ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΚΕΠΗΣ ΠΕΜΠΤΗ 28-10-2021

Αγία Σκέπη

Τί σημαίνει Σκέπη

Μὲ τὴν 28η Ὀκτωβρίου, ἀγαπητοί μου, ἀνατέλλει μεγάλη ἑορτή, ποὺ ἔχει καὶ θρησκευτικὸ καὶ ἐθνικὸ χαρακτῆρα. Διότι γιὰ μᾶς θρησκεία καὶ πατρίδα εἶνε ἀρρήκτως συνδεδεμένα, ὅπως τὸ κρέας μὲ τὸ νύχι. Θὰ ποῦμε λίγα λόγια γιὰ τὴ θρησκευτικὴ σημασία τῆς ἡμέρας. Θὰ ἐξηγήσουμε μία λέξι. Διότι φτάνει καὶ μία λέξι νὰ μᾶς φωτίσῃ, νὰ μᾶς ἐνισχύσῃ, νὰ μᾶς παρηγορήσῃ. Θὰ ἐξηγήσουμε τὴ λέξι σκέπη.

Τί σημαίνει σκέπη; Εἶνε λέξι τῆς ὡραίας ἑλληνικῆς γλώσσης, μὲ τὴν ὁποία ἐκφράζονται καὶ οἱ λεπτότερες σκέψεις τῆς ἀνθρωπίνης διανοίας. Ἀνήκει στὴν ἀρχαία μας γλῶσσα καὶ ἔχει δύο ἔννοιες. Ἡ μία ἔννοια εἶνε ἡ πραγματική, ἡ δὲ ἄλλη εἶνε ἡ πνευματική.

Προτοῦ λοιπὸν νὰ ποῦμε ποιά εἶνε ἡ πνευματικὴ ἔννοια, θὰ ποῦμε ποιά εἶνε ἡ πραγματικὴ ἔννοια. Σύμφωνα λοιπὸν μὲ τὴν πρώτη ἔννοια σκέπη = σκεπή. Ἡ δὲ σκεπὴ συνδέεται μὲ τὴ λέξι οἰκοδομή. Οἰκοδομὴ δὲν εἶνε ἕνα πρᾶγμα ἀλλὰ πολλὰ πράγματα. Οἰκοδομὴ εἶνε τὸ θεμέλιο, εἶνε οἱ τοῖχοι, εἶνε τὰ παράθυρα καὶ οἱ πόρτες, εἶνε ἡ σκάλα…· οἰκοδομὴ τέλος εἶνε καὶ τὸ ἐπιστέγασμα, ἡ στέγη, ἡ σκεπή. Ἀναγκαία ἡ σκεπὴ ὅσο ἀναγκαῖο εἶνε καὶ τὸ θεμέλιο. Δὲν ὑπάρχει σπίτι χωρὶς στέγη. Καὶ ὅταν ἡ στέγη ἀπὸ βάρος ἢ ἀπὸ σεισμὸ κάνῃ ῥωγμὲς καὶ πέφτουν μέσα στὸ σπίτι τὰ νερά, τότε, ὅσο ὡραῖο κι ἂν εἶνε τὸ σπίτι, δὲν εἶνε πλέον καταφύγιο τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλὰ εἶνε μιὰ παγίδα γι᾿ αὐτὸν καὶ μένει ἀκατοίκητο. Μία ἔννοια τῆς σκέπης εἶνε αὐτή, ἡ πραγματική· καὶ ὅλοι ἐμεῖς τὸ βράδι κάτω ἀπὸ μιὰ στέγη θὰ στεγαστοῦμε. Ἂν καὶ ὡραιότερη στέγη εἶνε ἡ στέγη τοῦ οὐρανοῦ, κάτω ἀπὸ τὰ ἄστρα. Κοιμηθήκατε ποτὲ κάτω ἀπὸ τὰ ἄστρα; Ἐγὼ κοιμήθηκα. Ὅταν βρισκόμουν στὸ μέτωπο τῆς πατρίδος, μαζὶ μὲ τὰ ἡρωικὰ παιδιὰ τῆς Ἑλλάδος, πόσες φορὲς δὲν κοιμηθήκαμε στὸ ὕπαιθρο κάτω ἀπὸ τὰ ἄστρα! Σκέπη μας ἦταν ὁ οὐρανός…

