Λίγα λόγια στο γάμο δύο φίλων

π. Θεοδόσιος Μαρτζούχος

Μετά την τέλεση του Μυστηρίου του γάμου σας, θέλουμε να σας ευχηθούμε η χαρά της σημερινής μέρας να κρατήσει ισόβια! Όμως όλοι ξέρουμε ότι τα ανθρώπινα τελειώνουν…

Σήμερα πάντως δεν κάναμε μια ανθρώπινη ληξιαρχική ρύθμιση της απόφαση σας να παντρευτείτε, αλλά το Μυστήριο του γάμου σας. Όπως ήδη είπαμε, τα ανθρώπινα εξαντλούνται γι’ αυτό εμείς σήμερα προσευχηθήκαμε να έρθει (να Τον καλέσετε δηλαδή εσείς να έρθει) ο Χριστός στη ζωή σας και να «φτιάξει» κρασί για την συνέχιση του γάμου σας.

Γάμος είναι ο ηρωισμός της καθημερινότητας. Φυσικά δεν γίνεται κάποιος ακουσίως ήρωας. Μπροστά στο δίλημμα, ατυχώς, είναι πιο εύκολη η προδοσία. Αν δεν αγαπάμε το Νόμο του Χριστού [ο Χριστός δεν φεύγει από τον Σταύρο, οι μαθητές φεύγουν(όχι όλοι)] θα κυνηγάμε απλώς την ησυχία των ικανοποιημένων αναγκών, βουλιάζοντας στην επιδίωξη κατανάλωσης, ξεχνώντας την κοινωνία με οποιονδήποτε. Από τον Χριστό μέχρι τον σύντροφό μας.

Ο Νόμος του Χριστού θέτει φραγμούς και απαγορεύσεις στην άμεση ικανοποίηση της επιθυμίας μας, που τελικά όμως την κάνουν πιο ισχυρή! Έτσι κάθε υγιής επιθυμία αυξάνεται, γίνεται πιο έντονη, πάλλεται, είναι ζωντανή. Δίχως τον φραγμό του Νόμου του Χριστού βυθίζεται στο τέλμα της κινούμενης άμμου των εναλλασσόμενων επιλογών και πεθαίνει. Το γήπεδο κάθε αθλήματος είναι γήπεδο, επειδή υπάρχουν όρια! Αν δεν υπάρχουν όρια, δεν είναι γήπεδο· είναι… «χωράφι και αλάνα»!

Ο χριστιανός, όντας με το Νόμο του Χριστού, δεν ζει το Νόμο ως βάρος, αλλά ως απελευθέρωση. Όποιος όμως δεν είναι ΜΕ τον Νόμο, αλλά ΚΑΤΩ από τον Νόμο, ζει το Νόμο ως καταπίεση. Τι σημαίνει αυτό; Ότι ο μόνος τρόπος να υπάρξει κανείς σαν άνθρωπος, και όχι σαν προηγμένο θηλαστικό, είναι να αγαπήσει τον Νόμο ως θεραπεία του, να ζήσει ΜΕ τον Νόμο, και να πεθάνει για ένα ιδανικό. Η αυτόβουλη θυσία αψηφά ακόμη και την ίδια την φύση. Άλλωστε δεν ερωτευόμαστε ποτέ από υπολογισμό ή κατόπιν έλλογης απόφασης, αλλά ξεχνώντας τον εαυτό μας.

Πρώτος ξέχασε τον εαυτό του ο Χριστός.

Αγαπώντας Τον ξεχνάμε (κατά μίμησην Εκείνου ή όσο τέλος πάντων Τον μιμούμαστε) κι εμείς τον εαυτό μας κι έτσι μπορούμε να αγαπάμε τους άλλους. Ο ένας τον άλλον, εν προκειμένω στην συζυγία, αλλά και σε κάθε έκφραση ζωής. Τότε όταν αυτοί που αγαπάμε μας εκτιμούν και μας αναγνωρίζουν γίνεται η ζωή παραδεισένια, όχι από την έλλειψη προβλημάτων, αλλά από την αίσθηση διάφανης συμπόρευσης με αφίλαυτη αγάπη.

