ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ (2ο)

(Ματ. 6:14-21)

ὑπό ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

Συγχώρηση. Νηστεία. Πτωχεία.

Τρία ἦταν τά θέματα πού «ἔθιξε» ὁ Χριστός στή σχετική αὐτή περικοπή (Ματ. 6:14-21).

1ον. Συγχώρηση: Πρῶτα ἡ συγχώρηση, μετά ἡ νηστεία καί μετά ἡ καταφρόνηση τοῦ πλούτου. Γιατί χωρίς συγχώρηση (μέ μῖσος στήν καρδιά), οὔτε ἡ νηστεία εἶναι «ἔγκυρη» οὔτε ἡ καταφρόνηση τοῦ πλούτου. (Παραμονή τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς, στόν ἑσπερινό τῆς Κυριακῆς, ζητοῦμε συγχώρηση ὁ ἕνας ἀπό τόν ἄλλο, γιά νά ξεκινήσουμε τή νηστεία μέ καθαρή καρδιά). Ὁ Κύριος εἶπε: «Ἄν συγχωρεῖτε στούς ἄλλους ἀνθρώπους τά παραπτώματα πού κάνουν, θά συγχωρέσει καί σέ σᾶς ὁ οὐράνιος Πατέρας σας τά δικά σας. Ἄν ὅμως σεῖς δέν συγχωρεῖτε στούς ἄλλους ἀνθρώπους τά παραπτώματά τους, οὔτε καί ὁ Πατέρας σας, θά σᾶς συγχωρέσει τά δικά σας παραπτώματα» (Ματ. 6:14-15). Καί μένοντας ἀσυγχώρητοι, μένουμε ἐκτός τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Τί τό χειρότερο;! Πρέπει λοιπόν νά συγχωροῦμε τόν πλησίον μας γιά τό δικό μας τό καλό, γιά τή δική μας σωτηρία!

2ον. Νηστεία. Μέ σωστό τρόπο. Οἱ φαρισαῖοι προκειμένου νά δείξουν στόν κόσμο, ὅτι νήστευαν, ἔκαναν τόν σκυθρωπό καί ἄφηναν ἀχτένιστα τά μαλλιά τους (Ματ.6:16). (Ἐνῶ ὅταν ἔτρωγαν ἐλιές, πετοῦσαν «κατά λάθος» τά κουκούτσια στά κεφάλια τῶν ἀνθρώπων, γιά νά ἰδοῦν τή νηστεία τους!). Ὄχι λοιπόν τέτοια νηστεία· διαφήμιση τοῦ ἑαυτοῦ μας. «Ὅταν νηστεύεις, πλένε τό κεφάλι σου καλά καί νίβε τό πρόσωπό σου, ὥστε νά μήν τό καταλαβαίνουν οἱ ἄνθρωποι ὅτι νηστεύεις» (Ματ. 6:17). Αὐτό φυσικά δέν σημαίνει, πώς ὅταν βρεθεῖς σέ δημόσιο χῶρο, θά πρέπει νά καταλύσεις τή νηστεία, γιά νά μήν δείξεις στόν κόσμο ὅτι νηστεύεις! Θά νηστέψεις καί ἐκεῖ, ἀλλά μέ τό σκεπτικό ὅτι δέν νηστεύεις γιά νά σέ βλέπει ὁ κόσμος, ἀλλά γιά νά σέ βλέπει ὁ Θεός. Ἄν ὁ κόσμος ἀρχίζει νά σέ χλευάζει, τόσο τό καλύτερο γιά σένα! Θά πάρεις μισθό καί καί γιά τόν χλευασμό πού δέχεσαι πρός χάρη τοῦ Κυρίου. «Εἶστε μακάριοι, ὅταν σᾶς ὀνειδίζουν, ὅταν σᾶς κατατρέχουν, καί ὅταν λένε ἐναντίον σας κάθε βρώμικη κουβέντα, χωρίς νά εἶναι ἀλήθεια, ἐξ αἰτίας Μου. Νά χαίρεστε καί νά ἀγαλλιᾶσθε, γιατί τότε ὁ μισθός σας στόν οὐρανό θά εἶναι πολύς! (Ματ. 5:11-12). Καί μόνο αὐτός ὁ μακαρισμός ἀρκεῖ γιά τόν χριστιανό νά καταφρονήσει τούς ὀνειδισμούς τοῦ κόσμου καί νά τηρήσει καί μάλιστα ἐκ καρδίας τόν σωτήριο νόμο τοῦ Κυρίου! «Ἄν σέ θαυμάζει ὁ ἐπίγειος βασιλιάς, (λέγει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος) δέν δί­δεις σημασία, ὅταν τά πλήθη γελοῦν εἰς βάρος σου. Ἀρκεῖ πού σέ θαυμάζει ὁ βασιλιάς! Ἄν ὅμως σέ θαυμάζει ὁ Δεσπότης πάντων, ἐπιζητεῖς πα­ράλληλα τούς ἐπαίνους τῶν κανθάρων καί τῶν κωνώπων, (τέτοιοι εἶναι οἱ ἄνθρωποι τοῦ κόσμου αὐτοῦ σέ σύγκριση μέ τό Θεό). Μέχρι πότε θά κυλιόμαστε στό βόρβορο; Μέχρι πότε, τέλος πάντων, θά «ἐξαρτώμαστε» ἀπό τούς ἀρχοσχόλους καί γα­στριμάργους; Αὐτοί ξέρουν νά ἐπιδοκιμάζουν μόνο τούς χασομέρηδες, τούς μέθυσους, καί τούς καλοφαγάδες! Ἀπό ἀρετή; Οὔτε στό ὄνειρό τους!» (ὁμιλία 76η, εἰς κατά Ἰωάννην P.G. 59:414).

