«ΜΜΕ: Τά ἀγαπημένα παιδιά τῆς ἐξουσίας»

Πορφυρίτης

Τά Μέσα Μαζικῆς Ἐνημέρωσης, ἔχουν χαρακτηρισθεῖ ὡς «Τέταρτη Ἐξουσία» διότι ἔχουν ἀποκτήσει τή δύναμη νά ἐλέγχουν καί νά ἐπηρεάζουν τούς πολίτες, ἀνάλογα μέ τή βούληση αὐτῶν πού τά ἐλέγχουν. Ἡ δύναμή τους φάνηκε ἀπό πολύ νωρίς. Τόν  Ὀκτώβριο τοῦ 1938, ὅταν τό ραδιόφωνο στίς Ἡ.Π.Ἀ. μετέδωσε ὅτι οἱ Ἀρειανοί ἐπιτέθηκαν στή Γῆ, οἱ ἀκροατές πίστεψαν τήν παραστατική διήγηση τοῦ ἐκφωνητή Ὄρσον Γουέλς καί βγῆκαν στους δρόμους πανικόβλητοι![1] Ἐνῷ, τόν Ἀπρίλιο τοῦ 1957, τό δελτίο εἰδήσεων τῆς βρετανικῆς τηλεόρασης, μετέδωσε ἕνα ρεπορτάζ γιά τίς καλλιέργειες μακαρονιῶν στήν Ἐλβετία. Τήν ἐπόμενη μέρα, ἑκατοντάδες τηλεθεατές τηλεφώνησαν στό σταθμό, γιά νά μάθουν πῶς νά προμηθευτοῦν σπόρους γιά μακαρονόδεντρα![2]

Ἀπό τίς δύο αὐτές φᾶρσες, γίνονται κατανοητά, ἡ μεγάλη εὐκολία καθώς καί τό μέγεθος ἐπηρεασμοῦ τοῦ κοινοῦ τῶν ΜΜΕ, πράγματα πού μέχρι καί σήμερα ἐκμεταλεύονται οἱ σκοτεινοί κυβερνῶντες τοῦ κόσμου τούτου, μέσῳ τῶν τοπικῶν κυβερνήσεων. Βέβαια, ἡ βούληση γιά τόν ἔλεγχο τοῦ τύπου ἔχει βαθύτερες ρίζες. Ἐμφανίζεται ἐν εἴδει προγραμματικῶν δηλώσεων στά «Πρωτόκολλα τῶν Σοφῶν τῆς Σιών»: «Ἔναντι τοῦ τύπου θά ἐνεργῶμεν κατά τόν ἑξῆς τρόπον. Ποῖον ρόλον παίζει τώρα ὁ τύπος; […] Εἶναι μάταιος, ἄδικος, ψευδής, καί τό πλεῖστον τῶν ἀνθρώπων δέν ἐννοεῖ καθόλου εἰς τί χρησιμεύει. Θά τόν σαγματώσουμε καί θά το βάλωμεν σχυρούς χαλινούς […] Κανείς δέν θά θίξ τιμωρητεί τήν αγλην το κυβερνητικο μας λάνθαστου.

Τό πρόσχημα τῆς παύσεως ἐφημερίδος τινός θά εἶναι ὅτι τό περί οὖ ὁ λόγος ὄργανον ἐξεγείρει τά πνεύματα ἄνευ αἰτίου καί ἄνευ λόγου. Σᾶς παρακαλῶ νά σημειώσητε ὅτι μεταξύ ἐκείνων οἴτινες θά μᾶς ἐπιτίθενται θά πάρχουσι καί ργανα δημιουργηθέντα φ’ μν, λλά τατα θά προσβάλλωσιν ποκλειστικς σημεα τν ποίων μες θά πιθυμομεν τήν μεταβολήν.

Τίποτε δέν θά κοινοποιται ες τό κοινόν νευ το λέγχου μας. Τό ἀποτέλεσμα τοῦτο ἐπετεύχθη ἤδη εἰς τάς ἡμέρας μας διά τοῦ γεγονότος, ὅτι ὅλαι αἱ εἰδήσεις λαμβάνονται ὑπό πλείστων πρακτορείων, τά ὁποῖα τάς συγκεντρώνουν ἀπό ὅλα τά μέρη τοῦ κόσμου. Τά πρακτορεα τατα θά εναι τότε ξ λοκλήρου δικά μας καί δέν θά δημοσιεύωσι παρ’ ,τι θά τος πιτάσσομεν.

