ΔΕΥΤΕΡΑ ΔΙΑΚΑΙΝΙΣΗΜΟΥ. ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΡΟΠΑΙΟΦΟΡΟΥ

Αγιος Γεωργιος

Ἐναντίον τοῦ δράκοντος

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἡ ἑορτὴ ἑνὸς ἀπὸ τοὺς μεγαλύτερους μάρτυρες τῆς πίστεώς μας, τοῦ ἁγίου Γεωργίου τοῦ τροπαιοφόρου. Ἡ ἑορτή του συμπίπτει μὲ τὴν πιὸ ὡραία ἐποχή. Καί, ὅπως ψάλλει ἡ Ἐκκλησία μας, ἂς τρέξουμε τώρα στοὺς ἀγροὺς νὰ κόψουμε λουλούδια, γιὰ νὰ φτειάξουμε στεφάνια καὶ νὰ στεφανώσουμε τὸν λαμπρὸ ἥρωα τῆς χριστιανοσύνης. Ἀλλὰ τὸ νὰ κόψουμε λουλούδια εἶνε εὔκολο· κάτι ἄλλο πρέπει νὰ κάνουμε σήμερα, κάτι πιὸ δύσκολο, πιὸ ὑψηλό, πιὸ μεγάλο. Τί δηλαδή; Πρέπει νὰ μάθουμε ποιός εἶνε ὁ ἅγιος Γεώργιος, ὥστε νὰ παραδειγματισθοῦμε ἀπὸ αὐτόν. Καὶ σ᾿ αὐτὸ θὰ προσπαθήσω νὰ σᾶς δώσω μία σύντομη ἀπάντησι.

Πατρίδα τοῦ ἁγίου Γεωργίου εἶνε ἡ Μικρὰ Ἀσία. Γεννήθηκε στὰ μέρη τῆς Καισαρείας, εἶνε συμπατριώτης τοῦ Μεγάλου Βασιλείου. Οἱ γονεῖς του ἦταν πλούσιοι, εὐγενεῖς καὶ κυρίως πιστοὶ στὸν Κύριο. Ὁ πατέρας του μαρτύρησε γιὰ τὸ Χριστό, ὅταν ὁ ἅγιος Γεώργιος ἦταν βρέφος στὴν κούνια. Ἡ μητέρα του, μόλις εἴκοσι ἐτῶν τότε, ἦταν ἀπὸ τὶς γυναῖκες ἐκεῖνες ποὺ διακρίνονται γιὰ τὴν «ἀνδρεία», δηλαδὴ τὴν ἀξιωσύνη τους (Παροιμ. 29,28· 12,4. Βλ. Κ. Σιαμάκη, Μελέτες 15,453-460). Γι᾿ αὐτὸ δὲν ἦρθε σὲ δεύτερο γάμο, ὅπως κάνουν σήμερα πολλὲς πού, ἀκόμη δὲν ἔχει λειώσει τὸ κορμὶ τοῦ ἀντρός τους στὸν τάφο, κι αὐτὲς ζητοῦν νέον ἄντρα. Ὄχι. Στὴ Μικρὰ Ἀσία ἕνας γάμος ὑπῆρχε, ἕνας καὶ μόνο! Ὅπως στὰ τρυγόνια· πού, ἂν σκοτωθῇ τὸ ἕνα, τὸ ταίρι του δὲν ζευγαρώνει πιὰ μὲ ἄλλο, παρὰ μένει ἔτσι μέχρι τέλους καὶ κλαίει μόνο του στὰ κλαδιά. Αὐτὸ γινόταν τότε.

Δὲν λέω ὅτι αὐτοὶ ποὺ ἔρχονται σὲ δεύτερο γάμο ἁμαρτάνουν· ἀλλὰ ὁ κυρίως γάμος εἶνε ὁ ἕνας· αὐτόν εὐλογεῖ ὁ Θεός, ἡ ἁγία Τριάς, τὸ πανάγιο Πνεῦμα. Ἡ μητέρα του λοιπὸν τόσο νέα ἔμεινε χήρα. Ἀκοῦτε σεῖς οἱ γυναῖκες, ἀκοῦτε σεῖς οἱ ἄντρες; Δὲν ἔγιναν οἱ γιορτὲς αὐτές, γιὰ νὰ τρῶμε καὶ νὰ διασκεδάζουμε. Ἔγιναν, γιὰ νὰ ζήσουμε κ᾿ ἐμεῖς σὰν τοὺς ἁγίους· τότε ὁ ἅγιος Γεώργιος μᾶς εὐλογεῖ κ᾽ εἶνε μαζί μας. Ἡ νεαρὴ χήρα εἶχε τὸν Γεώργιο μικρό. Καὶ μαζὶ μὲ τὸ γάλα της τὸν ζύμωσε καὶ τὸν ἔπλασε. Εὐλογημένη λοιπὸν ἡ μάνα. Πίσω ἀπὸ κάθε ἅγιο εἶνε μιὰ μάνα. Καὶ πίσω ἀπὸ τὸν ἅγιο Γεώργιο εἶνε ἡ δική του μάνα, ποὺ τὸν πῆρε στὸ στῆθος της καὶ μαζὶ μὲ τὸ γάλα της τὸν βύζαξε τὴν πίστι στὸ Θεό, στὸ Χριστό. Ὁ Γεώργιος, τὸ μονάκριβο παιδὶ τῆς χήρας τοῦ μάρτυρος, μεγάλωνε καὶ ξεχώριζε γιὰ τὰ προτερήματά του.

