Σου δίνει χάπια ο Ιατρός τα παίρνεις με ευλάβεια…

π. Νεκτάριος Γεωργίου

Σου βάζει ο Ιατρός διατροφή την εκτελείς.
Σου βάζει ο Πνευματικός νηστεία αγκομαχάς.
Σου δίνει χάπια ο Ιατρός τα παίρνεις με ευλάβεια.
Σου βάζει κανόνες ο Πνευματικός τους ξεχνάς και τους παραμελείς.
Σου βάζει περισσότερες αρμοδιότητες στην δουλειά σου το αφεντικό και ανεβαίνεις ψυχολογικά.
Σου βάζει περισσότερο εκκλησιασμό ο Πνευματικός και προβάλλεις δικαιολογίες ότι δεν μπορείς.
Αντιδράς στην αδικία και πέφτεις σε αντιδικία με τον αδερφό σου.
Σου λέει ο Πνευματικός ότι έχεις άδικο και ψάχνεις να βρείς καινούργιο Πνευματικό.
Έχεις περισσότερα χρήματα και νιώθεις δικαιωμένος.
Σου λέει ο Πνευματικός να κάνεις ελεημοσύνες και νιώθεις αδικημένος.
Ζητάς συγχώρεση από αυτούς που σε πληγώνουν.
Σου λέει ο Πνευματικός να ζητήσεις συγνώμη από αυτούς που πληγώνεις και διστάζεις.
Απομνημονεύει το μυαλό σου τα λόγια από ένα όμορφο τραγούδι που σε εκφράζει.
Σε βάζει ο Πνευματικός να αποστηθίσεις το Σύμβολο της Πίστεως και δεν μπορείς γιατί ίσως να μην σε εκφράζει.
Τελικά τι ζητούμε;

Αρχιμ. Νεκτάριος Γεωργίου

Για όλα φταίνε οι Χριστιανοί: η εργαλειοποίηση ενός τραγικού θανάτου

Άννυ Λιγνού

Αρκετοί έχουν ξεκινήσει ένα βιολάκι στα social media που δεν μου αρέσει καθόλου.
Προσπαθoύν με κάθε τρόπο να συνδέσουν τα παγκόσμια πολιτικά προβλήματα, τα οποία μάλιστα άλλες χώρες και πολιτικές προξενούν, με την κάθε επερχόμενη χριστιανική γιορτή.
Στην προκειμένη περίπτωση, για το θλιβερό περιστατικό στον Έβρο[*] και τα υπόλοιπα στις γύρω θάλασσες και σύνορα, σάς φταίνε οι χριστιανοί.

