ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (2ο)

Θεραπεία δαιμονισμένου (Μαρ. 9:14-31)

ὑπό ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

Ὅπλα ἐναντίον τῶν δαιμόνων

Ὁ πατέρας πού εἶχε γυιό δαιμονισμένο, πῆγε ἀρχικά στούς μαθητές τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά δέν μπόρεσαν νά βγάλουν τό δαιμόνιο. Ἐνῶ ὁ Χριστός ἀμέσως, μέ μεγάλη ἄνεση ἔβγαλε τό δαιμόνιο ἀπό τό παιδί (Μκ.9:25-27). Τόν ρώτησαν οἱ μαθητές ἰδιαιτέρως: «Γιατί ἐμεῖς δέν μπορέσαμε νά βγάλουμε τό δαιμόνιο;». (Μκ.9:28).

«Αὐτό τό δαιμονικό γένος δέν μπορεῖ κανείς νά τό βγάλει μέ τίποτε ἄλλο, παρά μόνο μέ προσευχή καί νηστεία», τούς ἀπάντησε ὁ Χριστός (Μκ. 9:28). Ὅμως ὁ Ματθαῖος μᾶς λέει ὅτι ὁ Χριστός τούς ἀπάντησε, ὅτι «ἐξ αἰτίας τῆς ἀπιστίας σας» δέν βγάλατε τό δαιμόνιο (Μτ. 17: 20). Τελικά, ποιός ἀπό τούς δυό τά λέει πιό σωστά; Καί δυό τους καλά τά λένε. Ὁ Χριστός εἶπε καί αὐτό πού γράφει ὁ Μᾶρκος, καί αὐτό πού γράφει ὁ Ματθαῖος· (εἶπε ἀκόμα καί ἄλλα πού δέν γράφουν οὔτε ὁ Μᾶρκος οὔτε ὁ Ματθαῖος, γιατί Χριστός δίδασκε μέ τίς ὧρες). Ἁπλά ὁ Μᾶρκος ἐπέλεξε νά γράψει αὐτά πού ἔγραψε, ὅπως ἐπίσης καί ὁ Ματθαῖος ἐπέλεξε νά γράψει αὐτά πού ἔγραψε. Ἄρα ὁ Χριστός εἶπε ὄντως στούς μαθητές Του, ὅτι «ἐξ αἰτίας τῆς ἀπιστίας σας», δέν βγάλατε τό δαιμόνιο (Μτ. 17: 20).

Ὄχι ὅτι οἱ μαθητές Του ἦταν ἄπιστοι, ὅπως ἦσαν οἱ γραμματεῖς καί φαρισαῖοι, ἁπλά ἐκείνη τή στιγμή ἡ πίστη τους εἶχε ἀδυνατίσει καί μέ ἀδύνατη πίστη, θαύματα δέν γίνονται. Ὅμως, ὁ Χριστός δέν τούς εἶπε «ἐξαιτίας τῆς ὀλιγοπιστίας σας», ἀλλά «ἐξαιτίας τῆς ἀπιστίας σας», πού σημαίνει ὅτι ὅταν ἔχεις λίγη πίστη, συμπεριφέρεσαι τό ἴδιο ὅπως συμπεριφέρεται καί ἕνας πού δέν ἔχει πίστη! Ὁ Πέτρος ἀπό τήν ὀλιγοπιστία του ἄρχισε καί βούλιαζε στή θάλασσα· «ὀλιγόπιστε, γιατί δίστασες», τοῦ εἶπε ὁ Χριστός (Μτ. 14:31). Τό ἴδιο θά πάθαινε στή θέση του (θά βούλιαζε!) καί ἕνας ἄπιστος!

Ἔχουμε λοιπόν δυό ἀπαντήσεις τοῦ Χριστοῦ πρός τούς μαθητές Του. Ἡ μία, «αὐτό τό δαιμονικό γένος δέν μπορεῖ κανείς νά τό βγάλει μέ τίποτε ἄλλο, παρά μόνο μέ προσευχή καί νηστεία» (Μκ. 9:28) καί ἡ ἄλλη ««ἐξ αἰτίας τῆς ἀπιστίας σας», δέν βγάλατε τό δαιμόνιο (Μτ. 17:20). Τελικά τά δαιμόνια φεύγουν μέ τήν δύναμη τῆς πίστεως ἤ μέ τή δύναμη τῆς νηστείας καί τῆς προσευχῆς; Ἄν δέν νηστεύεις καί δέν προσεύχεσαι, ἡ πίστη σου εἶναι νεκρή καί μέ νεκρή πίστη, πῶς θά βγάλεις τά δαιμόνια; Ἄν ὅμως νηστεύεις καί προσεύχεσαι, ἡ πίστη σου ζωντανεύει, καί μέ ζωντανή πίστη, τά δαιμόνια φεύγουν! Γι’αὐτό καί ἡ πίστη καί ἡ νηστεία καί ἡ προσευχή εἶναι ὅπλα κατά τῶν δαιμόνων.

