Η αιρετική ‘’Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση’’ πολεμεί την Εκκλησίαν

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Η Προτεσταντική αίρεση με την ονομασία ‘’Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση’’, πραγματοποιεί προσηλυτιστική εκστρατεία κατά τον Ιούλιο του 2022 από 3 έως 9 Ιουλίου. Η αιρετική αυτή εκστρατεία φέρει την ονομασία ‘’Operation Joshua 2022 – Kάθε σπίτι’’,  και πραγματοποιείται στους Νομούς Καρδίτσας, Άμφισσας και Φθιώτιδας. 

Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος έχει εκδώσει σχετική ανακοίνωση για προστασία του χριστεπωνύμου πληρώματος από την αιρετική αυτή οργάνωση. 

Η αιρετική οργάνωση ‘’Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση’’ δραστηριοποιείται από το έτος 2008 στην Ελλάδα, κάνοντας αρχή από την Πελοπόννησο κατά τα έτη 2008, 2009 και 2010.  Κατ’ έτος πραγματοποιούν  προσηλυτιστική εκστρατεία σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, όπως στα Τρίκαλα, Θεσσαλονίκη, Κιλκίς, Πέλλα, Χαλκιδική, Φλώρινα, Καστοριά, Κοζάνη, Πιερία, Σιδηρόκαστρο, Φιλίππους, Θάσο κλπ.

Για παράδειγμα το έτος 2019 πραγματοποίησαν  εκστρατεία η οποία έφερε την ονομασία ‘’Joshua 2019’’ η οποία ερμηνεύεται ‘’Ιησούς του Ναυή 2019’’, στους Νομούς Αιτωλοακαρνανίας, Ευρυτανίας και Άρτας.  Όλες οι εκστρατείες της αιρετικής αυτής οργάνωσης φέρουν την ονομασία του Ιησού του Ναυή.

Όσο κι αν φαίνεται παράξενο καταγράφουν σε απόλυτους αριθμούς, τον αριθμό των οικιών που επισκέφθηκαν, πόσες Καινές Διαθήκες δικές τους διένειμαν και ακόμα πόσα χιλιόμετρα έχουν διανύσει, στοιχεία τα οποία δημοσιεύουν στους διαδικτυακούς ιστότοπούς τους.

Καλούν την Εκκλησία ‘’πνευματικά δεσμά αιώνων’’.  Οι αιρετικοί αυτοί ζητούν συνεργάτες διαμέσου των δικών τους διαδικτυακών ιστότοπων, για να ‘’φέρουν’’, όπως λένε το ‘’φως του Λόγου του Θεού σ’ ένα σκοτεινό έθνος’’.  

Να υπενθυμίσομε ότι κατά την αιρετική προσηλυτιστική εκστρατεία του Ιουλίου του 2015 με την ονομασία ‘’Ιησούς του Ναυή 6’’, ομιλούσαν για ‘’εκχριστιανισμό’’ των Ορθοδόξων Χριστιανών της Μητρόπολης Σιδηροκάστρου. 

Είναι όμως οι μόνοι αιρετικοί που βρίζουν και πολεμούν την Εκκλησία; Υπάρχουν και χειρότερες από αυτή αιρετικές κοινότητες στο συγκρητιστικό συνονθύλευμα του Π.Σ.Ε. Για παράδειγμα οι αιρετικοί Πεντηκοστιανοί, αποκαλούν την Μία Αγία Εκκλησία «Βαβυλώνα», ακόμα και «πόρνη». 

Είναι γνωστό ότι πολλές  προτεσταντικές ομάδες επιδίδονται σε προσηλυτιστικές δραστηριότητες σε βάρος των Ορθοδόξων Χριστιανών.  Κατά τα άλλα όσοι εκ των Ορθοδόξων επιμένουν στον οικουμενισμό, επαίρονται για τη διακήρυξη του έτους 1982 της ‘’Επιτροπής Παγκόσμιας Ιεραποστολής και Ευαγγελισμού’’ του Π.Σ.Ε., η οποία ομιλούσε για «ιεραποστολική μαρτυρία εν ενότητι». Με τους πολυδιασπασμένους αιρετικούς Προτεστάντες, αλλά και με τους άλλους αιρετικούς, του Π.Σ.Ε., θα δοθεί «ιεραποστολική μαρτυρία»;

Πως μπορεί να υπάρξει συνεργασία με παρόμοιους της αιρετικής οργάνωσης ‘’Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση’’ ή και χειρότερους ακόμα αιρετικούς, στα λεγόμενα ‘’κοινά’’ προγράμματα, για «ιεραποστολική μαρτυρία εν ενότητι» του Π.Σ.Ε.;  «Τις κοινωνία φωτί προς σκότος;» (Β΄ Κορ.). 

Μπορεί να καλέσει μια τέτοια αιρετική κοινότητα, όπως την αιρετική οργάνωση ‘’Ελληνική Ιεραποστολική Ένωση’’ ως ‘’ετερόδοξη εκκλησία’’;    Μπορούν να αναγνωριστούν στοιχεία αληθούς εκκλησίας σε τέτοιες αιρετικές κοινότητες;  Μπορεί κανείς να επαναλάβει τη βλάσφημη  εκκλησιολογική στρέβλωση της Δήλωσης του Τορόντο που αναφέρει ότι, το Σώμα του Χριστού  θα οικοδομηθεί από τις  πνευματικές σχέσεις με αιρετικές κοινότητες μέλη του Π.Σ.Ε., για παρόμοιες κοινότητες με αυτή την προτεσταντική ομάδα;

Πηγή: https://anastasiosk.blogspot.com

ἕως οὗ – πρωτότοκος

Χρήστος Σαλταούρας

«καὶ οὐκ ἐγίνωσκεν αὐτὴν ἕως οὗ ἔτεκε τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ιησοῦν» Ματθαίος 1:25.

Το εδάφιο Ματθαίος 1:25 που αναφέρεται στην Γέννηση του Ιησού Χριστού είναι ένα από τα αγαπημένα εδάφια των αρνητών της ΑΕΙΠΑΡΘΕΝΙΑΣ της Θεοτόκου Προτεσταντών, (Πεντηκοστιανών, Ευαγγελικών, Χιλιαστών, Αντβεντιστών και λοιπών αιρετικών). Οι διάφοροι αιρετικοί νομίζουν ότι στο εδάφιο αυτό μπορούν να στηρίξουν την κακοδιδασκαλία τους ότι δήθεν η Θεοτόκος μετά την Γέννηση του Ιησού, ήρθε σε σαρκική μίξη με τον Ιωσήφ και εγέννησε και άλλα παιδιά ! Διαστρέφουν το εδάφιο για να αιτιολογήσουν την αιρετική διδασκαλία τους !

Από το εδάφιο του Ευαγγελιστή Ματθαίου εστιάζουν στην φράση «ἕως οὗ» και στην λέξη «πρωτότοκον». Ισχυρίζονται ότι ο Ιωσήφ δεν είχε σαρκικές σχέσεις με την Θεοτόκο «ἕως οὗ» = έως ότου, γέννησε τον Ιησού και κατόπιν συνέβη το ΑΝΤΙΘΕΤΟ … δηλαδή εγνώρισε σαρκικώς ο Ιωσήφ την Παναγία !!! Αποτέλεσμα της υποτιθέμενης από τους αιρετικούς σαρκικής μίξεως Ιωσήφ – Θεοτόκου ήταν να γεννηθούν παιδιά – αδέλφια του «πρωτότοκου» Ιησού Χριστού !!!

Η φράση «ἕως οὗ»

Οι αρνητές της Αειπαρθενίας της Θεοτόκου, προσπαθούν να πείσουν ότι η φράση «ἕως οὗ» σημαίνει σώνει και καλά ότι μετά συνέβη το αντίθετο από το προηγουμένως αναφερθέν «οὐκ ἐγίνωσκεν αὐτὴν»! πρόκειται για βιασμό του εδαφίου και της λογικής ! Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος στο συγκεκριμένο εδάφιο ενδιαφέρεται να δείξει τί είναι ο Ιησούς (=υιός Παρθένου, καρπός πλήρους αγνότητος), το μετά την γέννηση διάστημα δεν τον απασχολεί στο συγκεκριμένο εδάφιο. Οι αιρετικοί όμως διδάσκουν ότι η φράση «ἕως οὗ» σημαίνει ότι μετά την Γέννηση του Ιησού Χριστού οπωσδήποτε ο Ιωσήφ γνώρισε την Θεοτόκο σαρκικά και έκαναν παιδιά!

