ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

(Ματ. 15:21-28 & Μαρ. 7:24-30)

ὑπό ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

Τέστ πνευματικότητος

Ὑπάρχουν διάφορα τέστ, πού ἀποκαλύπτουν εἴτε τόν βαθμό τῶν σωματικῶν μας δυνάμεων, εἴτε τόν βαθμό τῆς ψυχικῆς μας ὑγείας, εἴτε τό βαθμό τῆς νοημοσύνης μας κ.λ.π. Ὑπάρχουν ὅμως καί μερικά τέστ πού δείχνουν τήν πνευματική θερμοκρασία τῆς ψυχῆς μας· τόν βαθμό πνευματικότητός μας, τῆς πίστεώς μας στό Χριστό. Ἕνα τέτοιο τέστ ἔκανε ὁ Χριστός σέ μιά ξένη, χαναναία γυναίκα. Καί τό «μηχάνημα» πού χρησιμοποίησε γιά νά τῆς κάνει αὐτό τό τέστ, ἦταν ἡ «καταφρόνησή» της, ἡ «προσβολή» της ἀπό τόν Ἴδιο τό Χριστό καί μάλιστα πάνω στόν μεγάλο της πόνο, γιατί εἶχε κόρη πού βασανιζόταν ἀπό δαιμόνιο! (Ἡ ἀρετή μας δέν φαίνεται, ὅταν μᾶς προσέχουν, ὅταν μᾶς ἐπαινοῦν, ὅταν μᾶς χαϊδεύουν, ἀλλά ὅταν μᾶς καταφρονοῦν, ὅταν μᾶς προσβάλλουν καί μάλιστα σέ στιγμές πού εἴμαστε ἤδη βασανισμένοι, δηλαδή σέ στιγμές πού χρειαζόμαστε στοργή ἀπό τόν ἄλλο καί ὄχι καταφρόνηση καί προσβολή! Καί τά ἄγρια ζῶα ὅταν τά χαϊδέψεις, ἐξημερώνονται καί σέ προσκυνᾶνε!).

Βεβαια ὁ Χριστός σάν Θεός, πρίν ἀκόμα τῆς κάνει αὐτό τό τέστ, ἤξερε ὅτι αὐτή ἡ ξένη γυναίκα θά ἔπαιρνε ἄριστα στό «τέστ». Καί ἐπειδή τό ἤξερε, γι’ αὐτό τῆς ἔκανε αὐτό τό τέστ. Διαφορετικά σάν ἀγαθός πού ἦταν, δέν θά τήν «ξευτέλιζε» καί μάλιστα δημόσια! (Προσοχή! Ὁ Χριστός καί σέ μᾶς κάνει «τέστ» καί ἀνάλογα μᾶς «βαθμολογεῖ!»). Ἄς δοῦμε λοιπόν ἀπό κοντά αὐτό τό ὑπέροχο τέστ, πού ἔκανε ὁ Χριστός σέ αὐτή τήν ὑπέροχη γυναίκα.

Ὁ Χριστός εἶχε ἤδη χορτάσει μέ δυό ψάρια καί πέντε ψωμιά μιά ὁλόκληρη λαοθάλασσα (Ματ. 14:14-22) καί λίγες μέρες μετά τό μεγάλο αὐτό θαῦμα βρισκόταν στήν πεδιάδα τῆς λίμνης Γεννησαρέτ. «Ἄφησε τίς γύρω πόλεις καί κωμοπόλεις» (Ματ. 15:21-22). Ἐπίτηδες τίς ἄφησε! «Καί πῆρε τό δρόμο γιά τήν Τύρο καί τήν Σιδῶνα» (Ματ. 15:21). Ἐπίτηδες! Σάν Θεός ἤξερε, ὅτι ἐκεῖ στά σύνορα θά ἐρχόταν μιά γυναίκα ἀπό τή Χαναάν, [1] πού εἶχε μεγάλη πίστη. Καί ἔπρεπε ὁ λαός Του νά ἰδεῖ αὐτή τήν πίστη τῆς ξένης γυναίκας, καί νά προβληματισθεῖ!

