ΑΠΟΔΟΣΙΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ 23-8-2022

Τί σημαίνει τὸ «μενοῦνγε…

«Μενοῦνγε μακάριοι οἱ ἀκούοντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ  καὶ φυλάσσοντες αὐτόν» (Λουκ. 11,28) 

Θα σᾶς μιλήσω. Ἀλλὰ τὰ δικά μου λόγια δὲν ἔχουν ἀξία. Οἱ ἄνθρωποι συχνὰ σφάλλουμε. Μέσ᾿ στὰ ἑκατομμύρια τῶν ἀνθρώπων ἕνας μόνο δὲν ἔσφαλε. Ἕνας πού, ὅπως ἀκούσατε σήμερα στὸν ἀπόστολο (βλ. Φιλιπ. 2,5-11), μιὰ μέρα θὰ τὸν ἀναγνωρίσουν καὶ θὰ ὑποταχθοῦν σ᾿ αὐτὸν ὅλοι. Αὐτὸς στέκεται πολὺ ψηλά, ἄστρο αἰώνιο, ἥλιος ἄδυτος. Εἶνε ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Ὅ,τι εἶπε, βγῆκε σωστό· ὅ,τι προεῖπε, θὰ γίνῃ μέχρι κεραίας.

Ἀπ᾿ τὴ δική του σοφία λοιπὸν θὰ πάρω καὶ θὰ σᾶς παρουσιάσω ἕνα μόνο λόγο, ποὺ ἀκούστηκε πρὸ ὀλίγου. Ποιός εἶνε ὁ λόγος του αὐτός· «Μενοῦνγε μακάριοι οἱ ἀκούοντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ φυλάσσοντες αὐτόν» (Λουκ. 11,28). Τί σημαίνουν αὐτά;

Λέει, ἀγαπητοί μου, τὸ εὐαγγέλιο σήμερα (βλ. Λουκ. 10,38-42· 11,27-28), ὅτι ὁ Χριστὸς δίδασκε. Ποιούς δίδασκε, ποιοί τὸν ἄκουγαν; Μήπως σοφοί, γραμματισμένοι, στρατηγοί, βασιλιᾶδες μὲ κορῶνες; Κανένας ἀπ᾿ αὐτούς. Αὐτοὶ ἔκλειναν τ᾿ αὐτιά τους, τὸν κατηγοροῦσαν, καὶ αὐτοὶ τέλος τὸν σταύρωσαν. Ποιοί τὸν ἄκουγαν; Ἐμένα ρωτᾶτε; Ρωτῆστε τὸ Εὐαγγέλιο. Τὸν ἄκουγαν κάτι ψαρᾶδες ξυπόλητοι, κάτι χωρικοὶ ποὺ μὲ τὸ ἀλέτρι καὶ τὸν ἱδρῶτα τους καλλιεργοῦσαν τὴ γῆ, κάτι ἁπλοϊκὲς γυναῖκες καὶ μερικὰ ἀθῷα παιδάκια ποὺ γι᾿ αὐτὸν ἄφηναν τὰ παιχνίδια τους. Αὐτοὶ ἄκουγαν τὸ Χριστό. Καὶ πῶς τὸν ἄκουγαν; Εἶδες τὸ παιδάκι πῶς κολλάει τὸ στοματάκι του στὸ στῆθος τῆς μάνας καὶ ῥουφάει τὸ γάλα; Εἶδες τὴ μέλισσα πῶς κάθεται πάνω στὸ ἄνθος καὶ τραβάει τὸ νέκταρ; Εἶδες τὸ σφουγγάρι πῶς πίνει τὸ νερό; Ἔτσι κι αὐτοὶ οἱ ἁγνοὶ ἄνθρωποι τὸν ἄκουγαν ἐπὶ ὧρες, κ᾿ ἔλεγαν νὰ μὴ σταματήσῃ.

Τόσο ἐνθουσιασμένος ἦταν αὐτὸς ὁ κόσμος, ὥστε μιὰ γυναίκα πετάχτηκε μέσα ἀπ᾿ τὸ πλῆθος καὶ φώναξε· «Καλότυχη ἡ μάνα ποὺ σὲ γέννησε καὶ οἱ μαστοὶ ποὺ θήλασες!». Καὶ ὁ Χριστὸς τί ἀπήντησε· «Μενοῦνγε μακάριοι οἱ ἀκούοντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ φυλάσσοντες αὐτόν».