Ἡ νηστεία ἀφορᾶ τὸ σῶμα, ἐνῶ ἡ προσευχὴ τὴν ψυχή. Ἔτσι, σῶμα καί ψυχή, ὅλος δηλαδή ὁ ἄνθρωπος ἐναντίον τοῦ διαβόλου. Μέ ἄλλα λόγια, ὅποιος προσεύχεται καί νηστεύει, νικᾶ τούς δαίμονες! Ντοκουμέντο: Ὁ Ἁγιορείτης Γέροντας Παϊσιος (+1994) στό βιλίο του «Ἁγιορείτικα καί ἁγιορεῖτες Πατέρες», (σελ. 28), ἀναφέρει τό ἑξῆς: Στίς «ἀποκριές (πού στόν κόσμο οἱ διασκεδάσεις βρίσκονται στό ἀποκορύφωμα), ἕνας ἁγιορείτης μοναχός, ὀνόματι Ἐφραίμ προσευχόταν τή νύχτα (στό Ἅγιο Ὄρος). Καί παρουσιάθηκαν μπροστά του καμιά τριακοσιαριά δαίμονες. Ἀνήσυχοι, ἐκνευρισμένοι. Ἔκαναν θόρυβο, φασαρία! «Ὤχ, ὤχ, ὤχ», ἔλεγαν. Ὁ δέ ἀρχηγός τους ἔλεγε εἰρωνικά: «Γιά δές! Τί ζημιά μᾶς κάνει ὁ καλόγηρος! Ἐπί μέρες καθυστερεῖ ὁλόκληρη τή φάλαγγά μας! Δέν μᾶς ἀφήνει νά κατέβουμε στόν κόσμο γιά γλέντι καί γιά ξεφαντώματα!». Βλέπετε ὅτι ἡ προσευχή τοῦ μοναχοῦ, ἀκινητοποίησε ἐπί μέρες (!) ὁλόκληρη στρατιά δαιμόνων! Καί εἶχε δύναμη ἡ προσευχή του, γιατί σάν ἁγιορείτης μοναχός νήστευε αὐστηρά.