«Καί νά, ἐκεῖ ἦλθε καί Τόν συνάντησε μιά Χαναναία, πού εἶχε γιά τόν σκοπό αὐτό βγεῖ ἀπό τά ὅρια τῆς περιοιχῆς τῶν πόλεων αὐτῶν. Καί ἄρχισε νά φωνάζει:Ἐλέησέ με, Κύριε Υἱέ Δαβίδ! Ἡ κόρη μου εἶναι δαιμονισμένη. Καί βασανίζεται πολύ ἄσχημα!’» (Ματ. 15:22). Δέν τοῦ φώναξε μιά φορά, ἀλλά πολλές φορές. «Μά ὁ Ἰησοῦς δέν τῆς ἀπάντησε τίποτε» (Ματ. 15:23). «Ἐγώ πονῶ, καὶ ἦρθα ἀπό τό ἐξωτερικό, καί σὺ δὲν μοῦ δίδεις σημασία;!», θά μποροῦσε νά Τοῦ εἰπεῖ, καί νά ἔφευγε ἀγανακτησμένη. Ἀλλά αὐτή ἐπέμεινε, παρακαλώντάς Τον. «Εἰπέ της κάτι νά φύγει! Γιατί ἔρχεται ἀπό πίσω μας. Καί ὅλο φωνάζει!», Τοῦ εἶπαν οἱ μαθητές Του (Ματ. 15:23).[2] Τούς ἀπάντησε: «Ἡ ἀποστολή Μου δέν εἶναι, παρά μόνο γιά τά ἀπολωλότα πρόβατα τοῦ οἴκου Ἰσραήλ». (Ματ. 15:24). Ἦρθε γιά νά κηρύξει στούς Ἰσραηλῖτες, ἐπειδή ἦταν ὁ περιούσιος λαός Του, (γι’ αὐτό καί οἱ Ἰσραηλῖτες ἔβλεπαν τούς ξένους σάν σκυλάκια).

Καί ἡ Χαναναία ἀκούγοντας τά λόγια αὐτά, ἦρθε πιό κοντά στό Χριστό, Τόν προσκύνησε, παρακαλώντάς Τον καί πάλι: «Κύριε, βοήθησέ με!» (Ματ. 15:25). Καί ὁ Κύριος τῆς φέρθηκε ἀκόμα πιὸ «σκληρά»: «Δέν εἶναι σωστό νά παίρνει κανείς τό ψωμί τῶν παιδιῶν του καί νά τό ρίχνει στά σκυλιά!» (Ματ. 15:26). Τὴν ἀποκάλεσε, ἐμμέσως πλὴν σαφῶς, σκύλα! Καί αὐτή τό παραδέχηκε! «Ναί Κύριε. Ἀλλά καί τά σκυλάκια κάτι τρῶνε! Τρῶνε τά ψίχουλα πού πέφτουν ἀπό τό τραπέζι τοῦ ἀφεντικοῦ τους!» (Ματ. 15:27). «Τί μεγάλη πίστη πού ἔχεις, καλή γυναίκα!» (Ματ. 15:28), τῆς εἶπε ὁ Χριστός δημόσια! Ἐπίτηδε τῆς τό εἶπε δημόσια! Γιά νά τόν ἀκούσει ὁ λαός Του, καί νά ταπεινωθεῖ! Γιά τόν ἴδιο λόγο ἐπαίνεσε δημόσια τήν πίστη τοῦ ἐπίσης ξένου, ρωμαίου ἑκατοντάρχου: «Σᾶς λέγω τήν ἀλήθεια: Σέ κανέναν ἄνθρωπο στό Ἰσραήλ δέν εὑρῆκα τόση πίστη!» (Ματ. 8:10). Ἀλήθεια. Γιά τή δική μας πίστη, τί «ἄποψη» ἔχει ὁ Χριστός;

[1] Χαναάν (ἀπό τόν Χαναάν, ἐγγονό τοῦ Νῶε (Γέν. 10:6) ἦταν ἡ ἀρχαία Παλαιστίνη. (Γέν. 12:6). Οἱ Ἑβραῖοι, γυρίζοντας ἀπό τήν Αἴγυπτο, εἰσέβαλαν στή Χαναάν. (Γέν. 17:8). Καί ἔτσι οἱ χαναναίοι ἐγκαταστάθηκαν στά γύρω Κράτη, Συρία κ.λ.π. Ἡ χαναναία γυναίκα πού πλησίασε τό Χριστό (Ματ. 15:21-28) «ἦταν εἰδωλολάτρισσα, καί κατοικοῦσε στή Φοινίκη τῆς Συρίας» (Μαρ. 7:26).

[2] Οἱ μαθητές συμβούλεψαν τό Χριστό! Τό ἔκαναν καί στήν βουνοπλαγιά. «Ἐπῆγαν λοιπόν οἱ μαθητές καί Τοῦ εἶπαν: Ὁ τόπος εἶναι ἔρημος! Ἡ ὥρα πέρασε. Μήν τόν κρατεῖς ἄλλο τόν κόσμο! Εἰπέ τους νά ἀρχίσουν νά φεύγουν. Νά πᾶνε στά χωριά νά ἀγοράσουν κάτι νά φᾶνε!» (Ματ. 14:15). Καί ὁ Χριστός ἄκουσε τίς συμβουλές τους! Σταμάτησε τό κήρυγμα καί χόρτασε τόν πεινασμένο ὄχλο! (Ματ. 10:16-22). Τό ἴδιο ἔκανε καί τώρα μέ τή Χαναναία: Τούς ἄκουσε! (Ματ. 15:24). Ἐνῶ ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι δέν ἀκοῦμε οὔτε ὁλόκληρη Ἱερά Σύνοδο!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s