Πώς η LGBTQ+ καθοδήγηση οδήγησε την κόρη μου στην αυτοκτονία

«Δεν θέλω αυτό να συμβεί σε καμία άλλη οικογένεια…» δηλώνει η μητέρα της άτυχης μαθήτριας….

17 Μαρτίου 2022,

LifeSiteNews

Jack Bingham

(LifeSiteNews) — Μια μητέρα δέχθηκε να μιλήσει σε ημερίδα του Heritage Foundation και να εξηγήσει πώς η LGBTQ+ ατζέντα του σχολικού «συστήματος» και της κυβέρνησης οδήγησε στην αυτοκτονία την έφηβη κόρης της.

Ειδικότερα, στις 7 Μαρτίου 2022, η αμερικανίδα μητέρα Abigail Martinez μίλησε για τον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση και το δημόσιο σχολικό σύστημα κατεύθυναν την κόρη της να πιστέψει ότι είναι ένα «τρανσέξουαλ» αγόρι. Η Martinez δήλωσε ότι η υποστήριξη του LGBT τρόπου ζωής που έλαβε η κόρη της, οδήγησε τελικά ώστε η προνοιακή κοινωνική υπηρεσία DCFS της Καλιφόρνια, (Department of Children and Family Services), να απομακρύνει την έφηβη κόρη της από το σπίτι της και να καταλήξει στην αυτοκτονία.

Η Abigail περιέγραψε την κόρη της σαν το στερεότυπο «κοριτσάκι» που καθώς μεγάλωνε του άρεσε να παίζει με παραδοσιακά κοριτσίστικα παιγνίδια.

Αφού πέρασε με δυσκολίες κάποια περίοδο byllying, η κόρη της Martinez άρχισε στο Γυμνάσιο να δείχνει «σημάδια κατάθλιψης». Καθώς το παιδί πήγε στο Λύκειο, η καταθλιπτική διάθεση συνέχισε να χειροτερεύει, και η Martinez ζήτησε από το σχολείο να «προσέχει» το παιδί της.

Σύμφωνα με τη μητέρα, η κόρη της άρχισε ξαφνικά να παρακολουθεί την ομάδα «LGBT» του σχολείου και μια μέρα επέστρεψε στο σπίτι εξηγώντας στη μητέρα ότι ήταν πλέον «αγόρι». Η μητέρα καταλάβαινε ότι η κόρη της είχε πρόβλημα ψυχικής υγείας και όχι ζήτημα ταυτότητας φύλου. Οπότε ζήτησε για το παιδί της να συμβουλευτεί ψυχολόγο.

Η επιθυμία της Martinez να αναζητήσει συμβουλευτική από ψυχολόγο για την κόρη της πριν προχωρήσει σε δραστικά μέτρα προς τη μετάβαση φύλου, (όπως π.χ ορμονοθεραπεία), θεωρήθηκε «κόκκινη σημαία» από τους διευθυντές του σχολείου, που το ανέφεραν στις κοινωνικές υπηρεσίες, οι οποίες πρότειναν ότι η κόρη της «θα περνούσε καλύτερα μακριά από το σπίτι».

H κόρη της Martinez είχε «κίνητρο» να συμφωνήσει με την απομάκρυνσή της από το σπίτι, επειδή της είπαν ότι αν βρισκόταν υπό την επιμέλεια της πολιτείας της Καλιφόρνια, το κράτος θα πλήρωνε για την λεγόμενη «μετάβασή» της.

Το DCFS συμφώνησε με το σχολείο και διατύπωσε τη θέση ότι «εφόσον η μητέρα Martinez είχε επιφυλάξεις για την επιθυμία της κόρης της να ακρωτηριάσει το υγιές σώμα της και ήθελε να υποβληθεί πιο πρίν σε ψυχιατρική αξιολόγηση, ήταν ακατάλληλη να φροντίσει το παιδί της». Οπότε το DCFS απομάκρυνε το 16χρονο κορίτσι από τη φροντίδα της μητέρας.

Επετράπη στη μητέρα να επισκέπτεται την κόρη της μόνο «μία φορά το μήνα» και μόνο υπό άμεση επίβλεψη. Η μητέρα επεσήμανε ότι της δόθηκε οδηγία να μην θίγει ορισμένα θέματα στη κόρη της, συμπεριλαμβανομένων οποιονδήποτε αναφορών στον «Θεό». Η άτυχη μητέρα, συνεχίζοντας την διήγησή της μέσα σε δάκρυα, δήλωσε πως κατά τη περίοδο που η κόρη της απομακρύνθηκε από το σπίτι για τους σκοπούς της «μετάβασης», κατέληξε να αυτοκτονήσει με τραγικό τρόπο.

«Δεν έχω πια την κόρη μου… Ήταν Σεπτέμβριος του 2019… όταν αποφάσισε να αφαιρέσει τη ζωή της», δήλωσε η Martinez. «Πήγε στη σιδηροδρομική γραμμή… Μου είπαν ότι απλά στάθηκε μπροστά στο τρένο, γονάτισε, σήκωσε ψηλα τα χέρια της και μετά χάθηκε η ζωή της», είπε κλαίγοντας η μητέρα. Και συνέχισε: Θέλω «όλοι να μάθουν τι συνέβη στην οικογένειά μας, γιατί δεν έπρεπε να συμβεί». «…Δεν ήθελα να συμβεί και δεν θέλω να συμβεί σε καμία άλλη οικογένεια…»

Η ιστορία της Martinez δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής, το 50,8 % των εφήβων γυναικών που «μεταβαίνουν» σε νεαρούς «άντρες» αποπειρώνται να αυτοκτονήσουν, σε σύγκριση με μόλις 9,8 % στον βιολογικά ανδρικό πληθυσμό. Στις πολιτείες των ΗΠΑ όπου εγκρίθηκαν οι επεμβάσεις στο βιολογικό φύλο των παιδιών χωρίς τη γνώση και τη συγκατάθεση των γονέων, η αυτοκτονίες των παιδιών αυξάνονται και δεν μειώνονται όπως διατείνονται οι LGBT ακτιβιστές. Η αρχή έγινε γύρω στο 2015.(1) Πολλοί είναι οι νέοι που νιώθουν τη δυσκολία που προκάλεσαν στον εαυτό τους με τη μετάβαση φύλου και επιστρέφουν στο αρχικό τους φύλο. Το «Detrans» αφορά εκείνους που «μεταπήδησαν» στο αντίθετο φύλο αλλά κατόπιν μετάνιωσαν για την απόφασή τους και επέστρεψαν ξανά στο αρχικό τους φύλο.

Τα θύματα αυτά του κινήματος των τρανσέξουαλ όρισαν και «Ημέρα Ευαισθητοποίησης για τους Detrans». Στην «Detrans» ημέρα, οι νέοι μοιράζονται τις ιστορίες τους για το πώς κατήχθησαν να πιστεύουν ότι ανήκαν στο αντίθετο φύλο και τις αρνητικές επιπτώσεις που είχε στη ζωή τους η προσπάθεια «μετάβασης».

Τα κράτη πρέπει να στηρίζουν νομικά τα δικαιώματα των γονέων και να επιβεβαιώνουν ότι οι γονείς έχουν την πρωταρχική ευθύνη για την εκπαίδευση και την υγεία των παιδιών τους. Οι σχολικοί λειτουργοί και οι επαγγελματίες υγείας πριν τη παροχή υπηρεσιών υγείας στα παιδιά, πριν οποιαδήποτε φαρμακευτική αγωγή, συμβουλευτική «επιβεβαίωσης φύλου», ή άλλα θέματα που αφορούν το φύλο των παιδιών, οφείλουν να λαμβάνουν άδεια από τους γονείς, εφόσον πρόκειται για παιδιά κάτω των 18 ετών. (1)

Παραπομπές:

1. https://www.heritage.org

Πηγή: http://aktines.blogspot.com

Τό ἄτομο καί ἡ κοινωνία: Τί προηγεῖται;

Γράφει ὁ Μανώλης Κοττάκης – Διευθυντής τῆς ἐφημερίδος «ΕΣΤΙΑ».

ΦΙΛΟΣ ΑΓΑΠΗΤΟΣ μέ προέτρεψε ἐχθές τό πρωί νά μελετήσω τό βαθυστόχαστο ἄρθρο τοῦ οἰκονομικοῦ συμβούλου τοῦ Πρωθυπουργοῦ κυρίου Ἀλέξη Πατέλη σχετικῶς μέ τήν ὁμοφοβία. Ὁ ἴδιος ἄνθρωπος, ὁ κύριος Πατέλης, πανηγύριζε προχθές στά μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης γιά τήν ἐν κρυπτῷ χωρίς διαβούλευση ψήφιση τροπολογίας μέ τήν ὁποία υἱοθετεῖται αἴτημα τῆς ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας γιά τήν κατάργηση τῶν θεραπειῶν μεταστροφῆς. Τῶν περιπτώσεων δηλαδή ἐκείνων ὅπου νέοι ἄνθρωποι ζητοῦσαν στό παρελθόν τήν βοήθεια εἰδικῶν γιά νά ἀπαντήσουν στό ἐρώτημα τί νοιώθουν ὅταν περνοῦν κρίση ταυτότητας στήν ἐφηβική ἡλικία: ἄντρας ἤ γυναίκα. Διάβασα τό κείμενο τῆς τροπολογίας, εἶδα πόσο «φιλελεύθερη» εἶναι, τό ρῆμα «ἀπαγορεύεται» περιέχεται σέ αὐτήν 3-4 φορές, καί ἀπαξίωσα νά ἀσχοληθῶ.

