ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ’ ΛΟΥΚΑ (2ο)

Τοῦ πλουσίου ἄρχοντα

(Λουκ. 18:18-27)

Ο Πλουσιος Αρχοντας

«Φιλαργυρία εἶναι ρίζα ὅλων τῶν κακῶν» (Α΄Τιμ. 6:10)

Ὁ πλούσιος ἄρχοντας κόλλησε στά πλούτη του. Οὔτε ἡ ἀγαθότητα τοῦ Χριστοῦ στάθηκε ἱκανή νά τόν ξεκολλήσει! Σκεφθεῖτε πόσο πολύ εἶχε κολλήσει! Ὅμως αὐτό τό κόλλημα στήν ὕλη, εἶναι καταστροφή γιά τήν ψυχή· μπορεῖ νά τήν ὁδηγήσει μακρυά ἀπό τό Θεό! «Γράψε τή λέξη Θεός σέ ἕνα χαρτί», εἶπε ἕνας ἱερέας σέ ἕναν πλούσιο. Τήν ἔγραψε. «Βάλε τώρα πάνω σέ αὐτή λέξη ἕνα εὐρώ». Τό ἔβαλε. «Βλέπεις, ὅτι τό εὐρώ σκέπασε τή λέξη Θεός! Ἔτσι γίνεται καί μέ σένα: Τά χρήματά σου σέ κάνουν νά μήν βλέπεις τό Θεό!», τοῦ ἐξήγησε ὁ ἱερέας. «Τό δέσιμο, ἡ προσκόλληση τοῦ ἀνθρώπου στήν περιουσία του, στά ἀγαθά του, (λέει ὁ Ἅγιος Ἰγνάτιος ὁ Μπριαντσιανίνωφ) εὔκολα μεταβάλλεται σέ πάθος, πού ἀποτελεῖ μιά μορφή σιωπηλῆς ἄρνησης (!) τοῦ Χριστοῦ (!), πού συντελεῖται μέσα στά βάθη τῆς καρδιᾶς του, ἔστω καί ἄν τό στόμα δίνει περίτρανες ὁμολογίες πίστεως καί ἀφοσίωσης στό Χριστό καί κηρύττει μέ ζῆλο τοῦ Εὐαγγέλιό Του». « Ἡ φιλαργυρία εἶναι ρίζα ὅλων τῶν κακῶν» (Α΄Τιμ. 6:10). «Θλιβερό» ντοκουμέντο:

Ὁ Σαπώρ (+389) Βασιλιάς τῶν Περσῶν κήρυξε διωγμό κατά τῶν χριστιανῶν. Στό διάστημα τῆς βασιλείας του (339-389) ἔσφαξε 193.000 χριστιανούς! Τό ἐπιτελεῖο του εἶχε βάλει στή μαύρη λίστα καί ἕναν πλούσιο ἱερέα, τόν π. Παῦλο πού εἶχε πολύ χρυσάφι. Καί αὐτός ἀπό τό φόβο του κρύφθηκε σέ ἕνα βουνό, παίρνοντας μαζί του καί τό χρυσάφι. Στό ἴδιο βουνό εἶχαν καταφύγει καί πέντε μοναχές. Ὁ π. Παῦλος ἔγινε ὁ Πνευματικός τους Πατέρας. Κάθε μέρα τίς δίδασκε, τίς συμβούλευε ὅτι πρέπει γιά τό Χριστό νά τά δίνουμε ὅλα ἀκόμα καί τή ζωή μας. (Στά λόγια εἴμαστε ὅλοι πρῶτοι, ἐνῶ στά ἔργα δέν εἴμαστε οὔτε τελευταῖοι!).

 Ὅμως κάποιος τούς «κάρφωσε» στόν Ὑπουργό. Καί αὐτός (ὁ Ὑπουργός) παρήγγειλε στόν π. Παῦλο νά κατέβει στό γραφεῖο του μέ τό χρυσάφι καί μέ τίς πέντε μοναχές. Ὁ Ὑπουργός τοῦ πῆρε τό χρυσάφι. «Ποῦ φταίω, καί μοῦ παίρνεις τό χρυσάφι;» διαμαρτυρήθηκε ὁ π. Παῦλος. «Ἄν προσκυνήσεις τόν ἥλιο, πάρε τό χρυσάφι σου, καί φύγε!», τοῦ ἀπάντησε ὁ Ὑπουργός, ὄνταςσίγουρος ὅτι ὁ π. Παῦλος δέν θά ὑπάκουε. Καί ὅμως ὁ π. Παῦλοςἀρνήθηκε τό Χριστό καί προσκύνησε τόν ἥλιο! Ὁ Ὑπουργός οὔτε τό χρυσάφι ἐπέστρεψε, οὔτε καί τόν ἄφησε νά φύγει. «Πεῖσε (τοῦ εἶπε) τίς καλογριές σου νά προσκυνήσουν καί αὐτές τόν ἥλιο. Ἄν καί αὐτό γίνει, πάρε τό χρυσάφι σου, πάρε καί τίς καλογριές καί πᾶτε ὅπου θέλετε!».