Ας δούμε όμως τί λέγει η Αγία Γραφή:

«καὶ τῇ Μελχὸλ θυγατρὶ Σαοὺλ οὐκ ἐγένετο παιδίον ἕως τῆς ἡμέρας τοῦ ἀποθανεῖν αὐτήν» Β Βασιλειών/ Β Σαμουήλ 6:23.

Δηλαδή η Μελχόλ απέκτησε τέκνο μετά θάνατον ; Συνέβη μετά θάνατον το αντίθετο ; Ασφαλώς όχι !

Έτσι και στο εδάφιο Ματθαίος 1:25 η φράση «ἕως οὗ» δεν σημαίνει ότι υποχρεωτικά συνέβη το αντίθετο από ότι πριν.

«τὸ δὲ ὕδωρ ἠλαττονοῦτο ἕως τοῦ δεκάτου μηνός· καὶ ἐν τῷ δεκάτῳ μηνί, τῇ πρώτῃ τοῦ μηνός, ὤφθησαν αἱ κεφαλαὶ τῶν ὀρέων.» Γένεση 8:5.

Θα ήταν φρόνιμο να υποθέσει κάποιος λόγω της λέξης «έως» ότι μετά τον δέκατο μήνα συνέβη το αντίθετο ;;; Το ύδωρ του κατακλυσμού δηλαδή άρχισε να αυξάνεται ξανά;;; Ασφαλώς όχι.

«καὶ ἰδοὺ ἐγὼ μεθ᾿ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος» Ματθαίος 28:20.

Ο Ιησούς λέγει ότι θα είναι μαζί με τους Μαθητές «ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος», δηλαδή μετά την Συντέλεια των αιώνων θα παύσει ο Ιησούς να είναι με τους Μαθητές του ;;; Ασφαλώς όχι !

Βλέπουμε λοιπόν ότι η λέξη «ἕως» δεν σημαίνει υποχρεωτικά αλλαγή κατάστασης όπως θέλουν να διδάσκουν οι αγράμματοι αιρετικοί !

Τί απαντούν λοιπόν οι αιρετικοί ; Οι αιρετικοί με δαιμονική επιμονή προσπαθούν να διαστρέψουν το Ευαγγέλιο όπως ο διδάσκαλός τους ο Διάβολος ! Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος λέγουν δεν λέγει απλώς «ἕως» αλλά «ἕως οὗ» το οποίο είναι διαφορετικό !!!! Σε τί συνίσταται η διαφορά ανάμεσα στο «ἕως» και το «ἕως οὗ» ΔΕΝ μας λένε !!! Τί να πουν άλλωστε οι αμαθείς !

Μερικοί εκ των αμαθεστέρων αιρετικών μάλιστα ονομάζουν «λέξη» την φράση «ἕως οὗ» !!! Δεν μπορούν να καταλάβουν την διαφορά των εννοιών «λέξη» και «φράση» !

Σε ένα κείμενό του ένας αγράμματος Πεντηκοστιανός έφτασε στο σημείο να γράψει ότι η λέξη «οὗ» στην φράση «ἕως οὗ» ότι είναι «αρνητικό μόριο» !!!!!!! Ο αμαθής άμα δε και δυστυχής αυτός αιρετικός δεν μπορεί να ξεχωρίσει το αρνητικό μόριο «οὐ» από την αναφορική αντωνυμία «οὗ» της φράσεως «ἕως οὗ» !!! Τον διαφορετικό τονισμό δεν τον βλέπει άραγε ; Τέτοιοι άνθρωποι κάνουν προπαγάνδα στο Internet και όχι μόνο…. Θέλουν να μας διδάξουν τον «λόγο του Θεού» !!! Μεγάλη προσοχή λοιπόν στο τί ακούμε και στο τί διαβάζουμε !

Παρόλο που οι αιρετικοί δεν μας λέγουν σε τί διαφέρουν νοηματικά οι φράσεις «ἕως» και «ἕως οὗ» …. Θα τους κάνουμε τη χάρη και θα αναφέρουμε φράσεις με το «ἕως οὗ» !

«Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, ἐλέησόν με, ὅτι ἐπὶ σοὶ πέποιθεν ἡ ψυχή μου καὶ ἐν τῇ σκιᾷ τῶν πτερύγων σου ἐλπιῶ, ἕως οὗ παρέλθῃ ἡ ἀνομία» Ψαλμός 56:2(57:1).

Δηλαδή όταν παρέλθει η ανομία θα παύσει ο Ψαλμωδός να ελπίζει και να έχει την πεποίθησή του επί τον Κύριον ; Ασφαλώς όχι !

«ἀνατελεῖ ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ δικαιοσύνη καὶ πλῆθος εἰρήνης, ἕως οὗ ἀνταναιρεθῇ ἡ σελήνη» Ψαλμός 71 (72):7.

Το εδάφιο είναι Μεσσιακό. Προφητεύεται ότι στην Μεσσιακή εποχή θα υπάρχει δικαιοσύνη και ειρήνη «ἕως οὗ» παύσει να υπάρχει η Σελήνη. Μετά δηλαδή θα συμβαίνει το αντίθετο ; Δεν θα συνεχίσει να υπάρχει μετά την ανακαίνιση του Κόσμου η δικαιοσύνη και η ειρήνη του Χριστού;

«Ωσπερ γὰρ ἄριστος κυβερνήτης ὁ τοῦ πατρὸς ἡμῶν ᾿Ελεαζάρου λογισμὸς πηδαλιουχῶν τὴν τῆς εὐσεβείας ναῦν ἐν τῷ τῶν παθῶν πελάγει καὶ καταικιζόμενος ταῖς τοῦ τυράννου ἀπειλαῖς καὶ καταντλούμενος ταῖς τῶν βασάνων τρικυμίαις, κατ’ οὐδένα τρόπον μετέτρεψε τοὺς τῆς εὐσεβείας οἴακας, ἕως οὗ ἔπλευσεν ἐπὶ τὸν τῆς ἀθανάτου νίκης λιμένα» Δ Μακκαβαίων 7: 1-3.

Σύμφωνα με το χωρίο αυτό ο ευσεβής Ιουδαίος ιερέας Ελεάζαρος αντιστάθηκε επιτυχώς στα διάφορα βασανιστήρια των Εθνικών και δεν πρόδωσε την πίστη του «ἕως οὗ» τελικώς νίκησε αφού είχε μαρτυρικό θάνατο. Ο Ελεάζαρος έως θανάτου αγωνίστηκε για την Πίστη και δεν την πρόδωσε – «οὕτως ὁ ᾿Ααρωνίδης ᾿Ελεάζαρος διὰ τοῦ πυρὸς ὑπερτηκόμενος οὐ μετετράπη τὸν λογισμόν» Δ Μακκαβαίων 7:12. Συνεπώς το «ἕως οὗ» και εδώ δεν σημαίνει αλλαγή κατάστασης.

Το χωρίο Δ Μακκαβαίων 7: 1-3 δεν ανήκει ασφαλώς στην Αγία Γραφή διότι το βιβλίο Δ Μακκαβαίων δεν είναι μέρος του Βιβλικού Κανόνα. Παραθέτουμε όμως το εν λόγω χωρίο διότι το Δ Μακκαβαίων έχει γραφεί στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα. Στόχος μας είναι να δείξουμε πως χρησιμοποιείται η φράση «ἕως οὗ» στην Αρχαία Ελληνική. Η φράση «ἕως οὗ» δεν σημαίνει πάντοτε αλλαγή κατάστασης όπως διδάσκουν οι Προτεστάντες.

Την αμάθεια και το άτοπον των Προτεσταντικών επιχειρημάτων δεικνύει και η παρακάτω ανάλυση :

Παραθέσαμε εδάφια από την Παλαιά Διαθήκη σύμφωνα με την Ελληνική μετάφραση των Εβδομήκοντα που περιέχουν τις φράσεις «ἕως» και «ἕως οὗ». Πολλοί αιρετικοί ισχυρίζονται ότι η φράση «ἕως οὗ» είναι διαφορετική νοηματικά από την λέξη «ἕως» και ότι δήθεν η φράση «ἕως οὗ» σημαίνει οπωσδήποτε αλλαγή κατάστασης ! Η αντιπαραβολή όμως του Ελληνικού και του Εβραϊκού κειμένου τους διαψεύδει !!!

«τὸ δὲ ὕδωρ ἠλαττονοῦτο ἕως (עַ֖ד) τοῦ δεκάτου μηνός· καὶ ἐν τῷ δεκάτῳ μηνί, τῇ πρώτῃ τοῦ μηνός, ὤφθησαν αἱ κεφαλαὶ τῶν ὀρέων.» Γένεση 8:5.