Όχι η επιτακτική και ολοκληρωτική πολιτική των διαφόρων γειτόνων,
όχι οι ενορχηστρωμένοι πόλεμοι,
όχι η τεχνητή παγκόσμια οικονομική κρίση που κατευθύνεται από τις μεγάλες δυνάμεις
όχι ο φονταμενταλισμός και η μισαλλοδοξία,
όχι η δημιουργία και προώθηση προσφύγων,
όχι γενικά κανένας που φταίει πραγματικά.
Μην τυχόν και δείτε καμία γιαγιά, που έχει τάμα για τα εγγόνια της, μη δείτε κανέναν απελπισμένο γονιό να γονατίζει και να κλαίει στην Παναγία, όταν όλοι του έχουν κόψει κάθε ελπίδα, εκεί. Αυτόν να κοροϊδέψετε, αυτόν να πετροβολήσετε, αυτόν να γελοιοποιήσετε, ότι σέρνεται και στο τέλος αυτόν να κατηγορήσετε για τα δεινά της γης.
Γιατί πράγματι όλα τα ταξικά, πολιτικά και οικονομικά προβλήματα του πλανήτη μπορούν να τα λύσουν οι χριστιανοί της Ελλάδας. Οι οποίοι αν μέσα στις προσευχές τους συμπεριλαμβάνουν και αυτά, πάλι υφίστανται μπούλινγκ και πάλι λοιδορούνται. Από σας τους έξυπνους.
Ξέρετε όμως τι λέει μια ελληνική παροιμία; «Του κόσμου το περίγελο, τον κόσμο περιγελάει».
Και δεν με ενοχλεί η βλακεία σας, αλλά ο επιλεκτικός δικαιωματισμός σας και η τάχα μεγαλύτερη από των άλλων «ενσυναίσθηση» (μοντέρνα λέξη, κενή νοήματος) και ευαισθησία που πιστεύετε τους έχετε. Τσου ρε Λάκη…
Όταν θα κλαίτε για όλα τα παιδιά τους γης το ίδιο (και για τα ελληνόπουλα τους),
όταν θα μάθετε να σέβεστε τους μετανάστες του κόσμου (και τους Έλληνες τους),
κάθε ΑΜΕΑ κυρίως δε αυτά που η  αναπηρία τους δεν είναι άμεσα εμφανής,
κάθε άνθρωπο που σκέφτεται και δρα διαφορετικά από εσάς χωρίς να τους πειράζει ή να προσπαθεί να τους επιβληθεί (αυτό, τους είναι η πραγματική αποδοχή της διαφορετικότητας),
κάθε ηλικιωμένο, γιατί κι εσείς θα γεράσετε και όχι όμορφα έτσι που το πάτε,
όταν θα λυπάστε για κάθε παιδάκι που το δάγκωσε ο σκύλος περισσότερο από τον σκύλο που του πέταξε η γιαγιά το μπαστούνι γιατί φοβήθηκε να περάσει,
όταν θα αποβάλλετε τον ιδεολογικό σας φανατισμό και θα σέβεστε την θρησκεία, την ιστορία και την κουλτούρα όλων (και των Ελλήνων),
όταν θα νοιάζεστε πραγματικά για κάθε άνθρωπο κι όχι μόνο για αυτούς που ταιριάζουν με τα κομματικά, ιδεολογικά και κοινωνικά σας πρότυπα,
τότε κάτι μπορεί να γίνει.
Τέλος, όταν θα κόψετε τη μούφα «ενσυναίσθηση» και θα νοιώσετε πραγματική συμπόνοια (αυτή είναι η σωστή λέξη) για όλους,
όταν θα μάθετε τρόπους και θα δείχνετε σεβασμό για τα πάντα και τους πάντες,
όχι μόνο σ΄ αυτούς που σας βολεύει
κι όταν θα έχετε τα κότσια να υψώσετε ανάστημα στους πραγματικούς υπεύθυνους,
κι όχι να κάνετε τσαμπουκάδες σ΄ αυτούς που ξέρετε ότι δεν θα ανταποδώσουν,
τότε και μόνο τότε, θα μπορείτε να λογίζεστε ως επαναστάτες.
Ως τότε είστε όχι απλώς υποκριτές αλλά και επικίνδυνοι για το πούσι που επικρατεί στο στενό μυαλό τους.

Άννυ Λιγνού

____________________

[*] Σημείωση ιστολογίου
Η Μαρία, ένα πεντάχρονο κοριτσάκι πρόσφυγας από τη Συρία, εγκλωβίστηκε από τις 14 Ιουλίου μαζί με άλλους μετανάστες σε μια νησίδα στα ελληνοτουρκικά σύνορα.
Το βράδυ της Δευτέρας 8 Αυγούστου ένας σκορπιός τσίμπησε τη Μαρία και την 9χρονη αδελφή της, με αποτέλεσμα να βρει τραγικό θάνατο η Μαρία και η αδελφή της να είναι σε κρίσιμη κατάσταση.
Χθες, 13/8 μια εφημερίδα αποκάλυψε πως το λείψανο του παιδιού -που παραμένει άταφο για 5 μέρες- έβαλε η μάνα του στο ποτάμι, ώστε να επιβραδύνει τη σήψη.
Όλες αυτές τις μέρες έχει ξεκινήσει ένας ανελέητος πόλεμος ανακοινώσεων και μια εργαλειοποίηση του τραγικού περιστατικού. Βουλευτές της αντιπολίτευσης κατηγορούν την κυβέρνηση για ολιγωρία. Η ΕΛΑΣ ανακοίνωσε πως η νησίδα ανήκει σε τουρκικό έδαφος. Οργανώσεις, όπως το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες και η HumanRights360 έχουν ήδη ενημερώσει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και την Εισαγγελία Ορεστιάδας, χωρίς ωστόσο να δοθεί τέλος στην σύγχρονη αυτή τραγωδία.

Επιμέλεια: v.

