ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ (ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ)

Ἀνεβαίνοντας στά Ἱεροσόλυμα

(Ἰωαν. 12:1-18 & Ματ. 21:1-11, Μαρ. 11:1-11, Λουκ. 19:28-40)

Εισοδος Στα Ιεροσολυμα

Ὁ Ἰούδας καί τό μύρο

ὑπό ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

Ὁ Χριστός ἀνέβαινε στά Ἱεροσόλυμα γιά νά σταυρωθεῖ. Παρασκευή μεσημέρι ἔφθασε στή Βηθανία. Καί ἐπειδή ἐρχόταν ἡ ἀργία τοῦ Σαββάτου, ἔμεινε στή Βηθανία μέχρι τήν Κυριακή. Ἐδῶ στή Βηθανία φιλοξενήθηκε στό σπίτι τοῦ Λαζάρου (Ἰωαν. 12:1) πού πρίν ἀπό λίγες μέρες Τόν ἀνέστησε ἐκ νεκρῶν (Ἰωαν. 11:1-44). Σάββατο βράδυ τοῦ ἔκαναν «τραπέζι» (Ἰωαν. 12:2). Καί μέ τήν εὐκαιρία αὐτή κατέφθασαν στό σπίτι πολύς κόσμος, γιά νά ἰδοῦν καί τό Χριστό καί τόν ἀναστημένο Λάζαρο (Ἰωαν. 12:9).

Ἡ Μαρία, ἀδελφή τοῦ Λαζάρου «ἀγόρασε μιά λίτρα μῦρο ἀπό γνήσιο νάδρο πολύ ἀκριβό, ἄλειψε τά πόδια τοῦ Ἰησοῦ καί Τοῦ τά ἐσκούπιζε (τά πόδια Του!) μέ τά μαλλιά της! Καί ὅπως ἦταν φυσικό τό σπίτι πλημμύρισε ἀπό τήν εὐωδία τοῦ μύρου» (Ἰωαν. 12:3). Ὅμως αὐτό δέν ἄρεσε στό φιλάργυρο Ἰούδα. (Οἱ μαθητές εἶχαν κοινό ταμεῖο, μέ ταμία τόν Ἰούδα, καί μέ τήν «εὐκαιρία», ἔκλεβε τό ταμεῖο). «Γιατί τό μῦρο αὐτό δέν ἐπουλήθηκε γιά τριακόσια δηνάρια, καί δέν ἐδόθη στούς φτωχούς;», διαμαρτυρήθηκε ὁ Ἰούδας (Ἰωαν. 12:4). Ἄν ἦταν δυνατόν, ὁ κλέφτης νά νοιαζόταν γιά τούς φτωχούς! Αὐτός πού εἶχε σκοπό νά προδώσει τό Χριστό, γιά τριάκοντα ἀργύρια! «Αὐτό τό εἶπε, ὄχι γιατί τάχα τόν ἔμελε γιά τούς φτωχούς, ἀλλά ἐπειδή ἦταν κλέφτης· καί αὐτός κρατοῦσε τό γλωσσόκομο» (Ἰωαν. 12:6).

Καί ὁ Χριστός ἤξερε ὅτι ὁ Ἰούδας ἦταν κλέπτης, ἤξερε ἐπίσης ὅτι εἶχε σκοπό νά Τόν προδώσει. Παρόλο αὐτό δέν τοῦ ἀνέφερε τίποτε ἀπό αὐτά. Γιατί ὁ φιλάργυρος Ἰούδας δέν ἦταν ταπεινός σάν τόν Πέτρο, πού δεχόταν ἐλέγχους καί «προσβολές» (Μαρ. 8:34, Ἰωαν. 13:8). Γι’ αὐτό καί ὁ Χριστός μέ τόν Ἰούδα ἦταν πολύ «προσεκτικός» στά λόγια Του. (Ὁ κάθε ἄρρωστος χρειάζεται τό δικό του φάρμακο, ἀνάλογα μέ τίς ἀντοχές τοῦ «ὀργανισμοῦ» του).

