ΚΥΡΙΑΚΗ I΄ΛΟΥΚΑ (2ο). Τῆς συγκυπτούσης

Συγκυπτουσα

Ὁ φθόνος τοῦ ἀρχισυναγώγου

Ὁ Χριστός ἕνα Σάββατο δίδασκε στήν Συναγωγή τῆς Καπερναούμ. Ἐκεῖ πῆγε καί ἡ συγκύπτουσα γυναίκα. Φαντασθεῖτε την: Νά μπαίνει στή Συναγωγή μή μπορώντας νά κοιτάξει κατά πρόσωπο τό Χριστό, γιά τόν Ὁποῖο ἦρθε! Θέαμα φρικτό! Ὅμως παρόλο πού αὐτή ἡ γυναίκα βρισκόταν σέ τέτοια ἐλεεινή κατάσταση, ἦρθε στή Συναγωγή γιά νά ἀκούσει τό Χριστό! Ποιός ξέρει πόση ὥρα καί μέ πόση δυσκολία θά περπατοῦσε γιά νά φθάσει στό Χριστό. Πρᾶγμα πού μᾶς λέει ὅτι ὅταν θελήσεις, νά πᾶς λ.χ. στήν ἐκκλησία, τίποτε δέν μπορεῖ νά σέ ἐμποδίσει. Τά ἐμπόδια ὑπάρχουν, ὅταν δέν ὑπάρχει θέληση.

Ὁ Χριστός ὅταν εἶδε τήν πίστη τῆς γυναίκας αἱμορροούσης, πού ἄγγιξε μέ πίστη τήν ἄκρη τοῦ ἐνδύματός Του, σταμάτησε ἐπίτηδες στό δρόμο (Μκ. 5:30) στρέφοντας τήν προσοχή τοῦ κόσμου στή γυναίκα αὐτή, γιά νά διδαχθεῖ ὁ κόσμος ἀπό τήν πίστη τῆς γυναίκας (Λκ. 8:45-48). Ἔτσι ἔκανε καί τώρα: Μόλις εἶδε τή συγκύπτουσα γυναίκα νά μπαίνει στήν Συναγωγή, σταμάτησε τήν διδασκαλία Του καί ἔστρεψε τήν προσοχή τοῦ κόσμου στή γυναίκα· τή φώναξε καί τῆς εἶπε: «Γυναῖκα, ἀπαλλάσεσαι ἀπό τήν ἀρρώστια σου. Ἔβαλε πάνω της τά χέρια Του κι ἀμέσως ἐκείνη ὀρθώθηκε, καί δόξαζε τό Θεό!» (Λκ. 13:12-13).

Ποιός δέν θά χαιρόταν, βλέποντας μπροστά του αὐτή τήν ταλαίπωρη γυναίκα, νά γίνεται καλά; Ἀλλά καί ἐμεῖς πού τό ἀκοῦμε, ἔστω καί μετά ἀπό δύο χιλιάδες χρόνια, χαιρόμαστε πού ἕνας συνάνθρωπός μας ἔγινε καλά! Ὅμως ὁ ἀρχισυνάγωγος ἀγανάκτησε…! Στράφηκε πρός τό πλῆθος καί εἶπε: «Ὑπάρχουν ἕξι μέρες πού ἐπιτρέπεται νά ἐργάζεται κανείς· μέσα σ’αὐτές, λοιπόν, νά ἔρχεστε καί νά θεραπεύεστε, καί ὄχι τό Σάββατο!» (Λκ. 13:14). Προσέξτε, δέν ἐνοχλήθηκε, ἐπειδή αὐτή ἡ ἄρρωστη γυναίκα ἔγινε καλά, ἀλλά ἐνοχλήθηκε, ἐπειδή ἔγινε καλά ἀπό τό Χριστό, πού Τόν φθονοῦσε! Ἄς γινόταν καλά, ὄχι ὅμως ἀπό τό Χριστό! Ἀκόμα καί ὁ «Βεελζεβούλ» (Μτ. 12:27) νά τήν θεράπευε, ὁ ἀρχισυνάγωγος δέν εἶχε πρόβλημα! Γιατί τό πρόβλημά του δέν ἦταν ἡ «ἀργία» τοῦ Σαββάτου, ἀλλά ὁ φθόνος του γιά τόν Χριστό! Καί γιά νά «χτυπήσει» τό Χριστό, μεταχειρίσθηκε τήν ἱερή «ἀργία» τοῦ Σαββάτου! Χρησιμοποίησε δηλαδή σάν «σκέπασμα» τοῦ φθόνου του, τό Ἅγιο Σάββατο! (Πόσες φορές καί ἐμεῖς χρησιμοποιοῦμε τά Ἅγια τῆς Ἐκκλησίας μας, προκειμένου νά καλύψουμε τά πάθη μας! Πόσες φορές καί ἐμεῖς ἀγωνιζόμαστε τάχα γιά τήν ὑπεράσπιση τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας, ἐνῶ στήν οὐσία ἀγωνιζόμαστε γιά τήν προστασία τῶν παθῶν μας!).