Πηγή: https://anastasiosk.blogspot.com

Ο εκκλησιαστικός χώρος έρμαιο του «μπουλβερισμού» – Υπάρχει ελπίδα;

π. Χριστοφόρου Χρόνη

Κληρικού Ι. Μ. Αιτωλίας κ΄ Ακαρνανίας (Δρ. Θεολογίας-Μ.Α Φιλοσοφίας), Διδάσκοντος στο ΕΚΠΑ/Θεολογική Σχολή-Τμ. Θεολογίας

 «Αυτό το λες επειδή θες να ελέγξεις τις γυναίκες». Στα κοινωνικά δίκτυα συναντούμε συνέχεια τέτοιες δηλώσεις. Πρόκειται για ένα έξυπνο τέχνασμα για να αποσπάσει την προσοχή από ένα πραγματικό ζήτημα π.χ. των αμβλώσεων. Πώς λειτουργεί το τέχνασμα αυτό; Υποθέτουμε ότι ένα άτομο κάνει λάθος και μετά αρχίζουμε αμέσως να εξηγούμε γιατί κάνει λάθος. Κάνουμε επίθεση στα κίνητρα του ατόμου και όχι στα επιχειρήματά του. Ο διάσημος ακαδημαϊκός και φιλόσοφος C.S. Lewis[1], ονόμασε το τέχνασμα αυτό «μπουλβερισμό» (bulverism). Ακούγεται γελοία η λέξη αυτή, επειδή ο δημιουργός της ήθελε να δείξει ότι κάποιος κάνει κάτι γελοίο.

Ο μπουλβερισμός, είναι αυτή η πανταχού παρούσα λογική πλάνη που συνίσταται στην κατηγορία, «Το λες μόνο επειδή είσαι (άνδρας / γυναίκα / δημοκράτης / ρεπουμπλικανός /χριστιανός / άθεος / μαρξιστής / εθνικιστής / ομοφυλόφιλος /οικουμενιστής /αντιοικουμενιστής / εμβολιασμένος /ανεμβολίαστος / κ.λπ.)».

Ο Lewis εξήγησε τη δημιουργία του όρου στο δοκίμιό του «Bulverism», το οποίο βρίσκεται στη συλλογή του με τίτλο God in the Dock. Γράφει ο ιρλανδός συγγραφέας «Πρέπει να δείξετε ότι ένας άντρας κάνει λάθος πριν αρχίσετε να εξηγείτε γιατί κάνει λάθος.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαπέντε ετών βρήκα αυτή την κακία τόσο συνηθισμένη που έπρεπε να επινοήσω ένα όνομα για αυτό. Το ονομάζω «Bulverism». Κάποια μέρα θα γράψω τη βιογραφία του φανταστικού του εφευρέτη, Ezekiel Bulver, του οποίου η μοίρα καθορίστηκε σε ηλικία πέντε ετών όταν άκουσε τη μητέρα του να λέει στον πατέρα του – ο οποίος είχε υποστηρίξει ότι οι δύο πλευρές ενός τριγώνου ήταν μαζί μεγαλύτερες από την Τρίτη γωνία — «Ω, το λες αυτό γιατί είσαι άντρας». «Εκείνη τη στιγμή», μας διαβεβαιώνει ο E. Bulver, «άστραψε στο ανοιχτό μυαλό μου η μεγάλη αλήθεια ότι η διάψευση δεν είναι απαραίτητο μέρος του επιχειρήματος. Υποθέστε ότι ο αντίπαλός σας κάνει λάθος και εξηγήστε το λάθος του και ο κόσμος θα είναι στα πόδια σας. Προσπαθήστε να αποδείξετε ότι έχει άδικο ή (ακόμα χειρότερα) προσπαθήστε να μάθετε αν έχει άδικο ή δίκιο και ο εθνικός δυναμισμός της εποχής μας θα σας ρίξει στον τοίχο».[2] Έτσι ο Bulver έγινε ένας από τους δημιουργούς του εικοστού αιώνα. Επίθεση στο ίδιο το άτομο και ποτέ στα επιχειρήματά του.