«καὶ τῇ Μελχὸλ θυγατρὶ Σαοὺλ οὐκ ἐγένετο παιδίον ἕως (עַ֖ד) τῆς ἡμέρας τοῦ ἀποθανεῖν αὐτήν» Β Βασιλειών/ Β Σαμουήλ 6:23.

«Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, ἐλέησόν με, ὅτι ἐπὶ σοὶ πέποιθεν ἡ ψυχή μου καὶ ἐν τῇ σκιᾷ τῶν πτερύγων σου ἐλπιῶ, ἕως οὗ (עַ֝֗ד) παρέλθῃ ἡ ἀνομία» Ψαλμός 56:2(57:1).

«ἀνατελεῖ ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ δικαιοσύνη καὶ πλῆθος εἰρήνης, ἕως οὗ (עַד) ἀνταναιρεθῇ ἡ σελήνη» Ψαλμός 71 (72):7.

Βλέπουμε λοιπόν ότι δια των Ελληνικών φράσεων «ἕως» και «ἕως οὗ» μεταφράζεται η ΙΔΙΑ ακριβώς Εβραϊκή λέξη AD – עַד. Βλέπετε πόσο έωλα είναι τα αιρετικά επιχειρήματα περί δήθεν διαφοροποίησης των εννοιών «ἕως» και «ἕως οὗ» ; Βλέπετε το μέγεθος της άγνοιας των Προτεσταντών όσον αφορά την Ελληνική και την Εβραϊκή γλώσσα ;

Όταν δείχνουμε στους αιρετικούς εδάφια με το «ἕως», μας ζητούν εδάφια με το «ἕως οὗ», αγνοώντας ότι η ίδια Εβραϊκή λέξη αποδίδεται !

Όταν στριμώχνουμε τους αιρετικούς με τα προαναφερθέντα εδάφια της Παλαιάς Διαθήκης που περιέχουν την φράση «ἕως οὗ», (Ψαλμοί 56:2(57:1), 71 (72):7) μας λέγουν ορισμένοι εξ αυτών, οι πλέον αμαθείς και φανατικοί, ότι ο Ευαγγελιστής Ματθαίος την φράση «ἕως οὗ» την χρησιμοποιεί πάντα όταν θέλει να δείξει αλλαγή κατάστασης !!! Προσπαθούν να αποφύγουν τα εκ της Παλαιάς Διαθήκης επιχειρήματα που περιέχουν την φράση «ἕως οὗ», διότι δεν τους συμφέρουν ! Περιορίζονται μόνο στον Ματθαίο γιατί νομίζουν ότι με αυτή την αστεία τακτική θα γλυτώσουν !!!

«ὁ δὲ οὐκ ἤθελεν, ἀλλὰ ἀπελθὼν ἔβαλεν αὐτὸν εἰς φυλακὴν ἕως οὗ ἀποδῷ τὸ ὀφειλόμενον….. καὶ ὀργισθεὶς ὁ κύριος αὐτοῦ παρέδωκεν αὐτὸν τοῖς βασανισταῖς ἕως οὗ ἀποδῷ πᾶν τὸ ὀφειλόμενον αὐτῷ. Οὕτω καὶ ὁ πατήρ μου ὁ ἐπουράνιος ποιήσει ὑμῖν, ἐὰν μὴ ἀφῆτε ἕκαστος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ἀπὸ τῶν καρδιῶν ὑμῶν τὰ παραπτώματα αὐτῶν» Ματθαίος 18:30,34-35.

Στο παραπάνω χωρίο από την Παραβολή του Ιησού περί του αγνώμονος δούλου, κακώς θεωρούν οι αιρετικοί ότι η φράση «ἕως οὗ» σημαίνει ότι μετά συνέβη το αντίθετο ! Τα εδάφια αναφέρονται σε πρόσωπα που ενώ ήταν ελεύθερα δεν μπορούσαν να εξοφλήσουν χρηματικό χρέος. Πως είναι δυνατόν να το εξοφλήσουν μετά την φυλάκισή τους ;;;;;; Εκείνη την εποχή ένας φυλακισμένος δεν μπορούσε να κερδίσει χρήματα μέσα στην φυλακή. Μάλιστα στο τελευταίο εδάφιο η παραβολική αναφορά του Ιησού «ὁ κύριος αὐτοῦ παρέδωκεν αὐτὸν τοῖς βασανισταῖς ἕως οὗ ἀποδῷ πᾶν τὸ ὀφειλόμενον αὐτῷ» είναι αναφορά στην ΑΙΩΝΙΟ ΚΟΛΑΣΗ – «Οὕτω καὶ ὁ πατήρ μου ὁ ἐπουράνιος ποιήσει ὑμῖν» , συνεπώς το «ἕως οὗ» δεν σημαίνει εδώ αλλαγή κατάστασης ! Η Κόλαση δεν έχει τέλος !

Η φράση λοιπόν «ἕως οὗ» δεν σημαίνει πάντοτε αλλαγή κατάστασης. Πολλές φορές σημαίνει διατήρηση της ίδιας κατάστασης. Κακώς λοιπόν οι Προτεστάντες επικαλούνται την εν λόγω φράση !

Η λέξη «Πρωτότοκος»

Σύμφωνα με την αιρετική «λογική», αφού ο Ιησούς ονομάζεται ΠΡΩΤΟΤΟΚΟΣ υιός της Μητέρας του, αυτό σημαίνει υποχρεωτικά ότι ακολουθούν και άλλα μικρότερα αδέλφια. Και ότι δήθεν ΠΡΩΤΟΤΟΚΟΣ σημαίνει τον ΠΡΩΤΟ μιας ΣΕΙΡΑΣ ΤΕΚΝΩΝ !

ΠΡΩΤΟΤΟΚΟΣ σύμφωνα με την Γραφή σημαίνει τον «διανοίγοντα μήτραν» ασχέτως αν ακολουθούν άλλα τέκνα:

«ἁγίασόν μοι πᾶν πρωτότοκον πρωτογενὲς διανοῖγον πᾶσαν μήτραν ἐν τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους· ἐμοί ἐστιν…… καὶ ἀφελεῖς πᾶν διανοῖγον μήτραν, τὰ ἀρσενικά, τῷ Κυρίῳ· » Έξοδος 13:2,12.

Σύμφωνα με την «λογική» των αιρετικών, αφού Πρωτότοκο υποχρεωτικά ονομάζεται το ΜΗ ΜΟΝΟΓΕΝΕΣ, αυτό σημαίνει ότι ο Θεός περίμενε τα ΔΙΑΝΟΙΓΟΝΤΑ ΜΗΤΡΑ να παύσουν να είναι ΜΟΝΟΓΕΝΗ και ΜΕΤΑ να αφιερωθούν σε αυτόν ;;;

ΑΥΤΟ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ;;; Ερωτώ…

Α Βασιλειών/ Α Σαμουήλ 6:7,14 (κατά τους Εβδομήκοντα) : «καὶ νῦν λάβετε καὶ ποιήσατε ἅμαξαν καινὴν καὶ δύο βόας πρωτοτοκούσας ἄνευ τῶν τέκνων καὶ ζεύξατε τὰς βόας ἐν τῇ ἁμάξῃ καὶ ἀπαγάγετε τὰ τέκνα ἀπὸ ὄπισθεν αὐτῶν εἰς οἶκον·…….. καὶ ἡ ἅμαξα εἰσῆλθεν εἰς ἀγρὸν ᾿Ωσηὲ τὸν ἐν Βαιθσαμύς, καὶ ἔστησαν ἐκεῖ παρ᾿ αὐτῇ λίθον μέγαν καὶ σχίζουσι τὰ ξύλα τῆς ἁμάξης καὶ τὰς βόας ἀνήνεγκαν εἰς ὁλοκαύτωσιν τῷ Κυρίῳ».

Οι αγελάδες ονομάζονται ΠΡΩΤΟΤΟΚΟΥΣΕΣ (άρα τα τέκνα Πρωτότοκα), παρόλο που γέννησαν ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΦΟΡΑ γιατί ολοκαυτώθηκαν ! (άρα τα τέκνα εκτός από Πρωτότοκα είναι και ΜΟΝΟΓΕΝΗ ).

