ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ΄ ΛΟΥΚΑ (2ο)

Ἡ Θεραπεία τῶν δέκα λεπρῶν (Λουκ. 17:11-19)

Θεραπεια 10 Λεπρων

Εὐεργέτης πρός τούς ἀχαρίστους

ὑπό ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

Ὁ λεπρός Σαμαρείτης μόλις θεραπεύθηκε ἀπό τό Χριστό, δέν πῆγε στό σπίτι του, νά ἰδεῖ τούς δικούς του, νά τούς ἀγκαλιάσει, νά μοιρασθεῖ μαζί τους τή μεγάλη του χαρά, ἀλλά γύρισε πρό τά πίσω, ἀναζητώντας τόν μεγάλο του εὐεργέτη τό Χριστό. Καί μόλις Τόν βρῆκε, ἔπεσε μέ τό πρόσωπό του στά πόδια Του, δοξάζοντας τό Θεό μέ ὅλη του τήν ψυχή! Ὁ εὐαγγελιστής Λουκᾶς σημειώνει κατά λέξη: «Ἕνας ἀπ’ αὐτούς, ὅταν εἶδε ὅτι θεραπεύθηκε γύρισε δοξάζοντας μέ δυνατή φωνή τό Θεό, ἔπεσε μέ τό πρόσωπο στά πόδια τοῦ Ἰησοῦ καί τόν εὐχαρίστησε». (Λκ. 17:15-16).

Δέκα βαριά ἀρρώστους (λεπρούς) θεράπευσε ὁ Χριστός, ὅμως μόλις ἕνας βρέθηκε νά Τόν εὐχαριστήσει. Καί ὁ Χριστός εἶπε σάν «παράπονο»: «Δέν θεραπεύθηκαν καί οἱ δέκα. Οἱ ἄλλοι ἐννέα ποῦ εἶναι; Κανένας δέν βρέθηκε νά γυρίσει νά δοξάσει τό Θεό;» (Λκ. 17:17-18) δείχνοντας μέ αὐτό ὅτι θέλει νά εὐχαριστοῦμε τούς εὐεργέτες μας, καί πάνω ἀπό ὅλα τόν μεγάλο εὐεργέτη καί σωτῆρα μας Ἰησοῦ Χριστό!

Ἐπί Καλιγούλα (+41 μ.Χ.) ἕνας ρωμαῖος δοῦλος, ὀνόματι Ἀνδροκλῆς δραπέτευσε ἀπό τόν κύριό του καί κρύφθηκε σέ μιά σπηλιά (Ἀφρική). Ἐκεῖ μπῆκε καί ἕνα λιοντάρι! Εἶχε καρφωθεῖ στό πόδι του ἕνα ἀγκάθι καί παρακαλοῦσε τόν Ἀνδροκλῆ νά τοῦ βγάλει τό ἀγκάθι. Ὁ Ἀνδροκλῆς ἔβγαλε τό ἀγκάθι. Καί τό λιοντάρι ἀπό εὐγνωμοσύνη κυλιόταν στά πόδια τοῦ Ἀνδροκλῆ! Στή συνέχεια ὁ Ἀνδροκλῆς συλλαμβάνεται καί στέλνεται στή Ρώμη γιά νά κατασπαραχθεῖ ἀπό λιοντάρι. Ἄφηναν τό λιοντάρι νηστικό, ὥστε πεινασμένο νά ὁρμήσει στόν κατάδικο καί νά τόν κατασταπαράξει. Καί «κατά τύχη» τό λιοντάρι πού θά ἔτρωγε τόν Ἀνδροκλῆ, ἦταν τό λιοντάρι πού εὐεργέτησε ὁ ἴδιος ὁ Ἀνδροκλῆς. Καί μόλις τό ἔβγαλαν ἀπό τό κλουβί, ἔτρεξε καί βρέθηκε μπροστά στόν εὐεργέτη του τόν Ἀνδροκλῆ. Τόν ἀναγνώρισε! Ἐνῶ ἦταν νηστικό, ἄρχισε ἀπό εὐγνωμοσύνη νά τοῦ φιλεῖ τά πόδια καί νά κυλίεται μπροστά του καί στή συνέχεια γύρισε στό κλουβί του!

Ποιός δέν ἐπαινεῖ τή συμπεριφορά αὐτοῦ τοῦ λιονταριοῦ; Ποιός δέν τό ἐγκωμιάζει; Ὅμως πῶς αὐτό τό ἄλογο ζῶο, πού τό φυσικό του ἰδίωμα ἦταν, νά κατασπαράζει ἀνθρώπους, ἔκανε μιά τέτοια κίνηση; Ποιός τοῦ τό ἔμαθε; Ποιός τοῦ τό δίδαξε;