Μόλις καταλάβουμε την πλάνη του μπουλβερισμού, αρχίζουμε να τη βλέπουμε παντού. Ο μπουλβερισμός στις ημέρες μας είναι ανεξέλεγκτος και αχαλίνωτος. Ζει και βασιλεύει. Για παράδειγμα, ένας πολιτικός αδυνατεί να αντιμετωπίσει τα επιχειρήματα του πολιτικού του αντιπάλου και τότε, ως γνήσιος μπουλβεριστής, επιτίθεται στο χαρακτήρα ή τη νοημοσύνη ή την προσωπικότητα του αντιπάλου του. Με την πλάνη αυτή επιχειρεί να υπερασπιστεί τη γνώμη του και τα πιστεύω του.

Ασφαλώς η πλάνη του μπουλβερισμού είναι κυρίαρχη και στον εκκλησιαστικό χώρο. Υποθέστε ότι λέω σε κάποιον πως η ομοφυλοφιλία είναι αμαρτία και πως καταδικάζεται από την Αγία Γραφή και την πατερική διδασκαλία. Αμέσως λαμβάνω ως απάντηση: «αυτό το λες επειδή είσαι συντηρητικός χριστιανός και προσκολλημένος στο παρελθόν. Άλλωστε ομοφυλόφιλοι υπάρχουν και στους κόλπους της Εκκλησίας». Αυτή η απάντηση δεν επικεντρώνεται ουσιαστικά τον ισχυρισμό μου, ότι δηλ. η ομοφυλοφιλία καταδικάζεται από την εκκλησιαστική γραμματεία, αλλά ξαφνικά υποθέτει ότι κάνω λάθος και στη συνέχεια επιτίθεται προσωπικά στο χαρακτήρα μου, χωρίς να αντικρούει το κύριο επιχείρημα. Τα παραδείγματα είναι αναρίθμητα. Οποιοσδήποτε κληρικός ή λαϊκός επιχειρηματολογεί για οποιοδήποτε θέμα, πέφτει θύμα του μπουλβερισμού. Δεν αντιμετωπίζονται τα παρατιθέμενα επιχειρήματα, αλλά ευθέως προσβάλλεται ο χαρακτήρας ή το κίνητρο του προσώπου που παρουσιάζει τα επιχειρήματα.

Η ιστορία είναι πολύ παλιά. Θύμα του μπουλβερισμού έπεσε ο Χριστός. Ποτέ οι Φαρισαίοι δεν απαντούσαν στα επιχειρήματά Του, αλλά επιτίθονταν στο χαρακτήρα Του, χαρακτηρίζοντάς Τον φάγο, οινοπότη, φίλο των αμαρτωλών[3] και δαιμονισμένο.[4] Τα ίδια έπαθε και ο Απόστολος Παύλος. Στα συντριπτικά επιχειρήματα υπέρ του χριστιανισμού που παρέθεσε ο Παύλος, ενώπιον του ηγεμόνος Φήστου, δεν έλαβε καμία απάντηση απ’ αυτόν, παρά μόνο επίθεση στο χαρακτήρα και την προσωπικότητά του, ότι δήθεν τα πολλά γράμματα του σάλεψαν το μυαλό.[5] Τα ίδια πάθαιναν και οι άγιοι που σύρονταν στα δικαστήρια να δικαστούν. Δέχονταν προσωπική επίθεση για το χαρακτήρα τους ενώ τα επιχειρήματά τους αγνοούνταν επιδεικτικά. Ανάλογα παραδείγματα είναι πολυάριθμα και είναι περιττή η απαρίθμησή τους. Υπάρχει ελπίδα σωτηρίας από την πλάνη του μπουλβερισμού; Μάλλον θα συνεχίσει να υφίσταται και να διογκώνεται με την γιγαντώδη εξάπλωση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Ο αγωνιζόμενος χριστιανός ουδέποτε επιτίθεται προσωπικά στο χαρακτήρα και την προσωπικότητα κάποιου, αλλά αντίθετα προσπαθεί να αντικρούσει τα προβαλλόμενα επιχειρήματα με ανάλογα επιχειρήματα. Αν πέσει θύμα του μπουλβερισμού, τότε με ευγένεια παρουσιάζει την πλάνη και παραμένει πιστός στις θέσεις του, που τις στηρίζει με λογικά επιχειρήματα. Είναι ορθή η αραβική παροιμία «το καραβάνι προχωράει και τα σκυλιά γαυγίζουν». Αν το καραβάνι ακούει τα σκυλιά, θα σταματήσει την πορεία του. Αν οι άγιοι ενέδιδαν στην πλάνη του μπουλβερισμού, θα συμβιβάζονταν με τον κόσμο και θα έχαναν την αγιότητά τους. Πολλοί πλάνοι υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν στον εκκλησιαστικό χώρο,[6] εμείς όμως, έχοντες νουν Χριστού,[7] θα τους αντιμετωπίζουμε κατάλληλα.


