:46-52)

ὑπό ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

Τοῦ τυφλοῦ τῆς Ἱεριχούς

Πρῶτα ἡ πίστη μετά τό θαῦμα

Ὁ Ματθαῖος μᾶς λέει ὅτι ὁ Χριστός θεράπευσε δύο τυφλούς καί μάλιστα βγαίνοντας ἀπό τήν Ἱεριχώ (Ματ. 20:29-30) ἐν ἀντιθέσει μέ τόν Λουκᾶ πού λέει ὅτι θεράπευσε ἕναν τυφλό καί μάλιστα μπαίνοντας στήν πόλη. (Λουκ. 18:35). Ἀντίθεση; Καί βέβαια ὄχι! Ὁ Χριστός τόν τυφλό πού καθόταν στήν εἴσοδο τῆς πόλεως, τόν ἄφησε νά φωνάζει καί μετά τόν ἔκανε καλά. Πρᾶγμα πού σημαίνει, ὅτι ὁ τυφλός ἀκολούθησε τό Χριστό, φωνάζοντας. Τόν ἀκολούθησε μέχρι περίπου τήν ἔξοδο τῆς πόλεως. Καί ἐκεῖ, στήν ἔξοδο περίμενε τόν Χριστό καί ἕνας ἄλλος (δεύτερος) τυφλός, πού καί αὐτόν θεράπευσε ὁ Χριστός, (γι’αὐτό ὁ Ματθαῖος κάνει λόγο γιά δύο τυφλούς). Ἄς δοῦμε λοιπόν καί αὐτό τό μεγάλο θαῦμα πού ἔκανε καί πάλι ὁ Χριστός, καί μάλιστα στούς ὑποψηφίους σταυρωτές Του!

Δυό-τρεῖς μῆνες πρίν ἀπό τό Πάθος Του, ἀνέβαινε ἀπό τήν Γαλιλαία γιά τήν Ἱερουσαλήμ, συνοδευόμενος, ὅπως πάντα, ἀπό πλῆθος κόσμου. Πέρασε ἀπό τήν Ἱεριχώ, πού ἦταν κέντρο διερχομένων. Στήν εἴσοδο τῆς πόλεως καθόταν ἕνας τυφλός, ζητώντας ἐλεημοσύνη ἀπό τούς περαστικούς. Ἀκούγοντας θόρυβο, ρώτησε νά μάθει τί συμβαίνει. «Περνάει ὁ Ίησοῦς ὁ Ναζωραῖος», τοῦ εἶπαν (Λουκ.18:36). Καί αὐτός «φώναξε δυνατά: Ἰησοῦ, Υἱέ Δαβίδ, ἐλέησόν με». (Λουκ.18:39). Φώναζε τόσο δυνατά καί ἐπίμονα, πού ἐνοχλοῦσε τό πλῆθος. Καί αὐτοί πού ἦταν μπροστά-μπροστά (καί τόν ἔβλεπαν) ἀντί νά τοῦ δώσουν θάρρος, καί νά τοῦ εἰποῦν «καλά κάνεις καί φωνάζεις· φώναξε καί ἄλλο, τόσα θαύματα ἔκανε ὁ Χριστός, μπορεῖ καί σένα νά σοῦ κάνει θαῦμα», τοῦ ἔλεγαν νά σιωπήσει…! (Καί ἀκολουθοῦσαν τό Χριστό! Ἄρα δέν ἤξεραν, Ποιόν ἀκολουθοῦσαν! Καί δέν ἦταν μόνο αὐτοί!). Ὁ τυφλός ἀντί νά σιωπήσει, ἄρχισε τώρα νά φωνάζει ἀκόμα πιό δυνατά: «Ἰησοῦ, Υἱέ Δαβίδ, ἐλέησόν με». (Λουκ.18:39).

Ὁ Χριστός βέβαια ἀπό τήν πρώτη στιγμή τόν ἄκουγε πού φώναζε, ἀλλά δέν τοῦ ἀπαντοῦσε. Τόν ἄφησε νά φωνάζει, νά φωνάζει! (Ποιός ξέρει πόση ὥρα φώναζε ὁ τυφλός!). Ὥσπου τελικά ὁ Χριστός ἀποφάσισε νά τόν ἀκούσει, καί νά τόν θεραπεύσει. «Καί ὁ Ἰησοῦς τοῦ εἶπε: «Ἀπόκτησε τό φῶς σου! Ἡ πίστη σου σέ ἔσωσε». Ἀμέσως βρῆκε τό φῶς του κι ἀκολουθοῦσε τόν Ἰησοῦ δοξάζοντας τό Θεό. Ὅλος ὁ κόσμος, ὅταν τόν εἶδε, δοξολογοῦσε τό Θεό» (Λουκ.18:42-43).