Αὐτὰ τὰ λόγια πρέπει νὰ τὰ ἐξηγήσουμε. Γιατὶ ἀπ᾿ αὐτὰ ἁρπάζονται οἱ χιλιασταὶ ἢ μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ, καὶ στήνουν ὁλόκληρο κατηγορητήριο κατὰ τῆς Παναγίας Παρθένου. Τί λένε· –Ἐμεῖς δὲν τιμοῦμε τὴ Μαρία (ἔτσι τὴν ὀνομάζουν), γιατὶ νά καὶ ὁ Χριστὸς δὲν τὴν τίμησε. Ὅταν τοῦ φώναξαν, «Καλότυχη ἡ μάνα ποὺ σὲ γέννησε», αὐτὸς τὸ ἀρνήθηκε καὶ εἶπε «Μενοῦνγε μακάριοι οἱ ἀκούοντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ φυλάσσοντες αὐτόν».

Ἔχουν δίκιο; Ὄχι. Διαστρεβλώνουν τὸ ῥητό, γιατὶ ἔχουν πλάνη καὶ γιατὶ δὲν ξέρουν τὰ ἐλληνικά. Ἄλλη εἶνε ἡ ἔννοιά του. Τί σημαίνει τὸ «μενοῦνγε»; Πρῶτον σημαίνει· Ἀλήθεια, δὲν τὸ ἀρνοῦμαι, καλότυχη εἶνε ἡ μάνα ποὺ μὲ γέννησε. Ἀλλ᾿ ὄχι μόνο ἐκείνη· κοντὰ στὴ μάνα μου εἶνε κι ἄλλοι καλότυχοι. Ἀγαποῦσε ὁ Χριστὸς τὴ μητέρα του. Πῶς νὰ μὴν ἀγαπᾷ μιὰ μάνα πονεμένη καὶ βασανισμένη, ποὺ τὸν πῆρε βρέφος στὴν ἀγκαλιὰ κ᾿ ἔφυγε νύχτα στὴν ἐξορία τῆς Αἰγύπτου; Τὴν ἀγαποῦσε. Ἀπόδειξις, ὅτι καὶ τὴν ὥρα ποὺ ἦταν καρφωμένος ἐπάνω στὸ σταυρὸ δὲν τὴν ξέχασε· τὴ θυμήθηκε καὶ φρόντισε. Γι᾿ αὐτὴν εἶπε στὸν Ἰωάννη «Ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου» (Ἰωαν. 19,27). Κι ἀπὸ τότε ὁ Ἰωάννης παρέλαβε ὑπὸ τὴν φροντίδα του τὴν Παναγία. Ὁ Χριστὸς λοιπὸν ἀγαποῦσε τὴ μητέρα του. Ἀλλὰ εἶπε· Εἶνε καλότυχη ἡ μάνα μου, δὲν τὸ ἀρνοῦμαι. Καλότυχη ὅμως, ὄχι γιατὶ ἁπλῶς μὲ γέννησε· καλότυχη, γιατὶ καὶ ἡ ἴδια, ἀπὸ τὴν ὥρα ποὺ γεννήθηκε μέχρι τὴν ὥρα ποὺ κοιμήθηκε καὶ παρέδιδε τὸ πνεῦμα της στὸν οὐράνιο Πατέρα, ἔκανε τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ἐκείνη εἶπε· «Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου» (Λουκ. 1,38), ἂς γίνῃ σ᾿ ἐμένα ὅ,τι ὁρίζει τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου.

Εἶνε λοιπὸν καλότυχη, γιατὶ ἐξετέλεσε τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ἀλλ᾿ ἐγώ, λέει ὁ Χριστός, ἦρθα στὸν κόσμο αὐτὸ γιὰ νὰ κάνω εὐτυχισμένη ὄχι μόνο τὴ μάνα μου. Αὐτὸ εἶνε ἐγωισμὸς καὶ φιλαυτία, νὰ θέλῃς νὰ εὐτυχῇ μόνο ἡ μάνα σου καὶ τ᾿ ἀδέρφια σου. Δίπλα σου ὑπάρχουν κι ἄλλοι. Ἀλλοίμονο σ᾿ αὐτὸν ποὺ κοιτάζει μόνο τὸ στενό του κύκλο. Πρέπει νὰ κοιτάζῃ τὸ σύνολο, τὴν κοινωνία, τὸν κόσμο ὁλόκληρο, νὰ σκορπίζῃ σὰν τὸν ἥλιο τὶς ἀκτῖνες του σὲ ὅλους.

