ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ 

Τοῦ πλουσίου  νεανίσκου (Ματ. 19:16-24)

ὑπό ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

Δέν σώζονται μόνο οἱ τέλειοι

Δεκέμβρης μῆνας, (τελευταῖο ἔτος δημοσίου βίου τοῦ Κυρίου). Ὁ Χριστός  ἀνέβηκε  στά Ἱεροσόλυμα γιά τή γιορτή τῶν ἐγκαινίων τοῦ Ναοῦ. Τό «κλῖμα» ἦταν «βαρύ» γιά τό Χριστό. Οἱ φαρισαῖοι ἀκόνιζαν μαχαίρια. Προσπάθησαν καί τώρα νά Τόν συλλάβουν, ἀλλά δέν τά κατάφεραν. Καί ὁ Χριστός «αὐτοεξορίσθηκε» στήν Περραία, μένοντας ἐκεῖ περίπου μέχρι τόν Μάρτιο μῆνα (Λουκ. 13:22, Ἰωαν. 10:22-42).

«Καί ἐνῶ ὁ Χριστός ἦταν ἕτοιμος νά φύγει (ἀπό τήν Καπερναούμ γιά τά Ἱεροσόλυμα) ἔτρεξε κάποιος (νεανίσκος) ἔπεσε στά γόνατά Του, καί τόν ρώτησε: «Ἀγαθέ διδάσκαλε, τί νά κάνω γιά νά κληρονομήσω τήν αἰώνια ζωή;» (Μαρ. 10:17). Καί ὁ Χριστός πού δέν ἄφηνε τίποτε ἀπαρατήρητο, «ἅρπαξε» τήν εὐκαιρία καί πέρασε ἀρχικά τό μήνυμα, πού ἤθελε:  «Γιατί μέ ὀνομάζεις «ἀγαθό»; Ἀγαθός δέν εἶναι κανένας ἄλλος, παρά μόνο ὁ Θεός» (Ματ. 19:17). Δέν τοῦ εἶπε, «Ἐγώ δέν εἶμαι ἀγαθός», ἀλλά «ἀγαθός δέν εἶναι κανένας ἄλλος  παρά μόνο ὁ Θεός!». Σάν νά τοῦ ἔλεγε: «Ἐφόσον μέ λές «ἀγαθό», θά πρέπει νά Μέ παραδεχθεῖς σάν Θεό!» Στή συνέχεια ἀπάντησε στό ἐρώτημά του: «Ἄν θέλεις νά εἰσέλθεις στή Ζωή, νά τηρεῖς τίς ἐντολές· μή φονεύσεις, μή μοιχεύσεις, μή κλέψεις, μή ψευδομαρτυρήσεις· τίμα τόν πατέρα σου καί τήν μητέρα σου· καί νά ἀγαπᾶς τόν πλησίον σου σάν τόν ἑαυτόν σου» (Ματ. 19:17-18). Καί ὁ νεαρός τοῦ ἀπάντησε: «Ὅλα αὐτά τά τηρῶ ἀπό τήν ἐφηβική μου ἡλικία. Σέ τί ὑστερῶ;» (Ματ. 19:18). Μακάρι καί ἐμεῖς νά πηγαίναμε στόν πνευματικό πατέρα μας καί νά τοῦ λέγαμε: «Τί ἄλλο νά κάνω γιά τήν ψυχή μου;». Νά μήν τόν ἔχουμε δηλαδή μόνο σάν «καθαριστήριο», ἀλλά καί σάν πνευματικό ὁδηγό πρός τό Χριστό.

Καί βέβαια ὁ νεαρός τηροῦσε τίς ἐντολές, ἀλλά ὄχι σέ τέλειο βαθμό. Δηλαδή: Μπορεῖ νά μήν ἀγαποῦσε τόν πλησίον του σάν τόν ἑαυτόν του, ὅμως τουλάχιστον δέν τόν ἀδικοῦσε, καί αὐτό ἦταν μεγάλο πρᾶγμα. Μπορεῖ σάν νέος νά ἐπιθύμησε κάποια γυναίκα καί νά ἁμάρτησε ψυχικά, ὅμως σωματικά ἦταν ἁγνός, καί αὐτό ἦταν μεγάλο πρᾶγμα καί μάλιστα γιά ἕναν νεαρό. Μπορεῖ νά μήν ἔκανε θυσία γιά τούς γονεῖς του (ἡ λέξη «τίμα» σημαίνει ἐδῶ, «νά περιποιεῖσαι,  νά φροντίζεις τούς γονεῖς σου»),  ἀλλά τουλάχιστον δέν τούς ἐγκατέλειψε· ἔκανε κάτι γι’αὐτούς, πού καί αὐτό ἦταν μεγάλο πρᾶγμα! Γι’αὐτό, ὅταν εἶπε στό Χριστό: «Ὅλα αὐτά τά τηρῶ ἀπό τά νιάτα μου» (Μαρ. 10:20), «ὁ Χριστός  τότε τόν κοίταξε γεμᾶτος ἀγάπη!» (Μαρ. 10:21). (Πῶς νά μήν ἀγαποῦσε ἕναν τέτοιο νεαρό;! Μακάρι ὅλοι οἱ νέοι μας νά εἶχαν μιά τέτοια καθαρή ζωή. Μακάρι!).