Νωρὶς ἐξεδήλωσε τὴν κλίσι νὰ γίνῃ στρατιωτικός. Κατετάγη λοιπὸν στὸ στρατό. Καὶ διέπρεψε καὶ ὡς στρατιώτης καὶ ὡς ἀξιωματικός. Πρῶτος στὶς μάχες, εἶχε καρδιὰ λιονταριοῦ. Ἔτσι ἔφτασε ὣς τὸ βαθμὸ τοῦ στρατηγοῦ καὶ πιὸ πάνω, ἔγινε κόμης. Ἀλλὰ ὁ ἅγιος Γεώργιος παραπάνω ἀπὸ τὰ γαλόνια εἶχε τὸ Θεό. Γιατὶ παραπάνω ἀπ᾿ ὅλα εἶνε ὁ Θεός· ἔπειτα ἔρχονται ὅλα τ᾽ ἄλλα. Κι ἅμα κινδυνεύῃ ἡ πίστι στὸ Θεό, πρέπει νά ᾽σαι ἕτοιμος καὶ γαλόνια καὶ ἀξιώματα καὶ θρόνους καὶ πατερίτσες καὶ μίτρες καὶ τὰ πάντα νὰ θυσιάσῃς. Χίλιες φορὲς νὰ πεθάνῃς καλόγερος στὸ Ἅγιο Ὄρος, παρὰ προδότης τῆς Ὀρθοδοξίας· χίλιες φορὲς στρατιώτης τίμιος, παρὰ στρατηγὸς ποὺ δὲν πιστεύει· χίλιες φορὲς χωριάτης ποὺ ἔχει μέσα του τὸ Θεό, παρὰ «ἐπιστήμων» ἄθεος· χίλιες φορὲς ἕνας σκαφτιᾶς ἢ τσοπάνης ποὺ ἔχει μέσα του τὴν πίστι τοῦ Χριστοῦ, παρὰ τὰ πλούτη τοῦ κόσμου. Αὐτή εἶνε ἡ ἁγία μας θρησκεία. Ἡ Ἐκκλησία μας δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τοὺς μεγάλους καὶ ἰσχυροὺς τῆς ἡμέρας· στηρίζεται στὴν πίστι τῶν ταπεινῶν καὶ καταφρονεμένων.

Ἦρθε λοιπὸν καὶ ἡ ὥρα τῆς δοκιμασίας τοῦ ἁγίου Γεωργίου. Ἧταν ἡ ἐποχὴ τοῦ τελευταίου διωγμοῦ τῶν πρώτων αἰώνων. Στὸ θρόνο τῆς Ῥώμης ἦταν ἕνα ἀπὸ τὰ ἀγριώτερα θηρία, ὁ Διοκλητιανός (284-304 μ.Χ.). Αὐτὸς αἰσθανόταν μῖσος ἄγριο γιὰ τοὺς Χριστιανούς. Γι᾿ αὐτὸ ἔβγαλε διαταγή· Ὅσοι εἶνε Χριστιανοί, χάνουν τὰ ἀξιώματά τους· καὶ ἂν ἐπιμένουν στὸ πιστεύω τους, νὰ θανατώνωνται. Ὅταν ἔφτασε ἡ διαταγή, ἦρθε πλέον ἡ ὥρα καὶ γιὰ τὸν Γεώργιο. Ἐνώπιον ὅλων ὡμολόγησε καὶ εἶπε· Εἶμαι Χριστιανός, καὶ παραπάνω ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα ἔχω τὸ Χριστό!