Ὁ π. Παῦλος ἔτρεξε στίς καλογριές, πού περίμεναν ἀπέξω καί πανικόβλητος τίς εἶπε: «Ὁ «Ὑπουργός μοῦ πῆρε τό χρυσάφι! Προσκύνησα τόν ἥλιο! Σᾶς συμβουλεύω νά κάμετε καί σεῖς τό ἴδιο. Ἀλλιῶς χάνω τό χρυσάφι!». Καί αὐτέςτόν ἔφτυσαν κατάμουτρα, γιατί δέν ἦταν πιά παπᾶς, ἀλλά ἀποστάτης. Ὁ Ὑπουργός ἔδωσε ἐντολή νά τίς χτυπήσουν. Καί αὐτές κάθε φορά πού ἔτρωγαν ξύλο, διεκήρυσσαν τήν πίστη τους στό Χριστό: «Ἐμεῖς μόνο τό Χριστό μας προσκυνοῦμε! Στή διαταγή τοῦ βασιλιά δέν ὑπακοῦμε. Κάνε ὅ,τι θές!»

 Ὁ Ὑπουργός ἔπρεπε νά πάρει τό χρυσάφι, καί «πόνταρε» στό Παῦλο. Τοῦ πρότεινε, λοιπόν, νά κόψει τά κεφάλια τῶν καλογριῶν μέ τά ἴδια του τά χέρια! Μέ τήν «ἐλπίδα» ὅτι ὁ Παῦλος δέν θά τό δεχόταν, καί ἔτσι θά τόν σκότωνε σάν ἀνυπάκουο καί στή συνέχεια θά τοῦ ‘παιρνε τό χρυσάφι. «Θά κάμω, ὅ,τι μοῦ εἰπεῖς», τοῦ ἀπάντησε! Πῆρε τό μαχαίρι καί προχώρησε στίς …καλογριές! Οἱ καλογριές ἔφριξαν! «Ταλαίπωρε! Ποῦ εἶναι αὐτά πού μᾶς ἔλεγες κάθε μέρα, ὅτι πρέπει νά τά δίνουμε ὅλα γιά τόν Χριστό, ἀκόμα καί νά πεθάνουμε;!». Καί ὁ Παῦλος ἄρχισε νά τίς κόβει τά κεφάλια…! Ἀπόρησε καί ὁ Ὑπουργός!. «Εἶσαι (τοῦ εἶπε) ὁ μοναδικός χριστιανός, πού ἔδειξες τέτοια ὑπακοή στίς ἐντολές τοῦ βασιλιά. Αὔριο κιόλας θά τό τοῦ ‘πῶ. Καί πιστεύω νά σέ τιμήσει δεόντως. Πρός τό παρόν μεῖνε γιά λίγο ἐδῶ».

 Καί τόν ἔστειλε νά μείνει σέ κάποιο κελλί, ὥσπου νά ξημερώσει ἡ «μεγάλη» μέρα, πού θά τόν τιμοῦσε ὁ Βασιλιάς. Μόλις νύκτωσε, ὁ Ὑπουργός ἔστειλε στά κρυφά τούς ἀστυνομικούς του, τοῦ πέρασαν ἕνα σχοινί στό λαιμό καί τόν κρέμασαν μέσα στό κελλί του. Καί κάνοντας (ὁ Ὑπουργός) τόν ἀνήξερο, πῆγε πρωί-πρωί μέ τήν παρέα του νά τόν ἐπισκεφθεῖ! «Αὐτοκτόνησε! Αὐτοκτόνησε!», ἔλεγε ὁ Ὑπουργός. (Καί βέβαια αὐτοκτόνησε· ὄχι σωματικά, ἀλλά ψυχικά!). «Πετάξτε τον ἔξω ἀπό τήν πόλη, νά τόν φᾶνε τά σκυλιά», διέταξε ὁ Ὑπουργός. Τόν πέταξαν στά χωράφια, τόν ἔφαγαν τό κοράκια καί ὁ «ὑπουργός» πῆρε τό πολυπόθητο χρυσάφι.    Ἕνας σοφός εἶπε: «Ἡ κακία ἀπό τήν ἀρετή ἀπέχει ἕνα χιλιοστόμετρο, ἐνῶ ἡ ἀρετή ἀπό τήν κακία ἀπέχει χιλιόμετρα!». Ἄς προσέχουμε λοιπόν!

ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s