ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ (2ο)

(Ματ. 6:22-33)

«Ἄνω σχῶμεν τάς καρδίας»

ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

 «Ἄνω σχῶμεν τάς καρδίας» μᾶς προτρέπει ὁ ἱερέας κατά τή Θ. Λειτουργία. Καί ἐμεῖς τοῦ ἀπαντοῦμε «ἔχομεν (τάς καρδίας μας) πρός τόν Κύριον». Καί ὅμως τίς καρδιές μας δέν τίς ἔχουμε πρός τά ἄνω (πρός τόν Κύριο) ἀλλά πρός τά κάτω. Ντοκουμέντο: Ἄν μᾶς καλέσει ἕνας ἄνθρωπος πλούσιος καί μᾶς εἰπεῖ: «Θά σᾶς καλύψω ὅλες σας τίς βιοτικές σας ἀνάγκες· ἀρκεῖ, ὅταν θά λείπω, νά μοῦ φυλᾶτε τή βίλα μου ἀπό τούς κλέπτες». Θά τόν πιστέψουμε! Καί θά ξενυχτᾶμε, προκειμένου νά φυλᾶμε τήν βίλα του, μέ τήν ἐλπίδα νά μᾶς θρέφει σέ ὅλη μας τή ζωή!

Ὅμως κάτι ἀνάλογο μᾶς λέει καί ὁ Χριστός: «Μή λοιπόν καταλαβαίνεσθε ἀπό ἀγωνία γιά τό: τί θά φᾶμε,τί θά ποῦμε καί τί θά φορέσουμε! Αὐτά, ὅπως τό ξέρετε· εἶναι τά θέματα πού θά ἀπασχολοῦν τούς ἀνθρώπους πού ζοῦν χωρίς Θεό! Γι’ αὐτό, σεῖς σάν πρῶτο καί κύριο αἴτημά σας, ἔχετε, νά σᾶς δώσει ὁ Θεός τήν Βασιλεία Του· καί τότε ὅλα αὐτά, θά σᾶς τά δώσει καί χωρίς νά τά ζητᾶτε!» (Ματ.6:31-33). Καί ὅμως τό Χριστό δέν Τόν ἐμπιστευόμαστε ἤ τουλάχιστον δέν Τόν ἐμπιστευόμαστε, ὅσο ἐμπιστευόμαστε αὐτόν τόν πλούσιο! Γιατί ἡ καρδιά μας ἔχει κολλήσει σέ ἀνθρώπους καί σέ πράγματα ἐπίγεια καί ὄχι στό Χριστό καί σέ πράγματα ἐπουράνια.

Μιά κύρια διαφορά ἀνάμεσα στόν πιστό χριστιανό καί στόν ἄθεο εἶναι, ὅτι ὁ μέν χριστιανός κοιτάει πρός τά πάνω, ὁ δέ ἄθεος πρός τά κάτω, ὁ μέν χριστιανός ἔχει σάν κύριο στόχο στή ζωή του τήν ἀπόκτηση τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, ἐνῶ ὁ ἄθεος ἔχει σάν κύριο στόχο, τήν κατάκτηση ἐπιγείων ἀγαθῶν. Αὐτό βέβαια δέν σημαίνει ὅτι ὁ χριστιανός κάθεται σέ μιά «πολυθρόνα», καί περιμένει νά πέσει ἀπό τόν οὐρανό τό «μάννα», ἀλλά ἐργάζεται καί αὐτός. Ὅμως ἐργάζεται μέ ἄλλη «ψυχολογία», χωρίς νά «μεριμνᾶ» (Ματ.6:31), χωρίς νά ἀγχώνεται, νά ἀγωνιᾶ, γιατί ἐλπίζει στόν Κύριο. Τό σῶμα του εἶναι σκυμμένο στή δουλειά, ἀλλά ἡ ψυχή του ὄρθια, κοιτάζοντας πρός τά πάνω. Ἐνῶ ὁ ἄθεος ἔχει καί τό σῶμα του καί τήν ψυχή του στραμμένα στή δουλειά του· «μεριμνᾶ», ἀγχώνεται, ἀφοσιώνεται, ἐξαρτᾶ τά πάντα ἀπό τή δουλειά του, χωρίς νά ἐλπίζει στό ἔλεος τοῦ Κυρίου!

Αὐτό βέβαια δέν σημαίνει ὅτι ὁ χριστιανός δέν ἔχει δικαίωμα νά ζητάει ἀπό τόν Κύριο κάτι τό ἐπίγειο. Καί βέβαια ἔχει, γιατί δέν εἶναι ἀσώματος ἄγγελος. Ὁ ἴδιος ὁ Κύ­ριος στό «Πάτερ ἡμῶν», πρόσθεσε «καί τόν ἄρτον ἡμῶν τόν ἐπιούσιον δός ἡμῖν σήμερον» (Ματ.6:11). Μᾶς δίδει δηλαδή τό δικαί­ωμα, νά Τοῦ ζητᾶμε πράγματα ὑλικά, ἀναγκαῖα γιά τή βιολογική μας ἐπιβίωση. Ὅμως δέν θέλει νά Τοῦ ζητᾶμε μόνο τέτοια πράγματα, ὅπως κάνουν οἱ εἰδωλολάτρες (Ματ.6:32), ἀλλά νά Τοῦ ζητᾶμε καί πράγματα πνευματικά, καί μάλιστα πρῶτα αὐτά. «Σεῖς σάν πρῶτο αἴτημά σας νά ἔχετε, νά σᾶς δώσει ὁ Θεός τή Βασιλεία Του καί τό ἔλεός Του». (Ματ.6:33). Πρῶτα λοιπόν τά ἄνω, καί τελευταῖα τά κάτω.