Ο Ισαάκ και η Ρεβέκκα στις προσευχές μας πριν λίγο παρακλήθηκαν να συμπροσευχηθούν! Ισαάκ σημαίνει χαμόγελο και Ρεβέκκα υπομονή. Όπλα χρήσιμα για τον δρόμο που αρχίσατε. Όχι απλώς και μόνον χρήσιμα! Όλα τα ανθρώπινα η σφύρα του πανδαμάτορος χρόνου τα συντρίβει, τα λιώνει και τα αφανίζει. Το σώμα, την ομορφιά, τις αντοχές, το μυαλό… Όμως στην χαρούμενη διάθεση και στην υπομονή ο χρόνος λειτουργεί ως σφυρηλάτηση! Δεν τα αφανίζει. Τα μορφοποιεί και τους προσθέτει αντοχή.

Όλοι εμείς, οι δικοί σας (εξ αίματος και εκ διαθέσεως), σας ευχόμαστε τρία πράγματα:

α. υγιά αγάπη του Νόμου του Χριστού·

β. μίμηση της θυσίας Του· και

γ. τον Ισαάκ και την Ρεβέκκα μόνιμους συγκατοίκους σας!!

Αμήν.

Πηγή: https://anastasiosk.blogspot.com/2022/09/blog-post_938.html#more

Ο κίνδυνος των εξαιρέσεων στην εφαρμογή των δημόσιων πολιτικών

Τα θρησκευτικά και η διδασκαλία τους δεν προσβάλλουν την όποια θρησκευτική συνείδηση των μαθητών.

Χρήστος Φασλής, Αρθρογράφος, Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω – Διαμεσολαβητής

Όταν μεσούσης της πανδημίας του κορωνοϊού ξεκινήσανε οι πρώτοι εμβολιασμοί και ορισμένοι συμπολίτες μας επέλεξαν να μην εμβολιαστούν, είχε ακουστεί η άποψη ότι όσοι δεν έχουν εμβολιαστεί δεν πρέπει να γίνονται δεκτοί στα νοσοκομεία, εάν και όταν νοσήσουν από τον νέο κορονωϊό, δήθεν για να μην επιβαρύνεται το σύστημα υγείας από τους αρνητές του εμβολιασμού και της επιστήμης…

Η άποψη αυτή προφανώς και δεν προχώρησε, καθότι θα εδημιουργείτο ένα πολύ κακό προηγούμενο για το σύστημα υγείας, αλλά και για τη σχέση κράτους-πολίτη, αλλά και διότι καταφανώς αντίκειτο στο συνταγματικά κατοχυρωμένο κοινωνικό δικαίωμα προστασίας της υγείας για όλους τους πολίτες, εφόσον το δικαιούνται στο πλαίσιο της κοινωνικής τους ασφάλισης.

Αν ίσχυε κάτι τέτοιο π.χ. γιατί να μην απαγορευθεί μελλοντικά και η πρόσβαση των καπνιστών στις πνευμονολογικές κλινικές, ή γιατί να μην αποκλειστούν δυνητικά όλοι όσοι είναι παχύσαρκοι ή απλά υπέρβαροι (!) από τις δημόσιες δομές υγείας της χώρας…

Είναι προφανής η αντινομία, το απαράδεκτο, αλλά και εν τέλει το φαιδρό τέτοιων συλλογισμών… Και ετούτο διότι το κράτος δεν μπορεί να λειτουργεί ούτε τιμωρητικά, αλλά ούτε με τη λογική των εξαιρέσεων όταν παρέχει τα κοινωνικά δικαιώματα στους πολίτες του.

Ένα άλλο κοινωνικό δικαίωμα είναι αυτό της παιδείας.

Το τελευταίο διάστημα επανήλθε στο προσκήνιο το ζήτημα της απαλλαγής από το μάθημα των θρησκευτικών.