[1] Ο Κλάιβ Στέιπλς Λιούις- Clive Staples Lewis, (29 Νοεμβρίου 1898 – 22 Νοεμβρίου 1963), που συνήθως αναφέρεται ως C. S. Lewis, ήταν Ιρλανδός, μυθιστοριογράφος, ακαδημαϊκός, μεσαιωνοδίφης, κριτικός, δοκιμιογράφος, λαϊκός θεολόγος, ενώ θεωρείται και ως ένας από τους Χριστιανούς απολογητές με τη μεγαλύτερη επιρροή στην εποχή μας. Είναι επίσης γνωστός για τη μυθοπλασία του, έχοντας γράψει βιβλία όπως Τα Χρονικά της Νάρνια. Ο Λιούις ήταν στενός φίλος του Τόλκιν, ενώ και οι δύο συγγραφείς ήταν ηγετικές φυσιογνωμίες στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Σύμφωνα με τα απομνημονεύματά του, ο Λιούις είχε βαφτιστεί στην Εκκλησία της Ιρλανδίας κατά τη γέννησή του, όμως απομακρύνθηκε από την πίστη κατά τη διάρκεια της εφηβείας του. Υπό την επιρροή του Τόλκιν και άλλων φίλων του, στην ηλικία των 32 ετών, ο Λιούις επέστρεψε στον Χριστιανισμό για να γίνει μια σημαντική φωνή μέσα στην Εκκλησία της Αγγλίας. Η μεταστροφή του είχε πολύ σημαντική επίδραση στην εργασία του, και οι ραδιοφωνικές εκπομπές του, με θέμα τον Χριστιανισμό, κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, του έδωσαν μεγάλη αναγνώριση. Το 1956 νυμφεύθηκε την Αμερικανίδα συγγραφέα Τζόι Γκρέσαμ, 17 χρόνια νεότερή του, η οποία απεβίωσε τέσσερα χρόνια αργότερα από καρκίνο, στην ηλικία των 45 ετών. Ο Λιούις πέθανε τρία χρόνια μετά τη σύζυγό του, από νεφρική ανεπάρκεια. Ο θάνατός του, ήρθε μια εβδομάδα πριν από συμπλήρωση του 65ου έτους της ηλικίας του. Η κάλυψη του θανάτου του από τα μέσα ενημέρωσης ήταν ελάχιστη, καθώς πέθανε την ίδια μέρα που δολοφονήθηκε ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Τζον Φ. Κένεντι. Τα έργα του Λιούις έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 30 γλώσσες και έχουν πουλήσει εκατομμύρια αντίτυπα. Τα βιβλία που απαρτίζουν τη σειρά Τα Χρονικά της Νάρνια είναι τα πιο δημοφιλή, και έχουν μεταφερθεί στο θέατρο, στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο και στον κινηματογράφο. Επίσης το 2000, το βιβλίο του Χριστιανισμός Απλώς (Mere Christianity), ψηφίστηκε ως το καλύτερο βιβλίο του 20ου αιώνα, από το Ευαγγελικό περιοδικό Christianity Today. Πολλά βιβλία έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά.

[2] C. S. Lewis, God in the Dock-Essays on Theology and Ethics, William B. Eerdmans Publishing Company, Michigan 1970, σ. 207 κ.ε.

[3] Ματθ. 11,19

[4] Ιωαν. 7,20

[5] Πραξ. 26,24

[6] Β΄Ιωαν, 7

[7] Α΄ Κορ. 2,16

Πηγή: https://anastasiosk.blogspot.com

Ο συγγραφέας και ιεροκήρυκας Αρχιμανδρίτης Βασίλειος Μπακογιάννης στον «Ε.Κ.»