Σκέπη λοιπὸν μὲ τὴν ἔννοια τὴν πραγματικὴ εἶνε ἡ σκεπή, ἡ στέγη. Ἀλλ᾿ ὅπως εἶπε ἕνας φιλόσοφος, «οἱ ἄνθρωποι σήμερα εἶνε ἄστεγοι». Τί ἐννοεῖ λέγοντας «ἄστεγοι»; Μπορεῖ νὰ κάθεσαι στὸ ὡραιότερο σπίτι, νά ᾿χῃς ὅλα τὰ κομφόρ, νά ᾿χῃς ὅ,τι σοῦ χρειάζεται· μπορεῖ τὸ σπίτι σου νὰ εἶνε ἀντισεισμικό, νὰ εἶνε τὸ ὡραιότερο σπίτι, καὶ ὅμως νὰ εἶσαι ἄστεγος· ἄστεγος ὑπὸ ἔννοια πνευματική. Διότι ὅπως τὸ σῶμα ἔχει ἀνάγκη στέγης, ἔτσι καὶ ἡ ψυχή. Καὶ οἱ ἄνθρωποι σήμερα εἶνε ἄστεγοι καὶ ἀνέστιοι. Ἀπὸ στέγη λοιπὸν ἔχει ἀνάγκη ὁ ἄνθρωπος, στέγη πνευματική. Διότι τὰ αἰσθητὰ καὶ ὁρατὰ εἶνε σύμβολα τῶν ἀοράτων πραγμάτων. Νομίζω ὅτι μὲ ἀντιλαμβάνεσθε, ἂν καὶ ἡ γλῶσσα εἶνε κάπως ποιητικὴ καὶ φιλοσοφικὴ ἐδῶ· ἀλλὰ θέλω νὰ εἰσέλθω σὲ βαθύτερα νοήματα. Θέλω νὰ πῶ, ὅτι καὶ ὡς πρὸς τὴν ὑπεραγία Θεοτόκο ἡ Ἐκκλησία μας, γιὰ νὰ παρουσιάσῃ τὸ μεγαλεῖο τῆς Παρθένου, παίρνει εἰκόνες ἀπὸ τὰ βουνά, ἀπὸ τὴ θάλασσα, ἀπὸ τὴν ἔρημο, ἀπὸ τὰ ἄστρα, ἀπὸ τὸν βίο μας, καὶ τὰ κάνει σύμβολα. Ἔτσι λοιπὸν παίρνει καὶ τὴν εἰκόνα τῆς στέγης καὶ τὴν χρησιμοποιεῖ ὡς σύμβολο μεγάλης ἐννοίας. Στέγη, προστασία καὶ βοήθεια, γιὰ τὰ μικρὰ παιδιά, τὰ νήπια καὶ τὰ ἀνήλικα, εἶνε ὁ πατέρας καὶ ἡ μάνα· κάτω ἀπὸ τὰ φτερὰ τῆς ἀγάπης τους στεγάζονται. Στέγη γιὰ ἄλλους εἶνε τὰ μεγάλα καὶ ἰσχυρὰ πρόσωπα, ποὺ ἔχουν ἀξιώματα καὶ δύναμι. Στέγη γιὰ ἄλλους εἶνε ὁ ἀπαίσιος μαμωνᾶς. Ἔχω καταθέσεις, σοῦ λέει, δὲν ἔχω κανέναν ἀνάγκη· τὸ χρῆμα εἶνε τὸ πᾶν…

Ὦ ἄνθρωποι, ἑτοιμόρροπη εἶνε ἡ στέγη σας· στεγάζεσθε κάτω ἀπὸ ἑτοιμόρροπη στέγη, καὶ τρέμω γιατὶ θὰ πέσῃ… Γνώρισα μιὰ οἰκογένεια, ποὺ πέθανε ὁ πατέρας, πέθανε ἡ μητέρα, κ᾿ ἔμειναν τὰ παιδιὰ πεντάρφανα καὶ κλαίγανε· ἔπεσε ἡ «στέγη» τους κ᾿ ἔμειναν ἄστεγα πνευματικῶς. Βλέπεις τὸν ἄλλο, ποὺ στέγη του ἔκανε τὰ ἰσχυρὰ πρόσωπα, πλουσίους συγγενεῖς, καὶ ἀπογοητεύεται. Ἕνας νέος μοῦ ἔλεγε· –Θὰ πάω στὴν Αὐστραλία. –Κάτσε, βρὲ παιδάκι μου, ἐδῶ. –Ὄχι, θὰ πάω· ἐκεῖ ἔχω μπάρμπα μὲ τεράστια περιουσία· αὐτὸς θὰ εἶνε ὁ προστάτης μου. –Μὴ φεύγεις, τοῦ ξαναλέω. Δὲν ἄκουσε, ἔφυγε. Πετάει καὶ φτάνει στὴν Αὐστραλία. Καὶ μόλις ἔφτασε ἐκεῖ τί ἔμαθε; Ὁ προστάτης του πέθανε ἀπὸ συγκοπή! Νά ἡ στέγη, ἔπεσε… Δὲν ὑπάρχει λοιπὸν στέγη ἀσφαλής. Ὅλα εἶνε ἑτοιμόρροπα. Γι᾿ αὐτὸ ἔχει δίκιο ὁ ψαλμῳδὸς ποὺ λέει· «Ἀγαθὸν πεποιθέναι ἐπὶ Κύριον ἢ πεποιθέναι ἐπ᾿ ἄνθρωπον» (Ψαλμ. 117,8). Μὴν ἔχῃς τὴν πεποίθησι κ᾿ ἐλπίδα σου σὲ ἀνθρώπους, οὔτε σὲ πράγματα ὑλικά, οὔτε σὲ θεωρίες καὶ πολιτικὲς καταστάσεις.