«καὶ πᾶν διανοῖγον μήτραν ἀπὸ πάσης σαρκός, ὅσα προσφέρουσι Κυρίῳ ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους, σοὶ ἔσται· ἀλλ’ ἢ λύτροις λυτρωθήσεται τὰ πρωτότοκα τῶν ἀνθρώπων, καὶ τὰ πρωτότοκα τῶν κτηνῶν τῶν ἀκαθάρτων λυτρώσῃ. καὶ ἡ λύτρωσις αὐτοῦ ἀπὸ μηνιαίου· ἡ συντίμησις πέντε σίκλων, κατὰ τὸν σίκλον τὸν ἅγιον, εἴκοσιν ὀβολοί εἰσι». Αριθμοί 18:15-16.

Το ηλικίας ΕΝΟΣ ΜΗΝΟΣ διανοίγον μήτρα ανθρώπινο τέκνο ονομάζεται ΠΡΩΤΟΤΟΚΟ . Το ΕΝΟΣ ΜΗΝΟΣ διανοίγον μήτρα – Πρωτότοκο ανθρώπινο τέκνο δεν είναι και ΜΟΝΟΓΕΝΕΣ;;; Ασφαλώς και είναι και Μονογενές.

«εἶπον οὖν πρὸς αὐτὸν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ· μετάβηθι ἐντεῦθεν καὶ ὕπαγε εἰς τὴν ᾿Ιουδαίαν, ἵνα καὶ οἱ μαθηταί σου θεωρήσωσι τὰ ἔργα σου ἃ ποιεῖς· οὐδεὶς γὰρ ἐν κρυπτῷ τι ποιεῖ καὶ ζητεῖ αὐτὸς ἐν παρρησίᾳ εἶναι. εἰ ταῦτα ποιεῖς, φανέρωσον σεαυτὸν τῷ κόσμῳ» Ιωάννης 7:3 – 4.

Το γεγονός ότι οι αδελφοί του Ιησού του ΥΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ τι να πράξει συνηγορεί στην άποψη ότι ήταν ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗΣ ηλικίας από αυτόν ! Εκείνη την εποχή τα μεγαλύτερα αδέλφια έκαναν υποδείξεις και μάλιστα ο Πρωτότοκος. Ο Πρωτότοκος δεν δέχονταν υποδείξεις από τα αδέλφια του.

Ο Ιησούς είναι ΠΡΩΤΟΤΟΚΟΣ και ως Υιός του Θεού-Πατρός- Κολοσσαείς 1:15 «῞Ος ἐστιν εἰκὼν τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀοράτου, πρωτότοκος πάσης κτίσεως».

Πριν από την δημιουργία της Κτίσεως ετέχθη από τον Θεό-Πατέρα αχρόνως. Η Παναγία Μητέρα του τον εγέννησε εν χρόνω όχι πριν την δημιουργία της Κτίσης. Αυτό το τονίζω διότι υπάρχουν αιρετικοί, που στην προσπάθειά τους να αρνηθούν την αλήθεια ότι κάποιος που είναι Πρωτότοκος δύναται να είναι ΚΑΙ Μονογενής, ισχυρίζονται ότι η Γραφή ΔΕΝ ονομάζει τον Ιησού ΠΡΩΤΟΤΟΚΟ ως Υιό του Θεού-Πατρός !!!

Η Γραφή λοιπόν ονομάζει τον Ιησού ως Υιό του Θεού-Πατρός ΠΡΩΤΟΤΟΚΟ όπως είδαμε (Κολοσσαείς 1:15 ) αλλά και ΜΟΝΟΓΕΝΗ :

«οὐ γὰρ ἀπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ εἰς τὸν κόσμον ἵνα κρίνῃ τὸν κόσμον, ἀλλ’ ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος δι’ αὐτοῦ. ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν οὐ κρίνεται, ὁ δὲ μὴ πιστεύων ἤδη κέκριται, ὅτι μὴ πεπίστευκεν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ μονογενοῦς υἱοῦ τοῦ Θεοῦ» Ιωάννης 3:17-18.

ΑΤΟΠΟ λοιπόν το επιχείρημα των αιρετικών ότι ΠΡΩΤΟΤΟΚΟΣ σημαίνει υποχρεωτικά ότι ακολουθούν άλλα τέκνα !

Το γεγονός οτι υπάρχουν πρόσωπα που αναφέρονται ως αδελφοί του Ιησού αυτό δεν σημαίνει ότι ήταν σαρκικοί αδελφοί. Η Γραφή ονομάζει τον Ιωσήφ ΠΑΤΕΡΑ και ΓΟΝΕΑ του Ιησού –«Καὶ ἐπορεύοντο οἱ γονεῖς αὐτοῦ κατ᾿ ἔτος εἰς ῾Ιερουσαλὴμ τῇ ἑορτῇ τοῦ πάσχα… καὶ ἰδόντες αὐτὸν ἐξεπλάγησαν, καὶ πρὸς αὐτὸν ἡ μήτηρ αὐτοῦ εἶπε· τέκνον, τί ἐποίησας ἡμῖν οὕτως; ἰδοὺ ὁ πατήρ σου κἀγὼ ὀδυνώμενοι ἐζητοῦμέν σε» Λουκάς 2:41,48 . Ο Ιησούς δεν είχε όμως σαρκική συγγένεια με τον Ιωσήφ. Ο Ιησούς είχε ΝΟΜΙΚΗ συγγένεια με τον Ιωσήφ και με τους ονομαζόμενους αδελφούς του. Άρα το επιχείρημα των «αδελφών» είναι άτοπο ! Όπως ο Ιησούς έχει ΠΑΤΕΡΑ / ΓΟΝΕΑ νομικό έτσι έχει και ΑΔΕΛΦΙΑ νομικά.

«Διότι καὶ ἐγὼ ἐστάθην υἱὸς τοῦ πατρὸς μου, ἀπαλὸς καὶ μονογενής (יָחִ֗יד) ἐν προσώπῳ μητρὸς μου» Παροιμίες 4:3 (κατά το Εβραϊκό κείμενο).

Το Πρόσωπο που ομιλεί στο Παροιμίες 4:3 δεν είναι ο Σολομών διότι δεν ήταν ΜΟΝΟΓΕΝΗΣ στη Μητέρα του – Α Παραλειπομένων / Α Χρονικών 3:5: « καὶ οὗτοι ἐτέχθησαν αὐτῷ ἐν ῾Ιερουσαλήμ· Σαμαά, Σωβάβ, Νάθαν καὶ Σαλωμών, τέσσαρες τῇ Βηρσαβεὲ θυγατρὶ ᾿Αμιήλ».

Στο εδάφιο Παροιμίες 4:3 ομιλεί ο Χριστός , η ενυπόστατη Σοφία του Θεού. Όπως και σε άλλα σημεία των Παροιμιών Πχ: Παροιμίες 8:27 «ἡνίκα ἡτοίμαζε τὸν οὐρανόν, συμπαρήμην αὐτῷ». Ασφαλώς ο Σολομών, ο συγγραφέας των Παροιμιών, δεν ήταν παρών στην δημιουργία του ουρανού! Ο Χριστός λοιπόν είναι ΜΟΝΟΓΕΝΗΣ στη Μητέρα του.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να ακούσετε εδώ : https://www.youtube.com/watch?v=wzuOfGV8v6I

Πηγή: http://aktines.blogspot.com

Καταστροφικές λατρείες – Μια παγίδα για νέους

«Η δίψα για πνευματικές εμπειρίες παίρνει στην εποχή μας μεγάλες διαστάσεις. Σ’ αυτή την «ζήτηση» υπάρχει μεγάλη «προσφορά» με αποτέλεσμα να παγιδεύονται κυρίως νέοι άνθρωποι σε οργανώσεις και ομάδες ανθρώπων, οι οποίες μπορούν να χαρακτηρισθούν ως παγίδες θανάτου».

– Του Σεβ. Μητροπολίτου Καισαριανής, Βύρωνος και Υμηττού κ. Δανιήλ

«Υπάρχουν βέβαια οι γνήσιες πνευματικές εμπειρίες· αυτές που είναι καρπός της εν Αγίω Πνεύματι ζωής του ανθρώπου και προσφέρονται δωρεάν από τον Θεό. Υπάρχουν όμως και οι νόθες, οι οποίες στηρίζονται σε μάταιες ελπίδες, ότι θα οδηγήσουν τον άνθρωπο σε «ανώτερα πνευματικά επίπεδα» και τελικώς διαλύουν την προσωπικότητα του ανθρώπου και συνήθως οδηγούν στον θάνατο και την αυτοκαταστροφή.