Ἐάν ἀπό τώρα ἠδυνήθημεν νά γίνωμεν κύριοι τν σκέψεων τν Χριστιανικν κοινωνιν εἰς τοιοῦτον βαθμόν, ὥστε σχεδόν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι νά ἀντιλαμβάνωνται τά παγκόσμια γεγονότα διά τῶν χρωματιστῶν φακῶν τῶν διοπτρῶν, τάς ὁποίας θέτομεν πρό τῶν ὀφθαλμῶν των, […] τί θά γίν ταν μες θά εμεθα ο νεγνωρισμένοι Κύριοι το σύμπαντος ν τ προσώπ το παγκοσμίου Βασιλέως μν; […] Ὅλοι ἐκεῖνοι τούς ὁποίους ὀνομάζομεν φιλελευθέρους εἶναι ἀναρχικοί, ἐάν μή ἐμπράκτως τοὐλάχιστον κατά τήν σκέψιν. Ἕκαστος ἐξ αὐτῶν πιδιώκει τάς φαντασιοπληξίας τς λευθερίας καί καταλήγει ες τήν ναρχίαν, διαμαρτυρόμενος πλς διά τήν εχαρίστησιν το διαμαρτύρεσθαι. […]  φιλολογία καί δημοσιογραφία εναι α δύο σπουδαιότεραι παιδαγωγικαί δυνάμεις, καί διά τοτο Κυβέρνησίς μας θά εναι διοκτήτρια τν περισσοτέρων φημερίδων. […]Τό κοινόν δέν θά ὑποπτευθῇ τι.λαι α παρ’ μν κδιδόμεναι φημερίδες θά χωσι κατ’ πίφασιν τάς πλέον ντιθέτους τάσεις καί γνώμας πργμα τό ποον θά μπνεύσ τήν ες ατάς μπιστοσύνην καί θά λκύσ πρός μς τούς ντιπάλους μας νευ δυσπιστίας. Θά πέσωσιν ες τήν παγίδα καί θά καταστσιν βλαβες. […] Α φημερίδες μας θά εναι λων τν ποχρώσεων. Α μέν θά εναι ριστοκρατικαί, α δέ δημοκρατικαί, παναστατικαί καί ναρχικαί, κόμη, φ’ σον ννοεται θά ζ τό Σύνταγμα. Θά ἔχουν, ὅπως ὁ Ἰνδός θεός Vichnou, ἑκατόν χεῖρας, ἑκάστη τῶν ὁποίων θά πισπεύδ τήν μεταβολήν τς κοινωνίας· αἱ χεῖρες αὖται θά ὁδηγῶσι τήν κοινήν γνώμην πρός τήν διεύθυνσιν, τις ρμόζει πρός τούς σκοπούς μας, διότι πάρα πολύ τεταραγμένος νθρωπος χάνει τήν δύναμιν το λογικεύεσθαι καί παραδίδεται εκόλως ες ποβολήν. Ο λίθιοι οτινες θά πιστεύωσιν τι παναλαμβάνωσι τήν γνώμην τς φημερίδος το κόμματός των, θά παναλαμβάνωσιν πλς τήν γνώμην μας τήν γνώμην ποία θά μς ρέσκ. Θά φαντάζωνται ὅτι ἀκολουθοῦσι τό ργανον το κόμματός των καί θά ἀκολουθῶσιν ἐν τῇ πραγματικότητι τήν σημαίαν τήν ὁποίαν θά ὑψώσωμεν δι’ αὐτούς»[3].

Ἤδη εἶναι γνωστό, ὅτι πάνω ἀπό τό 96% τοῦ συνόλου τῶν παγκοσμίων ΜΜΕ, κατέχουν δυό – τρεῖς «σκοτεινές» ἐταιρεῖες πού πασχίζουν δίστακτα γιά τήν παγκόσμιο κυριαρχία. Γι’ αὐτό οἱ τοπικές κυβερνήσεις, ὑπάκουες στά παγκόσμια ἀφεντικά τους, φροντίζουν γιά τήν οἰκονομική τους τακτοποίηση, πληρώνοντας δεκάδες ἑκατομμύρια εὐρώ γιά τή μετάδοση τῆς προπαγάνδας τους. Αὐτό φάνηκε ἐξαιρετικά στά δυό χρόνια τῆς κορωνοϊκῆς ἐποχῆς, ὅπου τά ΜΜΕ μετατράπηκαν σέ «24ωρα Δελτία μετάδοσης τρομο-κορωνο-πολέμου».

Γι’αὐτό χρειάζονται τά κόμματα, γι’αὐτό οἱ πολιτικοί, γι’αὐτό καί οἱ δημοσιογράφοι. Γι’ αὐτό ἀπαιτεῖται οἱ ἄνθρωποι νά εἶναι «τεταραγμένοι», χρήσιμοι «λίθιοι», δημιούργημα καί αὐτό τῶν παγκόσμιων «σοφῶν»· τίνι τρόπῳ;

Μέ τήν πίτευξη τν στόχων τους: «θέσαμεν χερα ες τήν δικαιοσύνην, ες τάς κλογάς, ες τόν τύπον, ες τήν τομικήν λευθερίαν, καί πρό παντός ες τήν κπαίδευσιν καί τήν νατροφήν ατινες εναι ο κρογωνιαοι λίθοι τς λευθέρας πάρξεως. χομεν ποκτηνώσει καί διαφθείρει τήν χριστιανικήν νεολαίαν δι’ νατροφς, βασιζομένης πί ρχν καί θεωριν ψευδν, ς γνωρίζομεν, λλ’ α ποαι νεπνεύσθησαν φ’ μν».

Μέ τήν καταστροφή τς πίστης: «νά ποσπάσωμεν πό τόν νον τν χριστιανν ατήν ταύτην τήν ρχήν τς Θεότητος καί το γίου Πνεύματος διά νά ποκαταστήσωμεν ες τατα τούς λικούς πολογισμούς καί τάς λικάς νάγκας».

Μέ τόν κφυλισμό: «Οἱ χριστιανικοί λαοί πεκτηνώθησαν διά τν σχυρν ποτν νεολαία των πεβλακώθη διά τν κλασικν σπουδν καί διά τς προώρου κολασίας, ες τήν ποίαν τήν χουσιν θήσει ο πράκτορές μας…».

Μέ τόν τρόμο, διότι: «μες εμεθα κενοι κ τν ποίων προέρχεται τρόμος, στις χει τό πν καταλάβει. χομεν ες τήν πηρεσίαν μας νθρώπους λων τν ρχν […] χομεν ζεύξει λον τόν κόσμον ες τήν ργασίαν»[4].