Ὅλα πέφτουν καὶ ἀλλάζουν ὅπως ἡ σελήνη. Ὅλα τὰ ἀνθρώπινα ἀλλοιώνονται. Ἀλλ᾿ ὑπάρχει μία στέγη στερεὰ καὶ ἀσάλευτη, ποὺ κανένας σεισμὸς δὲν μπορεῖ νὰ τὴ σείσῃ. Καὶ ἡ στέγη αὐτὴ εἶνε ἕνας καὶ μόνο· ὁ Θεός! Αὐτὸς εἶνε ἡ στέγη ὅλων· «ὀρφανὸν καὶ χήραν ἀναλήψεται καὶ ὁδὸν ἁμαρτωλῶν ἀφανιεῖ» (ἔ.ἀ. 145,9). Κι ἂν μ᾿ ἀφήσῃ ἡ μάνα μου, κι ἂν μ᾿ ἀφήσῃ ὁ πατέρας μου, κι ἂν μείνω φτωχὸς καὶ ῥακένδυτος, κι ἂν δὲν ἔχω καλύβι νὰ στεγαστῶ, κι ἂν δὲν ἔχω μοῖρα στὸν ἥλιο, κι ἂν δὲν ἔχω τίποτα στὸν κόσμο αὐτόν, «ἐκεῖ ψηλὰ εἶν᾿ ὁ Θεός μου, πῶς ἠμπορῶ ν᾿ ἀπελπισθῶ;». Πίστι χρειάζεται. Ἔσβησε ἡ πίστι; τὸ θεμέλιο καὶ ἡ στέγη ἔπεσε. Λίγοι ἔχουν πίστι.

Οἱ περισσότεροι μέσα μας εἴμαστε ἄστεγοι, διότι δὲν ὑπάρχει τὸ καταφύγιο τὸ ἰσχυρό, δὲν ὑπάρχει ἡ δυνατὴ πίστι. Σκέπη μας λοιπὸν εἶνε ὁ Θεός, ὁ Πατὴρ ὁ Υἱὸς καὶ τὸ ἅγιο Πνεῦμα. Ἁγία Τριάς, ἐλέησον τὸν κόσμον κ᾿ ἐμᾶς τοὺς ἁμαρτωλούς. Σκέπη μας εἶνε καὶ οἱ ἅγιοι, ποὺ βρίσκονται κοντύτερα στὸ Θεό. Σκέπη μας εἶνε οἱ ἄγγελοι καὶ ἀρχάγγελοι, οἱ φύλακές μας. Ἀλλὰ παραπάνω ἀπὸ αὐτοὺς προστάτης, μετὰ τὸ Θεό, εἶνε ἡ ὑπεραγία Θεοτόκος· αὐτὴ εἶνε ἡ σκέπη μας. Δὲν εἶνε μῦθος ἡ θρησκεία μας, δὲν εἶνε κούφια καρύδια. Αὐτὸ φάνηκε τὴν 28η Ὀκτωβρίου 1940. Ὁ ἀγώνας τότε ἦτο ἄνισος· ὁ Δαυῒδ πολεμοῦσε μὲ τὸ Γολιὰθ καὶ ὁ Νέστωρ μὲ τὸ Λυαῖο. Ἡ Παναγία ἦταν ἡ σκέπη μας. Δακρύζω ὅταν τὸ ἀναφέρω, διότι τὸ αἰσθάνομαι. Ὑπῆρξα αὐτόπτης καὶ αὐτήκοος. Ἔβλεπες παιδιὰ νὰ φεύγουν γιὰ τὸ μέτωπο μὲ χαρὰ καὶ οἱ δικοί τους νὰ τοὺς λένε μὲ δάκρυα· «Ἡ Παναγία μαζί σας!». Καὶ εἶχαν στὶς τσέπες τους μὰ περισσότερο στὰ στήθη καὶ στὶς καρδιές τους τὴ μορφή της. Μία μικρὴ εἰκόνα τῆς Παναγίας ἔδινε τότε ὁ Χρύσανθος, ὁ ἀλησμόνητος ἡρωικὸς ἐκεῖνος ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν ὁ ἀπὸ Τραπεζοῦντος. Συνάντησα τέτοια ἁγνὰ παιδιά, ποὺ εἶχαν βαθειὰ πίστι καὶ ἔλεγαν, ὅτι μιὰ νύχτα εἶδαν πάνω στὶς κορυφὲς νὰ περπατᾷ μιὰ μαυροφόρα… Ἦταν ἡ ὑπεραγία Θεοτόκος, ἡ σκέπη τοῦ γένους μας, ἡ σκέπη τοῦ λαοῦ μας, ἡ σκέπη τοῦ ἔθνους μας. Παναγία μας, εἶσαι ἡ σκέπη τοῦ κόσμου καὶ τῆς πατρίδος μας!