Τί νά σχολιάσεις καί μέ τί νά ἀσχοληθείς ὅταν διαβάζεις πώς ἡ Βουλή τῶν Ἑλλήνων ἀπαγορεύει σέ εἰδικούς ψυχίατρους νά πλησιάσουν νέα παιδιά γιά νά τά βοηθήσουν μέ τίς γνώσεις τους ὅταν ἀντιμετωπίζουν αὐτό τό πρόβλημα προσανατολισμοῦ. Γενικῶς, σᾶς ἐξομολογοῦμαι, ἀποφάσισα νά μήν ἀσχολοῦμαι! Καί αὐτό προέτρεψα τόν ἀγαπητό φίλο πού μέ κάλεσε χθές γιά νά διαμαρτυρηθεῖ σχετικῶς μέ τό περιεχόμενο τοῦ ἄρθρου τοῦ οἰκονομικοῦ –κατά τά ἄλλα– συμβούλου τοῦ Πρωθυπουργοῦ καί νά μοῦ ἐπισημάνει πρωτοσέλιδο σύμφωνα μέ τό ὁποῖο ἐπίκειται ἡ νομοθέτηση τοῦ γάμου τῶν ὁμοφυλοφίλων.

Ἐάν ὁ κύριος Πατέλης θέλει νά πάει χέρι-χέρι μέ τόν σύντροφό του στό προσεχές gay pride καί ἄν θέλει νά ἀνέβει τά σκαλιά τοῦ δημαρχείου ὅπως οἱ «νυφοῦλες» στούς κλασσικούς στραίητ γάμους καί νά παντρευτεῖ τόν ἀγαπημένο του, εἶναι ἀπόλυτο δικαίωμά του. Ἡ ὥρα ἡ καλή! Ποιοί εἴμαστε ἐμεῖς πού θά τοῦ τό ἀπαγορεύσουμε; Προτρέπουμε τόν κύριο Μητσοτάκη νά ὑποκύψει στίς πιέσεις, νά ἐπιβεβαιώσει τά πρόσφατα πρωτοσέλιδα καί βεβαίως νά νομοθετήσει τόν γάμο τῶν ὁμοφυλοφίλων! Ἰδού ἡ Ρόδος, ἰδού καί τό πήδημα.

Ὁ ὑπερδικαιωματισμός καλπάζει ἄλλως τε στήν πατρίδα μας τό τελευταῖο διάστημα, καί εἶναι ἀπολύτως προφανές ὅτι μεταξύ ἑνός τμήματος τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας καί ἑνός ἄλλου τμήματος τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας γίνεται διάλογος κωφῶν. Κανείς δέν πρόκειται νά πείσει κανέναν. Ἔχουμε διαφορετική ἀντίληψη γιά τά πράγματα, καί πρέπει ὅλοι νά συμφιλιωθοῦμε μέ αὐτό. Ἐάν ἡ Νέα Δημοκρατία δέν θέλει νά εἶναι τό συντηρητικό κόμμα πού ἦταν καί δέ νοιώθει βολικά μέ αὐτό ὅπως εἶπε ὁ Πρωθυπουργός στή συνέντευξή του στό «Βῆμα», καί ἄν θέλει σέ συνθῆκες ἁπλῆς ἀναλογικῆς νά χωρίσει τούς δρόμους της μέ ἕναν κόσμο ὁ ὁποῖος εἶναι στίς τάξεις της δεκαετίες τώρα καί ἐνοχλεῖται ἀπό τόν καταπιεστικό τρόπο μέ τόν ὁποῖο προπαγανδίζονται αὐτά τά δικαιώματα, κανένα πρόβλημα.

Μέ ἀφορμή ὅμως τό τηλεφώνημα τοῦ ἀγαπητοῦ μου φίλου κάνω μία γενικώτερη σκέψη γιά τήν πατρίδα μας. Ἄν παρατηρήσει κανείς τήν πολιτική ἀτζέντα τήν ὁποία προωθοῦν ὁρισμένα κέντρα, θά διαπιστώσει ὅτι τό πολιτικό της βάρος εἶναι ἀναντίστοιχο μέ τίς πραγματικές καί τίς συγκλονιστικές προκλήσεις πού γνωρίζει ἡ χώρα μας αὐτήν τήν περίοδο. Ἐδῶ καί τοὐλάχιστον τρία χρόνια κάθε μέρα καί μέ πλεῖστες ἀφορμές ἀπό τά μέσα ἐνημέρωσης ἀφιερώνεται ἄπειρος χρόνος γιά ζητήματα ὅπως: ἡ στείρωση τῶν σκύλων, τά δικαιώματα τῶν γατιῶν, ἡ κατάψυξη ὠαρίων (ἐπιτρέπουμε τίς ἀμβλώσεις καί μετά ὅταν περνοῦν τά χρόνια καί εἶναι ἀδύνατη ἡ τεκνοποίηση τρέχουμε γιά κατάψυξη ὠαρίων), τά δικαιώματα τῶν ΛΟΑΤΚΙ, τά δικαιώματα τῶν τρανσέξουαλ, οἱ ἔμφυλες ταυτότητες, ἡ ἐλεύθερη χρήση ναρκωτικῶν, ἡ ὑποχρέωση τῶν ἀντρῶν τῆς ὁμάδας Δίας νά καλοῦν ἀπό τό κέντρο γυναῖκα ἀστυνομικό γιά τήν σύλληψη παράνομου ὅταν αὐτός δηλώνει ὅτι νοιώθει… γυναῖκα, τό δικαίωμα τῆς ἀποτέφρωσης, τό κίνημα #metoo, τό ὁποῖο ἐσχάτως ἄρχισαν νά ἀμφισβητοῦν οἱ ἐφημερίδες πού πρωτοστάτησαν στήν διάδοσή του καί λοιπά. Καί βεβαίως ἡ …ἐμβληματική μεταρρύθμιση τοῦ γάμου τῶν ὁμοφυλοφίλων.

Προφανῶς καί ὅλα αὐτά τά θέματα εἶναι ὑπαρκτά. Προφανῶς καί ἡ Πολιτεία πρέπει νά μεριμνήσει καί νά ἀσχοληθεῖ γιά τήν ἐπίλυση καί ρύθμιση ὁρισμένων ἀπό αὐτά. Ἡ ὑπερπροβολή ὅμως ἡ ὁποία γίνεται γιά νά δοθεῖ ἔμφαση καί γιά νά καταστεῖ περίπου σαφές ὅτι αὐτή εἶναι ἡ κυρίαρχη ἀτζέντα τῆς χώρας, μέ βρίσκει νά διαφωνῶ ἐπί τῆς ἀρχῆς γιά μία σειρά ἀπό εἰδικούς καί γενικούς λόγους. Ἔχω τήν ἰσχυρά ἐντύπωση, ὅτι ἡ χώρα μας πάσχει ἀπό βαθειά κρίση προσανατολισμοῦ. Θέματα πού ἀφοροῦν τήν προοπτική καί τήν συνέχεια τοῦ ἔθνους ὡς συλλογικῆς ὀντότητας μέσα στόν χῶρο καί στόν χρόνο ὑποβαθμίζονται συστηματικῶς ἄν δέν ἀπαγορεύεται νά συζητῶνται, ἐνῶ θέματα ἀτομικῶν ἐλευθεριῶν πού δέν ἔχουν ὅμως τήν ἴδια ἐπίδραση στήν ἀντοχή καί στό μέλλον τῆς πατρίδας στόν νέο κόσμο, θεωροῦνται μείζονα.

Ἡ ἱεράρχησή μας εἶναι λάθος. Τήν ὥρα πού σύμφωνα μέ τά τελευταῖα στατιστικά δεδομένα πέρυσι κατέθεσαν αἴτηση γιά νά συνταξιοδοτηθοῦν 200.000 πολῖτες καί ἡ ὑπογεννητικότητα βρίσκεται στήν κορυφή τῶν πραγματικῶν ἐθνικῶν προβλημάτων, ἐδῶ κάποιοι ἐπιδιώκουν νά καταστεῖ κεντρικό θέμα συζήτησης ἄν θά πηγαίνει ὁ κύριος Πατέλης στό gay pride χεράκι χεράκι μέ τόν σύντροφό του.

Εἶναι καιρός νά ἀρχίσουμε νά περιφρονοῦμε αὐτή τήν ἀτζέντα, νά πάψουμε νά ἀμυνόμαστε, νά ἀλλάξουμε τό γήπεδο καί νά βάζουμε ὡς συντηρητικοί τήν ἀτζέντα τῶν δικῶν μας ἀξιῶν στό τραπέζι. Στή συνέντευξή του πρός τήν «Ἑστία» ὁ διευθυντής τῆς βρεταννικῆς ἐπιθεώρησης «Spectator» τόνισε ὅτι ἡ Δεξιά πρέπει νά σταματήσει τούς καβγᾶδες μέ τούς τρελλούς ἀριστερούς. Στήν συνέντευξή της ἐπίσης στήν «Ἑστία» ἡ σύζυγος τοῦ θανόντος θεωρητικοῦ τοῦ συντηρητισμοῦ καθηγητοῦ Σκροῦτον τόνισε ὅτι ἡ ἀποστολή τῶν συντηρητικῶν εἶναι νά ὑποστηρίζουν καί νά ὑπερασπίζονται τήν πατρίδα καί τήν οἰκογένεια, ἀκόμα καί ὅταν αὐτές δέν εἶναι τῆς μόδας. Δέν ἔχει νόημα λοιπόν νά ἀσχολούμαστε μέ τίς ἀνησυχίες ἑνός ἑκάστου ὅταν αὐτές δέ συνιστοῦν τό πραγματικό πρόβλημα τῆς χώρας. Ἄς κοιτάξουμε γύρω μας. Ἐπί τοῦ κοινωνικοῦ, τό πρόβλημα εἶναι ἡ καταπίεση πού αἰσθάνεται ἡ ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα ἤ τό γεγονός πώς διστάζουμε νά κάνουμε παιδιά; Τό πρόβλημα εἶναι τά συμπαθῆ τετράποδα ἤ ἡ διάλυση τῆς παραδοσιακῆς οἰκογένειας ἡ ὁποία στά 201 χρόνια τοῦ ἐλεύθερου βίου μας ἦταν παράγοντας κοινωνικῆς συνοχῆς, οἰκονομικῆς ἀνάπτυξης, καί συνέχισης τῆς ἐθνικῆς μας ὑπόστασης; Ὅταν τό πανελλήνιο συγκλονίζεται ἀπό τό γεγονός ὅτι μία μητέρα σκότωσε τά τρία παιδιά της, ἀπό τό γεγονός ὅτι διαρκῶς ἄνδρες δολοφονοῦν τίς μητέρες τῶν παιδιῶν τους, ἀπό τό γεγονός ὅτι οἱ παπποῦδες ἀσελγοῦν στά ἐγγόνια τους, ἀπό τό γεγονός ὅτι οἱ γειτονιές γέμισαν ἀπό νεανικές συμμορίες, τί μεγαλύτερη ἀπόδειξη ἔχουμε γιά νά καταλάβουμε ὅτι τό μέγα κοινωνικό πρόβλημα ἐντοπίζεται στήν παραδοσιακή οἰκογένεια ἡ ὁποία εἶναι τό κύτταρο τῆς ἀνανέωσης τοῦ ἔθνους; Καί πώς ἐκεῖ τό κράτος πρέπει νά σκύψει καί νά καταλάβει τί πάει λάθος. Ἀκόμη καί οἱ νέες μορφές οἰκογένειας τοῦ 21ου αἰῶνα, μονογονεϊκές καί ὁμοφυλόφιλες πού προπαγανδίζονται ὡς ἡ ἐναλλακτική λύση, προϊόν τῆς κρίσης τῆς παραδοσιακῆς οἰκογένειας ἀποτελοῦν.