Ἀφήσαμε γιά τό τέλος, τήν ἐρμηνεία τῆς λέξεως «Ἐλευθερία» ἀπό τούς ἀσόφους-σοφούς. Λέξη πού ἀπετέλεσε καί τό σύνθημα τῆς κυβερνήσεως τοῦ ἀφορισμένου πρωθυπουργοῦ, γιά τόν ἐπιβαλλόμενο ἐμβολιασμό: «Τήν λέξιν ‘‘ἐλευθερία’’ τήν ὁποίαν δύναταί τις νά ἑρμηνεύσῃ κατά διαφόρους τρόπους, ἡμεῖς θά τήν καθορίσωμεν ὡς ἑξῆς: Ἡ ἐλευθερία εἶναι τό δικαίωμα τοῦ πράττειν ὅ,τι ὁ νόμος ἐπιτρέπει. Τοιαύτη τότε ἑρμηνεία τῆς λέξεως ταύτης θά κάμῃ ὥστε κάθε ἐλευθερία νά εἶναι εἰς τάς χεῖρας μας, διότι οἱ νόμοι θά καταστρέφωσιν ἤ θά δημιουργῶσι πᾶν ὅ,τι θά μᾶς εἶναι εὐάρεστον, συμφώνως πρὀς τό ἀνωτέρω ἐκτεθέν πρόγραμμα»[5]. Καί νά σκεφτεῖ κανείς ὅτι ὑπάρχουν κάποιοι πού ἀκόμη πιστεύουν ὅτι τά «Πρωτόκολλα» δέν ὑπάρχουν καί ὅτι ἀνήκουν στίς θεωρίες συνομωσίας! Τελικά ἔκαναν καλή δουλειά οἱ πράκτορές τους…!

 (Δημοσιεύθηκε στόν Ὀρθ. Τύπο)


[1] «Η επίθεση των Αρειανών στις ΗΠΑ. Πανικόβλητοι πολίτες εγκατέλειπαν τα σπίτια τους και ο Χίλτερ ειρωνευόταν την Αμερική. Η ραδιοφωνική παράσταση του Όρσον Ουέλς που προκάλεσε εθνικό πανικό…», http://www.mixanitouxronou.gr/i-epithesi-ton-arianon-stis-ipa-panikovliti-polites-egkatelipan-ta-spitia-tous-ke-o-chilter-ironevotan-tin-ameriki-i-radiofoniki-parastasi-tou-orson-ouels-pou-prokalese-ethniko-paniko/

[2] «Τα μακαρονόδεντρα. Η επική φάρσα του BBC που έκανε τους Άγγλους να ζητάνε σπόρους για να καλλιεργήσουν μακαρόνια!», https://www.mixanitouxronou.gr/ta-makaronodentra-i-epiki-farsa-tou-bbc-pou-ekane-tous-anglous-na-zitane-sporous-gia-na-kalliergisoun-makaronia/

[3] «‘‘Πρωτόκολλα’’ τῶν σοφῶν τῆς Σιών», ἐκ τῆς ρωσσικῆς εἰς τήν γαλλικήν μετά εἰσαγωγῆς ὑπό Roger Lambelin, Μετάφρασις καί ἔκδοσις εἰς τήν ἑλληνικήν μετά προλόγου, Βιβλιοπωλεῖον Νεκτάριος Παναγόπουλος

[4] Τά ἔντονα γράμματα καθώς καί οἱ ὑπογραμμίσεις ἔγιναν ἀπό ἑμᾶς.

[5] Ὅλα τά ἀποσπάσματα βρίσκονται στό προαναφερθέν βιβλίο, στό ὁποῖο βλ. γιά περισσότερες πληροφορίες. Ἀξιολογώτατο καί τό βιβλίο «Τά πρωτόκολλα τῶν σοφῶν τῆς Σιών, Τά σκοτεινά σχέδια τῶν σιωνιστῶν, πῶς ἐξελίσσονται σήμερα», μέ τό σχολιασμό τοῦ ἁγίου πατρός Χαραλάμπους Βασιλοπούλου, ἀπό τίς ἐκδόσεις «Ὀρθοδοξος Τύπος».

Πηγή: http://aktines.blogspot.com

Online Gamimg: Χρήση και Κατάχρηση

22 Δεκεμβρίου 2020

του Peter Grinspoon, MD

Υπολογίζεται ότι 164 εκατομμύρια άτομα στις ΗΠΑ, – ο μισός πληθυσμός περίπου – παίζουν βιντεοπαιχνίδια, αυτό που ονομάζουμε gaming. Σε αντίθεση με τη δημοφιλή πεποίθηση, δεν είναι μόνο οι έφηβοι που παίζουν τα παιχνίδια. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, μόνο το 21% των παικτών ήταν κάτω των 18 ετών. Ενώ το gaming μπορεί να γίνει ένας ευχάριστος τρόπος να ξεχαστεί κάποιος ή ακόμη και ένα χόμπι (μάλιστα σε πολλές πανεπιστημιουπόλεις έχει γίνει και ανταγωνιστικό άθλημα), ωστόσο όταν το παιγνίδι γίνει υπερβολικό μπορεί  να προκύψουν κίνδυνοι για την υγεία.

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από το gaming και τι μπορεί να γίνει για αυτoύς;

Υπάρχει και κάτι καλό στο gaming;

Πριν συζητήσουμε τις βλάβες του gaming είναι δίκαιο να αναφέρουμε τα οφέλη του. Πέρα από το ότι είναι ένα διασκεδαστικό χόμπι, το ηλεκτρονικό παιχνίδι προσφέρει έναν τρόπο στους ανθρώπους για να αλληλεπιδρούν μεταξύ τους —δημιουργεί μια εικονική κοινότητα—όπου οι άνθρωποι συνεργάζονται για την ολοκλήρωση κοινών στόχων. Η κοινωνία μας πάσχει από μια επιδημία μοναξιάς και τα παιχνίδια μπορεί να γίνουν ένα μέσο για να συνδεθεί κάποιος με άλλους. Εδώ περιλαμβάνονται και τα δύσκολα στη σύνδεση  άτομα στη ζωή μας, όπως παιδιά, εγγόνια ή ακόμη  και αυτιστικά παιδιά, τα οποία μπορούν να έχουν δυσκολίες με τους παραδοσιακούς τρόπους επικοινωνίας.