Ὁ Διοκλητιανὸς διατάζει καὶ τὸν συλλαμβάνουν. Τοῦ ξηλώνουν τὰ γαλόνια, τοῦ παίρνουν τὴν πανοπλία, τὸν ῥίχνουν δεμένο στὴ φυλακή. Ἀπὸ τὸ ὕψος στὸ βάθος. Ἐκεῖνος ὅμως εἶχε χαρὰ καὶ ἀγαλλίασι. Νὰ διηγηθῶ τώρα τὰ μαρτύριά του; Εἶνε πολλά. Ὅσοι θέλετε, διαβάστε τὸ συναξάριο νὰ τὰ δῆτε. Μὲ συντομία σᾶς λέω. Τοῦ τρύπησαν τὴν κοιλιὰ μὲ σιδερένιο δόρυ. Μετὰ τὸν ἔδεσαν σ᾽ ἕνα σιδερένιο τροχό, ποὺ γύρω – γύρω στὸ στεφάνι εἶχε αἰχμηρὰ νύχια, ἄφησαν τὸν τροχὸ νὰ κυλίσῃ σὲ μέρος κατηφορικό, καὶ τὸ κορμὶ τοῦ ἁγίου κατακόπηκε· ξεσχίζονταν οἱ σάρκες καὶ μάτωσε τὸ ἔδαφος. Μετὰ τοῦ φόρεσαν παπούτσια σιδερένια μὲ καρφιά, καὶ τὸν ὑποχρέωσαν νὰ βαδίσῃ. Μετὰ τὸν ἔρριξαν σ᾿ ἕνα λάκκο μὲ ἀσβέστη, γιὰ νὰ καῇ καὶ νὰ λειώσῃ. Ἀλλὰ καὶ τὸν ἀσβέστη νίκησε, καὶ τὰ σίδερα νίκησε, καὶ τὰ πάντα. Δὲν εἶνε παράξενο αὐτό. Τὸ εἶπε ὁ Χριστός· Μὴ φοβᾶστε· θὰ πατᾶτε πάνω σὲ σκορπιοὺς καὶ φίδια, κι οὔτε μιὰ τρίχα ἀπ᾿ τὸ κεφάλι σας δὲν θὰ πέσῃ, ἂν δὲν θέλῃ ὁ Θεός (βλ. Λουκ. 10,19· 21,18. Ματθ. 10,29).

Μετὰ ἀπ᾽ αὐτά, ἔξω ἀπὸ τὴν Καισάρεια ὑπῆρχε ἕνας εἰδωλολατρικὸς ναὸς γεμᾶτος ἀγάλματα. Παίρνουν λοιπὸν τὸν ἅγιο Γεώργιο καὶ τὸν πᾶνε ἐκεῖ, γιὰ νὰ θυσιάσῃ. Ἐκεῖνος ἀτένιζε μὲ πρόσωπο ἀγγελικό. Κοιτάζει τὰ εἴδωλα καὶ λέει μὲ φωνὴ μεγάλη· Ἐν ὀνόματι Ἰησοῦ τοῦ Ναζωραίου σᾶς ἐρωτῶ, ἀγάλματα καὶ εἴδωλα, τί εἶστε; Κ᾿ ἐκεῖνα ἀπήντησαν· Δὲν εἴμαστε θεοί, εἴμαστε δαίμονες! Τότε ὁ ἅγιος ἔκανε τὴν προσευχή του, κι ἀμέσως σεισμὸς τράνταξε ὅλο τὸ ναό, ἔπεσαν κάτω τὰ ἀγάλματα κ᾿ ἔγιναν κομμάτια καὶ σκόνη. Καὶ μόνο αὐτό; Καὶ τὸ ἄλλο θαῦμα τοῦ ἁγίου Γεωργίου εἶνε ἀξιοθαύμαστο.