Ὅσες ἐκστρατεῖες ὅμως κι ἄν ἐπιχειρήσουν αὐτές, ἀκόμη καί γιά τήν νομοθέτηση τῆς υἱοθέτησης τέκνων ἀπό τίς ὁμόφυλες οἰκογένειες, γνωρίζουν ἄριστα ὅτι παρά τίς ἐπιτυχημένες ἐξαιρέσεις στήν ἀνατροφή τους τήν λύση στό δημογραφικό πού συνεπάγεται τήν συνέχεια καί ὄχι τήν ἐξαφάνιση τοῦ Ἔθνους, μπορεῖ νά τήν δώσει μόνο ὁ κλασσικός θεσμός τῆς οἰκογένειας. Μέ πατέρα καί μητέρα. Ὁ ὁποῖος ὅμως περνᾶ βαθειά κρίση ἐπειδή ἡ κλασσική οἰκογένεια διώκεται ἀπό τό κράτος τό ὁποῖο καταργεῖ τά ἐπιδόματα εἰδικῶς γιά τίς πολύτεκνες οἰκογένειες ἀλλά καί δέν διευκολύνει κἄν τήν συγκρότηση κλασσικῶν οἰκογενειῶν μέ ἕνα ἤ δύο μέλη. Χωρίς θέσεις ἐργασίας καί χωρίς ἀξιοπρεπεῖς μισθούς πῶς θά ἀνοίξουν τά νέα παιδιά σπίτι; Ὅταν δέν ἔχουν χρήματα στήν τσέπη γιά νά βγάλουν γιά ἕνα καφέ τήν ἀγαπημένη τους πῶς θά πᾶνε παρακάτω; Ξέρω νέα ζευγάρια πού συνδέονται 7-8 χρόνια καί δέν ἀποτολμοῦν τό μεγάλο βῆμα τοῦ γάμου ἐπειδή ἀκόμα δέν εἶναι ἕτοιμοι νά σταθοῦν στά πόδια τους οἰκονομικά. Ἡ κρίση τῆς οἰκογένειας ἀπό τήν ὁποία ξεπηδοῦν προβληματικοί χαρακτῆρες πού συναντοῦμε καθημερινῶς μπροστά μας χωρίς νά εὐθύνονται ἀπολύτως οἱ ἴδιοι –φταῖνε οἱ ἀπαίδευτοι γονεῖς πού τούς τραυμάτισαν καί δέν τούς μεγάλωσαν σωστά– εἶναι λοιπόν πολύ μεγαλύτερο θέμα ἀπό τόν ὑπερδικαιωματισμό γιά τά ζῶα, γιά τό πῶς θά ἀποχαιρετήσουμε τόν μάταιο τοῦτο κόσμο.

Ὅμως τό ζήτημα τοῦ συλλογικοῦ θεσμοῦ τῆς οἰκογένειας πού εἶναι, ὅταν λειτουργεῖ σωστά, τό θεμέλιο τῆς κοινωνίας, εἶναι σημαντικώτερο τοῦ ὑπερδικαιωματισμοῦ τόν ὁποῖο συναντᾶμε πλειστάκις στά πρωτοσέλιδα τῶν ἐφημερίδων, στά ραδιόφωνα καί στά κανάλια γιά ἕναν ἀκόμη λόγο: διότι πρέπει νά σταθμίσουμε στό μέλλον τί εἶναι αὐτό πού εἶναι κρίσιμο γιά νά μείνει ἡ Ἑλλάδα καί ὁ ἑλληνικός χῶρος ὡς ἔχουν. Τί προηγεῖται; Ἡ ἀποθέωση τῆς ἀτομικῆς ἐπιθυμίας ἤ τά συλλογικά ὄνειρα τῆς μεγάλης κοινωνίας; Ὅλοι μαζί ἤ ὁ καθένας μόνος;

Προηγεῖται αὐτό πού ὅλοι ἐμεῖς πιστεύουμε, οἱ ὀργανωμένες κοινότητες καί ἡ ἐθνική σύνταξη ἤ αὐτό πού πιστεύουν ἐκεῖνοι πού ἐπενδύουν στούς μοναχικούς δρόμους; Στήν προσωπική τους ἱκανοποίηση καί τίποτα περισσότερο;;; Σέ ἐκείνους πού πιστεύουν ὅτι ἡ εὐτυχία περιστρέφεται μόνο γύρω ἀπό τό ἄτομο καί ποτέ γύρω ἀπό τό σύνολο; Αὐτό εἶναι ἕνα εὐρύτερο πολιτικό καί ἰδεολογικό θέμα. Τό θέμα τῶν ταυτοτήτων. Τό ὁποῖο σήμερα ἐλλείψει πειστικῆς ἀπάντησης ἀπό τήν τάχα μοντέρνα Κεντροδεξιά, τό ἐκμεταλλεύεται ὑπογείως ἡ Ἀκροδεξιά.

Ὅλα αὐτά βεβαίως συμβαίνουν κάτω ἀπό τά ραντάρ τῆς Κυβέρνησης πού πιστεύει ὅτι τό μοναδικό πρόβλημα τῆς χώρας εἶναι τά δικαιώματα τῶν ζώων, τό #metoo, τά δικαιώματα τῶν ΛΟΑΤΚΙ καί λοιπά καί λοιπά καί λοιπά. Πρόβλημά της ἄν δέν ἀσχολεῖται μέ αὐτά. Ἀργά ἤ γρήγορα θά τά βρεῖ μπροστά της, κατά τρόπο ὀδυνηρό!

Πηγή: http://aktines.blogspot.com

Βίντεο γιά τά gay pride 2022 – Μία ἀκόμα παραποίηση τῆς πραγματικότητας – ἕνας ἀκόμα χλευασμός τῆς πίστης μας.

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ ΓΙΑ ΤΟ GAY PRIDE

Οἱ ἄνθρωποι μέ ἀξίες ἀποκτοῦν κύρος μέσα ἀπό τόν ματωμένο προσωπικό τους ἀγώνα καί τήν ἔμπρακτη ἀγάπη τους γιά τόν ἄνθρωπο.

Δυστυχῶς μερίδα τῆς κοινωνίας μας, πού δέχεται ὡς τό βασικό στοιχεῖο προσδιορισμοῦ της τίς σεξουαλικές της ἐπιλογές, προσπαθεῖ νά ἀποκτήσει ἀξία ὄχι ἐργαζόμενη τό καλό, ἀλλά συκοφαντώντας,  διασύροντας καί γελοιοποιώντας ἀνθρώπους καί θεσμούς ὄχι τυχαίους, ὅπως τούς γονεῖς πού τούς γέννησαν, φίλους, καί κάποιους ἐργαζομένους· μά τό χειρότερο βλασφημώντας τόν Δημιουργό καί Πλάστη τους καί τήν ἀγαπητή του Μητέρα. Ἀπαξιώνουν  τήν Ἐκκλησία ἀπό τήν ὁποία ὑποκριτικά  ἀναζητοῦν ἀποδοχή καί ἀνοχή καί ἀγάπη…. Ἐπιτυχία τους στίς καταστροφικές καί ἰδεολογικά κατευθυνόμενες ἐπιλογές τους, θεωρεῖται ἡ νικηφόρα διεκδίκηση μίας οὐδετερόφυλης τουαλέτας καί ἡ τυχαία “συντροφιά” πού ἐμφανίζεται ξαφνικά καί καταχειροκροτεῖται.

Κρίμα γιά τό ἀνάξιο, ἐλλειπές πρόσωπο πού οἱ ἴδιοι προβάλλουν γιά τούς ἑαυτούς τους… Κρίμα πού τά ἰδανικά  καί ἡ προσφορά τους στόν κόσμο πού τούς φιλοξενεῖ εἶναι τό γκρέμισμα τῆς οἰκογενείας, τῆς θρησκευτικῆς πίστης καί τῆς κοινωνικῆς συνοχῆς. Κρίμα γιά τά αἰσθήματα πρός τόν καθημερινό συνάνθρωπο. Γιά τό χαμηλό πήχη τῶν ἀνύπαρκτων καί ὕποπτων διεκδικήσεών τους. Τώρα εἶναι ἐκεῖνοι πού ὑποτιμοῦν. Τώρα ἐκεῖνοι εἶναι πού προσβάλλουν, ταπεινώνουν, βλασφημοῦν καί καταστρέφουν…ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ….Αὔριο ὅμως τί θά γίνουν αὐτοί πού τώρα ὑποτιμοῦν τούς ἄλλους; Κρίμα γιατί δέν ἐννοοῦν πώς μόνοι τους χτίζουν τά τείχη τῆς δικῆς τους ἀπόρριψης καί ἀπομόνωσης.

