ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΟΥ ΤΡΟΠΑΙΟΦΟΡΟΥ. Δευτέρα Διακαινησίμου.

Ὁ νοητὸς δράκων

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἡ ἑορτὴ τοῦ ἁγίου Γεωργίου τοῦ μεγαλομάρτυρος. Περὶ αὐτοῦ θὰ ποῦμε λίγα λόγια στὴν ἀγάπη σας.

Ὁ ἅγιος Γεώργιος ἦταν ἕνας νέος στὴν ἡλικία ἄνθρωπος, ἀλλὰ καὶ ἕνας καινὸς ἄνθρωπος, ἄνθρωπος τῆς ἀναστάσεως τὴν ὁποία χαρίζει ὁ νικητὴς τοῦ θανάτου Χριστός.

Ὁ ἅγιος Γεώργιος εἶνε πολὺ ἀγαπητὸς στὴν πατρίδα μας, εἶνε ἕνας ἅγιος δημοφιλής. Χιλιάδες ἐκκλησίες καὶ ἐξωκκλήσια φέρουν τὸ ὄνομά του σὲ ὅλη τὴν Ἑλλάδα. Μόνο στὴν περιφέρεια τῆς μητροπόλεώς μας ἑορτάζουν δέκα ναοὶ καὶ δὲν γνωρίζει κανεὶς ποῦ νὰ πρωτοπάῃ. Εἶνε τόσο ἀγαπητὸς ὁ ἅγιος Γεώργιος, ὥστε καὶ γυναῖκες φέρουν τὸ ὄνομα Γεωργία καὶ ἑορτάζουν σήμερα. Ἦταν ἀνέκαθεν ἀγαπητός, γι᾽ αὐτὸ καὶ βασιλεῖς καὶ στρατηγοὶ ἔφεραν τὸ ὄνομά του. Εἶνε παντοῦ ἀγαπητός, καὶ ἔξω ἀπὸ τὰ σύνορά μας· καὶ στὴ Σερβία νὰ πᾶτε, καὶ στὴ Βουλγαρία, καὶ στὴ ῾Ρουμανία, καὶ στὸ Σταλινγκράντ, καὶ στὰ Οὐράλια ὄρη, παντοῦ εἶνε τὸ ὄνομά του.

Θὰ σᾶς πῶ κάτι περίεργο καὶ ὀλίγον ἀστεῖο. Εἶνε τόσο ἀγαπητὸς ὁ ἅγιος Γεώργιος, ὥστε τὸν ἀγαποῦν ἀκόμα καὶ οἱ …φιλάργυροι. Οἱ φιλάργυροι; θὰ πῆτε. Ἀκοῦστε λοιπόν. Ὅταν ἤμουν στὴν Κοζάνη, γύρω στὸ 1945, ἄκουσα μιὰ συζήτησι. Λέει κάποιος στὸν ἄλλο· «Πόσους ”ἅϊ- Γιώργηδες” θὰ μοῦ δώσῃς;». Ἐγὼ ἀπόρησα, δὲν ἤξερα τί ἐννοεῖ καὶ ρωτῶ κάποιον· –Τί σημαίνει αὐτό, «Πόσους ”ἅϊ-Γιώργηδες” θὰ μοῦ δώσῃς;»; –Ἄ, δὲν ξέρεις; λέει· «ἅϊ-Γιώργηδες» ἐμεῖς ἐδῶ λέμε τὶς λίρες Ἀγγλίας. –Καὶ τί δουλειὰ ἔχει ὁ ἅγιος Γεώργιος, ποὺ ἔζησε ταπεινὰ κι ὅ,τι εἶχε τὸ ἔδινε στοὺς φτωχούς, νὰ τὸν ἀνακατεύετε μὲ τὶς λίρες; –Ἄ, λέει, πρέπει νὰ ξέρῃς. Φέρνει λοιπὸν μιὰ λίρα καὶ μοῦ τὴ δείχνει· –Τί εἶνε ἐδῶ πάνω στὴ λίρα; εἶνε τυπωμένος ὁ ἅγιος Γεώργιος· γι᾿ αὐτὸ λοιπὸν λέμε «ἅϊ-Γιώργηδες» τὶς ἐγγλέζικες λίρες. Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ κάνει ἰδιαιτέρως ἀγαπητὸ τὸν ἅγιο Γεώργιο εἶνε τὰ θαύματά του. Πόσα εἶνε; Χιλιάδες. Ἂν θέλαμε νὰ τ᾽ ἀναφέρουμε, δὲν θὰ ἔφθανε ὁ χρόνος. Τὰ πιστεύουμε; Οἱ πιστοὶ βεβαίως τὰ πιστεύουμε· ἂν κάποιος εἶνε ἄπιστος, αὐτὸς δὲν πιστεύει τίποτα.