3ον.Καταφρόνηση πλούτου. «Μή κάνετε στόχο σας νά ἀποκτήσετε θησαυρούς στή γῆ» (Ματ. 6:19). Γιατί ὅσους ἐπίγειους θησαυρούς καί ἄν ἀποκτήσουμε, ὅταν διά τοῦ θανάτου «μετακομίσουμε» στήν ἄλλη τή ζωή, δέν θά τούς πάρουμε μαζί μας· οὔτε ἔστω ἕνα ἀπειροελάχιστο δέν θά μπορέσουμε νά πάρουμε μαζί μας. Ὅταν πέθαινε ὁ Μ. Ἀλέξανδρος εἶπε στούς συνεργάτες του, νά τόν θάψουν μέ τό δεξί τό χέρι του ἀνοιχτό καί ἔξω ἀπό τό φέρετρο, θέλοντας νά τούς εἰπεῖ: «Παρόλο πού κατέκτησα ὁλόκληρο τόν κόσμο, φεύγω μέ τά χέρια ἄδεια!». Ἔγραψαν πάνω στόν τάφο του: «Μέχρι χθές ποδοπατοῦσες τή γῆ, τώρα σέ πατεῖ αὐτή!». «Μέχρι χθές δέν σοῦ ἔφθανε ὅλη ἡ γῆ, τώρα σοῦ ἀρκεῖ ἕνα οἰκόπεδο 1Χ2μ.!»

Ἕνας παπποῦς πῆρε τό ἐγγονάκι του καί τοῦ ἔκανε «ξενάγηση» στη μεγάλη του περιουσία. Τοῦ ἔλεγε λοιπόν: «Αὐτό τό μεγάλο οἰκόπεδο εἶναι δικό μου. Καί αὐτή ἡ πολυκατοικία πού εἶναι ἐκεῖ μπροστά μας, εἶναι δική μου! Ἔχω παιδάκι μου τεράστια περιουσία! Νά ἤξερες, πόσο κουράσθηκα γι’αὐτό!». Καί τό ἐγγονάκι: «Δεν μοῦ λές σέ λίγο θά πεθάνεις! Ἐπάνω πού θά πᾶς, τί περιουσία θά βρεῖς;». Ἄφωνος ὁ παπποῦς! « «Κάνετε στόχο σας νά ἀποκτήσετε θησαυρούς στόν οὐρανό» (Ματ. 6:20), μᾶς λέει ὁ Κύριος! «Ἄς μάθουμε ἐπί τέλους νά σκεπτόμαστε σωστά· ἄς μάθουμε ἐπί τέλους νά «τιμᾶμε» τό Χριστό, ὅπως αὐτός θέλει, καί ὄχι ὅπως ἐμεῖς νομίζουμε! Ἡ πιό μεγάλη «τιμή» πού μπορεῖς νά προσφέρεις σέ κάποιον, πού θέλεις νά τιμήσεις, εἶναι ἡ τιμή πού ὁ ἴδιος θέλει, (καί ὄχι αὐτή πού ἐσύ θέλεις γι’ αὐτόν). (Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ὁμιλία 50η εἰς τό κατά Ματθαῖον).

Θέλεις, λοιπόν, καί σύ να «τιμήσεις» τό Χριστό; Κάνε αὐτό πού ὁ Ἴδιος θέλει, καί ὄχι αὐτό πού ἐσύ θέλεις. Καί αὐτό πού θέλει ὁ Χριστός εἶναι να κάνεις πράξη τά λόγια πού εἶπε σήμερα (καί πάντοτε). Αὐτή θά εἶναι ἡ καλύτερη τιμή!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s