Υπάρχει κάποια έρευνα που υποστηρίζει ότι υπάρχουν ορισμένα γνωστικά οφέλη από το gaming, όπως καλύτερος έλεγχος της προσοχής κάποιου και βελτίωση στη  λογική προσέγγιση, αν και δεν είναι απολύτως σαφές πόσο αυτά τα οφέλη θα καταφέρουν να επεκταθούν και εκτός της σφαίρας των βιντεοπαιχνιδιών,  στον πραγματικό κόσμο. Τέλος, τα βιντεοπαιχνίδια έχουν και ιατρικές εφαρμογές, όπως η εκπαίδευση ατόμων με εκφυλιστικές νευρολογικές παθήσεις όπου χρησιμοποιούνται για τη βελτίωση της ισορροπίας, η παροχή βοήθειας σε εφήβους με ΔΕΠΥ προκειμένου να βελτιώσουν τις δεξιότητές της σκέψης τους  ή ακόμη και η εκπαίδευση χειρουργών για το πώς να κάνουν τεχνικά περίπλοκες επεμβάσεις.

Ωστόσο η κακή χρήση του gaming δημιουργεί προβλήματα.

Τραυματισμοί στα παιχνίδια

Οι τραυματισμοί από επαναλαμβανόμενη καταπόνηση ή κατάχρηση είναι βλάβες που προέρχονται από την συνεχή χρήση μυών και τενόντων, σε βαθμό που αναπτύσσεται πόνος και φλεγμονή. Εάν αυτοί οι τραυματισμοί αφεθούν να προχωρήσουν, μπορεί να εκδηλωθούν μουδιάσματα και αδυναμία που θα καταλήξουν σε μόνιμες βλάβες.  Οι τραυματισμοί από την υπερβολική χρήση των χεριών και των δακτύλων είναι πολύ συχνοί μεταξύ των gamers.

Ένα συνηθισμένο παράδειγμα είναι το «σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα» το οποίο αναπτύσσουν πολλοί παίκτες. Αυτό παρατηρείται συχνά σε εργαζόμενους γραφείου, και οφείλεται στη φλεγμονή ενός νεύρου στον καρπό, που προκαλεί πόνο και μούδιασμα στο χέρι.

Το «Gamer’s thumb», ο «αντίχειρας του gamer» το οποίο παλαιότερα ονομαζόταν «PlayStation thumb» ή «nintendinitis» ή «nintendonitis» όταν ήταν δημοφιλές το Nintendo, εμφανίζεται όταν οι τένοντες που κινούν τον αντίχειρα φλεγμαίνουν. Ο ιατρικός όρος για αυτή τη κατάσταση είναι «τενοντίτιδα του de Quervain» και μπορεί να οδηγήσει σε πρήξιμο και περιορισμένη κίνηση του αντίχειρα. Οι gamers διατρέχουν επίσης κίνδυνο για «στενωτική τενοντοελυτρίτιδα»,  κατά την οποία ένα δάχτυλο κολλάει σε λυγισμένη θέση λόγω της χρόνιας φλεγμονής. Οι παίκτες μπορούν επίσης να εμφανίσουν τον λεγόμενο «αγκώνα του τένις», μια επώδυνη φλεγμονή του σημείου όπου ο τένοντας εισάγεται στο οστό στην έξω πλευρά του αγκώνα.

Το gaming σχετίζεται με  παχυσαρκία στους εφήβους και εύλογα, το ίδιο θα διαπιστώναμε και στους ενήλικες, εάν το μελετούσαμε. Αυτό οφείλεται προφανώς στο ότι αν ένας έφηβος κάθεται μπροστά σε μια οθόνη για ώρες κάθε μέρα, δεν ασκείται πολύ. Η παχυσαρκία πιστεύεται επίσης ότι οφείλεται στην αυξημένη πρόσληψη τροφής ενώ κάποιος παίζει βιντεοπαιχνίδια. Σύμφωνα με μια μελέτη στο Journal of Clinical Nutrition, «και μία μόνο συνεδρία βιντεοπαιχνιδιού σε υγιείς άντρες εφήβους σχετίζεται με αυξημένη πρόσληψη τροφής, ανεξάρτητη από την όρεξη». Οι προτεινόμενοι μηχανισμοί είναι ότι είτε τα σήματα από το πεπτικό που υποδεικνύουν κορεσμό εξασθενούν, είτε ότι το ψυχικό στρες του παιγνιδιού ενεργοποιεί τα κέντρα ανταμοιβής, γεγονός που οδηγεί σε αυξημένη πρόσληψη τροφής.

Οι gamers παραπονούνται συχνά για προβλήματα όρασης. Το πιο κοινό πρόβλημα όρασης είναι η καταπόνηση των ματιών, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε πονοκεφάλους και κακή συγκέντρωση. Αναφέρεται ότι τα  παιχνίδια έχουν οδηγήσει σε επιληπτικούς σπασμούς και  υπάρχουν σχετικές προειδοποιήσεις γι΄αυτούς στη συσκευασία τους.

Εθισμός στο gaming.