Μια τέτοια παγίδα θανάτου ήταν και η καταστροφική λατρεία με το όνομα «Υπέρτατη Πηγή», η οποία οδήγησε στην αυτοκτονία 39 αμερικανούς νέους στην Σάντα Φε της Καλιφόρνιας των Η.Π.Α. το τρίτο δεκαήμερο του Μαρτίου. Οι νέοι αυτοί μας αποχαιρέτισαν πολύ χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι, διότι, όπως επίστευαν ματαίως, ήσαν εξωγήινοι και έπρεπε να πεθάνουν για να επιβιβασθούν στο διαστημόπλοιό τους, το οποίο ακολουθούσε τον κομήτη Χέιλ Μπόουμπ και θα τους μετέφερε στον μακρινό κόσμο τους.

Η ομαδική αυτή αυτοκτονία των τραγικών νέων θέτει και πάλιν ενώπιόν μας, ενώπιον όλων μας, το καυτό πρόβλημα των νεοφανών αιρέσεων και καταστροφικών λατρειών, το οποίο ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΝ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΟ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ, για να ασχολούνται μ’ α’υτό μόνο οι ποιμένες του λαού του Θεού, είναι συγχρόνως κοινωνικό, ανθρώπινο και υπαρξιακό πρόβλημα, για την αντιμετώπιση του οποίου απαιτείται η συνεργασία πολλών φορέων και παραγόντων.

Τό σύγχρονο διεθνές σκηνικό τῶν αἱρέσεων καί τῆς παραθρησκείας

Οἱ εἰδικοί ἐρευνητές καί μελετητές τοῦ διεθνοῦς σκηνικοῦ τῶν νεοφανῶν αἱρέσεων καί καταστροφικῶν λατρειῶν ἔχουν καταγράψει ὅλες τίς γνωστές ὁμάδες καί ὀργανώσεις, κατατάσσοντας αὐτές σέ δύο μεγάλες κατηγορίες. Σ’ αὐτές, οἱ ὁποῖες παρουσιάζουν καί ἐλάχιστα στοιχεῖα χριστιανισμοῦ καί ὀνομάζονται παραχριστιανικές. Καί σ’ αὐτές, οἱ ὁποῖες προέρχονται ἀπό ρεύματα καί θρησκεῖες μή χριστιανικές καί ὀνομάζονται ἐξωχριστιανικές.

Καί οἱ πρῶτες, οἱ παραχριστιανικές καί οἱ δεύτερες, οἱ ἐξωχριστιανικές, ἀναλόγως τῶν ἰδιαιτέρων γνωρισμάτων, τῆς δομῆς, τῶν σκοπῶν καί τῶν ἐφαρμοζομένων πρακτικῶν καί μεθόδων τους μποροῦν νά χαρακτηρισθοῦν καί νά καταταγοῦν στίς ἑξῆς ὁμάδες:

α) Τίς «θρησκευτικές». Αὐτές ἔχουν χαρακτήρα θρησκείας. Διαθέτουν ἱεραρχία. Ἔχουν ἑορτές καί τελετές. Ἀκολουθοῦν ἕνα ἰδιαίτερο τυπικό.

β) Τίς «θεραπευτικές». Αὐτές ὑπόσχονται νά θεραπεύσουν τά διάφορα προβλήματα ὑγείας τοῦ ἀνθρώπου.

γ) Τίς «λατρεῖες αὐτογνωσίας». Ὑπόσχονται τήν αὐτοεξέλιξη, τήν αὐτοπραγμάτωση καί τήν αὐτοσωτηρία τοῦ ἀνθρώπου, τήν γνώση καί τήν σοφία τοῦ Θεοῦ.

δ) Τίς «πολιτικές λατρεῖες». Ἔχουν ἐμφανεῖς ἤ ἀφανεῖς πολιτικούς στόχους.

ε) Τίς «ἐμπορικές λατρεῖες». Πωλοῦν προϊόντα καί ὑπηρεσίες ὑπό μορφήν παρακολουθήσεως Σεμιναρίων, ἐκπαιδευτικῶν προγραμμάτων, Συνεδρίων καί Σεμιναρίων.

στ) Τίς «λατρεῖες τῶν νέων». Ἀπευθύνονται κυρίως στήν νεολαία.

ζ) Τίς «σατανιστικές» ἤ τίς λατρεῖες τῶν «τελετουργιῶν καί τῶν θυσιῶν».

Κοινό γνώρισμα ὅλων εἶναι, ὅτι δροῦν μέ προσωπεῖα καί ἀποκρύπτουν τούς ἀληθινούς στόχους τους, μέχρι νά στρατολογήσουν τό θύμα τους καί νά ἐπιφέρουν ἀλλοίωση τῆς προσωπικότητάς του, ἐπιβάλλουν ἔλεγχο τοῦ νοῦ του καί ἀχρηστεύουν τήν λειτουργία τῆς κρίσεως, σκέψεως καί λογικῆς του. Χρησιμοποιοῦν δέ κάθε μέσο θεμιτό καί ἀθέμιτο, ὥστε νά αἰχμαλωτίσουν τελείως τό δυστυχές θῦμα τους.

Τά αἴτια

Ἡ ἀναζήτηση τῶν αἰτίων, πού ὁδηγοῦν ἕνα ἄνθρωπο καί μάλιστα νέο στήν παγίδα τῶν καταστροφικῶν λατρειῶν, εἶναι μιά ὑπόθεση δύσκολη καί ἐπίπονη. Κάθε μιά περίπτωση εἶναι μιά ἰδιαίτερη περίπτωση νέου, ὁ ὁποῖος κάτω ἀπό διαφορετικές συνθῆκες καί γιά διαφορετικούς λόγους παγιδεύθηκε θανάσιμα σέ μιά τέτοια ὀργάνωση καί ὁμάδα. Ὅλοι ὅμως, ἄν κατορθώσουν ποτέ νά ἐξέλθουν ἀπό τήν ὀργάνωση, εἶναι βαρύτατα τραυματισμένοι καί παρουσιάζουν στήν συμπεριφορά τους τό λεγόμενο «μεταλατρειακό σύνδρομο». Εἶναι δέ ἀμφίβολο ἄν τελικῶς θά κατορθώσουν νά συνέλθουν καί νά ζήσουν ἐκτός τῶν εἰδικῶν κέντρων ἀποκαταστάσεως τῆς προσωπικότητάς τους, τά ὁποῖα ὑπάρχουν στό ἐξωτερικό, καί χωρίς νά παρακολουθοῦνται καί νά ὑποστηρίζονται ἀπό ἐξειδικευμένους ἐπιστήμονες.

Ὡστόσο ἀπό τά περιστατικά καί τίς περιπτώσεις, οἱ ὁποῖες ἔχουν ἀντιμετωπισθεῖ, μποροῦμε νά ἀναφέρουμε ὡς κυριώτερα αἴτια:

τήν ἀπομυθοποίηση τῆς ἐπιστήμης καί τῆς τεχνικῆς

τήν ἀναζήτηση νοήματος στή ζωή

τήν αὐτονομία τοῦ ἀνθρώπου

τόν ὑπαρξιακό φόβο

τήν ἀνασφάλεια καί τήν ἀβεβαιότητα

τήν πλήξη

τήν δίψα γιά ἀγάπη καί γιά τήν ζεστασιά τῶν ἀνθρωπίνων σχέσεων

τόν πόθο γιά ἀναγνώριση

τήν περιέργεια

τήν διαφήμιση

τήν δίψα γιά ἐμπειρίες.

Τέλος δέ, εὐθύνεται καί ἡ ἑτερόδοξος θεολογία, ἡ ὁποία ἐκκοσμικεύθηκε καί κατήργησε τήν ἐπικοινωνία τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν ζωντανό καί ἀληθινό Θεό. Κήρυξε τόν «θάνατο τοῦ Θεοῦ» καί τελικά σκότωσε τόν ἄνθρωπο.

