ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ. ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ

(Ματ. 9:1-8)

ὑπό ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

Ἡ συγχώρηση εἶναι δῶρο τοῦ Θεοῦ 

Ὁ Χριστός στήν εὐαγγελική αὐτή περικοπή (Ματ. 9:1-8), ἀπέδειξε ὅτι δέν ἦταν ἁπλά ἄνθρωπος, ἀλλά Θεάνθρωπος. Δέν τό εἶπε βέβαια εὐθέως (γιά νά μήν ἐξαγριώσει τούς ἐχθρούς Του) ἀλλά πλάγια.

Μέχρι τότε «δικαίωμα» ἀφέσεως τῶν ἁμαρτιῶν εἶχε μόνο ὁ Θεός (Ἡσ. 43:25) καί κανένας ἄλλος ἐπί γῆς· οὔτε οἱ ἱερεῖς, οὔτε οἱ ἀρχιερεῖς. Καί αὐτό τό ἤξεραν ὅλοι καί πάνω ἀπό ὅλα οἱ φαρισαῖοι, πού ἦταν καί γνῶστες τῶν Γραφῶν. Καί τέσσερις Ἰουδαῖοι ἔφεραν στό Χριστό ἕναν παράλυτο συγγενῆ τους, γιά νά τούς τόν θεραπεύσει. Καί ὁ Χριστός, πού γιά τό λαό ἦταν μόνο ἄνθρωπος καί ὄχι Θεός, ἐνώπιον τοῦ πλήθους εἶπε στόν παράλυτο τοῦτο τό πρωτάκουστο: «Θάρρος παιδί μου! Σοῦ συγχωροῦνται οἱ ἁμαρτίες σου!» (Ματ. 9:2). (Ἄν ὁ Χριστός δέν ἦταν Θεός καί συγχωροῦσε ἁμαρτίες, τότε θά ἦταν θεομπαίχτης. Ὅμως ἐπειδή ἦταν Θεός, γι’αὐτό συγχωροῦσε ἁμαρτίες).

Ὁ ἁπλός λαός δέν σκανδαλίσθηκε μέ αὐτό τό πρωτοφανές πού ἄκουσε ἀπό τό Χριστό, γιατί εὐλαβεῖτο τό Χριστό· «ἐθαύμασε, καί ἐδόξασε τό Θεό, πού ἔδωσε τέτοια ἐξουσία στούς ἀνθρώπους» (Ματ. 9:7). Ἐνῶ ὁ Μᾶρκος σημειώνει: «Δόξαζαν τόν Θεό, λέγοντας: Τέτοια πράγματα ποτέ ὡς τώρα δέν ξαναείδαμε» (Μαρ. 2:12). Ἀντίστροφα οἱ φαρισαῖοι πού πολεμοῦσαν τό Χριστό, κατασκανδαλίσθηκαν. Θεώρησαν αὐτή τήν πράξη τοῦ Ἰησοῦ σάν θεομπαιξία καί σάν βλασσφημία κατά τοῦ Θεοῦ. Καί τοῦ τό ἔλεγαν, ἀλλά ἀπό μέσα τους, γιατί δημόσια δέν τολμοῦσαν. Ἔλεγαν: «Αὐτός λέει πράγματα βλάσφημα» (Ματ. 9:3). «Πῶς μιλάει αὐτός ἔτσι προσβάλλοντας τό Θεό; Ποιός μπορεῖ νά συγχωρεῖ ἁμαρτίες; Μόνον ἕνας, ὁ Θεός» (Μαρ. 2:6). Ὅμως κανένας ἄνθρωπος δέν ἤξερε τί γινόταν μέσα στήν καρδιά τους, παρά μόνο ὁ Θεός. Καί ἐπειδή ὁ Χριστός ἦταν Θεός, ἤξερε λοιπόν τί γινόταν μέσα στήν καρδιά τους: «Ὁ Ἰησοῦς εἶδε, τί εἶχαν στόν νοῦ τους» (Ματ: 9:4). Καί γιά νά τούς δείξει ὅτι ἦταν Θεός, τούς τό εἶπε εὐθέως (Μαρ. 2:8) «Γιατί σκέπτεστε μέσα σας πονηρά πράγματα;» (Ματ. 9:4). Ἀπό φιλανθρωπία δέν τούς εἶπε τί ἀκριβῶς σκέπτονταν, γιά νά μή τούς διασύρει στό πλῆθος, (πάντοτε ὁ ἀγαθός Κύριος!).

Καί στή συνέχεια τούς ρώτησε: «Τί ἦταν γιά μένα πιό εὔκολο; Νά εἰπῶ: «Σοῦ συγχωροῦνται οἱ ἁμαρτίες σου»; Ἤ νά εἰπῶ: «Σήκω καί περπάτησε;» (Ματ. 9:5). Τό πρῶτο, τό εὔκολο (συγχώρηση) τό ἔκανε, ὅμως δέν μποροῦσε νά τούς τό ἀποδείξει. Ἦταν κάτι πού δέν φαινόταν ἐξωτερικά. Πῶς λοιπόν νά τό ἀπεδείκνυε; Ἡ μόνη ἀπόδειξη ἦταν ὁ λόγος Του: «Σοῦ συγχωροῦνται οἱ ἁμαρτίες σου». Καί ὅποιος ἤθελε, πίστευε.