Το gaming έχει συνδεθεί με ψυχολογικά προβλήματα. Είναι ακόμα ανοιχτό  το ερώτημα εάν ο εθισμός στα βιντεοπαιχνίδια και η καλούμενη Διαταραχή διαδικτυακού παιχνιδιού ( internet gaming disorder, IGD) είναι ένα και το αυτό σύνδρομο. Σύμφωνα με την Αμερικανική Ψυχολογική Εταιρεία, η IGD ορίζεται ως η εμπειρία τουλάχιστον πέντε από τα ακόλουθα εννέα κριτήρια, μέσα σε μια περίοδο 12 μηνών:

  • Δέσμευση της σκέψης από το παιχνίδι
  • Απόσυρση
  • Ανοχή
  • Απώλεια ενδιαφέροντος για άλλες δραστηριότητες
  • Υποβάθμιση της κατάχρησης
  • Απώλεια διαπροσωπικών σχέσεων, εκπαίδευσης ή επαγγελματικών ευκαιριών
  • Παιχνίδι για να ξεφύγει ο παίκτης ή να ανακουφιστεί από το άγχος, τις ενοχές ή άλλες αρνητικές καταστάσεις διάθεσης
  • Αποτυχία ελέγχου του εαυτού.
  • Συνέχιση του παιχνιδιού παρά τα ψυχοκοινωνικά προβλήματα.

Σύμφωνα με μια μελέτη από το American Journal of Psychiatry, μεταξύ 0,3% και 1,0% των Αμερικανών μπορεί να  παρουσιάζουν την IGD, την διαταραχή τυχερών παιχνιδιών στο διαδίκτυο. Οι θεραπείες για αυτό το πρόβλημα βρίσκονται σε εξέλιξη, καθώς η διαταραχή δεν είναι ακόμη πλήρως κατανοητή ούτε έχουν ορισθεί κοινά αποδεκτά κριτήρια, και μπορεί να περιλαμβάνει προσεγγίσεις δημόσιας υγείας όπως εκπαίδευση αυστηρότερες  επισημάνσεις στη συσκευασία, και γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία. Υπάρχουν ακόμη και ομάδες υποστήριξης, όπως το Computer Gaming Addicts Anonymous, οι οποίες αξιοποιούν τη δύναμη της ομαδικής υποστήριξης —που είναι χρήσιμη για τη θεραπεία άλλων εθισμών — στη σφαίρα του εθισμού στα παιχνίδια.

Τα παιχνίδια έχουν επίσης συσχετιστεί με στέρηση ύπνου, πρόκληση αϋπνίας και διαταραχές του κιρκάδιου ρυθμού, κατάθλιψη, επιθετικότητα και άγχος, αν και χρειάζονται περισσότερες μελέτες για να διαπιστωθεί η εγκυρότητα και η ισχύς αυτών των παρατηρήσεων. Υπάρχει επίσης ανησυχία ότι η έκθεση στην ακραία βία που απαντάται συνήθως στα βιντεοπαιχνίδια μπορεί να απευαισθητοποιήσει τους εφήβους και τους νεαρούς ενήλικες στη βία, προκαλώντας συναισθηματικά προβλήματα και ακόμη και να οδηγήσει τους νέους στη διάπραξη πράξεων βίας.

Gaming  με μέτρο

Όπως συμβαίνει και με πολλές άλλες δραστηριότητες που έχουν συγχρόνως οφέλη και βλάβες, το μέτρο είναι η λύση. Οι περισσότερες από τις βλάβες που προέρχονται από το gaming μπορούν να βελτιωθούν, αν όχι να αποφευχθούν εντελώς, περιορίζοντας τον αριθμό των ωρών που περνά ο παίκτης μπροστά στην οθόνη και συμμετέχοντας σε υγιείς δραστηριότητες όπως η άσκηση, ή η κοινωνικοποίηση στον πραγματικό κόσμο αντί για τον κόσμο του εικονικού παιχνιδιού.

Η εκπαίδευση είναι σημαντικό μέτρο για την πρόληψη των τραυματισμών. Οι παίκτες πρέπει να εκπαιδεύονται για το πώς να προστατεύουν τους αντίχειρες, τους καρπούς και τους αγκώνες, τη μέση τους, τη συναισθηματική τους κατάσταση, τον ύπνο και τα μάτια τους. Η απλή εκπαίδευση σχετικά με τα διαλείμματα, τις διατάσεις, την κατανάλωση υγιεινής τροφής,  την ξεκούραση και το πάγωμα του αντίχειρα, του καρπού ή του αγκώνα σας όταν αρχίσει να πονάει μπορεί να αντιμετωπίσει τους τραυματισμούς νωρίς, πριν γίνουν σοβαροί. Για τα μάτια, οι παίκτες μπορούν να δοκιμάσουν τον κανόνα 20-20-20: κάθε 20 λεπτά,  να κοιτάζουν κάτι 20 πόδια μακριά για 20 δευτερόλεπτα.

Καταλήγοντας, το να παίζει κάποιος βιντεοπαιχνίδια μπορεί να γίνει μια διασκεδαστική και κοινωνική δραστηριότητα όταν βρίσκεται υπό έλεγχο και ενσωματώνεται σε έναν υγιεινό τρόπο ζωής που περιλαμβάνει άφθονο ύπνο, σωματική άσκηση και καλή διατροφή. ( Σημ: ΜΜΠ: και την προσωπική επικοινωνία με τους αγαπημένους μας.) Δεν πρέπει να επιτρέπουμε στο gaming να γίνει αυτό το ίδιο η ζωή μας.

Πηγή: http://aktines.blogspot.com

Νικήτας Τσακίρογλου. Ηταν σοβαρό λάθος η απόπειρα κάποιων υπουργών να καταργήσουν το μάθημα των Θρησκευτικών

Τα σχολεία οφείλουν να δώσουν πολύ μεγάλη σημασία στη διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών. Ηταν σοβαρό λάθος η απόπειρα κάποιων υπουργών να το καταργήσουν. Εάν συνέβαινε αυτό, τότε θα μιλούσαμε για θανάσιμο λάθος.