Ἀλλὰ τὸ μεγαλύτερο θαῦμα ποιό εἶνε; Εἶσαι σὺ ὁ ἴδιος! Ἀποροῦν μερικοὶ πῶς στὴν θεία εὐχαριστία τὸ ψωμὶ γίνεται σῶμα καὶ τὸ κρασὶ γίνεται αἷμα Χριστοῦ. Ἀλλὰ ἐσὺ τρῶς, βάζεις τροφὴ καὶ νερὸ μέσα στὸ στομάχι σου, κ᾽ ἐκεῖ τί γίνεται; Μὴ μοῦ λέτε γιὰ χημικὰ ἐργαστήρια· τὸ μεγαλύτερο χημεῖο εἶνε ὁ ἀνθρώπινος ὀργανισμός. Παίρνει τὸ νερὸ καὶ τὸ κάνει αἷμα. Πῶς γίνεται αὐτὴ ἡ μεταβολή; Δὲν ὑπάρχει ἐξήγησις. Μεγάλοι ἐπιστήμονες (γιατροί, βιολόγοι, χημικοί) δὲν μποροῦν νὰ δώσουν ἀπάντησι. Μέχρι σήμερα ἡ ἐπιστήμη δὲν μπόρεσε τὸ νερὸ νὰ τὸ κάνῃ αἷμα· αὐτὸ τὸ κατορθώνει μόνο ὁ μεγάλος Δημιουργός· τεχνητὸ αἷμα δὲν μπόρεσε νὰ φτειάξῃ ὁ ἄνθρωπος. Ἔ λοιπόν, ἐσὺ εἶσαι τὸ μεγάλο θαῦμα, τὰ ἄλλα εἶνε μικρότερα θαύματα· ἀλλὰ πρέπει νὰ χάσῃς τὰ μάτια σου, νὰ πάθουν τὰ νεφρά σου, νὰ πάθῃ ἡ καρδιά σου, νὰ πάθουν τὰ πνευμόνια σου, καὶ τότε θὰ καταλάβῃς τὸ θαῦμα καὶ τί μεγάλο πρᾶγμα εἶνε ἡ ὑγεία, τί πλοῦτος εἶνε.

Θὰ σταθῶ σὲ ἕνα μόνο ἀπὸ τὰ θαύματα τοῦ ἁγίου Γεωργίου, τὸ ὁποῖο ἔχει καὶ συμβολικὴ σημασία κ᾽ εἶνε ὠφέλιμο καὶ ἐξ ἐπόψεως διδασκαλίας. Εἶνε ἐκεῖνο γιὰ τὸ ὁποῖο ὁ ἅγιος παριστάνεται ἔφιππος σὲ νεώτερες εἰκόνες. Ὁ ἅγιος Γεώργιος εἶνε Μικρασιάτης, ὅπως καὶ πολλοὶ ἄλλοι ἅγιοι· ἡ Μικρὰ Ἀσία εἶνε τὸ λίκνον, ἡ κούνια, τοῦ Χριστιανισμοῦ. Γεννήθηκε στὴν Καππαδοκία, τὴ χώρα τοῦ μεγάλου Βασιλείου καὶ ἄλλων μεγάλων ἱεραρχῶν. Κατετάγη στὸ στρατὸ καὶ ἀνέβηκε στὰ ἀξιώματα τοῦ τριβούνου καὶ τοῦ στρατηλάτου. Κάποτε λοιπόν, καθὼς ἐπέστρεφε στὴν Καππαδοκία μετὰ ἀπὸ μιὰ ἐπιτυχημένη ἐκστρατεία, πέρασε ἀπὸ τὴν Ἀττάλεια τῆς Παμφυλίας. Ἐκεῖ ἔσωσε ἀπὸ τὸ θάνατο τὴν κόρη τοῦ βασιλέως, τὴν ὁποία εἶχαν ἀφήσει νὰ τὴ φάῃ ἕνα θηρίο, ἕνας φοβερὸς δράκοντας, μιά λάμια, ποὺ κατέτρωγε παιδιὰ καὶ ζῷα. Ὣς τότε κανείς δὲν μπόρεσε νὰ τὸ νικήσῃ, καὶ τὸ νίκησε – ποιός; ὁ ἅγιος Γεώργιος. Πλησίασε μὲ πίστι. Ὅλοι περίμεναν ὅτι θὰ κάνῃ καὶ τὸν ἅγιο Γεώργιο μιὰ μπουκιά. Αὐτὸς ὅμως εἶχε μαζί του ἕνα μικρὸ σταυρό. Ζύγισε τὸ σταυρουδάκι καὶ τὸ ἔρριξε μέσα στὸ ἀνοιχτὸ στόμα τοῦ θηρίου. Καὶ μόλις ἐκεῖνο κατάπιε στὰ σπλάχνα του τὸ σταυρουδάκι –ἂς μὴν πιστεύουν οἱ ἄπιστοι–, ἀμέσως ἔσκασε. Ἡ κόρη γλύτωσε, καὶ τότε οἱ εἰδωλολάτρες τῆς περιοχῆς ἀσπάσθηκαν τὴν πίστι τοῦ Χριστοῦ. Τέτοια εἶνε ἡ δύναμις τοῦ σταυροῦ.