Τελικά φαίνεται ὅτι στήν Ἑλλάδα τοῦ 2022, ὑπάρχουν ὁμάδες πού ἔχουν σκανδαλωδῶς περισσότερα δικαιώματα ἀπό τίς ἄλλες, ἡ δέ πολιτεία κάνει τά πάντα γιά νά ἐνισχύσει αὐτές τίς ρατσιστικές διακρίσεις.

Ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, δέν προσβάλλόμαστε ἀπό αὐτό τό βίντεο;  Ποιός δίνει τό δικαίωμα νά χλευάζουν τήν πίστη μας, καί πρέπει ἁπλά νά τό καταπιοῦμε σέ μία «Δημοκρατία»; Ἡ «πολύχρωμη» Δημοκρατία δέν προστατεύει τούς  Ὀρθοδόξους Χριστιανούς.

Εἶναι σέ ἰσχύ ὁ ἀντιρατσιστικός νόμος; Προστατεύει τούς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς ἀπό τόν ρατσισμό καί τό bullying ποὺ ὑφιστάμεθα μέσῳ αὐτοῦ τοῦ βίντεο; Ποὺ πέραν ὅλων τῶν ἄλλων διαστρεβλώνει καί τήν πραγματικότητα τῆς Ὀρθοδόξου Εκκλησίας; Δείχνει τήν Ἐκκλησία ὡς ἕνα κακό θηρίο, ἐνῶ στήν πραγματικότητα εἶναι ἡ μόνη στοργική μάνα πού δέχεται τούς πάντες, ἀκόμα καί τά παιδιά πού ἡ κοινωνία δέν θέλει νά βλέπει, τά παραστρατημένα ἤ ἁπλῶς παραμελημένα, τούς ἐγκληματίες, τούς τοξικομανεῖς, τούς φορεῖς μεταδοτικῶν ἀσθενειῶν. Γιά ὅλους ἔχει ἀνοιχτή τήν ἀγκαλιά Της, ὄχι γιά νά τούς ἐπιβραβεύσει τά λάθη, ἀλλά γιά νά τούς μεταποιήσει καί ἐν τέλει νά τούς σώσει. Ἔτσι, λοιπόν, ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δέν λιθοβολεῖ τούς ὁμοφυλοφίλους.  Ἄλλες θρησκεῖες τά κάνουν αὐτά. Ἄραγε, τό βίντεο γιατί δέν προβάλλει καί τήν ἄποψη τοῦ Ἰσλάμ γιά τήν ὁμοφυλοφιλία; Ἀφοῦ προβάλλει ἡ πολιτεία τόσο πολύ τήν ἀνάγκη ἔνταξης τῶν μεταναστῶν στήν Ἑλληνική Κοινωνία, γιατί τούς ἀποκλείει ἀπό τό βίντεο;

Ἀκοῦμε συνεχῶς γιά ὁμοφυλόφιλα παιδιά πού δῆθεν ὑφίστανται bullying  ἀλλά κανείς δέν ἀσχολήθηκε μέ τό bullying  πού ἀντιμετωπίζουν στά σχολεῖα, στά σπίτια τους, ἤ ἀπό τήν τηλεόραση, τά παιδιά πού πηγαίνουν στό κατηχητικό ἤ θέλουν νά ἱερωθοῦν, κανείς δέν ἀσχολήθηκε μέ ἄλλου εἴδους διακρίσεις καί χλεύη πού ὑφίστανται οἱ χριστιανοί, οἱ πολύτεκνοι, οἱ νέες μητέρες κ.λπ.

Ἡ ζεστή ἀγκαλιά τοῦ Χριστοῦ καλεῖ ἅπαντες σέ μετάνοια, καί ἐμεῖς οἱ πνευματικοί ἐξομολογοῦμε ὁμοφυλόφιλους πού ἀγωνίζονται καί αὐτός ὁ ἀξιέπαινος ἀγώνας τους, σέ τέτοιες συνθῆκες παραποίησης τῆς ἀλήθειας, κόντρα στή μόδα καί στή δικτατορία τῆς πολιτικῆς ὀρθότητας, ἐμπνέει ὅλους μας καί μᾶς δίνει δύναμη, ἀφοῦ κανένα πάθος, καμία ἀδυναμία δέν εἶναι ἀνίκητη, κανένας μηχανισμός ψεύδους καί προπαγάνδας δέν μπορεῖ νά μᾶς ἀποκλείσει ἀπό τήν ἀλήθεια. Αὐτοί εἶναι οἱ πραγματικοί ἥρωες καί ὄχι ἐκεῖνοι πού παρασύρονται ἀπό τό νεοταξικό συρμό καί δέν ἀρκοῦνται στό ὅτι ἀφήνονται δέσμιοι στά πάθη τους, ἀλλά χλευάζουν τήν πίστη καί τίς ἀξίες τῶν γύρω διαπράττοντας ἀκριβῶς αὐτό πού κατηγοροῦν ὅτι ὑφίστανται.

Στό τέλος, ὁ μόνος νικητής τῆς ἱστορίας θά εἶναι ὁ Χριστός.

Πηγή: https://orthros.eu

180 επιστήμονες από 36 χώρες του κόσμου προειδοποιούν την Ευρωπαϊκή Ένωση για τις σοβαρές επιπτώσεις του 5G στην υγεία

Σε λίγο καιρό το 5G θα είναι παντού. Ας τα πάρουμε όμως με τη σειρά. Το 5G αποτελεί την νέα τεχνολογία ασύρματης δικτύωσης των πάντων. Από κινητά μέχρι αυτοκίνητα μέχρι κάθε μορφής ηλεκτρική ή ηλεκτρονική συσκευή.

Τι είναι το 5G
Είναι η επόμενη τεχνολογία ασύρματης δικτύωσης των πάντων. Πιθανώς να έχετε δει το 3G και το 4G στο κινητό σας.

Θα αποτελέσει κύρια τεχνολογία για το Internet Of Things (ίντερνετ των πάντων). Κάθε ηλεκτρική ή ηλεκτρονική συσκευή και όχι μόνο θα έχει τη δική της διεύθυνση IP (Ip v6) και θα είναι συνδεδεμένη σε ένα ασύλληπτο παγκόσμιο δίκτυο με βάση το γνωστό σε όλους μας Internet.

Ακούγεται καταπληκτικό, έτσι δεν είναι; Που είναι το πρόβλημα και ξεσηκώνεται η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα κατά του 5G;
Το πρόβλημα προκύπτει από την ίδια την τεχνολογία.

Η μετάδοση του σήματος (για να το πω όσο πιο απλά μπορώ) γίνεται σε πολύ υψηλότερη συχνότητα (24-86 GHz) σε σχέση με το 4G (2-8 GHz).

Υψηλότερη συχνότητα σημαίνει μεγαλύτερη απορρόφηση. Αυτό σημαίνει δυο πράγματα. Μεγαλύτερη ζημιά σε φυτά και ζώα λόγω της μεγαλύτερης απορρόφησης σε επίπεδο κυττάρων.

Ακριβώς λόγω της μεγαλύτερης απορρόφησης από δέντρα, κτίρια, κάθε λογής αντικείμενα και φυσικά ζώα και ανθρώπους η σημερινή δομή των κεραιών δεν επαρκεί. Θα πρέπει να υπάρχει μια κεραία κάθε μερικά μέτρα. Το μερικά προκύπτει ανάλογα την συχνότητα.

Κεραίες θα υπάρχουν σε κάθε τετράγωνο (στην καλύτερη περίπτωση), σε συστήματα δημόσιου φωτισμού, σε φανάρια και όπου μπορείτε να φανταστείτε. Το πιθανότερο θα μπει και μια κεραία στην πολυκατοικία σας.

Το δίκτυο κεραιών θα είναι απείρως πυκνότερο και η ισχύς κατά πολύ μεγαλύτερη. Είπαμε τα υψίσυχνα ηλεκτρομαγνητικά κύματα δυσκολεύονται να περάσουν από στερεά και υγρά εμπόδια.

Τα πράγματα θα ξεφύγουν τελείως όταν βάλετε ρούτερ WiGig (60GHz Wi-Fi) στο σπίτι σας
Θα ψηθούμε όλοι. Στα πρώτα πειράματα εφαρμογής χρήσης του 5G στην Ολλανδία έπεφταν πουλιά από τον ουρανό. Αν έχετε κατοικίδιο θα το δείτε να τρελαίνεται και στην πορεία να ψοφάει. Τα ζώα είναι πιο ευαίσθητα από τους ανθρώπους σε ότι αφορά την ρύπανση λόγω ηλεκτρομαγνητικών ακτινοβολιών.