Ὅταν ὁ Χριστός εἶπε «τό γένος τῶν δαιμόνων διώχνεται μόνο μέ τήν προσευχή καί τήν νηστεία» (Μτ. 17:21), δέν εἶχε ἀκόμα σταυρωθεῖ, γι’αὐτό καί ἐκείνη τήν στιγμή δέν ἀνέφερε σάν ὅπλα ἐναντίον τῶν δαιμόνων, τόν σταυρό, καί τά μυστήρια. Μέ ἄλλα λόγια, μέ τήν σταυρική Του θυσία νίκησε παντελῶς τόν διάβολο. «Νῦν ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου ἐκβληθήσεται ἔξω», εἶπε ὁ πρίν ἀπό τό Πάθος Του. Καί πάλι: «Ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου κέκριται» (ἔχει χάσει τήν ἐξουσία του) (Ἰω. 16:11). Καί νικώντάς τον, μᾶς παρέδωσε τά ἀκατανίκητα ὅπλα μέσα ἀπό τά ὁποῖα μποροῦμε καί ἐμεῖς νά τόν κατανικήσουμε. Τόσο πολύ φοβᾶται αὐτά τά ὅπλα, ὥστε δέν τολμᾶ νά τά ἀναφέρει! Ἐξομολογήθηκε σέ ἐρημίτη Γέροντα:«Τρία πράγματα φοβᾶμαι πιό πολύ ἀπό τούς χριστιανούς. Πρῶτο: «Ἐκεῖνο πού κρεμᾶνε στὸ λαιμό τους». Ἐννοώντας τόν σταυρό![1] «Δεύτερο: Τό μπάνιο πού κάνουν στὴν ἐκκλησία!». Ἐννοώντας τό μυστήριο τῆς ἐξομολογήσεως! «Μπάνιο» τό ἀποκαλεῖ, γιατί καθαρίζει τήν ψυχή. «Μὴν πηγαίνετε ποτὲ γιὰ ἐξομολόγηση», εἶπε ὁ διάβολος σὲ συγκέντρωση τῶν μάγων (Rolland Villeneure, Τό δαιμονικό σύμπαν, σελ. 280). (Γι’ αὐτό οἱ χριστιανοί, τίς ἁμαρτίες τους τίς λένε μέ ἄνεση στόν ψυχίατρο, στό φίλο τους, στό γείτονά τους, κ.λ.π. ἐνῶ στήν ἐξομολόγηση φοβοῦνται, γιατί τούς φοβίζει ὁ διάβολος στή μέση!). Καί τό τρίτο πού ὁ διάβολος φοβᾶται ἀπό τούς χριστιανούς: «Ἐκεῖνο πού τρῶνε καὶ πίνουν στὴν Ἐκκλησία. Ὅμως πιό πολύ φοβᾶμαι αὐτὸ ποὺ τρῶνε καὶ πίνουν στὴν Ἐκκλησία, ἐφόσον τό τρῶνε καί τό πίνουν ἄξια!». «Ὅταν κοινωνᾶμε (ἄξια) εἴμαστε σάν τά λιοντάρια ποὺ βγάζουν φωτιὰ», πού καίει τούς δαίμονες (ἍγιοςἸωάννης ὁ Χρυσόστομος, ΜΣΤ΄ εἰς Ἰωάννην P.G. 59 : 260). «Ἀφῆστε την! Αὐτή ἐξομολογεῖται καί κοινωνεῖ! Τίποτε δέν μποροῦμε νά τῆς κάνουμε», εἶπε ὁ ἴδιος ὁ διάβολος σέ «δικούς» του (σατανιστές!), πού προσπαθοῦσαν νά ἐκδικηθοῦν μιά πρώην σατανίστρια, καί ἑλληνίδα δημοσιογράφο Β. Ντακ. πού γύρισε (1980) στίς ἀγκάλες τοῦ Χριστοῦ!

Τά τρία αὐτά ὅπλα (Σταυρό, Ἐξομολόγηση, Θεία Κοινωνία), τά «κατέχουν» ἀποκλειστικά οἱ χριστιανοί καί μόνο οἱ χριστιανοί. Πού σημαίνει ὅτι ὁ διάβολος φοβᾶται μόνο τοὺς χριστιανούς, γιατί μόνο αὐτοί ἔχουν ὅπλα πού τόν κατανικοῦν. Ἄς κάνουμε λοιπόν πάντοτε χρήση αὐτῶν τῶν ὅπλων, γιά νά προφυλασσόμαστε ἀπό τίς ἐπιθέσεις τοῦ διαβόλου, τοῦ χειρότερου ἐχθροῦ τῆς ἀνθρωπότητος.


[1] Ὅ,τι ἁγιάζεται μέ τήν δύναμη τοῦ Σταυροῦ, ἀντίδωρο, ἁγιασμός κ.λ.π., εἶναι φόβος καί τρόμος τοῦ διαβόλου. Ἕνας μάγος ἀπό τήν Λάρισσα, εἶπε κατά τήν ἐξομολόγησή του σέ ἁγιορείτη ἱερομόναχο: «Ὁ διάβολος δέν πιάνεται φίλος! Παρόλο πού ἤμουν δικός του, εἶχα πάντα μαζί μου ἕνα μπουκάλι «ἁγιασμό», καί ὅπου ἐκαθόμουν, ράντιζα γύρω-γύρω, γιά νά μή μοῦ κάνει κακό!». «Ράντισα μέ ἁγιασμό ἕναν δαιμονισμένο, καί οὔρλιαζε φωνάζοντας «μέ ἔκαψες!», μοῦ ἔλεγε (1988) ἔκπληκτος ὁ κ. Θεόδωρος Κ. Γι’ αὐτό ὁ διάβολος σέ μιά «σύναξη» μάγων, μεταξύ τῶν ἄλλων, τούς ἀπαγόρευσε νά παίρνουν ἁγιασμό! (R. Villeneuve, Τό δαιμονικό σύμπαν, σελ. 280).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s