Στήν ἐρώτηση τοῦ νεαροῦ «σέ τί ὑστερῶ;», ὁ Χριστός τοῦ ἀπάντησε: «Ἕνα πρᾶγμα σοῦ λείπει: Ἄν θέλεις νά εἶσαι τέλειος, πήγαινε, πούλησε τά ὑπάρχοντά σου, καί δῶσε τά χρήματα στούς πτωχούς. Ἔτσι θά ἔχεις θησαυρό κοντά στό Θεό· κι ἔλα νά μέ ἀκολουθήσεις σηκώνοντας τόν σταυρό σου». (Μαρ. 10:21). Τόν κάλεσε νά γίνει μαθητής Του, γιατί Τόν ρώτησε «σέ τί ὑστερῶ;». Ἀλλιῶς ὁ Χριστός δέν θά τόν καλοῦσε, ξέροντας μάλιστα ἐκ τῶν προτέρων, ὅτι θά Τοῦ ἔλεγε «ὄχι». « Ἄν θέλεις νά εἶσαι  τέλειος», τοῦ εἶπε ὁ Κύριος (Μαρ. 10:21). Πού σημαίνει πώς μέχρι τότε δέν ἦταν τέλειος. Ἦταν ἁπλά ἕνας μέτριος μαθητής· περνοῦσε μέν τήν τάξη, ἀλλά ὄχι μέ ἄριστα. Δέν ἦταν ἐκτός αἰωνίου ζωῆς, γιατί τηροῦσε τίς ἐντολές κατά τό λόγο τοῦ Χριστοῦ, «ἄν θέλεις νά εἰσέλθεις στήν Ζωή, νά τηρεῖς τίς ἐντολές» (Ματ. 19:17).

Αὐτό ἰσχύει γιά ὅλους τούς χριστιανούς. Ὅταν τηροῦν τίς δέκα ἐντολές, (δέν μοιχεύουν, δέν πορνεύουν, δέν ἐξαπατοῦν τόν πλησίον τους), κοιτᾶνε τούς γονεῖς τους, ἐκκλησιάζονται κ.λ.π. καί βέβαια σώζονται. Ὁ Ὅσιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος γράφει: «Μερικοί κοσμικοί πού ζοῦσαν ἀμελῶς στόν κόσμο μέ ἐρώτησαν: «Πῶς μποροῦμε ἐμεῖς πού ζοῦμε στόν κόσμο μέ συζύγους καί εἴμαστε μέ τόσες κοινωνικές ὑποχρεώσεις νά κληρονομήσουμε τήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ; Καί τούς ἀπάντησα: «Ὅσα καλά μπορεῖτε νά τά κάνετε, κανέναν νά μή περιγελάσετε, κανένα νά μή κλέψετε, σέ κανένα νά μήν εἰπῆτε ψέματα, κανένα νά μήν καταφρονήσετε, κανένα νά μή μισήσετε. Νά μήν παραλείπετε τόν ἐκκλησιασμό, νά δείχνετε συμπόνοια στούς πτωχούς, κανένα νά μή σκανδαλίσετε. Σέ ξένο πρᾶγμα καί σέ ξένη γυναῖκα νά μήν πλησιάσετε. Ἄν τά κάνετε αὐτά, «οὐ μακράν ἐστε τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν». (Λόγος Α΄:38).

«Στήν οἰκία τοῦ Πατέρα Μου ὑπάρχουν πολλές μονές» (=τόποι διαμονῆς), λέει ὁ Κύριος (Ἰωαν. 14:2). Δηλαδή  στή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ δέν διαμένουν ὅλοι στόν ἴδιο τόπο, ἀλλά ὁ καθένας διαμένει ἀνάλογα μέ τόν ἐπίγειο ἀγώνα του· σέ ἄλλο τόπο (καλύτερο) διαμένουν ὅσοι ἄφησαν τά πάντα καί ἀκολούθησαν τό Χριστό, καί σέ ἄλλο, ὅσοι ἔκαναν λιγότερα πράγματα γιά τό Χριστό. Ὅμως, εἶναι ὅλοι στήν «ἀχανῆ» Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, καί ὅλοι χαίρονται γι’αὐτό. Μακάρι καί ἐμεῖς νά καταξιωθοῦμε τῆς Βασιλείας Του.

Advertisement

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s