Ο κορυφαίος ηθοποιός μιλά για τον ρόλο του αγίου Αρσενίου του Καππαδόκη, τον οποίο και υποδύεται στη δημοφιλή τηλεοπτική σειρά

Ο Νικήτας Τσακίρογλου, ένας από τους κορυφαίους Ελληνες ηθοποιούς, πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1962 και από τότε έχει πρωταγωνιστήσει σε πάρα πολλά έργα, τόσο στο θέατρο και στον κινηματογράφο όσο και στη μικρή οθόνη. Στη συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα «Ορθόδοξη Αλήθεια», αναφέρεται στον ρόλο του αγίου Αρσενίου, τον οποίο υποδύεται στην τηλεοπτική σειρά που είναι αφιερωμένη στον άγιο Παΐσιο, και μιλά για τα θρησκευτικά του βιώματα, αλλά και για τη σημασία της Ορθοδοξίας στον σύγχρονο άνθρωπο.

Πώς λάβατε την απόφαση να συμμετάσχετε στα γυρίσματα για την τηλεοπτική σειρά με θέμα τον άγιο Παΐσιο;

Δεν έκανα κάτι ιδιαίτερο – είμαι ηθοποιός και έπραξα το καθήκον μου. Ασχολήθηκα με ένα θρησκευτικό θέμα που με ενδιέφερε πάρα πολύ, λόγω και του ότι είμαι ορθόδοξος χριστιανός. Χαίρομαι πολύ που μου δόθηκε η ευκαιρία να επιτρέψω να εισρεύσει στην ψυχή μου η δύναμη που είχαν αυτοί οι άγιοι άνθρωποι. Θυσίασαν τη ζωή τους προκειμένου να διδάξουν στον κόσμο τις αξίες του καλού. Οταν ετοιμάζομαι να υποδυθώ έναν ρόλο πάντα φροντίζω να προετοιμάζομαι συγκεντρώνοντας στοιχεία και όλο το απαραίτητο υλικό. Στη σειρά αυτή υποδύομαι τον άγιο Αρσένιο τον Καππαδόκη, ο οποίος διακόνησε το ποίμνιό του την περίοδο της Μικρασιατικής Καταστροφής και του βίαιου ξεριζωμού των Ελλήνων από τις εστίες τους που επακολούθησε. Ανέλαβε να οδηγήσει το ποίμνιό του -μέσα στους οποίους ήταν και η οικογένεια του αγίου Παϊσίου, που ακόμη τότε ήταν βρέφος- από τα Φάρασα προς την Ελλάδα. Ο Αρσένιος ήταν ο νονός του Παϊσίου. Αυτός τον βάπτισε στα Φάρασα, λίγο πριν φύγουν για την Ελλάδα, και του έδωσε το όνομα «Αρσένιος».

Η ζωή του Παϊσίου συγκινεί όχι μόνο εμένα, αλλά όλο τον ορθόδοξο κόσμο. Πρόκειται για ένα εξέχον πρόσωπο της Ορθοδοξίας. Ο Παΐσιος τίμησε με το έργο και τον βίο του την Ορθοδοξία!

Ποιες δυσκολίες είχε η ενσάρκωση του αγίου Αρσενίου;

Ο Αρσένιος ανέλαβε ένα τιτάνιο έργο: Μετέφερε τους Ελληνες από τα Φάρασα μέσα από τρομερές κακουχίες στην Ελλάδα. Οι συνθήκες ναι μεν ήταν φοβερά άσχημες, αλλά ο Αρσένιος είχε τη δύναμη της πίστης. Υπέμεινε τα πάντα και έφερε σε πέρας τον σκοπό του. Επρεπε κι εγώ να ταξιδέψω σε όλα εκείνα τα μέρη της Ελλάδας, στα οποία έζησε και άφησε σημάδια του έργου του ο Αρσένιος, ο οποίος κατέληξε στην Κέρκυρα, όπου παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο. Ενας από τους τόπους που επισκέφτηκα για τις ανάγκες των γυρισμάτων ήταν βεβαίως και η Κόνιτσα, στον νομό Ιωαννίνων. Οταν πήγα στην Κόνιτσα και διέμεινα εκεί για κάποιο διάστημα επισκέφθηκα και το σπίτι όπου έζησε ο Παΐσιος. Εκεί συναντήθηκα με τον άνθρωπο ο οποίος έχει αναλάβει τη φροντίδα του μουσείου που είναι αφιερωμένο στη μνήμη του Παϊσίου και από αυτόν έμαθα πολλά πράγματα.

Εκτός από τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης, οι Μικρασιάτες είχαν να αντιμετωπίσουν και την εχθρική στάση των γηγενών…

Μα, αυτοί κι αν ήταν Ελληνες! Οι Μικρασιάτες ήταν από τους σπουδαιότερους Ελληνες! Με βαθιά ελληνική καταγωγή και παιδεία. Σιγά σιγά, όμως, σταμάτησε η εχθρική στάση των ντόπιων απέναντι στους Ελληνες της Μικρασίας. Εις το όνομα του Ιησού Χριστού επικράτησε το στοιχείο της ανθρωπιάς.

Από τα γεγονότα που διαδραματίζονται στη σειρά ποια αποτυπώθηκαν πιο έντονα στη μνήμη σας;

Μου έκανε εντύπωση ο μυσταγωγικός τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισαν και οι υπόλοιποι ηθοποιοί τους ρόλους τους. Την ίδια αίσθηση απεκόμισα και από τον τρόπο που εργάστηκαν και έζησαν κάθε στιγμή των γυρισμάτων τόσο ο σκηνοθέτης όσο και η ομάδα των τεχνικών.