Αλήθεια για ποιον λόγο κάποιος να απαλλαγεί από τη διδασκαλία των θρησκευτικών στο σχολείο; Έγινε κάποιος εξ ημών χριστιανός ορθόδοξος επειδή εδιδάχθη θρησκευτικά στο σχολείο; Προφανώς και όχι. Η θρησκευτική πίστη και η δημιουργία θρησκευτικής συνείδησης είναι ένα πολύ βαθύ ζήτημα που ανάγεται στη σφαίρα του εσωτερικού κυρίως κόσμου του ατόμου και εδράζεται στη στάση προς τη θρησκεία της οικογένειας από την οποία προέρχεται το άτομο, αλλά και σε διάφορα προσωπικά βιώματα.

Όχι στη διδασκαλία των θρησκευτικών στο σχολείο. Εάν ένα παιδί είναι μελετηρό ή ένας θεολόγος είναι παθιασμένος με το λειτούργημά του μπορεί απλά να κάνει έναν ορθόδοξο χριστιανό σαφώς καλύτερο γνώστη της θρησκείας του και της ιστορίας αυτής. Σε καμία περίπτωση ωστόσο τα θρησκευτικά δεν επιτελούν προσηλυτιστική λειτουργία.

Άρα γιατί να απαλλαγεί ένας μαθητής έστω και εάν δεν είναι χριστιανός ορθόδοξος;

Η μόνη εξαίρεση που είναι κατανοητή για το ελληνικό κράτος είναι τα μειονοτικά σχολεία της Θράκης, στα οποία φοιτούν οι αδελφοί μας Συνέλληνες μουσουλμάνοι της εκεί θρησκευτικής μειονότητας. Εξαίρεση βασισμένη στη Συνθήκη της Λωζάννης.

Οποιαδήποτε άλλη εξαίρεση ανοίγει τον ασκό του Αιόλου για τη χώρα, την εθνική της πολιτική, συνιστώντας ακραία περίπτωση έλλειψης εθνοκρατικού αυτοσεβασμού.

Φανταστείτε μια πρωία να υπάρξει μαθητής ο οποίος να δηλώσει ότι δεν θεωρεί τον Μέγα Αλέξανδρο Έλληνα αλλά Σλάβο (κατά τη γελοία θεωρία των Σκοπιανών), το Αιγαίο τουρκικό (κατά την ανιστόρητη θεωρία των Τούρκων) και αυθωρεί και παραχρήμα να δηλώσει αρνητής της ελληνικής ιστορίας και να αιτηθεί απαλλαγής από το μάθημα της ελληνικής ιστορίας!

Η έτι περαιτέρω σκεφθείτε ένας αρνητής της επιστήμης π.χ. οπαδός της θεωρίας της επίπεδης γης… να αιτηθεί απαλλαγής από το μάθημα της γεωγραφίας!

Και ων ουκ εστί ο αριθμός από παραδείγματα αρνήσεων και δυνητικών απαλλαγών…

Προφανές το αδιέξοδο…

Όλα τα ανωτέρω αποδεικνύουν του λόγου το ασφαλές.

Ότι δηλαδή η εθνική εγκύκλιος παιδεία δεν μπορεί να μπει σε μια κοπτοραπτική και σε μία λογική εξαιρέσεων και απαλλαγών. Τα θρησκευτικά και η διδασκαλία τους δεν προσβάλλουν την όποια θρησκευτική συνείδηση των μαθητών. Ως εκ τούτου η εθνική εγκύκλιος παιδεία πρέπει να υπηρετεί το κεντρικό αφήγημα του κράτους και την εθνική του ταυτότητα.

Μια δε εκ των βασικών συνιστωσών αυτής της ταυτότητας είναι και η ορθοδοξία. Συνεπώς κομμάτι της θρησκευτικής εκπαίδευσης πρέπει να είναι η ορθόδοξη παιδεία εφόσον μάλιστα είναι και η συνταγματικώς κατοχυρωμένη (άρθρο 3 του Συντάγματος 1975/86/01/08/19) επικρατούσα θρησκεία.

*Ο Χρήστος Φασλής είναι Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, Διαμεσολαβητής CEDR, PON Harvard Alumnus

huffingtonpost.gr

Περιμένοντας τον γιο της

 – Καλημέρα, κυρία Μαρία!

– Καλημέρα.

– Τι κάνεις εδώ που κάθεσαι; Θα παγώσεις..