Από την πλευρά της Ελλάδας υπογράφουν
Christos Georgiou, PhD, Member, Scientific Secretariat of ICEMS; Professor of Biochemistry, Biology Department, University of Patras, Patras
Theodore P. Metsis, PhD, Electrical, Mechanical, Environmental Engineer, Consultant, Athens

Για την Γαλλία υπογράφουν
Marc Arazi, MD, Physician (Whistleblower on Phonegate international scandal), Nogent-sur-Marne
Dominique Belpomme, MD, MSc, Full Professor in Medical Oncology; Director of ECERI, Paris University, Paris & European Cancer and Environment Research Institute, Brussels
Philippe Irigaray, PhD, Scientific Director, Association for Research on Treatment against Cancer (ARTAC), Paris; European Cancer and Environment Research Institute (ECERI), Brussels
Vincent Lauer, Ing. ECP, Independent Researcher, La Chapelle sur Erdre
Annie J Sasco, MD, DrPH, Former Director of Research, French National Institute of Health
and Medical Research, Former Chief of Epidemiology for Cancer Prevention at the International Agency for Research on Cancer and Former Acting Chief of Program for Cancer Control, World Health Organization, Bordeaux

Από την πλευρά της Γερμανίας υπογράφουν
Franz Adlkofer, MD, Professor, Pandora-Foundation for Independent Research
Christine Aschermann, MD (retired) member of the Kompetenzinitiative e.V., Leutkirch
Mario Babilon, Dr. rer. nat., Professor, Baden-Wuerttemberg Cooperative State University Stuttgart
Wolf Bergmann, Dr. med., Kompetenzinitiative zum Schutz von Mensch, Umwelt und Demokratie e.V., Freiburg
Rainer Frentzel-Beyme, MD, Professor emeritus, University of Bremen.
Helmut Breunig, Diploma degree in forestry, Specialty: Radio frequency injuries on trees around phone masts, Osterode am Harz
Klaus Buchner, Dr. rer. nat., Professor, MEP – Member of the European Parliament, Kompetenzinitiative zum Schutz von Mensch, Umwelt und Demokratie e.V., München
Horst Eger, Dr. med., Ärztlicher Qualitätszirkel ”Elektromagnetische Felder in der Medizin – Diagnostik, Therapie, Umwelt”, Naila
Karl Hecht, Dr, Professor of pathophysiology and neurophysiology (Emeritus of the Medical center Charite), Berlin
Peter Hensinger, MA, diagnose-funk, consumer protection organisation, Stuttgart
Markus Kern, Dr. med., Kompetenzinitiative zum Schutz von Mensch, Umwelt und Demokratie e.V., Kempten
Florian M. König, Dr.Sc. Man. Dir. & Science Header of the Company/Institute “Florian König Enterprises GmbH”
Andrea Leute, Dr. med., Ärzteinitiative Mobilfunk Allgäu-Bodensee-Oberschwaben, Überlingen
Martin Lion, Dr. med., Allgemeinmedizin – Homöopathie, Ulm
Peter Ludwig, Dr. phil., Kompetenzinitiative zum Schutz von Mensch, Umwelt und Demokratie e.V., Saarbrücken
Willi Mast, Dr., Arzt für Allgemeinmedizin und Innere Medizin, Gelsenkirchen
Joachim Mutter, Dr. med., Paracelsus Clinic / Switzerland, Kompetenzinitiative zum Schutz von Mensch, Umwelt und Demokratie e.V., Murg
Gertraud Teuchert-Noodt, Dr., Professorin der Neurobiologie i.R., Universität Bielefeld
Peter Ohnsorge, Dr. med., European Academy for Environmental Medicine
Karl Richter, Dr. phil., Professor, Kompetenzinitiative zum Schutz von Mensch, Umwelt und Demokratie e.V., St. Ingbert
Claus Scheingraber, Dr. med. dent., German Working Group Electro-Biology, Brunnthal,
Cornelia Waldmann-Selsam, Dr.med., Competence Initiative for the Protection of Humanity Environment and Democracy e.V., Bamberg
Werner Thiede, Dr. theol., Professor, Pfarrer der Evangelisch-Lutherischen Landeskirche in Bayern und Publizist, Neuhausen
Helmut Wagner, Dr. med., Ophthalmologist, Stuttgart
Harald Walach, Professor, PhD in psychology, PhD in theory and history of science, Change Health Science Institute, Berlin; affiliation: Witten-Herdecke University, Poznan Medical University, Poland
Ulrich Warnke, Dr.rer.nat., Academic Superior Council (retired) University of Saarland
Isabel Wilke, Diplom-Biologin, Editor ElektrosmogReport, Kassel/Berlin
Roland Wolff, Dipl.-Phys., Medical Physicist, Bremen
Ortwin Zais, PhD (Dr. med.), European Academy for Environmental Medicine

Οι υπογραφές επιστημόνων των υπόλοιπων χωρών
https://www.5gappeal.eu/signatories-to-scientists-5g-appeal/

Η σελίδα της κίνησης
Παραθέτω εδώ το σύνδεσμο της επίσημης σελίδας: https://www.5gappeal.eu/

Παραθέτω εδώ σύνδεσμο για το έγγραφο ώστε να μπορεί να το διαβάσει όποιος θέλει
Το κείμενο που απεστάλη υπάρχει εδώ: https://www.jrseco.com/wp-content/uploads/2017-09-13-Scientist-Appeal-5G-Moratorium.pdf

Διαδώστε το άρθρο μπας και ακυρωθεί η εγκατάσταση του δικτύου 5G πάνω από τα κεφάλια μας. Δεν είδα πουθενά σε καμία μεγάλη Ελληνική σελίδα να θίγεται το θέμα κινητοποίησης εκατοντάδων επιστημόνων από δεκάδες χώρες για το θέμα του 5G. Είναι θέμα ζωής και θανάτου, σημαντικότερο από τα περισσότερα θέματα της επικαιρότητας.

Δείτε επίσης: 20.000 δορυφόροι θα σε βομβαρδίζουν με 5G σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Ούτε τετραγωνικό εκατοστό της γης χωρίς 5G

Πηγή: https://tomsnews.io

ΟΗΕ: «Εκχώρησε» τα ανθρώπινα δικαιώματα στον…Σόρος!

του Bastien Lejeune    – Μετάφραση: Ευάγγελος Δ. Νιάνιος

Ο Τζωρτζ Σόρος με το χρήμα του εξαγοράζει συνειδήσεις: Μετά τη διείσδυσή του στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, το Συμβούλιο της Ευρώπης, προωθεί τα σχέδια της Ανοιχτής Κοινωνίας μέσω του ΟΗΕ. Δικαίως συγκαταλέγεται, με τους Μπιλ Γκέιτς και Κλάους Σβαμπ,  στα αφεντικά του κόσμου!…

[…Στην εποχή της παγκοσμιοποίηση, τα κέντρα λήψης αποφάσεων απομακρύνονται από τους λαούς και τις ιστορικές πρωτεύουσες τους για να συγκεντρωθούν σε μερικές νέες πρωτεύουσες της παγκόσμιας διακυβέρνησης. […] Μετατοπιζόμενη, η εξουσία αλλάζει φύση: θέλει να είναι ορθολογική και παγκόσμια και επομένως απομακρύνεται από την έκφραση της (υποτίθεται παράλογης) θέλησης συγκεκριμένων λαών. Σε αυτό το παγκοσμιοποιημένο πλαίσιο, τα περισσότερα κράτη είναι μόνο τοπικοί φορείς, με περιορισμένο ρόλο και χωρίς μεγάλα μέσα. Αντίθετα, ορισμένες εταιρείες και ιδιωτικά ιδρύματα είναι παγκόσμιοι παίκτες με σημαντικούς πόρους, απαλλαγμένοι από τη διοικητική και δημοκρατική γραφειοκρατία. Αυτές οι ΜΚΟ και οι διεθνείς οργανισμοί είναι συμπληρωματικοί. Οι ΜΚΟ επιτρέπουν στους «εκτός εδάφους» διεθνείς οργανισμούς να επεκτείνουν τη δράση τους «επί τόπου»· ως αντάλλαγμα, οι διεθνείς οργανισμοί μεταφράζουν τα μηνύματα των ΜΚΟ σε πολιτικούς και θεσμικούς όρους…] Grégor Puppinck, Διευθυντής του Ευρωπαϊκού Κέντρου Δικαίου και Δικαιοσύνης (ECLJ)]

Η έκθεση* που αποκαλύπτουμε έχει την προέλευσή της στις συνέπειες του «σκανδάλου Σόρος» που αποκαλύφθηκε στις στήλες μας τον Φεβρουάριο του 2020. (Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στα δίχτυα του Σόρος! ). Αυτή η έκθεση είναι μια απεικόνιση για το πως, μέσω των ειδικών διαδικασιών του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών, ορισμένες ΜΚΟ κατάφεραν να ασκήσουν παγκόσμια επιρροή στα όρια των κρατών διεισδύοντας σε διεθνείς οργανισμούς. Και αυτό γιατί το Γραφείο της Υπατης Αρμοστείας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα με ετήσιο προϋπολογισμό 13, 6 εκ. δολαρίων αδυνατεί να καλύψει τις οικονομικές ανάγκες των ειδικών εισηγητών. Ετσι, αυτοί αναγκάζονται να καταφεύγουν σε δωρητές.

10 εκ. δολάρια σε 37 εισηγητές

Αυτή η υποστήριξη που χορηγείται σε ορισμένους εμπειρογνώμονες θέτει ένα προφανές πρόβλημα εξάρτησης. Κατά τη διάρκεια των πέντε ετών που αναλύθηκαν από τον Grégor Puppinck, περισσότερα από 10 εκ. δολάρια έχουν καταβληθεί απευθείας σε περιορισμένο αριθμό εισηγητών (37 εισηγητές από τους 121). Τα ποσά ποικίλλουν από τον ένα εμπειρογνώμονα στον άλλο: ο ένας δηλώνει ότι έχει λάβει περισσότερα από 2 εκ., ο άλλος περισσότερα από 1 εκ., έξι, περισσότερα από 500.000 δολάρια και έντεκα άλλοι, περισσότερα από 100.000 δολάρια … Περισσότερα από τα μισά από αυτά τα 10 εκ. δωρήθηκαν από ιδιωτικά ιδρύματα, μεταξύ των οποίων το Foundation Ford (2,2 εκ. δολάρια) και το Open Society Foundations (OSF), το δίκτυο των ΜΚΟ του Τζορτζ Σόρος (1,5 εκ. δολάρια). Το υπόλοιπο προέρχεται από διάφορα κράτη (3,9 εκ.), περίπου πενήντα πανεπιστήμια (1,1 εκ.) και επίσημους διεθνείς φορείς.

Εισηγητές και «Εισηγητές»

«Ο εθελοντικός χαρακτήρας της εργασίας των ειδικών μειώνει σημαντικά το προφίλ των δυνητικών υποψηφίων», εξηγεί ο Puppinck στην έκθεσή του. Το να γίνεις ειδικός εισηγητής απαιτεί δεξιότητες, χρόνο και οικονομικό εισόδημα. Στην πρόσφατη δεκαετία, 135 από τους 222 εμπειρογνώμονες ήταν ακαδημαϊκοί (από τους υπόλοιπους οι περισσότεροι είναι δικηγόροι ή υπάλληλοι ΜΚΟ).