–Ἄ, ἀπίστευτο! θὰ πῇ ἀμέσως κάποιος.

Ἔ λοιπόν, ἀφοῦ δὲν πιστεύεις, θὰ σοῦ δείξω μιὰ ἄλλη λάμια, ποὺ τρώει ὄχι μόνο παιδιά, ἀλλὰ καὶ ἄντρες καὶ γυναῖκες καὶ βασιλιᾶδες καὶ στρατηγοὺς καὶ παπᾶδες καὶ δεσποτάδες καὶ πατριαρχάδες καὶ ἀσκητάδες. Δράκοντας ἀπαίσιος. Καὶ δὲν εἶνε ἔξω, στὰ βουνὰ καὶ στὰ λαγκάδια· εἶνε πολὺ κοντά μας. Ποῦ; Μέσα στὴν καρδιά μας! Καὶ εὐτυχὴς θὰ εἶνε ὅποιος μπορέσῃ νὰ τὸν σκοτώσῃ ὅπως ὁ ἅγιος Γεώργιος. Ποιά εἶνε ἡ λάμια αὐτή, ποὺ δημιουργεῖ πειρασμοὺς ἀκόμα καὶ τὴ Μεγάλη Ἑβδομάδα, ποὺ δὲν ἀφήνει ἥσυχο τὸν ἄνθρωπο οὔτε τὴ Μεγάλη Παρασκευή; εἶνε μία λέξις· πῶς λέγεται; «ἐγωισμός».

Εἶνε κανεὶς ποὺ δὲν ἔχει ἐγωισμό; ὑπάρχει κανείς; Δὲν ὑπάρχει. Ὁ ἐγωισμός, αὐτὸ τὸ πάθος ποὺ φωλιάζει μέσα μας, αὐτὸ τὸ δηλητήριο ποὺ τρέχει σὰν τὸ αἷμα στὶς φλέβες μας, εἶνε ὁ φοβερὸς δράκοντας· καὶ μακάριος ὅποιος ἀντιλαμβάνεται τὴν ἀπειλή του καὶ προσπαθεῖ νὰ τὸν ἐξοντώσῃ, ὅποιος ἀγωνίζεται νὰ εἶνε «ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ» (Ματθ. 11,29· βλ. 5,3).

Ὁ ἐγωισμὸς εἶνε φιλαυτία, ὑπερβολικὴ δηλαδὴ ἀγάπη καὶ προσήλωσι στὸν ἑαυτό μας, καὶ ἀδιαφορία γιὰ ὅλους τοὺς ἄλλους. Ὁ ἐγωισμὸς σπρώχνει τὸν ἄνθρωπο νὰ ὑπερτιμᾷ τὸν ἑαυτό του καὶ νὰ ὑποτιμᾷ τὸν ἄλλο· τὸν κάνει νὰ θεωρῇ τὸν ἑαυτό του ἐλέφαντα, ἐνῷ τοὺς ἄλλους νὰ τοὺς βλέπῃ μπροστά του σὰν κουνουπάκια. Ὁ ἐγωισμὸς κάνει τὸν ἄνθρωπο νὰ κατακρίνῃ ὅλο τὸν κόσμο, μὰ γιὰ τὸν ἑαυτό του νὰ μὴ δέχεται οὔτε τὴν παραμικρὴ παρατήρησι. Ὁ ἐγωισμὸς μᾶς κάνει νὰ εἴμαστε αὐστηροὶ εἰσαγγελεῖς τῶν ἄλλων καὶ θερμοὶ συνήγοροι τοῦ ἑαυτοῦ μας· μᾶς κάνει καυστικοὺς κριτὰς τῶν ἐλαττωμάτων τοῦ πλησίον μας, καὶ ἄριστους δικηγόρους ὑπερασπίσεως τῶν δικῶν μας συμφερόντων ἀλλὰ καὶ τῶν ἐλαττωμάτων καὶ κακιῶν μας.