Οἱ πατέρες μας, οἱ παπούδες μας ὅταν ἔρχονταν σέ δύσκολες στιγμές, σήκωναν τά χέρια τους ψηλά καί ἐπικαλοῦντο τήν ἐξ ὕψους δύναμη! Καί ἤλπιζαν! Στή περίοδο 1941-1944 πού ἐξ αἰτίας τῆς γερμανικῆς κατοχῆς, ἔπεσε στήν πατρίδα μας μεγάλη πεῖνα, (πολλή μεγαλύτερη ἀπό αὐτή πού ἔφερε ἡ σύγχρονη οἰκονομική κρίση) οἱ αὐτοκτονίες ἦταν ἄγνωστες! «Τρέφονταν» μέ τήν ἐλπίδα· σήκωναν τά χέρια τους ψηλά! Υπῆρχαν περιπτώσεις, πού προτιμοῦσαν νά βάλουν τό λαδάκι πού εἶχαν στό κανδηλάκι τῆς Παναγίας παρά στά λάχανα πού ἔτρωγαν! Προτιμοῦσαν νά στερηθοῦν οἱ ἴδιοι τό λαδάκι, παρά τό εἰκόνισμά τους! Πεινοῦσε τό σῶμα τους, ἀλλά χόρταινε ἡ ψυχή τους! «Εὐλογημένος ὁ ἄνθρωπος, πού στηρίζεται στόν Κύριο. Μοιάζει μέ δένδρο καρποφόρο, κοντά στίς πηγές, πού ρίζωσε σέ δροσερή γῆ, καί καύσωνα δέν φοβᾶται, Οἱ φυλλωσιές τους θά εἶναι πάντα καταπράσινες, φέροντας πάντοτε καρπούς!». (Ἱερ.17:7-8). «Δόξα Σοι Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν, ἡ ἐλπίς ἡμῶν δόξα Σοι», λέμε συνεχῶς στήν Ἐκκλησία. «Ἡ ἐλπίς ἡμῶν», εἶναι ὁ Χριστός!

Σήμερα οἱ χριστιανοί μας ζοῦν πιά χωρίς ἐλπίδα· (ἔτσι δέν ζοῦν καί οἱ μή χριστιανοί;!). Ὅταν ἔρχονταν τά δύσκολα, δέν σηκώνουν πιά τά χέρια τους ψηλά, ἀλλά κόβουν τίς φλέβες ἀπό τά χέρια τους, καί πεθαίνουν! Ἀπό τό 2010 πού ἡ χώρα μας μαστίζεται ἀπό τήν οἰκονομική κρίση μέχρι 2013, οἱ αὐτοκτονίες συνανθρώπων μας ἔφθασαν περίπου στίς 3.000! Σήμερα ἔπεσε φοβερός «λιμός»! (Ἀμώς 8:11). Ἀπουσία θείας ἐλπίδας! Οἱ ἄνθρωποι μοιάζουν «μέ τά ἄγονα ρείκια, πού βρίσκονται στήν ἐρημιά». (Ἱερ.17:6) γιατί ἀπομακρύνονται ἀπό τήν ἐλπίδα, πού εἶναι ὁ Σωτῆρας Ἰησοῦς (Ἱερ.17:5). «Εἶναι κακό νά χτίζεις στήν ἄμμο παλάτια» (λέει ὁ ποιητής) γιατί θά πέσουν καί θά σέ σκοτώσουν. Εἶναι κακό νά «κτίζεις» τή ζωή σου χωρίς ἐλπίδα στό Χριστό· θά σοῦ γίνει πληκτική! Χτίσε λοιπόν τή ζωή σου πάνω στό Χριστό, ὥστε νά νιώθεις ἀσφάλεια, σιγουριά. (Ματ.7:24-28). «Ἡ ζωή εἶναι τέχνη!». Μπορεῖ νά ξέρουμε νά ὁδηγήσουμε αὐτοκίνητο, ἤ ἑλικόπτερο ἤ ἀεροπλάνο· μπορεῖ νά ξέρουμε τήν τάδε τέχνη, μπορεῖ νά ξέρουμε, τό ἄλφα, τό βῆτα· ὅμως ξέρουμε «νά ζήσουμε;!». Μέ ἐλπίδα; Μέ πίστη; Μέ φῶς; Ὁ Χριστός μᾶς δίδαξε γιά τό πῶς θά ζήσουμε σωστά, ἀληθινά. Θά Τόν ἀκούσουμε;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s