Του Θεοδώρου Καλμούκου

ΒΟΣΤΩΝΗ. Μία συζήτηση – συνέντευξη με τον σεβάσμιο Αρχιμανδρίτη Βασίλειο Μπακογιάννη ιεροκήρυκα και συγγραφέα πενήντα και πλέον βιβλίων, ήταν πραγματικά μια αποκάλυψη έπειτα από πολλές δεκαετίες από τη συνάντηση και μαθητεία μας στην Αμερική.

Γεννήθηκε στο χωριό Κυπάρισσος Αγρινίου. Χειροτονήθηκε Ιερέας το 1980. Είναι πτυχιούχος της Ανωτάτης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Αθηνών και της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Βελιγραδίου. Κάτοχος του Master of Theology από το Θεολογικό Σεμινάριο «Αγιος Βλαδίμηρος», USA, και του Ph.D. από το ΑΙU, USA. Ασχολείται με τη συγγραφή από τα φοιτητικά του χρόνια. Οι ελληνικές εκδόσεις «Θαβώρ» (www.ekdoseisthavor.blogspot.gr), ιδρύθηκαν με αποκλειστικό σκοπό την έκδοση των βιβλίων του. Πολλά από αυτά έχουν μεταφρασθεί στην αγγλική, τη ρουμανική, τη ρωσική, τη σουαχίλι και σε άλλες γλώσσες. Από το 1985 υπηρετεί στη Μητρόπολη Πατρών ως ιεροκήρυκας.

Στην ερώτηση τι νομίζει είναι εκείνο που ο κόσμος περιμένει από εκείνον, για να έρθει στην Εκκλησία, είπε: «Ακούστε. Το 2017 έγινε στη Θήβα μια εκδήλωση για τον Όσιο Εφραίμ τον Κατουνακιώτη. Σε μια κολόνα της πόλης κόλλησαν ως ‘διαφημιστικό’ μια φωτογραφία του (πέθανε το 1998).

Ενας νεαρός, καθώς περνούσε εκεί, σταμάτησε, κατέβηκε από τη μηχανή του, κοιτούσε και ξανακοιτούσε τη φωτογραφία του Γέροντα. Ήρθε και ο εφημέριος της ενορίας, π. Σπυρίδων. Ο νεαρός είπε στον Ιερέα. ‘Θέλω να δω αυτόν τον Γέροντα! Αυτό το μάτι του γαλήνεψε την ψυχή μου. Θέλω να τον δω’. Όταν ο Ιερέας του εξήγησε, ότι ο Γέροντας έχει πεθάνει, ο νεαρός ξέσπασε σε κλάματα. Όμως αυτό το μάτι ήταν αρκετό να του αλλάξει τη ζωή.

Ήταν βλέμμα αγίου. Απεικόνιζε την αγάπη του Χριστού. Ένα τέτοιο βλέμμα έχει ανάγκη ο κόσμος, για να έρθει στην Εκκλησία. Αγάπη ανυπόκριτη, γνησιότητα. Όμως, αυτό το βλέμμα δεν αποκτιέται με ασκήσεις, αλλά ζώντας συνειδητώς εν Χριστώ και για τον Χριστό Διαφορετικά, όπως θα έλεγε ο Έλιοτ, είμαστε ‘βαλσαμωμένοι χριστιανοί’».

Αναφορικά αν έχει γνώμη για το φαινόμενο των Γεροντάδων «γκουρού», οι οποίοι συμβουλεύουν τους ανθρώπους εναντίον του εμβολιασμού, είπε ότι «μία φοιτήτρια μου είπε στην εξομολόγηση: ‘Πάτερ μου, εμείς δεν θέλουμε από σας τους Ιερείς να μας λέτε για το εμβόλιο. Εμείς θέλουμε να ακούμε άλλα πράγματα, πράγματα του Θεού’. Λάθος; Σωστό; Κατ’ εμέ σωστό. Το εμβόλιο είναι θέμα ιατρικό, και όχι εκκλησιαστικό, επομένως δεν είναι δική μας αρμοδιότητα να λέμε στον κόσμο, κάνε το εμβόλιο ή μην το κάνεις. Είναι θέμα προσωπικό του καθενός».