Ὁ ἐγωισμὸς εἶνε ἐπίσης οἴησις, μιὰ μεγάλη ἰδέα καὶ ἕνα φουσκωμένο φρόνημα γιὰ τὴν αὑτοῦ μεγαλειότητα τὸ ἐγώ μας. Εἶνε τέλος ὑπερηφάνεια, δηλαδὴ ὑπεροψία, μιὰ ἰδέα φανταστικῆς ὑπεροχῆς μας. Γι᾽ αὐτὸ ὁ ἐγωισμὸς εἶνε μεγάλο κακὸ καὶ κάνει μεγάλη ζημιά· ἐξαπατᾷ καὶ ξελογιάζει τὸν ἄνθρωπο, τὸν κάνει ἕνα φαντασμένο πλάσμα ποὺ συνεχῶς ἀεροβατεῖ καὶ βρίσκεται ἐκτὸς πραγματικότητος. Καὶ τί γίνεται ὅταν ὁ ἐγωιστὴς ἀναγκαστῇ καμμιὰ φορὰ νὰ προσγειωθῇ στὴν πραγματικότητα; Τότε ἡ προσγείωσις εἶνε ὀδυνηρή. Ξυπνάει σὰν ἀπὸ κακὸ ὄνειρο ὅταν διαπιστώνῃ ὅτι ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι γύρω του, ὅτι ἔχουν κι αὐτοὶ δικαιώματα στὴ ζωή, ὅτι ἔχουν ἀξία ἐμπρὸς στὴν ὁποία αὐτὸς ὑστερεῖ καταφανῶς. Συντρίβεται ὁ ἐγωισμός του, σπάζει τὰ μοῦτρα του ὅταν δῇ τὴν ἀληθινὴ κατάστασί του, τὴν ἀπαξία καὶ τὴ γυμνότητά του.

Αὐτὸς ὁ ἐγωισμός, ἀγαπητοί μου, εἶνε ἡ λάμια, ὁ νοητὸς δράκοντας, τὸν ὁποῖο καλούμεθα νὰ χτυπήσουμε κατακέφαλα μὲ τὴ δύναμι τοῦ τιμίου σταυροῦ. Ὁ Χριστὸς μᾶς καλεῖ νὰ γίνουμε καινοὶ – νέοι ἄνθρωποι.

Πετάξτε ἀπὸ πάνω σας τὸ παλιὸ «ροῦχο». Ὅπως ὅταν ἔρχεστε στὴν ἐκκλησία εἶστε συνήθως ντυμένοι μὲ καλὰ ροῦχα, ὄχι μὲ τὰ παλιὰ ροῦχα τῆς δουλειᾶς, ἔτσι πετάξτε τὸν παλαιὸ ἄνθρωπο, τὸν παλαιὸ Ἀδάμ, καὶ «ἐνδύσασθε τὸν καινὸν ἄνθρωπον», «τὸν νέον» (Ἐφ. 4,24. Κολ. 3,10). Κοντὰ στὸν ἀναστημένο Χριστὸ τὰ πάντα εἶνε νέα, λαμπρὰ καὶ ὡραῖα. Ἀλλοίμονο, ἐὰν ἀπ᾿ ἔξω εἴμαστε ὡραῖοι καὶ ἀπὸ μέσα ἄσχημοι. Ἐπιτρέψτε μου νὰ πῶ τὴν παροιμία καὶ μὴ γελάσετε – τὸ εἶπε κ᾽ ἕνας φιλόσοφος τῆς Δύσεως· οἱ ἄνθρωποι τοῦ αἰῶνος μας εἶνε «ἀπ᾿ ἔξω κοῦκλες κι ἀπὸ μέσα πανοῦκλες». Δὲν ἐννοῶ ὁ ἄνθρωπος, ὁ ἄντρας ἢ ἡ γυναίκα, νὰ μὴ ντύνεται ὡραῖα. Θέλω νὰ πῶ ὅτι θὰ εἴμαστε ὑποκριταί, ἐὰν ἔξωθεν μὲν ἐνδυώμεθα μεγαλοπρεπῶς, ἔσωθεν δὲ εἴμεθα ῥάκη. Τὸ συμπέρασμα λοιπὸν εἶνε, νὰ γίνουμε νέοι νικώντας τὸν ἐγωισμὸ ποὺ ὑπάρχει μέσα μας.

Ἂς παρακαλέσουμε τὸ Θεὸ νὰ μᾶς διορθώσῃ, νὰ σκοτώσουμε μὲ τὴ δύναμι τοῦ σταυροῦ τὸν ἐγωισμό, καὶ νὰ μᾶς ἀξιώσῃ τῆς αἰωνίου ζωῆς διὰ πρεσβειῶν τοῦ μεγαλομάρτυρος Γεωργίου καὶ πάντων τῶν ἁγίων πρὸς δόξαν Χριστοῦ· ὅν, παῖδες Ἑλλήνων, ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας· ἀμήν.

(†) ἐπισκόπου Φλωρίνης Αὐγουστῖνου Καντιώτη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s