Ἡ ἀντιμετώπιση

Ἡ ἀπειλή τῶν νεοφανῶν αἱρέσεων καί τῆς παραθρησκείας σήμερα μελετᾶται καί ἀντιμετωπίζεται σ’ ὁλόκληρο τόν κόσμο ἀπό τήν πολιτεία καί τίς ἁρμόδιες κυβερνήσεις. Μόνο στήν Ἑλλάδα μέ τό πρόβλημα ἀσχολοῦνται ΜΟΝΟ ΟΙ ΠAΠΑΔΕΣ. Ὅλες οἱ χῶρες τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως ἔχουν λάβει προληπτικά μέσα γιά νά προστατεύσουν τούς πολίτες τους. Τό Εὐρωπαϊκό Κοινοβούλιο μέ Ψήφισμά του ἀπό τῆς 22 Μαΐου 1984 συνιστᾶ στίς Κυβερνήσεις τῶν μελῶν κρατῶν νά συνεργασθοῦν καί νά ἐπεξεργασθοῦν συμφωνίες, γιά νά προστατεύσουν τούς πολίτες ἀπό τίς «ἐνδεχόμενες μηχανορραφίες αὐτῶν τῶν ὀργανώσεων καί ἀπό τήν φυσική καί ψυχολογική πίεση πού ἀσκοῦν». Στό θέμα αὐτό ἐπανῆλθε μέ σχετικά Ψηφίσματα. Προσφάτως μέ Ψήφισμά του τῆς 21ης Φεβρουαρίου 1996 καλεῖ τά κράτη μέλη τῆς Ἑνώσεως νά ἐνημερώσουν τούς πολίτες καί κατά προτεραιότητα τούς νέους γιά τούς κινδύνους ἐκ τῶν σεκτῶν, ἀλλά καί νά προστατεύσουν τούς πολίτες ἀπό τήν ἀνεξέλεγκτη δράση τῶν ὀργανώσεων αὐτῶν.

Στήν πατρίδα μας τό πρόβλημα μελετᾶ καί ἀντιμετωπίζει μόνο ἡ Ἐκκλησία μας. Ἡ Πολιτεία ἀδιαφορεῖ. Ἡ κοινωνία ἐφησυχάζει μέ τήν σκέψη, ὅτι ἀλλοῦ συμβαίνουν μακριά μας αὐτά. Κάποιοι θολωμένοι ψευδοκουλτουριάρηδες λυσσοῦν ἐναντίον τῆς ποιμαντικῆς τῆς Ἐκκλησίας καί ἔχουν ἐξαπολύσει ἀπηνῆ διωγμό ἐξοντώσεως ὅσων ἀσχολοῦνται μέ τό πρόβλημα. Καί οἱ νέοι αὐτοκτονοῦν, ἀποχαιρετώντας τόν μίζερο κόσμο μας καί τήν ἀδιάφορη κοινωνία μας, ἀφοῦ δέν τούς ἔδειξαν ἀγάπη καί ζεστασιά ἀνθρώπινης συμπεριφορᾶς, ἀφοῦ δέν τούς ἔδωσαν νόημα ζωῆς».

«ΛΟΓΟΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΕΙΑΣ ΖΩΗΣ»

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΟΥ ΤΟΜΕΑ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΟ ΥΠΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ, ΒΥΡΩΝΟΣ ΚΑΙ ΥΜΗΤΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΟΣ Α΄ 2020 – 2021 -ΦΥΛΛΟ 4ο – ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2021

Πηγή: https://www.orthodoxianewsagency.gr

«ἀπὸ τοῦ αἵματος ῎Αβελ ἕως τοῦ αἵματος Ζαχαρίου»

ΣΑΛΤΑΟΥΡΑΣ  ΧΡΗΣΤΟΣ

«οὐαὶ ὑμῖν, ὅτι οἰκοδομεῖτε τὰ μνημεῖα τῶν προφητῶν, οἱ δὲ πατέρες ὑμῶν ἀπέκτειναν αὐτούς. ἄρα μαρτυρεῖτε καὶ συνευδοκεῖτε τοῖς ἔργοις τῶν πατέρων ὑμῶν, ὅτι αὐτοὶ μὲν ἀπέκτειναν αὐτούς, ὑμεῖς δὲ οἰκοδομεῖτε αὐτῶν τὰ μνημεῖα. διὰ τοῦτο καὶ ἡ σοφία τοῦ Θεοῦ εἶπεν· ἀποστελῶ εἰς αὐτοὺς προφήτας καὶ ἀποστόλους, καὶ ἐξ αὐτῶν ἀποκτενοῦσι καὶ ἐκδιώξουσιν, ἵνα ἐκζητηθῇ τὸ αἷμα πάντων τῶν προφητῶν τὸ ἐκχυνόμενον ἀπὸ καταβολῆς κόσμου ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταύτης, ἀπὸ τοῦ αἵματος ῎Αβελ ἕως τοῦ αἵματος Ζαχαρίου τοῦ ἀπολομένου μεταξὺ τοῦ θυσιαστηρίου καὶ τοῦ οἴκου· ναί, λέγω ὑμῖν, ἐκζητηθήσεται ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταύτης» Λουκάς 11: 47-51.

Ο Ιησούς Χριστός λέγει ότι: «ἵνα ἐκζητηθῇ τὸ αἷμα πάντων τῶν προφητῶν τὸ ἐκχυνόμενον ἀπὸ καταβολῆς κόσμου ἀπὸ τῆς γενεᾶς ταύτης, ἀπὸ τοῦ αἵματος ῎Αβελ ἕως τοῦ αἵματος Ζαχαρίου τοῦ ἀπολομένου μεταξὺ τοῦ θυσιαστηρίου καὶ τοῦ οἴκου». Αυτά τα λόγια του Κυρίου επικαλούνται οι αιρετικοί Προτεστάντες και λέγουν: Ορίστε! Ο Χριστός αναφέρεται στον πρώτο δίκαιο άνθρωπο που δολοφονήθηκε, τον Άβελ, που αναφέρεται στο πρώτο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης – την Γένεση, έως τον  δίκαιο που αναφέρει η Παλαιά Διαθήκη στο τελευταίο της βιβλίο (σύμφωνα με την σημερινή κατάταξη της Εβραϊκής Συναγωγής) – το Β Χρονικών /Β Παραλειπομένων ότι δολοφονήθηκε στον Ναό – τον Ιερέα ΖαχαρίαΔηλαδή ο Χριστός, σύμφωνα με τους Προτεστάντες, κάνει αναφορά στο πρώτο και στο τελευταίο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης συμφώνως με την διάταξη των βιβλίων του Ιουδαϊκού κανόνα – της Ιουδαϊκής Βίβλου Αναφέρει τον φόνο του Άβελ που περιγράφεται στην Γένεση και τον φόνο του Ζαχαρία που περιγράφεται στο τελευταίο 22ο βιβλίο της Ιουδαϊκής Βίβλου δηλαδή στο βιβλίο Β Χρονικών /Β Παραλειπομένων!

Σημείωση: Οι Προτεστάντες για την Παλαιά Διαθήκη έχουν τα ίδια ακριβώς  βιβλία που δέχεται η Εβραϊκή Συναγωγή, αλλά τα χωρίζουν σε 39 βιβλία αντί 22, και τα κατατάσσουν διαφορετικά από τους Εβραίους. Στην Εβραϊκή Βίβλο το βιβλίο των Χρονικών (= Α και Β Χρονικών/ Α και Β Παραλειπομένων κατά τους Εβδομήκοντα) είναι το τελευταίο στην κατάταξη βιβλίο. Επίσης σε ορισμένα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης οι Εβραίοι έχουν δώσει άλλα ονόματα από αυτά που χρησιμοποιούμε οι Ορθόδοξοι και οι αιρέσεις του Χριστιανισμού.

«καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτοὺς ἐν τῷ πεδίῳ, ἀνέστη Κάϊν ἐπὶ ῎Αβελ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ ἀπέκτεινεν αὐτόν» Γένεση 4:8.

«Καὶ περιεχύθη τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ ἐπὶ Ζαχαρίαν τὸν υἱὸν τοῦ Ἰωδαὲ τοῦ ἱερέως, καὶ σταθεὶς ἐπάνωθεν τοῦ λαοῦ, εἶπε πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει ὁ Θεός· Διὰ τί παραβαίνετε σεῖς τὰς ἐντολὰς τοῦ Κυρίου; δὲν θέλετε βεβαίως εὐοδωθῆ· ἐπειδή σεῖς ἐγκατελίπετε τὸν Κύριον, καὶ αὐτὸς ἐγκατέλιπεν ἐσᾶς. Καὶ συνώμοσαν κατ᾿ αὐτοῦ· καὶ ἐλιθοβόλησαν αὐτὸν μὲ λίθους διὰ προσταγῆς τοῦ βασιλέως ἐν τῇ αὐλῇ τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου. Καὶ δὲν ἐνεθυμήθη Ἰωὰς ὁ βασιλεὺς τὸ ἔλεος, τὸ ὁποῖον ἔκαμεν εἰς αὐτὸν Ἰωδαὲ ὁ πατήρ αὐτοῦ, ἀλλ᾿ ἐθανάτωσε τὸν υἱὸν αὐτοῦ· ἐνῷ δὲ ἀπέθνησκεν, εἶπεν, Ὁ Κύριος ἄς ἴδῃ καὶ ἄς ἐκζητήσῃ» Β Χρονικών/ Β Παραλειπομένων 24:20-22 (Κατά το Εβραϊκό κείμενο).