Σχετικά με αυτούς τους Γέροντες οι οποίοι με πρόσχημα την εξομολόγηση θέλουν να κατευθύνουν τη ζωή των ανθρώπων ακόμα και στα πιο προσωπικά τους ζητήματα, είπε πως «εμείς οι Εξομολόγοι δεν έχουμε να κάνουμε με μοναχούς, οι οποίοι είναι υποχρεωμένοι να παίρνουν ευλογία από τον Γέροντά τους, ακόμα και για την παραμικρή λεπτομέρεια στη ζωή τους, προς εκκοπή του ιδίου θελήματος. Έχουμε να κάνουμε με χριστιανούς στον κόσμο, που εργάζονται, έχουν τις οικογένειές τους, κ.λπ., και έχουμε λόγο μόνο για την πνευματική τους καθοδήγηση. Ως προς τα άλλα, κοσμικά θέματα, αποφασίζουν από μόνοι τους, κι εμείς τους δίνουμε την ευλογία μας».

Ο π. Βασίλειος εξήγησε το λόγο που συγγράφει. Είπε πως «Ο κόσμος δεν αλλάζει με τα όπλα, αλλά με τα βιβλία’, είχε πει κάποτε ο νυν Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος. Τόσο μεγάλο πράγμα είναι η ανάγνωση ενός βιβλίου. Ο αοίδιμος Μητροπολίτης Νικοπόλεως Μελέτιος, όταν (1981) με χειροθέτησε ‘Πνευματικό’, μια από τις συμβουλές που μου έδωσε, ήταν, ‘να δίνεις βιβλία στα πνευματικά σου τέκνα, γιατί τα λόγια μας φεύγουν και ξεχνιούνται, τα γραπτά μένουν’. Από τότε μέχρι σήμερα προσπαθώ να τηρώ τη συμβουλή του. Να σας εξομολογηθώ, το θεωρώ αμέλεια, παράλειψη, αμάρτημα, όταν δεν το κάνω, γιατί στερώ την ωφέλεια που θα αποκόμιζε ο αδερφός από την ανάγνωση του βιβλίου. Ο λόγος τού προφήτη Ιερεμία, ‘επικατάρατος ο ποιών τα έργα Κυρίου αμελώς’, μου έχει γίνει ‘εφιάλτης’, με την καλή έννοια».

Στην ερώτηση «από τα βιβλία σας στην Αγγλική, ποιο θα συστήνατε προς μελέτη στην Ομογένειά μας;», είπε: «το βιβλίο ‘Τρία χρόνια στον Σταυρό’ στα ελληνικά, μεταφρασμένο στην Αγγλική (με περισσότερα στοιχεία) με τον τίτλο ‘Jesus: His Unknow Side’, το οποίο εκδόθηκε από τον έντιμο εκδότη Theodore Stephen Mills (www.archangelsbooks.com)».

Ο π. Βασίλειος αγαπά και τιμά πολύ την Ομογένεια για την οποία είπε πως «δεν νοείται Ομογένεια αποκομμένη από την Εκκλησία. Στο παρελθόν οι έννοιες Έλληνας και Ορθόδοξος χριστιανός ήταν ταυτόσημες. Ένα άρθρο του πρώτου Ελληνικού Συντάγματος, μετά την επανάσταση (1821), έγραφε: ‘Οσοι αυτόχθονες κάτοικοι της επικρατείας της Ελλάδος πιστεύουσιν εις Χριστόν εισίν Έλληνες’. Δηλαδή, για να έπαιρνες την ελληνική ιθαγένεια, θα έπρεπε να ήσουν χριστιανός.

Το βασικό γνώρισμα του Ελληνισμού είναι Χριστιανός Ορθόδοξος, αυτό είναι και το βασικό στοιχείο της Ομογένειάς μας στην Αμερική, και αυτό είναι για μας το καύχημά μας. Το ότι εκεί στα ξένα διατηρείτε την πίστη μας και τις παραδόσεις μας, αποτελείτε έλεγχο για όσους εδώ στην πατρίδα μας, τις καταφρονούν. Σας ευχαριστώ πολύ για τη φιλοξενία στην εφημερίδα σας και εύχομαι ολοψύχως ο Κύριος να σας ενδυναμώνει για να στηρίζετε την Ομογένειά μας».

Τα έντονα στοιχεία και οι υπογραμμίσεις του ιστολόγου

Πηγή: https://anastasiosk.blogspot.com