Υπάρχει «ειδικός εισηγητής» και «ειδικός εισηγητής». Υπάρχει αυτός που πασχίζει να πάρει έναν εκτυπωτή, ένα τηλέφωνο και ένα γραφείο και αυτός που διοργανώνει μεγάλα συνέδρια με όλα τα έξοδα πληρωμένα σε ένα παραδεισένιο νησί. Αυτός που αρκείται στον απλό προϋπολογισμό και αυτός που συλλέγει δωρεές.

Σε τι διαφέρουν οι δυο τους; Στο θέμα των εντολών τους, ουσιαστικά, που πρέπει να έχουν μια ενδιαφέρουσα πολιτική βαρύτητα για τους δωρητές, σχεδόν όλες από το φιλελεύθερο κόρπους της Δύσης. Για παράδειγμα, ο Ειδικός Εισηγητής για τα άτομα με λέπρα, η οποία δεν ενδιαφέρει κανέναν, δεν δέχτηκε ούτε λεπτό εκτός προϋπολογισμού μεταξύ 2015 και 2019.

Στη συνέχεια, το βιοτικό επίπεδο ενός ειδικού εξαρτάται από την ιδεολογική του συγγένεια με τους δωρητές και τις σχέσεις του με την κοινότητα των ΜΚΟ. Συνήθως, οι εισηγητές με τις καλύτερες προμήθειες έχουν κοινό παρελθόν ή ακόμη και παρόν με τους ευεργέτες τους. Αυτό συμβαίνει, για παράδειγμα, με την Fionnuala Ní Aoláin (πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου της Open Women Foundations Women Program), τον Dainius Puras (διοικητικό συμβούλιο του Ταμείου Ανοικτής Κοινωνίας-Λιθουανία) ή τον Juan Méndez, ο οποίος ήταν πριν τη θητεία του Γενικός Σύμβουλος της Human Rights Watch, πρόεδρος του International Center for Transnational Justice (ICTJ), ερευνητής στο Ford Foundation στη Νέα Υόρκη (2009), στη συνέχεια μέλος κατά τη διάρκεια της θητείας του στο διοικητικό συμβούλιο της Ανοιχτής Πρωτοβουλία για τη Δικαιοσύνη της Κοινωνίας.

Μια εισηγήτρια εξηγεί ότι έχει συγκεντρώσει περισσότερα από 3 εκ. δολάρια χάρη στις γνωριμίες της στον κόσμο των ιδρυμάτων. Μια άλλη ειδικός διαβεβαίωσε τον Puppinck: «Σε δεκαέξι χρόνια πριν από τη θητεία μου, για την προσωπική μου έρευνα, έβγαλα  περίπου 14 εκ. λίρες. Έτσι, όταν πήρα την εντολή είχα ένα σύνολο δεξιοτήτων συγκέντρωσης χρημάτων και πραγματικά βαθιές σχέσεις με μια σειρά χρηματοδοτών, συμπεριλαμβανομένων των ιδρυμάτων Open SocietyFordCarnegie. «

Εξαγορά συνειδήσεων

Τίποτα δεν γίνεται δωρεάν, πρέπει να το γνωρίζετε. Αυτός ο εμπειρογνώμονας, πρώην πρόεδρος της Επιτροπής Συντονισμού Ειδικών Διαδικασιών, ξεκαθαρίζει: οι δωρητές  των εισηγητών, ιδιωτικοί οργανισμοί είτε κράτη, δεν είναι φιλάνθρωποι, αλλά επιδιώκουν πολιτικούς στόχους. Συνεχίζει: «Θα ζητιανεύετε, όποιος δίνει χρήματα και καθορίζει και την ατζέντα. «

Οι δωρητές λαμβάνουν επίσης μέτρα  για να διασφαλίσουν ότι τα χρήματα τους φτάνουν στον επιδιωκόμενο στόχο. Οι περισσότερες από τις επιχορηγήσεις χορηγούνται σε ετήσια βάση και υπόκεινται σε «συμφωνία επιχορήγησης», σύμβαση που περιλαμβάνει την περιγραφή του έργου, το περιεχόμενό του και τις αναμενόμενες επιπτώσεις του. Ποια ελευθερία αφήνεται σε έναν εμπειρογνώμονα του οποίου οι χώροι και οι υπάλληλοι πληρώνονται από ένα ίδρυμα, εάν ένα συμπέρασμα που δεν αρέσει στον προστάτη του συνεπάγεται την απώλεια όλων αυτών των πλεονεκτημάτων;

Η εισηγήτρια Victoria Tauli-Corpuz, η οποία δηλώνει ότι έχει λάβει 800.000 $ από το Ford Foundation, ο συνάδελφός της Dainius Puras, σχεδόν 625.000 $ από την Open Society, η Maina Kiai, λίγο λιγότερα από 660.000 $ από ένα μόνο κράτος σε δύο χρόνια, είναι έτοιμοι να  πληρώσουν αυτά τα ποσά εάν παραβιάσουν τη συμφωνία επιχορήγησής τους; Η σχέση εξάρτησης είναι μερικές φορές ακόμη πιο σημαντική αφού, ας θυμηθούμε, οι εισηγητές δεν δηλώνουν όλο το εισόδημά τους. Συχνά συμβαίνει, παράδειγμα, ότι οι ΜΚΟ βρίσκουν δόλια μέσα και οικονομικές ρυθμίσεις για να πληρώνουν εμπειρογνώμονες. «Πρέπει να πληρώνεσαι από κάποιον«, παραδέχεται νηφάλια ένας από αυτούς, όπως το Foundation Ford, το οποίο έχει πληρώσει 100.000 δολάρια, το 2017 σε ΜΚΟ που απασχολεί μια εμπειρογνώμονα, προκειμένου να την αποδεσμεύσει για να εργαστεί στο πλαίσιο της εντολής της. Υπάρχουν πολλά τέτοια παραδείγματα στην έκθεση.

Συνεπώς, ο δωρητής καθοδηγεί τα συμπεράσματα των εκθέσεων, αλλά καθορίζει επίσης το θέμα των ερευνών. Ένας πρώην κάτοχος σημαντικής εντολής επιβεβαιώνει ότι αυτή η άτυπη εξουσιοδότηση είναι σχεδόν επίσημη στην κοινότητα. Οι πρώτοι άνθρωποι που ήρθαν σε επαφή και συναντήθηκαν μαζί του, αμέσως μετά την εκλογή του ως Ειδικού Εισηγητή, είναι οι εκπρόσωποι της Ανοικτής Κοινωνίας στη Γενεύη. Η συμφωνία είναι σαφής: «Φυσικά παίρνεις χρήματα από το Ιδρυμα Σόρος … και μετά κάνεις όπως σου ζητούν.» Και καταλήγει: «Αυτός που πληρώνει, επιλέγει και τη μουσική.»

Ολοι οι «ευεργέτες» του ΟΗΕ είναι…«προοδευτικοί»!

Θα έπρεπε να είμαστε πολύ αφελείς για να φανταστούμε ότι ήταν διαφορετικά. Η ίδια η Ανοικτή Κοινωνία δεν το κρύβει: δηλώνει ότι ο δεσμός με τους ευεργετούμενούς της δεν είναι μόνο οικονομικός, αλλά στοχεύει στη δημιουργία πραγματικών «συμμαχιών για την επίτευξη στρατηγικών στόχων του προγράμματος Ανοικτή Κοινωνία». Όλο το σύστημα θεωρείται προκατειλημμένο όταν οι «στρατηγικοί στόχοι» μιας συντριπτικής πλειοψηφίας δωρητών συγκλίνουν, όπως συμβαίνει με τους δύο μεγαλύτερους δωρητές ειδικών διαδικασιών: την Ανοικτή Κοινωνία και το Foundation Ford.

Δεν παρουσιάζουμε πλέον την Ανοιχτή Κοινωνία και τον δημιουργό της, τον Τζορτζ Σόρος, το ιδανικό του της «ανοιχτής κοινωνίας» (δηλαδή παγκόσμια και υπερφιλελεύθερη, ακόμη και ελευθεριακή) για την οποία επένδυσε 1,2 δις δολάρια το 2020. Εκστρατεύει ιδίως για απελευθέρωση των ναρκωτικών, της πορνεία ή της άμβλωσης. Λιγότερο γνωστό και ακόμη πιο ισχυρό, το Foundation Ford ισχυρίζεται ότι θέλει να φέρει την «κοινωνική δικαιοσύνη» καθώς και «τη δικαιοσύνη μεταξύ των φύλων, των φυλών και των εθνών» μέσω θεσμικών και κοινωνικών αναστατώσεων. Η αξία των περιουσιακών στοιχείων του ξεπέρασε τα 14 δις δολάρια το 2019 και καταβάλλει επιχορηγήσεις μεταξύ 500 και 700 εκ. δολαρίων κάθε χρόνο. Μόνο στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, έχει γίνει ο μεγαλύτερος χρηματοδότης στον κόσμο, με 387 εκ. δολάρια σε επιχορηγήσεις το 2017, πολύ μπροστά από την Ανοικτή Κοινωνία (224 εκ. δολάρια) και το Foundation Bill & Melinda Gates (173 εκ. δολάρια.)