Αὐτὸ μᾶς λέει ἐδῶ ὁ Χριστός, ὄχι αὐτὰ ποὺ λένε οἱ χιλιασταί. Ἀλήθεια λές –ἀπαντᾷ–, εἶνε πράγματι εὐτυχισμένη ἡ μάνα μου· ἀλλ᾿ ἐγὼ ἦρθα γιὰ νὰ κάνω εὐτυχισμένο ὅλο τὸν κόσμο. Καλότυχη ἡ μάνα μου, ποὺ ἀκούει καὶ τηρεῖ τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ· καλότυχοι ὅμως κ᾿ ἐσεῖς ὅλοι, ἂν κάνετε τὸ ἴδιο. Ἂν μ᾿ ἀκούσετε κ᾿ ἐφαρμόσετε τὰ λόγια τοῦ Θεοῦ, θὰ γίνετε κ᾿ ἐσεῖς μακάριοι κ᾿ εὐτυχισμένοι ὅπως ἡ μητέρα μου. Αὐτὸ λοιπὸν σημαίνει τὸ «μενοῦνγε». Συνεπῶς δὲν ἔχουν δίκιο οἱ χιλιασταί. Γενικῶς οἱ αἱρετικοὶ διαστρεβλώνουν τὰ χωρία τῆς Γραφῆς. Νὰ σᾶς πῶ πῶς μοιάζουν τὰ λόγια τους; Τὸ κρέας δὲν θεωρεῖται ἡ καλύτερη τροφή; Ἀλλ᾿ ἐὰν πάρῃς κιμᾶ καὶ τὸν ζυμώσῃς μὲ φαρμάκι, τότε γίνεται φόλα. Τὸ τρώει τὸ καημένο τὸ σκυλὶ καὶ ψοφάει. Ἔτσι κάνουν οἱ αἱρετικοί. Τὰ λόγια τους εἶνε φόλες. Παίρνουν κρέας – λόγια τῆς Γραφῆς, τ᾿ ἀνακατεύουν μὲ φαρμάκι – πλάνες, κ᾿ ἐμεῖς σὰν τὸ ἀνόητο σκυλὶ δὲν ὑποπτευόμεθα τὸ δηλητήριο τῆς αἱρέσεως.