Τό δύσκολο ἦταν τό δεύτερο· τό «σήκω καί περπάτησε», γιατί ἔπρεπε νά τό ἀποδείξει στήν πράξη, νά κάνει τόν παράλυτο νά περπατήσει. Καί ἄν ἔκανε αὐτό τό δύσκολο, πόσο μᾶλλον θά μποροῦσε νά κάνει καί τό εὔκολο: Νά συγχωρεῖ ἁμαρτίες (γιατί δέν χρειαζόταν νά τό ἀποδείξει). Ὅμως κανένας ἄνθρωπος, ὅσο ἅγιος καί ἄν εἶναι, δέν εἶναι σίγουρος, ὅτι θά κάνει μέ τήν προσευχή του ἐδῶ καί τώρα ἕναν παράλυτο νά περπατήσει (γιατί μπορεῖ ὁ Θεός νά μήν τόν ἀκούσει). Αὐτό μόνο ἕνας παντοδύναμος Θεός θά μποροῦσε νά τό κάνει.

Μέ ἄλλα λόγια, ἄν ὁ Χριστός θεράπευε ἐδῶ καί τώρα τόν παράλυτο, (καί μάλιστα χωρίς νά προσευχηθεῖ, γιά νά ζητήσει τήν ἄνωθεν βοήθεια!) θά τούς ἀποδείκνυε, ὅτι ἦταν Θεός (Ματ. 9:6) καί ἄρα σάν Θεός εἶχε τό δικαίωμα νά συγχωρεῖ ἁμαρτίες. Καί ἐπειδή λοιπόν ἦταν Θεός, τό ἔκανε! Χωρίς νά προσευχηθεῖ, χωρίς νά ζητήσει τήν ἄνωθεν βοήθεια, ὅπως θά ἔκανε κάθε ἄνθρωπος στή θέση Του, ἔδωσε σάν παντοδύναμος Θεός ἐντολή στόν παράλυτο νά σηκωθεῖ καί νά περπατήσει: «Σήκω. Πάρε τό κρεβάτι σου στόν ὤμο σου. Καί πήγαινε στό σπίτι σου!» (Ματ. 9:6) «Καί ὁ παραλυτικός σηκώθηκε ἀμέσως (!), πῆρε τό κρεβάτι του καί μπροστά σέ ὅλους καί βγῆκε ἔξω!» (Μαρ. 2:11-12). Καί «ἔτσι θαύμασαν ὅλοι καί δόξαζαν τόν Θεό, λέγοντας: Τέτοια πράγματα ποτέ ὡς τώρα δέν ξαναείδαμε» (Μαρ. 2:12).

Ὁ ἁπλός λαός ὅταν εἶδε τό Χριστό νά συγχωρεῖ ἁμαρτίες, «ἐθαύμασε, καί ἐδόξασε τό Θεό, πού ἔδωσε τέτοια ἐξουσία στούς ἀνθρώπους» (Ματ. 9:7). Τό ἴδιο θά πρέπει νά κάνουμε καί ἐμεῖς οἱ χριστιανοί: Νά δοξάζουμε τό Θεό πού ἔδωσε στήν Ἐκκλησία μας αὐτό τό μεγάλο δῶρο τῆς ἀφέσεως τῶν ἁμαρτιῶν! Εἶπε στούς μαθητές Του καί στούς διαδόχους τους (ἀρχιερεῖς καί ἱερεῖς): «Ὅποιου συγχωρήσετε τίς ἁμαρτίες, θά τοῦ συγχωρηθοῦν· καί ὅποιου θά τίς κρατήσετε ἀσυγχώρητες θά μένουν ἀσυγχώρητες» (Ἰωαν. 20:23). Δηλαδή, νά ἁμαρτάνεις, νά κάνεις τό χειρότερο ἔγκλημα πάνω στή γῆ, νά ποτίζεις «φαρμάκι» τόν Ἐσταυρωμένο Ἰησοῦ καί νά πηγαίνεις στούς «ἀντιπροσώπους» Του (ἱερεῖς) νά ὁμολογεῖς τό ἁμάρτημά σου, καί ἡ ἁμαρτία σου νά διαγράφεται γιά πάντα, σάν νά μήν τήν ἔκανες ποτέ! «Ὅ,τι δήποτε τό δέσετε σεῖς στήν γῆ, θά εἶναι δεμένο καί στόν οὐρανό. Καί ὅ,τι δήποτε τό λύσετε σεῖς στήν γῆ, θά εἶναι λυμένο καί στόν οὐρανό» εἶπε ὁ Κύριος στούς ἐπί γῆς «ἀντιπρόσωπους» Του (Ματ. 18:18). Δέν χρειάζεστε δηλαδή τήν «ἔγκριση» Μου, τήν «ὑπογραφή» Μου, προκειμένου νά δέσετε ἤ νά λύσετε κάποιο ἁμάρτημα. Αὐτό τό ἀφήνω ἐξ’ ὁλοκληρου σέ σᾶς! Τέτοια χάρη, τέτοια ἐξουσία τούς ἔδωσε, χάρη τῆς σωτηρίας μας! Δόξα Σοι Κύριε, δόξα Σοι.

Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s