Ποια ήταν η πιο συγκινητική στιγμή;

Η σκηνή κατά την οποία βάπτιζα τον Παΐσιο μέσα σε μια μικρή εκκλησία στη Μικρά Ασία, έχοντας δίπλα μου τη μητέρα του, αλλά και άλλους ανθρώπους.

«Σοβαρό λάθος η απόπειρα να καταργήσουν τα Θρησκευτικά»

Ο γνωστός ηθοποιός αποκαλύπτει ότι η ανάπτυξη της θρησκευτικής πίστης μέσα του οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη διαπαιδαγώγηση που έλαβε από τους γονείς του. «Προέρχομαι από μια οικογένεια που τη χαρακτήριζε ένα βαθύ θρησκευτικό συναίσθημα. Ο πατέρας μου ήταν από την Κωνσταντινούπολη και επίσης υπέστη τους διωγμούς των Τούρκων. Ο δε προπάππους μου υπήρξε ιερωμένος στα Φιλιατρά της Μεσσηνίας. Στα χρόνια που μεγάλωσα, είχαμε περισσότερη ανάγκη από τον Χριστό και τη θρησκευτική πίστη. Ηταν μεγάλη η συμβολή της πίστης στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς μου. Και μαθήματα στο κατηχητικό παρακολουθούσα, αλλά και δίπλα σε ιερείς βρισκόμουν, κάθε φορά που αυτοί μετέβαιναν για την τέλεση κατ’ οίκον αγιασμών. Η αγάπη μου για τον Χριστό ήταν η μεγαλύτερη ανάγκη. Βέβαια, την Εκκλησία την ακολούθησα και αργότερα, μέσα από τη δουλειά μου. Ο ηθοποιός θα πρέπει να έχει μια πολύ καλή σχέση με τις αρχές του εκκλησιαστικού βίου. Άλλωστε, για να γίνει κάποιος σωστός ηθοποιός πρέπει να είναι πιστός χριστιανός, που θα βρίσκεται κοντά στην Εκκλησία. Στη δουλειά μας ποιούμε ήθος! Και αυτό ο ηθοποιός οφείλει να το ενστερνίζεται.»

Πώς κρίνετε το θρησκευτικό φρόνημα των Ελλήνων σήμερα;

Ζούμε μια εύκολη ζωή αυτή την περίοδο. Και, όταν ζεις μια τέτοια ζωή, δεν λες τη φράση «Βοήθα, Χριστέ μου!». Τα σχολεία οφείλουν να δώσουν πολύ μεγάλη σημασία στη διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών. Ηταν σοβαρό λάθος η απόπειρα κάποιων υπουργών να το καταργήσουν. Εάν συνέβαινε αυτό, τότε θα μιλούσαμε για θανάσιμο λάθος.

Πηγή: http://aktines.blogspot.com

Οι μόνιμοι και οι μετακλητοί υπονομευτές και η νίκη της αλήθειας

Θεοφάνης Μαλκίδης

Στις 24 Φεβρουαρίου του 1994, εικοσιοκτώ  χρόνια πριν, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως «Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στο Μικρασιατικό Πόντο», ημέρα που ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα, για να υλοποιήσει την τελευταία και πιο σκληρή φάση της Γενοκτονίας.

Το νομοσχέδιο έκανε λόγο μεταξύ των άλλων και για τα εξής: «Ορίζεται η 19η Μαΐου ως ημέρα μνήμης της γενοκτονίας….. η κυβέρνηση διάκειται θετικά στην πρόταση των Ποντιακών οργανώσεων να προχωρήσει, μετά τις απαραίτητες μελέτες, στη δημιουργία μιας πόλης με το όνομα ΡΩΜΑΝΙΑ στην περιοχή της Θράκης, που θα αποτελέσει τη Μητρόπολη των απανταχού Ελλήνων του Πόντου και θα είναι μια ορατή σύνδεση με την Ποντιακή ιστορία και τον Ποντιακό πολιτισμό. Με την πρόσθετη υποχρέωση ανέγερσης εθνικού μνημείου της ποντιακής γενοκτονίας στην ίδια περιοχή».

Η αναγνώριση της 19ης Μαΐου και όχι κάποιας άλλης μέρας, στην οποία μεταφέρεται αυθαιρέτως από το κράτος, αποτέλεσε μία σημαντική επιτυχία των ανθρώπων, όπως ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης, που αγωνίστηκαν και αγωνίζονται για το ζήτημα.

Ο αείμνηστος και αγαπητός μας καθηγητής Νεοκλής Σαρρής μου είχε πει πως την ημέρα εκείνη είχε παρατηρήσει τους εκπροσώπους της Τουρκίας να παρακολουθούν τη συνεδρίαση της Βουλής με την ίδια έκφραση αμηχανίας που είχαν και οι επίσημοι εκπρόσωποι της Ελλάδας.

Οι μεν πρώτοι για τους ευνόητους λόγους, οι δε δεύτεροι λόγω των πιέσεων που δέχτηκαν να μην προχωρήσει η αναγνώριση, αλλά και γιατί έπρεπε πλέον να αρχίσει ο αγώνας υπονόμευσης και κατανάλωσης.

Εδώ έχει ενδιαφέρον η παρουσίαση ενός συνοπτικού <απολογισμού>  του κράτους το οποίο   σαν σήμερα το 1994 ψήφισε νόμο για την αναγνώριση της Γενοκτονίας  του  έθνους που <εκπροσωπεί>:

1. Δύο πρωθυπουργοί και ένας υπουργός εξωτερικών κατέθεσαν στεφάνι στο μαυσωλείο του υπεύθυνου του Ελληνικού Ολοκαυτώματος Μουσταφά Κεμάλ!