– Περιμένω τον γιο μου. Πήγε για ψώνια πριν από λίγο, αλλά φαίνεται να καθυστερεί, πρόσθεσε η ηλικιωμένη γυναίκα, κοιτάζοντας το ρολόι της.

– Μην ανησυχείς, δεν θα πάρει πολύ. Σε πειράζει να σου κάνω παρέα;

– Ευχαριστώ, μην ασχολείσαι. Σίγουρα έχεις καλύτερα πράγματα να κάνεις από το να συντροφεύεις μια ηλικιωμένη κυρία σαν εμένα. Κάποια τυχερή γυναίκα θα σε περιμένει…

– Δεν μ’ ενοχλεί, σας διαβεβαιώ. Θα κάτσουμε σε αυτό το παγκάκι και θα τον περιμένουμε μαζί.

Και ο Μάρκος, όπως κάθε πρωί, κάθισε δίπλα στην ηλικιωμένη μητέρα του, περιμένοντας έναν γιο που δεν ήταν ποτέ τόσο πολύ κοντά της. . .

21 Σεπτεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα Αλτσχάιμερ

Πηγή: https://anastasiosk.blogspot.com/2022/09/blog-post_763.html#more

Ο γλυκύς Ιησούς μέσα εις τας θλίψεις γνωρίζεται 

Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής

Ο γλυκύς Ιησούς μέσα εις τας θλίψεις γνωρίζεται. Και μόλις θα τον ζητήσης, θα σου προβάλη τας θλίψεις. Η αγάπη Του είναι μέσα στα βάσανα. Ολίγον μέλι σου δείχνει και αποκάτω έχει κρύψει ολόκληρον αποθήκην πικρίας. Προηγείται το μέλι της χάριτος και ακολουθεί η πικρία των πειρασμών.

Όταν θελήση να σου στείλη τα βάσανα σε ειδοποιεί και ως αγγελιαφόρον σου στέλνει ανάλογον χάριν. Ως να σου λέγη: Γίνου έτοιμος! Να περιμένης πόθεν θα σε προσβάλη και θα χτυπήση ο εχθρός. Και ούτως αρχίζει ο σος αγών και η πάλη.

Πρόσεχε, μη δειλιάσης. Μη ξενίζεσαι, όταν πέφτουν κανόνια, αλλά στήθι ανδρείως ως τού Χριστού στρατιώτης, ως δόκιμος αθλητής, ως γενναίος πολεμιστής. Διότι εδώ η παρούσα ζωή είναι στάδιον του πολέμου. Εκείθεν θα είναι η ανάπαυσις. Εδώ εξορία, εκείθεν η αληθινή μας πατρίδα.

Πηγή: https://www.orthodoxianewsagency.gr

Αν σε μια κοπέλα που έκανε έκτρωση και μόλις εξομολογηθεί, εγώ ως πνευματικός τής πω…

Όσιος Ιάκωβος Τσαλίκης

Αν σε μια κοπέλα που έκανε, ας πούμε, έκτρωση και μόλις εξομολογηθεί την αμαρτία της, εγώ ως πνευματικός τής πω ότι είναι φόνισσα, ότι δολοφόνησε το παιδί της και ότι εφτά χρόνια δε θα κοινωνήσει και κατόπιν τη βγάλω από το εξομολογητήριο, τι συνέπειες θα έχουν όλα αυτά για την ψυχή της; 

Ενώ αν της μιλήσω με αγάπη και στοργή, λέγοντάς της «Παιδί μου, δεν είναι σωστό αυτό που έκανες, είναι αμαρτία» και δεν της βάλω αμέσως κανόνα, αλλά τη συμβουλέψω και την ξαναδώ σε δεκαπέντε ημέρες η ένα μήνα σιγά – σιγά θα τακτοποιηθεί η ψυχή της.

Ο άνθρωπος δεν πρέπει να φεύγει από την Εκκλησία πληγωμένος, αλλά θεραπευμένος!

 Εγώ, πάτερ μου, δε μισώ τον άνθρωπο αλλά την αμαρτία».

Και για την αντιγραφή 
π. Εφραίμ Τριανταφυλλόπουλος 

Πηγή: https://anastasiosk.blogspot.com/2022/09/blog-post_354.html#more