Καί βέβαια ὁ Χριστός δέν ἀνέχθηκε αὐτή τή διαστροφή. Ἔπρεπε νά προστατέψει τό λαό Του, πού ἄκουγε καί μάλιστα ἀπό ἀρχισυνάγωγο τέτοια πράγματα. Καί τόν ξεσκέπασε δημόσια! «Ὑποκριτή», τοῦ εἶπε (Λκ. 13:15) ἐννοώντας ὅτι ἄλλα λές, ἄλλα ἐννοεῖς. Καί τοῦ ἔφερε ἕνα ἐπιχείρημα, πού τόν ἀποστόμωσε.

Ὁ νόμος ἐπέτρεπε στούς Ἰουδαίους ἀνήμερα τοῦ Σαββάτου, νά πηγαίνουν στό παχνί, νά λύνουν τό βόδι τους ἤ τό γαϊδούρι τους καί νά τά πηγαίνουν στή βρύση γιά νερό. Καί αὐτό τό ἤξερε ὁ ἀρχισυνάγωγος, ὅπως ἐπίσης τό ἤξερε καί ὅλος ὁ λαός πού ἦταν παρών στή Συναγωγή. Καί ὁ Χριστός εἶπε δημόσια: Ὁ καθένας ἀπό ἐσᾶς πηγαίνει τό Σάββατο στό παχνί καί λύνει τό βόδι ἤ τό γαϊδούρι καί τό πάει γιά νερό στή βρύση! Τέτοια λοιπόν μέρα κάνετε καλό στά ζῶα σας! Γιατί λοιπόν νά ἀπαγορεύεται σέ αὐτή ἐδῶ τή γυναίκα, ἀπόγονο τοῦ Ἀβραάμ, νά τῆς κάνουμε καλό; Τήν θεωρεῖτε κατώτερη ἀπό τό γάϊδαρό σας καί ἀπό τό βόδι σας; (Λκ. 13:15-16). Καί ὁ εὐαγγελιστής Λουκᾶς συμπληρώνει: «Μέ τά λόγια του αὐτά ντροπιάζονταν ὅλοι οἱ ἀντίπαλοί Του κι’ὅλος ὁ κόσμος χαιρόταν γιά ὅλα τά θαυμαστά, πού ἔκανε ὁ Χριστός» (Λκ. 13:17).

Ὁ ἀρχισυνάγωγος ὑπηρετοῦσε τή Συναγωγή, ὅπου διάβαζαν τίς Γραφές καί ἀκουγόταν λόγος Θεοῦ! Βλέπετε ὅτι ἡ διακονία ἀπό μόνη της σέ τίποτε δέν μᾶς ὠφελεῖ, ἄν ἐμεῖς δέν ἀγωνιζόμαστε ἀπό μόνοι μας νά ἐφαρμόζουμε μέ ταπείνωση τό θέλημα τοῦ Κυρίου! Ὄχι ἁπλά δέν μᾶς ὠφελεῖ (ἡ διακονία μας) ἀλλά μπορεῖ καί νά μᾶς καταστρέψει ὁλοκληρωτικά· νά μᾶς κάνει τελείως ἀθεόφοβους! Μέ ἀποτέλεσμα νά καταπνιγοῦμε μέσα στό λιμάνι! Ἄς μήν ξεχνᾶμε ὅτι ὅσοι ἔφτιαχναν τήν Κιβωτό τοῦ Νῶε, πνίγηκαν ὅλοι. Αὐτό πρωτίστως ἰσχύει γιά μᾶς τούς Ἱερεῖς, πού ἐργαζόμαστε στήν Ἐκκλησία.

«Πατέρες μου! Ἄς προσέχουμε, γιά νά μήν πάθουμε, ὅ,τι παθαίνουν οἱ καμπάνες! Κτυπᾶνε, καί φέρνουν τόν κόσμο στήν ἐκκλησία (σωτηρία), καί αὐτές μένουν ἀπέξω!» (Ἀρχιμ. Γερβάσιος Παρασκευόπουλος. +1964)

ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s