Ὁ τυφλός ἔπρεπε πρῶτα νά δείξει τήν πίστη του στό Χριστό καί μετά νά πάρει τήν «ἀμοιβή» του, τήν θεραπεία του ἀπό τό Χριστό. Γι’ αὐτό καί ὁ Χριστός τόν ἄφησε νά φωνάζει. Κάτι ἀνάλογο ἔκανε ὁ Χριστός καί μέ δύο ἄλλους τυφλούς, ἕνα περίπου χρόνο πρίν, στήν Καπερναούμ. Καθώς πήγαινε (ὁ Χριστός) στό σπίτι τῆς πεθερᾶς τοῦ Πέτρου, Τόν ἀκολούθησαν δυό τυφλοί πού συνεχῶς Τοῦ ἐφώναζαν: «Ἐλέησέ μας Υἱέ Δαβίδ». Ὁ δέ Χριστός συνέχισε τόν δρόμο Του, χωρίς νά τούς δίδει σημασία. (Σκοπίμως!). Ὅμως οἱ τυφλοί συνέχισαν νά Τόν ἀκολουθοῦν καί νά Τόν παρακαλοῦν. Ἦταν σίγουροι ὅτι ὁ ἀγαθός Χριστός, ἐπειδή εἶναι ἀγαθός θά τούς ἔκανε τή χάρη, γι’ αὐτό καί ἐπέμειναν στό αἴτημά τους. Ὁ Χριστός μπῆκε μέσα στό σπίτι· μπῆκαν καί αὐτοί! Καί τώρα πού ἔδειξαν τήν πίστη τους στό Χριστό, τώρα ὁ Χριστός πῆρε τήν «ἀπόφαση» νά τούς ἀνταμείψει. Τούς ρώτησε: «Πιστεύετε, ὅτι μπορῶ νά τό κάνω αὐτό πού μοῦ ζητᾶτε; Τοῦ ἀπάντησαν: Ναί Κύριε! Τότε ἄγγιξε τά μάτια τους καί εἶπε: Νά σᾶς γίνει ἀνάλογα μέ τήν πίστη σας. Καί ἄνοιξαν τά μάτια τους!» (Ματ. 9:27-30).

Καί ὁ τυφλός πού καθόταν στό δρόμο τῆς Ἱεριχώ, καί οἱ ἄλλοι δύο τυφλοί πού Τόν ἀκολούθησαν μέχρι στό σπίτι (Καπερναούμ), ἔδωσαν πρῶτα «ἐξετάσεις» γιά τήν πίστη τους καί ἀφοῦ τίς «πέρασαν», πῆραν τήν ἀμοιβή τους. «Ἡ πίστη σου σέ ἔσωσε», εἶπε στόν τυφλό πού καθόταν στήν εἴσοδο τῆς Ἱεριχώ (Λουκ. 18:35-43) «Νά σᾶς γίνει ἀνάλογα μέ τήν πίστη σας», εἶπε στούς δυό τυφλούς τῆς Καπερναούμ, πού Τόν ἀκολούθησαν μέχρι τό σπίτι (Ματ. 9:29-30). Πρῶτα ἡ δοκιμασία, μετά ἡ ἀμοιβή. Πρῶτα τό ἀγώνισμα τῆς πίστεως, μετά τό θαῦμα!

Ἄς μήν, λοιπόν, στρεφόμαστε κατά τοῦ Κυρίου, ὅταν Τόν παρακαλᾶμε γιά κάτι, καί δέν παίρνουμε ἀπάντηση μέ τήν πρώτη. Μᾶς ἀκούει καί μάλιστα μέ ἀγάπη, μέ ἀγωνία! Δέν μποροῦμε νά τό περιγράψουμε πῶς, μέ τί ἀγάπη μᾶς ἀκούει. Ὅμως δέν μᾶς ἀπαντᾶ μέ τήν πρώτη, γιατί θέλει πρῶτα νά μᾶς ἐξετάσει στό θέμα τῆς πίστεως· θέλει νά ἰδεῖ, ἄν Τόν ἐμπιστευόμαστε, καί στή συνέχεια νά μᾶς «ἀνταμείψει» γιά τήν πίστη μας καί γιά τήν ἐμπιστοσύνη μας πού Τοῦ δείξαμε.

Ὁ Χριστός δέν «κουράσθηκε» κάνοντας θαύματα, ἀλλά οἱ ἄνθρωποι «κουράσθηκαν»· αὐτοί ἀδυνάτισαν! Ἀδυνάτισε ἡ πίστη τους στό Χριστό. Δέν πιστεύουν πιά μέ τήν καρδιά τους, ὅτι ὁ Χριστός μπορεῖ νά τούς δώσει αὐτό πού Τοῦ ζητᾶνε. Καί ἐφόσον δέν τό πιστεύουν, δέν τό παίρνουν. «Ἄν ἔχετε πίστη, καί δέν ἀμφιβάλλετε, ὄχι μόνο αὐτό πού ἔγινε στήν συκιά θά κάμετε, (ξεράθηκε ἡ συκιά!) ἀλλά ἀκόμη κι ἄν εἰπεῖτε στό βουνό. Σήκω καί πέσε στή θάλασσα», θά γίνει», εἶπε ὁ Χριστός στούς μαθητές Του. (Ματ. 21:21).

Ἄς Τόν παρακαλοῦμε λοιπόν γιά νά μᾶς θερμάνει τήν παγωμένη μας πίστη, γιά νά νιώσουμε καί ἐμεῖς τή δύναμη Του, τήν εὐσπλαγχνία Του, ὅπως τήν ἔνιωσαν οἱ δύο τυφλοί τοῦ εὐαγγελίου καί τόσοι ἄλλοι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s