Βλέπεις αγαπητέ αναγνώστα την πονηρία των αιρετικών; Ισχυρίζονται οι Προτεστάντες ότι ο Ιησούς με την αναφορά του στον φόνο του Άβελ (που αναφέρει η Γένεση) και στην δήθεν αναφορά του στον φόνο του Ιερέα Ζαχαρία (που αναφέρει το Β Χρονικών), ότι υιοθετεί τον «στενό» Ιουδαϊκό κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης με τα 22 βιβλία, (πρόκειται για τα 39 βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης που δέχονται οι Προτεστάντες ομαδοποιημένα σε 22 βιβλία) και όχι τον «ευρύ» κανόνα των 49 βιβλίων της Παλαιάς Διαθήκης που δέχεται η Ορθοδοξία !!!

Αυτό το ψευδοεπιχείρημα της Διαμαρτυρήσεως όζει αναχρονισμού ! Την εποχή του Ιησού δεν υπήρχε συγκεκριμένη κατάταξη των βιβλίων του Ιουδαϊκού Κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης όπως τα αποδέχεται σήμερα η Συναγωγή. Και αυτό ήταν φυσικό διότι τα βιβλία αποθηκεύονταν σε ρόλους όλα μαζί σε ειδικό χώρο σε κάθε συναγωγή. Η πρώτη καταγεγραμμένη κατάταξη των βιβλίων του Ιουδαϊκού κανόνος προέρχεται από τον Κώδικα ALEPPO (10ος αιώνας μ.Χ), στον οποίον όμως τα βιβλία Α και Β Χρονικών (Α/Β Παραλειπομένων)  ΔΕΝ βρίσκονται στο τέλος !!!

Οι Προτεστάντες θα πρέπει να μελετούν προσεκτικότερα την Αγία Γραφή και να μην την διαστρέφουν! Το Ευαγγέλιο του Ματθαίου καταρρίπτει την επαίσχυντη Προτεσταντική Προπαγάνδα:

«Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι οἰκοδομεῖτε τοὺς τάφους τῶν προφητῶν καὶ κοσμεῖτε τὰ μνημεῖα τῶν δικαίων, καὶ λέγετε· εἰ ἦμεν ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν πατέρων ἡμῶν, οὐκ ἂν ἦμεν κοινωνοὶ αὐτῶν ἐν τῷ αἵματι τῶν προφητῶν. ὥστε μαρτυρεῖτε ἑαυτοῖς ὅτι υἱοί ἐστε τῶν φονευσάντων τοὺς προφήτας. καὶ ὑμεῖς πληρώσατε τὸ μέτρον τῶν πατέρων ὑμῶν. ὄφεις, γεννήματα ἐχιδνῶν! πῶς φύγητε ἀπὸ τῆς κρίσεως τῆς γεέννης; διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω πρὸς ὑμᾶς προφήτας καὶ σοφοὺς καὶ γραμματεῖς, καὶ ἐξ αὐτῶν ἀποκτενεῖτε καὶ σταυρώσετε, καὶ ἐξ αὐτῶν μαστιγώσετε ἐν ταῖς συναγωγαῖς ὑμῶν καὶ διώξετε ἀπὸ πόλεως εἰς πόλιν, ὅπως ἔλθῃ ἐφ᾿ ὑμᾶς πᾶν αἷμα δίκαιον ἐκχυνόμενον ἐπὶ τῆς γῆς ἀπὸ τοῦ αἵματος ῎Αβελ τοῦ δικαίου ἕως τοῦ αἵματος Ζαχαρίου υἱοῦ Βαραχίου, ὃν ἐφονεύσατε μεταξὺ τοῦ ναοῦ καὶ τοῦ θυσιαστηρίου» Ματθαίος 23:29-35.

Βλέπετε τι λέγει ο Χριστός σύμφωνα με το Ευαγγέλιο του Ματθαίου ; «Ζαχαρίου υἱοῦ Βαραχίου»!!! ΑΛΛΟΝ Ζαχαρία μνημονεύει ο Ιησούς, όχι τον Ζαχαρία «τὸν υἱὸν τοῦ Ἰωδαὲ» – Β Χρονικών 24:20,21.

«ΕΝ τῷ ὀγδόῳ μηνί, ἔτους δευτέρου ἐπὶ Δαρείου, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς Ζαχαρίαν τὸν τοῦ Βαραχίου, υἱὸν ᾿Αδδὼ τὸν προφήτην» Ζαχαρίας1:1.

Ο Ιησούς Χριστός αναφέρθηκε στον γνωστό Προφήτη Ζαχαρία που έζησε την εποχή του Δαρείου και όχι στον Ζαχαρία που έζησε την προγενέστερη εποχή του Ιουδαίου Βασιλέως Ιωάς ! – «καὶ ἐπέθεντο αὐτῷ καὶ ἐλιθοβόλησαν αὐτὸν δι’ ἐντολῆς ᾿Ιωὰς τοῦ βασιλέως» Β Χρονικών /Β Παραλειπομένων 24:21. Οι δύο Ζαχαρίες έζησαν σε διαφορετική εποχή αλλά είχαν το ίδιο τέλος!

Μεγάλη προσοχή λοιπόν στα ψευδοεπιχειρήματα των Προτεσταντών που δεν διστάζουν να εκτοξεύσουν τα χονδροειδέστερα ψεύδη, προκειμένου να υπερασπίσουν την δική τους εκδοχή περί των βιβλίων της Παλαιάς Διαθήκης και πολεμούν την διδασκαλία της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Η Παλαιά Διαθήκη σύμφωνα με την Ορθοδοξία έχει 49 βιβλία και όχι 39 (22) !

Πηγή: http://aktines.blogspot.com

Ἡ θεότητα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος

Στό «Σύμβολο τῆς Πίστεως», πού κατήρτισε ἡ Α΄ (πρώτη) Οἰκουμενική Σύνοδος, γινόταν μιά μικρή ἀναφορά στό Ἅγιον Πνεῦμα. Ἔγραφε: «Καί εἰς τό Ἅγιον Πνεῦμα». Ὅμως, μετά τήν Σύνοδο αὐτή ἐμφανίσθηκε νέα αἵρεση, πού ὑποστήριζε ὅτι τό Ἅγιον Πνεῦμα δέν εἶναι Θεός. Εἶναι οἱ λεγόμενοι Πνευματομάχοι. Γι’ αὐτό, μεταξύ τῶν ἄλλων, ἡ Β΄ (δεύτερη) Οἰκουμενική Σύνοδος ἀποφάσισε νά συμπληρώση τό ἄρθρο αὐτό:
«Καί εἰς τό Πνεῦμα τό ἅγιον, τό κύριον, τό ζωοποιόν, τό ἐκ τοῦ Πατρός ἐκπορευόμενον. Τό σύν Πατρί καί Υἱῷ συμπροσκυνούμενον καί συνδοξαζόμενον τό λαλῆσαν διά τῶν Προφητῶν».

Ἡ μετάφραση εἶναι ἡ ἑξῆς:
«(Πιστεύω) καί στό Ἅγιον Πνεῦμα, τό κύριο, τό ζωοποιό, τό Ὁποῖο ἐκπορεύεται ἀπό τόν Πατέρα καί συμπροσκυνεῖται καί συνδοξάζεται μαζί μέ τόν Πατέρα καί τόν Υἱό καί ἐλάλησε διά τῶν Προφητῶν».

Στό ἄρθρο αὐτό συνοψίζεται ὅλη ἡ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας γιά τό Ἅγιον Πνεῦμα, τό Τρίτο Πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος. Θά σημειωθοῦν τρία σημεῖα.

Τό πρῶτο σημεῖο εἶναι τά ἐπίθετα πού χρησιμοποιοῦνται γιά τό Ἅγιον Πνεῦμα καί δείχνουν τό ὁμοούσιο μέ τόν Πατέρα καί τόν Υἱό. Τό Ἅγιον Πνεῦμα εἶναι «ἅγιον, κύριον, ζωοποιόν». Καί τά τρία αὐτά ἐπίθετα χρησιμοποιοῦνται καί γιά τά ἄλλα δύο Πρόσωπα τῆς Ἁγίας Τριάδος. Αὐτό σημαίνει ὅτι καί τά Τρία Πρόσωπα τῆς Ἁγίας Τριάδος εἶναι ὁμοούσια, ὁμόδοξα καί ἴσα μεταξύ τους. Ἔχουν τήν ἴδια οὐσία, τήν ἴδια δόξα, τήν ἴδια Βασιλεία. Στόν Τριαδικό Θεό ὅλα εἶναι κοινά, ἐκτός ἀπό τά ὑποστατικά ἰδιώματά τους, πού εἶναι τοῦ Πατρός τό ἀγέννητο, τοῦ Υἱοῦ τό γεννητό καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος τό ἐκπορευτό.