Σόρος: Επικεφαλής της φάμπρικας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Η οργάνωση του Τζορτζ Σόρος θέλει τόσο να ελέγξει τη φάμπρικα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ώστε να το καταγράφει χωρίς υπονοούμενα στα έγγραφά της. Το 2017, η Ανοιχτή Κοινωνία δήλωσε μια πληρωμή 100.000 δολαρίων στο Κέντρο για την Παγκόσμια Ηγεσία των Γυναικών (CWGL), ένα φεμινιστικό κέντρο ακτιβισμού που συνδέεται με το Πανεπιστήμιο Rutgers (New Jersey). Ο σκοπός της δωρεάς αναφέρεται: «Να επηρεάσει τον ειδικό εισηγητή των Ηνωμένων Εθνών για τις σύγχρονες μορφές δουλείας.» Η Ανοιχτή Κοινωνία θα ήθελε η ειδική εισηγήτρια, Urmila Bhoola, να αναγνωρίσει την οικιακή εργασία ως μορφή δουλείας. Το επόμενο έτος στη θεματική της έκθεση που δημοσιεύτηκε με τη σφραγίδα του ΟΗΕ και ήταν αφιερωμένη είχε τίτλο «Συνέπειες της δουλείας και της δουλείας για περιθωριοποιημένες γυναίκες μετανάστριες εργαζόμενες στον τομέα των οικιακών υπηρεσιών παγκοσμίως

Εν τω μεταξύ, το CWGL κινητοποίησε την τεχνογνωσία του και αφιέρωσε όλη του την ενέργεια στην ώθηση της Urmila Bhoola προς τη «σωστή» κατεύθυνση. Αυτός ο οργανισμός (επίσης χρηματοδοτείται, μεταξύ άλλων, από τα ιδρύματα Ford και Oak) αυτοπροσδιορίζεται ως ειδικός στο λόμπι στα Ηνωμένα Έθνη. Η ανώτερη διευθύντρια για τα προγράμματα του Παγκόσμιου Λόμπι, η Melissa Upreti, έχει ως επάγγελμα, αφού έχει εργαστεί στο παρελθόν για το μεγαλύτερο νομικό λόμπι στον κόσμο για τις αμβλώσεις, το Κέντρο για τα Αναπαραγωγικά Δικαιώματα, και η οποία δραστηριοποιείται στους κόλπους της Ανοιχτής Δημοκρατίας. Αλλά πάνω απ ‘όλα, έχει το πλεονέκτημα ότι είναι η πρόεδρος της ομάδας εργασίας των Ηνωμένων Εθνών για την καταπολέμηση των διακρίσεων κατά των γυναικών. Για να το θέσω πιο ξεκάθαρα: το έργο της Melissa Upreti του CWGL είναι να επηρεάσει τα Ηνωμένα Έθνη και την ομάδα των εμπειρογνωμόνων που προεδρεύει … Η καλύτερη εγγύηση της επιτυχίας είναι ο εαυτός μας.

Ανοιχτή Κοινωνία: εξασφαλισμένες «επενδύσεις»

Τα χρήματα της Ανοιχτής Κοινωνίας επενδύονται αποτελεσματικά. Πρώτον, το CWGL συντάσσει μια έκθεση για το επιθυμητό θέμα και τη δίνει στον εισηγητή, συμμετέχει, στις 11 και 12 Απριλίου 2018, σε μια στρογγυλή τράπεζα εμπειρογνωμόνων υπό την αιγίδα του για το ίδιο ακριβώς θέμα. Η επίσημη έκθεση, που δημοσιεύθηκε τον Ιούλιο του 2018, πραγματεύεται ακριβώς το θέμα που επιθυμεί η Ανοικτή Κοινωνία και κάνει αρκετές αναφορές στο έγγραφο του Κέντρου για την Παγκόσμια Ηγεσία των Γυναικών. Αλλά το Κέντρο δεν σταματά εκεί και διασφαλίζει την προώθηση της έκθεσης του ΟΗΕ μέσω δημόσιας συνάντησης που διοργανώθηκε στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη και τη δημοσίευση συνέντευξης με τον ειδικό εισηγητή, παρουσιάζοντας την έκθεσή του λεπτομερώς.

Τα επόμενα δύο χρόνια, αρκετά μέλη της ομάδας εργασίας των Ηνωμένων Εθνών υπό την προεδρία της Melissa Upreti κλήθηκαν στο CWGL για «διαβουλεύσεις» πριν συντάξουν τη θεματική τους έκθεση. Αυτή, που παρουσιάστηκε στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων τον Ιούλιο του 2021, αποτελεί σύνοψη του ριζοσπαστικού ακτιβισμού. Καταδικάζει «αιώνες πατριαρχικών, αποικιακών και φυλετικών θεσμών και νομικών και πολιτικών πλαισίων», καταγγέλλει «πατριαρχική καταπίεση, πανταχού παρόντα σεξιστικά στερεότυπα, στιγματισμό και ταμπού», βάζει στο ίδιο επίπεδο μια συγκεκριμένη βία που υπέστη μια γυναίκα και μια «απρογραμμάτιστη εγκυμοσύνη», εξισώνει την αντίρρηση συνείδησης των γιατρών στην άμβλωση με «μορφές βίας με βάση το φύλο που μπορεί να εξομοιωθεί με βασανιστήρια ή σκληρή, απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση«, ή καλεί τα κράτη να «αναλάβουν δράση για την καταπολέμηση της τοξικής αρρενωπότητας«.

Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο η χρηματοδότηση ενός κέντρου ακτιβιστών και το έργο με επιρροή ενός λόμπι που συνδυάζει πολλές λειτουργίες σε πείσμα της απαίτησης ανεξαρτησίας των ειδικών διαδικασιών επιτρέπουν στην Ανοιχτή Κοινωνία να βρίσκεται στην πηγή και στο συμπέρασμα μιας έκθεσης που αποτελεί αναφορά για όλο τον κόσμο.

Ο εισηγητής Méndez και το Fondation Ford

Εάν η Ανοιχτή Κοινωνία είναι η πιο επικριτική οργάνωση, ο δισεκατομμυριούχος δημιουργός της, Τζορτζ Σόρος, αρέσκεται να σχεδιάζει την άνοδο του και να προβάλλει την εξουσία του. Από τότε που έγινε «ο άνθρωπος που ανατίναξε την Τράπεζα της Αγγλίας» στις 16 Σεπτεμβρίου 1992, είναι το φόβητρο όσων αντιτίθενται στη διάλυση των εθνών και αρνούνται να πιστέψουν ότι η ελευθερία είναι καρπός του χάους. Αλλά αν ενσαρκώνει θαυμάσια τον μαχητικό προοδευτισμό, άλλες οργανώσεις, πιο ισχυρές και διακριτικές από αυτόν, εργάζονται επίσης πολύ αποτελεσματικά για να δημιουργήσουν τον ιδανικό του κόσμο. Το Ford Foundation είναι ένα από αυτά και η έκθεση του Juan Méndez με τίτλο Gender Perspectives on the Prohibition of Torture and Cruel, είναι ένα τέλειο παράδειγμα του modus operandi του, λιγότερο θορυβώδες αλλά εξίσου αποτελεσματικό με αυτό της Ανοιχτής Κοινωνίας.

Όλα ξεκίνησαν ένα χρόνο μετά τον διορισμό του Αργεντινού Juan Méndez ως «ειδικού εισηγητή για βασανιστήρια και άλλες τιμωρίες ή σκληρές, απάνθρωπες ή εξευτελιστικές συμπεριφορές». Βρισκόμαστε στο 2011 και μια δομή που ονομάζεται «Πρωτοβουλία κατά των Βασανιστηρίων» ιδρύεται στο Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ανθρωπιστικού Δικαίου στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο στην Ουάσινγκτον. Ο σκοπός της; «Να ολοκληρώσει τις δραστηριότητες του εισηγητή, ο καθηγητής Méndez, ιδίως στους τομείς παρακολούθησης, εφαρμογής και διάδοσης της εργασίας του». Η Πρωτοβουλία κατά των Βασανιστηρίων υποστηρίζεται από το πανεπιστήμιο, αλλά λαμβάνει επίσης σημαντικά κεφάλαια από διάφορα ιδρύματα, συμπεριλαμβανομένου του Ιδρύματος Ford.

Η άρνηση (γιατρών) της άμβλωσης είναι βασανιστήριο!

Το 2015, το Ιδρυμα κατέβαλε 15.000 δολάρια και στη συνέχεια 75.000 δολάρια, για τις δαπάνες της σύνταξης και δημοσίευσης μιας έκθεσης για το «φύλο και βασανιστήρια», για την αμοιβή ερευνητικών βοηθών, ταξιδιών, εκδηλώσεων παρακολούθησης και οργάνωσης μιας διαβούλευσης από την οποία προέκυψε ένα έγγραφο εργασίας, Προοπτικές φύλου στα βασανιστήρια και άλλες σκληρές, απάνθρωπες ή εξευτελιστικές μεταχειρίσεις ή τιμωρίες. Αυτό το κείμενο δεν μιλά για κλειτοριδεκτομή ή Γκουαντάναμο αλλά επιβεβαιώνει, ουσιαστικά, ότι η απαγόρευση της άμβλωσης είναι μια μορφή βασανισμού. Το 2016, η έκθεση του Juan Méndez, ο οποίος δεν μπήκε καν στον κόπο να αλλάξει τον τίτλο, δημοσιεύτηκε με τη σφραγίδα του ΟΗΕ, ήταν μόνο 23 σελίδες και δεν ανέφερε ποτέ αυτή τη χρηματοδότηση.

Η επιχείρηση δεν τελειώνει εκεί. Μόλις δημοσιευθεί, το κείμενο προωθείται ενεργά από αρκετούς ειδικούς εισηγητές με τους ίδιους προστάτες. Στις 20 Μαρτίου 2018, το βιβλίο Gender Perspectives on TortureLaw and Practice, που χρηματοδοτήθηκε από το Ford Foundation και βασίστηκε σε αυτήν την έκθεση, παρουσιάστηκε δημόσια στην 62η σύνοδο της Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την κατάσταση της γυναίκας. Όπως εξηγήσαμε, αυτή η έκθεση είναι έγκυρη σε όλο τον κόσμο και ως εκ τούτου θα αναφέρεται ως αναφορά σε πολυάριθμες αποφάσεις υπερεθνικών δικαιοδοσιών, ιδίως από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και το Διαμερικανικό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Το Foundation Ford είναι παρόν σε κάθε στάδιο αυτής της διαδικασίας, αλλά η επιρροή του στην απόφαση των δικαστών του Στρασβούργου και του San José δεν γίνεται αντιληπτή, εκτός από έναν προσεκτικό και έμπειρο παρατηρητή.