Ὅμως ἔπρεπε κάτι νά τοῦ εἰπεῖ, ὄχι γιά νά τόν θίξει, ἀλλά γιά νά τόν ἀφυπνίσει. Τοῦ εἶπε κάτι πού τό κατάλαβε μόνο ὁ Ἰούδας, γιατί μόνο αὐτός ἦταν ἔνοχος. Τοῦ εἶπε γιά τόν ἐπικείμενο θάνατό Του, πού θά γινόταν μέ τήν προδοσία του! «Ἄφησέ την! Τό φύλαξε γιά τήν ἡμέρα τοῦ ἐνταφιασμοῦ Μου!» (Ἰωαν. 19:39-40). (Τότε τούς νεκρούς πρίν τούς ἐνταφιάσουν, τούς ἔπλεναν μέ μύρο!)[1]. Καί κάθε φορά πού Τοῦ δινόταν ἡ εὐκαιρία, ἔστελνε στόν Ἰούδα καί τό ἀνάλογο μήνυμα, (πού τό «ἔπιανε» μόνο ὁ Ἰούδας). Ἔτσι: Ὅταν ἔπλυνε τά πόδια τῶν μαθητῶν Του, εἶπε: «Τώρα εἶστε ὅλοι καθαροί, ἀλλά ὄχι ὅλοι!» (Ἰωαν. 13:11). Στό Μυστικό Δεῖπνο: «Δέν μιλάω γιά ὅλους σας. Ἐγώ ξέρω ποιούς διάλεξα» (Ἰωαν. 13:17-18). Καί «μέσα του ταράχθηκε βαθιά» (Ἰωαν. 13:21). Στή συνέχεια ἐνημέρωσε τούς μαθητές Του: «Ἕνας ἀπό σᾶς θά Μέ προδώσει!» (Ἰωαν. 13:21) καί αὐτοί ἀναστατώθηκαν! Ὁ Ἰούδας Τόν ρώτησε: «Μή τυχόν εἶμαι ἐγώ, Ραββί;». «Ναί, σύ εἶσαι!» (Ματ. 26:25). «Ὅτι ἔχεις νά κάμεις, κάνε το ὅσο πιό γρήγορα μπορεῖς!» (Ἰωαν. 13:27). Ὅμως «αὐτό κανείς δέν κατάλαβε γιατί τοῦ τό εἶπε. Μερικοί μάλιστα ἐνόμισαν ὅτι ἐπειδή ὁ Ἰούδας βαστοῦσε τά χρήματα, ὁ Ἰησοῦς τοῦ εἶπε: Φρόντισε νά ἀγοράσεις, ὅ,τι χρειαζόμαστε γιά τήν ἑορτή! Ἤ νά δώσει κάτι στούς φτωχούς» (Ἰωαν. 13:28). Καί ὅταν Τόν πρόδιδε, Τοῦ εἶπε: «Χαῖρε, Ραββί!» Καί Τόν ἐφίλησε μέ «ἐγκαρδιότητα!» (Ματ. 26:49). Ὁ Χριστός πάντοτε ἀγαθός καί «εὐγενικός»: «Ἰούδα, μέ φίλημα προδίνεις τόν Υἱό τοῦ Ἀνθρώπου;» (Λουκ. 22:48). Ἦταν ἡ τελευταία τους συνάντηση!

Ἐφόσον ὁ Χριστός ἤξερε ὅτι ὁ Ἰούδας θά γινόταν προδότης Του, γιατί τόν κάλεσε γιά μαθητή Του; Αὐτό τό ἤξερε μόνο ὁ Χριστός πού τόν κάλεσε. Καί φυσικά ὁ Χριστός δέν ἔκανε λάθος. Ἐμεῖς «ἀπέξω» μποροῦμε ἁπλά νά εἰποῦμε ὅτι δέν τόν κάλεσε γιά προδότη Του, ἀλλά γιά μαθητή Του.

Καί ἐφόσον ὁ Χριστός ἤξερε τήν «ἀδυναμία» του, γιατί νά τοῦ δώσει τό «ταμεῖο;». Δέν ἔφταιγε τό ταμεῖο, ἀλλά ἡ κακή του διάθεση. Καί τό ταμεῖο νά μήν εἶχε, ἡ κακή του διάθεση θά ἔβρισκε τρόπο νά κλέψει τό ταμεῖο.

Ἀποροῦμε πῶς ὁ Ἰούδας ἔφθασε στό σημεῖο, ὥστε νά προδώσει τόν Κύριο γιά τριάκοντα ἀργύρια. Ὅμως ἡ προδοσία δέν ἦταν ἀπόφαση πού πάρθηκε ξαφνικά. Τήν καλλιεργοῦσε μέσα του ἀπό καιρό, ὥσπου ὡρίμασε. Πρῶτα ἄναψε μέσα του ἡ φιλαργυρία καί μετά ἦρθε ἡ σκέψη νά προδώσει τό Χριστό. Καί ἔχασε τήν ψυχή του ὄντας δίπλα ἀπό τό Χριστό! Βλέπετε ὅτι ἄν δέν ἀγωνίζεσαι καί δίπλα ἀπό τό Χριστό νά εἶσαι, ὁ Χριστός ἀπό μόνος Του δέν μπορεῖ νά σέ σώσει!

[1] Τέσσερις φορές ἄλειψαν τό Χριστό μέ μύρο. Ἡ πρώτη: Στό ξεκίνημα τοῦ δημοσίου βίου Του· στήν Καπερναούμ, στό σπίτι ἑνός φαρισαίου, πού κάλεσε τό Χριστό σέ γεῦμα. Καί ἔγινε ἀπό ἁμαρτωλή γυναίκα πρός συγχώρηση τῶν ἁμαρτιῶν της. (Λουκ. 7:36-50). Ἡ δεύτερη: Στή Βηθανία, ἕξι μέρες πρίν ἀπό τή Σταύρωσή Του, στό σπίτι τοῦ Λαζάρου καί ἀπό τήν Μαρία, ἀδελφή τοῦ Λαζάρου, εἰς ἔνδειξη εὐγνωμοσύνης πρός τό Χριστό, πού τῆς ἀνέστησε τόν ἀδελφό της (Ἰωαν. 12:1-8). Τρίτη: Δυό μέρες πρίν ἀπό τό Πάθος Του, μέρα Τετάρτη, ἀνήμερα τῆς προδοσίας Του, ἔγινε καί αὐτή στή Βηθανία, στό σπίτι τοῦ Σίμωνος τοῦ λεπροῦ (ἦταν πρώην λεπρός) (Ματ. 26:6-14). (Ἡ σχετική εὐαγγελική περικοπή διαβάζεται στήν Ἐκκλησία μας τήν «ἴδια» μέρα, Μ. Τετάρτη, στήν «Προηγιασμένη»). Καί ἡ τελευταία (τετάρτη): Κατά τήν ταφή Του (Ἰωαν. 19:39-40).

Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s