Στήν θεία Λειτουργία δοξάζουμε καί τά Τρία Πρόσωπα τῆς Ἁγίας Τριάδος λέγοντας: «ὅτι πρέπει σοι πᾶσα δόξα, τιμή καί προσκύνησις τῷ Πατρί καί τῷ Υἱῷ καί τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων». Ἐπίσης, ψάλλουμε: «Πατέρα, Υἱόν καί Ἅγιον Πνεῦμα, Τριάδα ὁμοούσιον καί ἀχώριστον». Ἀκόμη, ὁ Ἀρχιερεύς ἤ ὁ Ἱερεύς, ὅταν λειτουργοῦν, δίνουν τήν ἀποστολική εὐλογία: «Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί Πατρός καί ἡ κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος εἴη μετά πάντων ἡμῶν». Ἡ Χάρη, ἡ ἀγάπη καί ἡ κοινωνία εἶναι καί τῶν Τριῶν Προσώπων τῆς Ἁγίας Τριάδος.

Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ἀναφερόμενος στήν θεία Χάρη, γράφει ὅτι ἡ θεότης εἶναι ὄνομα τῆς θείας ἐνεργείας, πού προέρχεται ἀπό τόν Πατέρα, διά τοῦ Υἱοῦ ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι, καί ἀποκαλύπτεται σέ μᾶς διά τῶν ἀποτελεσμάτων της. Ἑπομένως, κοινή εἶναι ἡ ἐνέργεια τῶν Προσώπων τῆς Ἁγίας Τριάδος.

Τό δεύτερο σημεῖο πού τονίζεται στό ἄρθρο αὐτό εἶναι τό ὑποστατικό ἰδίωμα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, πού ἐκπορεύεται ἀπό τόν Πατέρα. «Τό ἐκ τοῦ πατρός ἐκπορευόμενον». Ὁ Χριστός εἶπε στούς Μαθητές Του πρίν τό πάθος Του ὅτι θά παρακαλέση τόν Πατέρα Του καί θά στείλη ἄλλον Παράκλητον, τό Ἅγιον Πνεῦμα, τό ὁποῖο ἐκπορεύεται ἀπό τόν Πατέρα. Δηλαδή, χρησιμοποιεῖ δύο φράσεις: «Ἐγώ πέμψω ὑμῖν παρά τοῦ Πατρός», καί «ὅ παρά τοῦ Πατρός ἐκπορεύεται (Ἰω. ιε΄, 26). Ἄλλο εἶναι τό ρῆμα ἐκπορεύεται καί ἄλλο εἶναι τό ρῆμα «πέμπεται». Γιά παράδειγμα, τό νερό βγαίνει ἀπό μιά πηγή, ἀλλά κάποιος ἄλλος παίρνει τό νερό καί τό δίνει κάπου ἀλλοῦ. Βέβαια, αὐτό εἶναι ἕνα κτιστό παράδειγμα γιά νά καταλάβουμε κάπως αὐτό τό μυστήριο.

Ἔτσι, κάθε Πρόσωπο ἔχει τόν τρόπο πού ὑπάρχει, δηλαδή ὁ Πατήρ εἶναι ἀγέννητος, ὁ Υἱός εἶναι γεννητός καί τό Ἅγιον Πνεῦμα εἶναι ἐκπορευτό. Αὐτά λέγονται ὑποστατικά ἰδιώματα, πού εἶναι τοῦ κάθε Προσώπου καί τά ὁποῖα εἶναι ἀκοινώνητα.

Βέβαια, αὐτά μᾶς τά ἀποκάλυψε ὁ Χριστός, ἀλλά δέν ξέρουμε τί εἶναι αὐτά τά ὑποστατικά ἰδιώματα. Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος γράφει ὅτι ξέρουμε ὅτι ὁ Πατήρ εἶναι ἀγέννητος, ὁ Υἱός γεννητός καί τό Ἅγιον Πνεῦμα εἶναι ἐκπορευτό, ἀλλά δέν ξέρουμε τί εἶναι ἀγεννησία, τί εἶναι γέννηση καί τί εἶναι ἐκπόρευση. Ἄν κανείς θέλη νά τά ἑρμηνεύση λογικά, θά τρελαθῆ. Τό θέμα αὐτό πρέπει νά τιμᾶται μέ τήν σιωπή.

Ὅμως, ὑπάρχουν μερικοί θεολόγοι οἱ ὁποῖοι εἰσέρχονται μέ τήν λογική τους μέσα στά ἐνδότερα καί στά ἐνδότατα τῆς Ἁγίας Τριάδος καί στοχάζονται γιά τόν τρόπο ὑπάρξεώς τους, σάν νά εἶναι τρεῖς ἄνθρωποι καί ὁ ἕνας νά εἶναι τό ὑποκείμενο καί οἱ ἄλλοι τό ἀντικείμενο. Πρόκειται γιά αἱρέσεις.

Μεταξύ τῶν αἱρέσεων συγκαταλέγεται καί ἡ αἵρεση ὅτι τό Ἅγιον Πνεῦμα ἐκπορεύεται ἀπό τόν Πατέρα καί τόν Υἱό, τό γνωστό filioque (φιλιόκβε), τό ὁποῖο εἰσάγει διαρχία στόν Τριαδικό Θεό καί ὑποτιμᾶ τό Ἅγιον Πνεῦμα, καταργώντας τό ἰσοδύναμο, τό ὁμοούσιο καί τό ὁμόδοξο τῶν Προσώπων τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ὅμως, ὁ Ἴδιος ὁ Χριστός μᾶς φανέρωσε τήν ἀλήθεια ὅτι τό Ἅγιον Πνεῦμα ἐκπορεύεται ἀπό τόν Πατέρα καί στέλλεται διά τοῦ Υἱοῦ. Ἔτσι, τό Ἅγιον Πνεῦμα εἶναι «συμπροσκυνούμενον καί συνδοξαζόμενον» μέ τόν Πατέρα καί τόν Υἱό. Τά Τρία Πρόσωπα ἔχουν τήν ἴδια οὐσία, δόξα καί Βασιλεία.

Τό τρίτο σημεῖο πού γράφεται στό ἄρθρο αὐτό εἶναι ὅτι τό Ἅγιον Πνεῦμα ἐλάλησε διά τῶν Προφητῶν στήν Παλαιά Διαθήκη. Ὁ Χριστός ἀποστέλλει τό Ἅγιον Πνεῦμα, τό Ὁποῖο ἐκπορεύεται ἀπό τόν Πατέρα, καί τό Ἅγιον Πνεῦμα φανερώνει στούς ἀνθρώπους τόν Χριστό.

Ἔτσι, τό Ἅγιον Πνεῦμα ἐνεργοῦσε καί στήν Παλαιά Διαθήκη στούς Προφῆτες καί τούς Ἁγίους στήν Καινή Διαθήκη. Στήν Παλαιά Διαθήκη ἀποκαλύπτει τόν Υἱό καί Λόγο τοῦ Θεοῦ ἀσάρκως, καί στήν Καινή Διαθήκη Τόν ἀποκαλύπτει ἐν σαρκί. Ἀλλά καί κατά τήν ἐνανθρώπηση τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ τό Ἅγιον Πνεῦμα, ὅπως γράφει ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, ἐνεργεῖ κατά τρεῖς τρόπους καί κατά τρεῖς καιρούς. Πρίν τήν Σταύρωση τοῦ Χριστοῦ ἐνεργοῦσε «ἀμυδρῶς», μετά τήν Ἀνάστασή Του ἐνήργησε «ἐκτυπώτερον» καί μετά τήν Ἀνάληψη στούς οὐρανούς ἐνεργεῖ «τελειότερον».

Ἡ παρουσία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στήν Ἐκκλησία εἶναι σημαντική, ἀφοῦ μᾶς καθαρίζει καί μᾶς συνδέει μέ τόν Χριστό.

Ὁ Μητροπολίτης
† Ὁ Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου ΙΕΡΟΘΕΟΣ

Πηγή: Περιοδικό «Εκκλησιαστική Παρέμβαση» τεύχος 263, Ιούνιος 2018. Γραπτό κήρυγμα 2018.

Αναδημοσίευση απο: https://www.parembasis.gr