Ὁ Θεός πού τό ἔφτιαξε! Αὐτός τοῦ ἔδωσε τήν ἐντολή νά μήν κατατρώει τούς εὐεργέτες του, ἀλλά νά τούς εὐχαριστεῖ! Καί ὁ Θεός τό ἔκανε αὐτό, γιά νά προβληματίσει ἐμᾶς τούς δούλους Του, καί νά διδαχθοῦμε ἀπό τό λιοντάρι, ὥστε νά σεβόμαστε, νά εὐεργετοῦμε τούς εὐεργέτες μας! Ὅμως τό κακό μέ ἐμᾶς τούς ἀνθρώπους, δέν εἶναι ἁπλά ὅτι δέν ἀνταποδίδουμε καλό στό καλό, δέν εἶναι ἀκόμα ὅτι ξεχνᾶμε τό καλό πού μᾶς ἔχει κάνει ὁ ἄλλος, ἀλλά κάνουμε κάτι τό χειρότερο: Ἀνταποδίδουμε κακό στό καλό! Χίλια καλά νά μᾶς ἔχει κάνει ὁ ἄλλος, ἄν μᾶς κάνει ἕνα κακό, θά ξεχάσουμε τά χίλια καλά, καί θά κολλήσουμε σέ αὐτό τό ἕνα κακό καί θά τόν βλέπουμε σάν ἐχθρό μας, πρόθυμοι ἀκόμα καί νά τοῦ κάνουμε κακό! Ἐκπληκτικο! Τό ἕνα κακό διαγράφει μονομιᾶς τά χίλια καλά! Ἰδού ἡ «ταυτότητά» μας!

Ἐρώτημα: Μέ αὐτά τά ἀρνητικά δεδομένα πρέπει νά κάνουμε καλό στόν ἄλλο; Πρέπει νά εὐεργετοῦμε τόν ἄλλον, ὅταν κάποια στιγμή αὐτός ὁ ἄλλος μπορεῖ νά γίνει ἐχθρός μας;

Τήν ἀπάντηση μᾶς τή δίδει ὁ ἴδιος ὁ Χριστός: Σάν Θεός ἤξερε ὅτι οἱ Ἑβραῖοι θά Τόν σταύρωναν. Παρόλο αὐτό συνέχισε νά τούς εὐεργετεῖ, νά τούς θεραπεύει τούς ἀρρώστους τους, μέχρι καί τίς τελευταῖες μέρες Του. Τούς δέκα λεπρούς τούς θεράπευσε λίγες ἑβδομάδες πρίν ἀπό τήν σταύρωσή Του. (Λκ. 17:11-13). Ἐνῶ τρεῖς-τέσσερις μέρες πρίν ἀπό τόν Σταυρικό Του θάνατο θεράπευσε ἀπέξω στό Ναό κουτσούς καί τυφλούς πού Τόν πλησίασαν! (Μτ. 21:14). Καί ἤξερε ὅτι αὐτοί καί οἱ συγγενεῖς τους καί οἱ φίλοι τους σέ λίγο θά φωνάζουν: «Σταύρωσον, σταύρωσον αὐτόν!». Ἀλλά καί πάνω στόν Σταυρό πού ἦταν, ἄν οἱ σταυρωτές Του Ἄννας ἤ Καϊάφας Τόν παρακαλοῦσαν, νά τούς θεραπεύσει ἀπό κάποια ἀρρώστια ὁ ἀνεξίκακος Κύριος θά τούς ἔκανε τή χάρη καί μάλιστα μέ τήν καρδιά του! Γιατί δέν ἔκανε τό καλό στόν ἄλλο, γιά νά τοῦ εἰποῦνε «εὐχαριστῶ», ἀλλά ἀπό ἀγάπη στόν πλησίον!

Πρᾶγμα πού σημαίνει γιά μᾶς, ὅτι θά πρέπει καί ἐμεῖς νά κάνουμε τό καλό στόν πλησίον, ἔστω καί αὐτός ἄν πρόκειται νά μᾶς σταυρώσει, (γιατί κάνουμε τό καλό ἀπό ἀγάπη στόν πλησίον μας, ὅπως μᾶς δίδαξε ἐμπράκτως ὁ Διδάσκαλός μας Ἰησοῦς Χριστός).

Τά ἀνωτέρω σημαίνουν: Κάνεις ἕνα μικρό καλό σέ κάποιον πού ξέρεις ἐκ τῶν προτέρων, ὅτι θά σέ καταφρονήσει ἤ θά σοῦ κάνει ἀκόμα καί κακό. Παράλληλα κάνεις καί ἕνα μεγάλο καλό σέ κάποιον πού ξέρεις ἐκ τῶν προτέρων, ὅτι θά σέ τιμήσει ἤ καί θά σοῦ τό ἀνταποδώσει μέ μεγαλύτερο καλό. Λοιπόν, τό πρῶτο μικρό καλό πού κάνεις, ἔχει ἐνώπιον τοῦ Χριστοῦ πιό μεγάλη ἀξία ἀπό τό δεύτερο μεγάλο καλό· γιατί μέ τό πρῶτο καλό, μιμεῖσαι ὅσο τό δυνατόν τόν ἀγαθό Χριστό, πού ἔκανε καλό σέ αὐτούς πού θά Τόν σταύρωναν!

Ἄς ἀγωνιζόμαστε, λοιπόν, νά κάνουμε τό καλό κατά μίμηση Χριστοῦ γιά νά ἔχουμε πλούσια τήν εὐλογία Του.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s