ΜΚΟποίση διεθνών θεσμών

Ο έλεγχος των μεγάλων ιδρυμάτων στη φάμπρικα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι ακόμη πιο εύκολος, καθώς οι περισσότεροι ειδικοί εισηγητές δεν χρειάζεται να ενθαρρύνονται ή να διαφθείρονται για να προωθούν τους ιδεολογικούς στόχους των ευεργετών τους: τους συμμερίζονται. Προέρχονται από τον ίδιο κόσμο, γνωρίζονται, σχετίζονται, συνεπιλέγουν.

Από τους 222 κατόχους εντολών που υπηρέτησαν από το 2010, τουλάχιστον 52 κατείχαν ή κατέχουν θέση στο Ιδρυμα Ford, στην Ανοικτή Κοινωνία ή σε ΜΚΟ που συνδέεται με αυτούς. Βρίσκουμε τους ίδιους οργανισμούς που παρείχαν τους «δικαστές του Σόρος» του ΕΔΑΔ: τη Διεθνή Αμνηστία (14 εμπειρογνώμονες), τη Διεθνή Επιτροπή Νομικών (12), την ίδια την Ανοικτή Κοινωνία (6), το Human Rights Watch (4) ή την Επιτροπή του Ελσίνκι.

Στους κόλπους της Επιτροπής Συντονισμού, 17 εμπειρογνώμονες από τους 47 (36%!) κατείχαν μια υπεύθυνη θέση σε αυτό το δίκτυο. Ακόμα πιο προβληματικό από ηθική άποψη, 41 εμπειρογνώμονες συνεχίζουν κατά τη διάρκεια της θητείας τους να ασκούν ευθύνες, ακόμη και να συμμετέχουν στα διοικητικά συμβούλια των ΜΚΟ.

Ορισμένοι απ’ αυτούς συνεχίζουν, μετά την εκλογή τους, «να συμπεριφέρονται σαν ακτιβιστές ΜΚΟ, προωθώντας τις δικές τους πολιτικές ιδέες και υπερβαίνοντας έτσι τους όρους της εντολής τους, κατά παράβαση του κώδικα δεοντολογίας«, συνοψίζει ο πληροφοριοδότης. Αυτή η «ΜΚΟποίηση» των ειδικών διαδικασιών, η οποία συνοδεύεται από πτώση του επιπέδου των εισηγητών και της σοβαρότητας του έργου τους, αποδεικνύεται τέλεια από την περίπτωση της Tlaleng Mofokeng.

Αυτή η ειδική εισηγήτρια για το δικαίωμα στην υγεία, που εκλέχτηκε το 2020, είναι μια διάσημη ακτιβίστρια για τις αμβλώσεις, τις οποίες έκανε ως γιατρός και τις οποίες περιγράφει ως «ριζοσπαστική πράξη αγάπης του εαυτού μας». Συμμετέχει στο διοικητικό συμβούλιο οκτώ τουλάχιστον οργανώσεων που προωθούν τις αμβλώσεις στην Αφρική, τιμήθηκε από το Ιδρυμα Γκέιτς, επαινέθηκε από το παγκόσμιο λόμπι για τις αμβλώσεις (International Planned Parenthood Federation), χρηματοδοτήθηκε από την Ανοιχτή Κοινωνία. Είναι επικεφαλής της τηλεοπτικής εκπομπής Sex Talk with Dr T και έχει γράψει ένα βιβλίο σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης που διδάσκει σαδομαζοχιστικές πρακτικές και παρουσιάζει τη νομιμοποίηση της πορνείας ως μια τελική μορφή φεμινισμού …

Δικαίωμα στη… «σεξουαλική εργασία»!

Δεν αποτελεί έκπληξη ότι η έναρξη της θητείας της είναι σύμφωνη με τις προηγούμενες δεσμεύσεις της. Σε μια προκαταρκτική έκθεση, ανακοινώνει το χρώμα: πρέπει να αμφισβητηθεί η «συντηρητική ηθική» σε σεξουαλικά ζητήματα, «κατάλοιπο της αποικιακής κατάκτησης» και να επανεξεταστεί η «ηθική της σεξουαλικής εργασίας». Η πρώτη της έκθεση θα επικεντρωθεί στο «δικαίωμα στη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία». Μπορούμε να στοιχηματίσουμε ότι η Ανοικτή Κοινωνία δεν θα χρειαστεί να ξοδέψει πολλά χρήματα για να «επηρεάσει» τα συμπεράσματα αυτής της εισηγήτριας.

Ο ρόλος «προοδευτικών» Πανεπιστημίων

Δεν προέρχονται όλοι οι εισηγητές από τα μεγάλα ιδρύματα που χρηματοδοτούν το σύστημα. Όταν ένας νέος κάτοχος εντολής δεν είναι από το σεράι, μερικές φορές «προσλαμβάνεται» ως μαθητευόμενος ένας άσχετος. Η δράση του Πανεπιστημίου του Έσσεξ και του Κέντρου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του, μιας δομής με «παράδοση στην υποστήριξη και φιλοξενία των ειδικών εισηγητών των Ηνωμένων Εθνών», είναι εύγλωττη από αυτή την άποψη.

Το 2012, ο Ahmed Shaheed, που πρόσφατα εξελέγη Ειδικός Εισηγητής για το Ιράν, προσλήφθηκε ταυτόχρονα από αυτό το πανεπιστήμιο ως «επισκέπτης καθηγητής» (χάρη στη χρηματοδότηση 144.500 λιρών από το Sigrid Rausing Trust) και από το City University της Νέας Υόρκης. Λίγα χρόνια αργότερα, καθώς ο Shaheed διορίστηκε εισηγητής για τη θρησκευτική ελευθερία, το Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Πανεπιστήμιο του Essex και το alter ego του της Νέας Υόρκης, το Ινστιτούτο Ralph Bunche, δημιουργούν μια κοινή μονάδα για να βοηθήσει τον εισηγητή στην έρευνα, την παρακολούθηση, την προώθηση των συμπερασμάτων του. Το πρόγραμμα εργασίας αυτής της μονάδας αντιστοιχεί ακριβώς στην ατζέντα του εμπειρογνώμονα … Εχοντας αυτό το ακαδημαϊκό «έργο», ο Shaheed παρουσιάζει εκθέσεις διαποτισμένες με τη φρασεολογία «wokist» των αγγλοσαξονικών πανεπιστημίων. Σε αντίθεση με ό, τι έκαναν οι προκάτοχοί του, ανέπτυξε μια αθεϊστική και κοινοτιστική αντίληψη της θρησκευτικής ελευθερίας και προώθησε την έννοια της «ισλαμοφοβίας».

Το 2015, ο νέος Ειδικός Εισηγητής για την Υγεία, Dainius Puras, αναλαμβάνεται  με παρόμοιο τρόπο από το Πανεπιστήμιο του Essex. Γίνεται αναπληρωτής καθηγητής, επωφελείται από μια ομάδα αφιερωμένη στην εκτέλεση της εντολής του, η οποία συντάσσει τις εκθέσεις του, οργανώνει τα πολυάριθμα ταξίδια του και τις διαβουλεύσεις του … Σε ποιον δίνει λόγο αυτό το Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων; Όπως πάντα, πρέπει να παρακολουθήσουμε τη ροή του χρήματος: Η Ανοιχτή Κοινωνία λέει ότι κατέθεσε 100.000 $ το 2017 και πάνω από 380.000 $ το 2018 «για να ενισχύσει τη δέσμευση και την ερευνητική ικανότητα του Ειδικού Εισηγητή«. Την ίδια περίοδο, ο Puras είπε ότι έλαβε μόνο 5.000 $ …

Η οικογένεια εμπόδιο στην κοινωνική συνοχή!!!

Αν η οικονομική εξάρτηση δεν ήταν αρκετή για να αποδείξει την αλληλοσυνενόηση όλων αυτών των φορέων, θα μπορούσαμε να αρκεστούμε στην ανάγνωση των εκθέσεων του Dainius Puras: καταγγέλλει την «ξενοφοβία, τις παραδοσιακές οικογενειακές αξίες και άλλες μορφές διακρίσεων» ως «εμπόδια στην κοινωνική συνοχή», αμφισβητεί την ποινικοποίηση της κατανάλωσης ναρκωτικών ή την παράνομη είσοδο μεταναστών κ.ο.κ.

Η περίπτωση του Πανεπιστημίου του Έσσεξ είναι μόνο μία απεικόνιση της σύνδεσης μεταξύ πανεπιστημίων, ιδρυμάτων και ειδικών εισηγητών. Η Ανοικτή Κοινωνία έχει χρηματοδοτήσει άλλες εντολές μέσω των πανεπιστημίων της Νέας Υόρκης, του Νιου Τζέρσεϋ και του Σουνγκουνκούνκουαν, στη Νότια Κορέα. Το Ford Foundation δεν αποτελεί εξαίρεση και επίσης «υποστηρίζει» εμπειρογνώμονες μέσω των πανεπιστημίων της Νέας Υόρκης, της Ουάσινγκτον, της Αριζόνα, της Καλιφόρνιας, του Σάο Πάολο…

Δίκτυο παγκόσμιας διακυβέρνησης

Kάποιοι σφετερίστηκαν τα ανθρώπινα δικαιώματα μέσω του μηχανισμού των ειδικών διαδικασιών. «Είναι γεγονός ότι μεγάλα ιδρύματα όπως FordGates ή Open Society διαπερνούν οικονομικά ολόκληρο το οικοσύστημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πέρα ​​από τα Ηνωμένα Έθνη«, γράφει ο νομικός στο τέλος της έκθεσής του. Αυτά τα μεγάλα ιδρύματα, ΜΚΟ και πανεπιστημιακά κέντρα αποτελούν το «υπόστρωμα» από το οποίο προέρχεται και από το οποίο ενεργεί ένα μεγάλο μέρος των εμπειρογνωμόνων. Αυτό το υπόστρωμα, ως ανυποψίαστο, αποτελεί ένα άτυπο δίκτυο παγκόσμιας διακυβέρνησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Πηγή: http://aktines.blogspot.com