Στέγη σήμερα, κάτω ἀπὸ τὴν ὁποία στεγάζονται οἱ ἄνθρωποι, δὲν εἶνε ὁ Θεὸς καὶ ἡ ὑπεραγία Θεοτόκος· προτιμοῦν ἄλλες στέγες, στέγες ἑτοιμόρροπες ποὺ τοὺς ἀφήνουν ἄστεγους. Πές μου, ποιά στέγη ἔχεις, ποιόν δηλαδὴ ἔχεις προστάτη; Ἄνθρωποι, μὴν εἶστε ἄστεγοι. Καὶ μὴ προτιμᾶτε ἄλλες στέγες, γιατὶ θὰ πέσουν καὶ θὰ σᾶς πλακώσουν. Μιὰ στέγη παραμένει ἀκλόνητη. Καὶ αὐτὴ δὲν εἶνε τὰ κόμματα, ποὺ τὰ κάναμε θεούς· ὄχι. Οἱ ἄνθρωποι τοῦ κόσμου τούτου, ὅσο μεγάλοι καὶ ἂν εἶνε, δὲν μποροῦν νὰ μᾶς προστατεύσουν. Σκέπη ἰσχυρὰ καὶ ἀκατάλυτος καὶ αἰωνία, μάνα, γλυκειά μας μάνα, εἶνε ἡ Παναγία. Καὶ ἂν ἀγαποῦμε μιὰ φορὰ τὴ μάνα μας, χίλιες φορὲς ν᾿ ἀγαποῦμε τὴν ὑπεραγία Θεοτόκο. Γι᾿ αὐτὸ εἶνε ἀνάξιοι ὅσοι δὲν τιμοῦν τὴν ὑπεραγία Θεοτόκο. Αὐτά, ἀγαπητοί μου, εἶχα νὰ πῶ. Ἑρμήνευσα μὲ ῥεαλιστικὴ καὶ μὲ πνευματικὴ γλῶσσα τὴν ἔννοια ποὺ περικλείει ἡ λέξι σκέπη. Νὰ εἶστε βέβαιοι, ὅτι ἡ Παναγία θὰ μᾶς προστατεύσῃ. Θά ᾿χαμε σβήσει ἀπὸ τὸ χάρτη, ἂν ἡ Παναγία δὲν ἦταν ἡ σκέπη τοῦ γένους μας. Μείνετε πιστοί, μείνετε ἀφωσιωμένοι· ὄχι μὲ τὰ χείλη, ἀλλὰ μὲ τὴν καρδιά σας. Καὶ στὸν τόπο τοῦτο νὰ μὴν ἀκούγεται οὔτε μιὰ βλαστήμια· ὄχι μόνο ἐναντίον τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν ἱερῶν καὶ ὁσίων τῆς πίστεώς μας. Μόνο ἔτσι ἡ μικρή μας πατρίδα θὰ προχωρήσῃ πρὸς τὰ ἐμπρός, μὲ σύμβολο τὸν τίμιο σταυρὸ καὶ ἀρχηγὸ τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν· ἀμήν.

(†) ἐπισκόπου Φλωρίνης Αὐγουστῖνου Καντιώτη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s