Γιὰ νὰ συμπληρωθῇ τώρα ἡ ἑρμηνεία τοῦ ῥητοῦ «Μενοῦνγε μακάριοι…», ἂς ἐξηγήσουμε καὶ τί σημαίνει τὸ «μακάριοι». «Μακάριοι» θὰ πῇ εὐτυχισμένοι, καλότυχοι. Ἄλλη ὅμως ζυγαριὰ ἔχει ὁ κόσμος καὶ ἄλλη ὁ Χριστός, ἄλλο λεξικὸ ὁ κόσμος καὶ ἄλλο ὁ Χριστός. Κατὰ τὸ λεξικὸ τοῦ κόσμου εὐτυχισμένος εἶνε αὐτὸς ποὺ ἔχει λεπτά, αὐτὸς ποὺ πάντρεψε τὸ κορίτσι του μὲ πλούσιο, αὐτὸς ποὺ ἔγινε μεγάλος (νομάρχης, στρατηγὸς κ.τ.λ.), αὐτὸς ποὺ ἔμαθε γράμματα στὸ πανεπιστήμιο, ἔγινε ἐπιστήμονας, αὐτὸς ποὺ κληρονόμησε σπίτια… Αὐτὰ τὸ λεξικὸ τοῦ κόσμου. Τοῦ Χριστοῦ τὸ λεξικό; «Μακάριοι» ὄχι οἱ πλούσιοι, ὄχι οἱ μεγιστᾶνες, ὄχι οἱ βασιλεῖς, ὄχι οἱ στρατηγοί, ἀλλὰ «μακάριος» – ποιός; Θὰ σᾶς τὸ πῶ μὲ ἕνα ἱστορικὸ πρόσωπο πάλι ἀπὸ τὴν ἁγία Γραφή. Ζοῦσε στὰ παλιὰ τὰ χρόνια ἕνας βασιλιᾶς πολὺ πλούσιος· εἶχε χρυσάφι ἄφθονο. Καὶ μόνο χρυσάφι; Εἶχε καὶ δόξα. Γιατὶ τρία πράγματα εἶνε μαγνῆτες τοῦ διαβόλου ποὺ τραβοῦν τὸν ἄνθρωπο· τὰ λεπτά, ἡ δόξα, καὶ οἱ ἔρωτες. Ἀπὸ λεπτὰ λοιπόν; εἶχε στέρνα γεμάτη χρυσᾶ νομίσματα. Ἀπὸ δόξα; δὲν ἦταν ἄλλος πιὸ ἔνδοξος· παντοῦ ἀκουγόταν τ᾿ ὄνομά του, ξεκινοῦσαν ἀπὸ τὰ ἄκρα τοῦ κόσμου νὰ πᾶνε ν᾿ ἀκούσουν τὴ σοφία του. Κι ἀπὸ ἔρωτες; ὅπως ἀλλάζεις ἐσὺ τὸ πουκάμισό σου, ἔτσι αὐτὸς ἄλλαζε τὶς γυναῖκες. Λένε, ὅτι εἶχε ἑπτακόσες γυναῖκες, τὶς ὡραιότερες τοῦ κόσμου. Γλεντοῦσε καὶ διασκέδαζε. Καὶ ζοῦσε χρόνια· ποτέ του δὲν ἀρρώστησε. Χόρτασε λοιπὸν ἀπ᾿ ὅλα. Ὅταν γέρασε καὶ πλησίαζε καὶ γι᾿ αὐτὸν τὸ τέλος, τὸν ρώτησαν· –Βασιλιᾶ, ἐσὺ ποὺ ἀπήλαυσες τὰ πάντα, γιὰ πές μας τί κατάλαβες; Καὶ τότε αὐτὸς πῆρε τὴν πέννα κ᾿ ἔγραψε κάτι λόγια, ποὺ ἐγὼ ἀκόμα δὲν τὰ κατάλαβα. Ὅποιος τὰ κατάλαβε, βρῆκε τὸ κλειδί. Ἂν εἶνε κανένας ἐπιστήμονας· τὰ λόγια αὐτὰ εἶνε ἄλγεβρα, τὸ πιὸ δύσκολο μάθημα. Ἔγραψε λοιπόν, καὶ τὰ λόγια του μένουν αἰώνια· «Ματαιότης ματαιοτήτων, τὰ πάντα ματαιότης» (Ἐκκλ. 1,2). Ποιός τά ᾿πε; Ὁ Σολομῶν. Ὁ πλουσιώτερος, ὁ σοφώτερος τοῦ κόσμου, αὐτὸς ποὺ γλέντησε τὴ ζωὴ ὅσο κανένας ἄλλος. «Ματαιότης ματαιοτήτων, τὰ πάντα ματαιότης». Μηδὲν τὰ πλούτη, μηδὲν τὰ ἀξιώματα, μηδὲν ἡ σοφία, μηδὲν ἡ ἐπιστήμη, μηδὲν οἱ ἔρωτες, μηδὲν τὰ πάντα. Ἕνα σὲ κάνει εὐτυχῆ· «Τὸν Θεὸν φοβοῦ καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ φύλασσε, ὅτι τοῦτο πᾶς ἄνθρωπος» (ἔ.ἀ. 12,13). Αὐτὰ εἶπε ὁ Σολομῶν. Αὐτὰ εἶνε καὶ τὰ ζύγια καὶ τὸ λεξικὸ τοῦ Χριστοῦ.

Ἀγαπητοί μου! «Μακάριοι οἱ ἀκούοντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ φυλάσσοντες αὐτόν». Ἂν τὸ πιὸ μεγάλο κακὸ στὸν κόσμο εἶνε ἡ ἁμαρτία καὶ ἂν ὁ μεγαλύτερος βασανισμὸς εἶνε οἱ τύψεις γιὰ τὶς ἁμαρτίες, τότε τὸ μεγαλύτερο καλὸ εἶνε ἡ ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τὴν ἁμαρτία καὶ ἡ λύτρωσι ἀπὸ τὶς τύψεις. Αὐτὸ κάνει τὸν ἄνθρωπο «μακάριο», ἀληθινὰ εὐτυχισμένο.

Γι᾿ αὐτὸ ὄχι κόντρα, ἀλλὰ κοντὰ στὸ Θεό. Τὸ νὰ πᾷς κόντρα μὲ τὸ Θεό, αὐτὸ εἶνε ἡ μεγαλύτερη δυστυχία. Ὅποιος πάει κόντρα μὲ τὸ Θεό, θὰ γίνῃ στάχτη. Διότι «ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ…» (Ἐφ. 5,6. Κολ. 3,6). Μείνετε, λοιπόν, κοντὰ στὸν Κύριο ἀκούγοντας καὶ φυλάσσοντας τὶς ἐντολές του.

Εἴθε ὁ Θεὸς διὰ τῆς Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν ἁγίων νὰ ἐλεήσῃ καὶ σώσῃ ἡμᾶς· ἀμήν.

(†) ἐπισκόπου Φλωρίνης Αὐγουστῖνου Καντιώτη

                                                  

Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s