Ἔξω ἀπ᾽ τὴν Καισάρεια σὲ μιὰ ῥεματιὰ ὑπῆρχε μιὰ βρύση μὲ ὡραῖο νερό, ἀλλὰ κανείς δὲν τολμοῦσε νὰ τὸ πλησιάσῃ. Γιατὶ δίπλα ἦταν μιὰ σπηλιά, κ᾿ ἐκεῖ μέσα εἶχε φωλιάσει ἕνας δράκοντας μεγάλος, ἕνας ὄφις πελώριος, ποὺ ἔβγαινε κ᾿ ἔτρωγε ἀνθρώπους καὶ ζῷα. Ὁ ἅγιος Γεώργιος πλησίασε μὲ τὸ κοντάρι του στὴν πηγή. Τὸ θηρίο μούγκρισε, βγῆκε μὲ ὁρμὴ κι ἄνοιξε πελώριο τὸ στόμα του νὰ τὸν καταπιῇ. Ἀλλὰ ὁ ἅγιος Γεώργιος –ἂς μὴν πιστεύουν οἱ ἄπιστοι, ἐμεῖς πιστεύουμε– τί κάνει· ῥίχνει μὲ πίστι ἕνα σταυρουδάκι ξύλινο στὸ ἀνοιχτὸ στόμα τοῦ πελωρίου φιδιοῦ. Ἔφτασε μέσ᾽ στὰ σπλάχνα του, τὸ θηρίο σπάραξε καὶ ἔσκασε. Γι᾿ αὐτὸ βλέπετε σὲ εἰκόνες νὰ ζωγραφίζεται καβαλλάρης ὁ ἅγιος Γεώργιος καὶ μὲ τὸ κοντάρι του, ποὺ ἔχει στὴν κορυφὴ τὸ σταυρὸ τοῦ Κυρίου, νὰ φονεύῃ τὸν δράκοντα. Ἀπίστευτα φαίνονται αὐτὰ σήμερα. Παραμύθια τὰ θεωροῦν οἱ ἄνθρωποι τοῦ κόσμου. Ἐμεῖς ὅμως γνωρίζουμε ὅτι, ὄχι μόνο αὐτὰ ποὺ ἔκανε ὁ ἅγιος Γεώργιος, ἀλλὰ χίλιες φορὲς ἀνώτερα γίνονται. Εἶνε γεμάτη ἡ ἱστορία ἀπὸ θαύματα, ποὺ ἔκαναν οἱ ἅγιοι τῆς πίστεώς μας μὲ τὴ δύναμι τοῦ Χριστοῦ. Ἔχουμε τὴν ἀλήθεια, μιὰ θρησκεία ζωντανή – ὁλοζώντανη, καὶ πρέπει νὰ τὴν ἀγαποῦμε καὶ ν᾽ ἀνήκουμε ὁλόψυχα σ᾿ αὐτήν. Νά λοιπόν, ἀγαπητοί μου, μὲ λίγα λόγια ὁ βίος τοῦ ἁγίου. Γι᾿ αὐτὸ ὁ ἅγιος Γεώργιος εἶνε ἕνας ἀπὸ τοὺς πλέον δημοφιλεῖς ἁγίους.

Κάτι ἀκόμα θὰ σᾶς πῶ καὶ τελειώνω. Εἴδαμε τὸν πελώριο δράκοντα, ποὺ ἦταν στὴν πηγὴ καὶ δὲν ἄφηνε κανένα νὰ δροσιστῇ. Ἀλλ᾿ ἐκτὸς ἀπὸ τὸ δράκοντα αὐτόν, ποὺ τὸν σκότωσε μὲ τὸ κοντάρι καὶ τὸ σταυρό του ὁ ἅγιος Γεώργιος, στὶς ἡμέρες μας ἐπέπρωτο νὰ παρουσιασθῇ ἕνας ἄλλος δράκοντας, χειρότερος, πολὺ χειρότερος ἀπὸ τὸ δράκοντα ποὺ θανάτωσε ὁ ἅγιος Γεώργιος. Καὶ ὁ δράκοντας αὐτός, ὁ χειρότερος, ποὺ πνίγει ὁλόκληρη τὴν ἀνθρωπότητα καὶ ἀπειλεῖ μὲ μεγαλύτερη καταστροφή, εἶνε ἡ ἀθεΐα, ὁ ἄθεος ὑλισμός. Μ᾿ αὐτὸν τὸν δράκοντα ἡ μικρή μας πατρίδα ἀγωνίστηκε ἡρωικά, γιὰ νὰ μὴν πέσῃ στὸ στόμα του. Κι ὁ ἀγώνας αὐτὸς δὲν τελείωσε. Γι᾿ αὐτό, ἂν ἄλλοι πρόδωσαν τὴν πίστι καὶ τὰ ἰδανικὰ τοῦ γένους, ἐσεῖς τὰ φτωχαδάκια, τὰ ἡρωικὰ παιδιὰ τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῆς πατρίδος, μείνετε πιστοὶ στὸ Θεό, κι ἀγωνιστῆτε μὲ λεβεντιά, στῆθος μὲ στῆθος, γιὰ ὅ,τι ἱερώτερο ἔχει ὁ τόπος καὶ ἡ παράδοσί μας. Μὲ τὴ βοήθεια τοῦ ἁγίου Γεωργίου θὰ προχωρήσουμε, θὰ νικήσουμε τὰ ἐμπόδια. Εὔχομαι, νὰ μείνετε πάντοτε ἑδραῖοι καὶ ἀμετακίνητοι στὴν πίστι, διὰ πρεσβειῶν τοῦ ἁγίου Γεωργίου καὶ πάντων τῶν ἁγίων· ἀμήν.

(†) ἐπισκόπου Φλωρίνης Αὐγουστῖνου Καντιώτη

Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s