2. Την επίσημη ημέρα μνήμης, την 19η Μαίου 1994 οργάνωσε συναυλία των  Ρουβά – Κούτ στην ημικατεχόμενη Κύπρο!

3. Την 19η Μαίου 1995, στα πλαίσια άσκησης του ΝΑΤΟ επέτρεψε τουρκικά αεροσκάφη να προσγειωθούν στην προσφυγική Νέα Αγχίαλο και τουρκικά στρατεύματα να εισβάλλουν στην Πελοπόννησο!

4. Την 19η Μαίου 1996 προσπάθησε να στείλει την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών στις εορτές τιμής του Κεμάλ στην Άγκυρα!

5. <Υπουργοί, πολιτικοί και καθηγητές> αρνούνται ότι έγινε Γενοκτονία!

6. Με το δόγμα  < δεν διεκδικούμε τίποτα > δεν έχει θέσει ποτέ το ζήτημα αναγνώρισης της Γενοκτονίας, ούτε από την Τουρκία, ούτε από κανένα κράτος και διεθνή οργανισμό!

7. Έβαλε εμπόδια για να μην γίνουν οι αναγνωρίσεις που πετύχαμε από την Κύπρο, τη Σουηδία, τις ΗΠΑ, τον Καναδά, την Αυστραλία, την Αρμενία και από αλλού!

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι εικοσιοκτώ χρόνια μετά κυριαρχούν και οι δύο τάσεις όπως αυτές εμφανίστηκαν στη Βουλή το 1994, ωστόσο εάν για την τουρκική πλευρά η στάση είναι αναμενόμενη, αυτή που εντυπωσιάζει είναι η ελλαδική πρακτική.

Μόνιμοι και το τελευταίο χρονικό διάστημα και μετακλητοί υπονομευτές προσπαθούν να ακυρώσουν με κάθε τρόπο έναν νόμο του κράτους, ο οποίος, από τις λίγες φορές, ήρθε ως αναγκαιότητα από την ιστορία.

Πρωθυπουργοί και υπουργοί που καταθέτουν στεφάνια στον επικεφαλής του σχεδίου Γενοκτονίας, βουλευτές, σύμβουλοι και υποψήφιοι βουλευτές που με πράξεις ανήθικες και άνανδρες, συκοφαντικές και δυσφημιστικές, ενεργώντας «υπηρεσιακά» προσπαθούν να ακυρώσουν την πράξη αναγνώρισης, ψευτοεπιστήμονες και ψευτοδιανοούμενοι που παριστάνουν τους «ειδικούς», «εκδηλώσεις» για τη Γενοκτονία και για τη διαχείριση (!!!!!!) της μνήμης, συνέδρια και συνδιασκέψεις όπου δεν προσκαλούνται οι συνεπείς πρωτοπόροι του αγώνα για την αναγνώριση της  Γενοκτονίας, συνάξεις που καταναλώνουν και ευτελίζουν το ζήτημα, αρνητές που με το πρόσχημα της «ιστορικής και προσωπικής άποψης» προσπαθούν να αποδομήσουν την αναγνώριση, πολιτικοί, δημοσιογράφοι και συγγραφείς που εκθειάζουν τον Κεμάλ και χιλιάδες άλλες πράξεις.

Είναι πράγματι εντυπωσιακά τα επιτεύγματα της υπονόμευσης και της κατανάλωσης. Θλιβερό όσο και οι εκπρόσωποι της προσπάθειας αυτής που περιφέρονται από αίθουσα σε αίθουσα, από τηλεοπτικό κανάλι σε ραδιοφωνικό σταθμό και από κομματικό σχηματισμό σε παρακρατικές οργανώσεις και υπηρεσίες.

Ο Πλάτωνας πριν  2500 χρόνια έγραψε πως όταν αδρανούν οι θεσμοί,  αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους οι πολίτες. Παρόλη την υπονόμευση της επίσημης Ελλάδας , ο αγώνας για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των προγόνων μας και για  την τιμωρία της Τουρκίας συνεχίζεται!

Η χαρά όμως του αγώνα και της ανιδιοτελούς προσπάθειας, η χαρά της αναγνώρισης τα υπερβαίνει όλα. Σβήνει τις πίκρες και τις δοκιμασίες, τα εμπόδια και τις θλίψεις, τα πρόσωπα και τους θεσμούς που τόσο κακό έκαναν. Η αναγνώριση, παρά την υπονόμευση και την κατανάλωση, είναι γεγονός.

Συν Θεώ, το σκότος, το ψέμα, η προπαγάνδα, νικήθηκε, για άλλη μία φορά από το φως και την αλήθεια.

Πηγή: http://aktines.blogspot.com

Διαπιστώσεις χωρίς ευθύνες;

Αργολίδος Νεκτάριος 2

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου

Προ ημερών ο Μητροπολίτης Αργολίδος κ. Νεκτάριος σε άρθρο του στηλίτευσε την άγνοια και την ημιμάθεια που κυριαρχεί σε πιστούς και σε αθέους για τα της Εκκλησίας. Έγραψε χαρακτηριστικά: «Οι μεν πιστοί πιστεύουν (;) κάτι που δεν γνωρίζουν. Οι δε άθεοι αρνούνται κάτι που και αυτοί δεν γνωρίζουν. Και όταν συζητούν, οι θέσεις και τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούν είναι πολύ χαμηλού επιπέδου».

Οι διαπιστώσεις του Σεβ. είναι σωστές, καθώς και η αυστηρή κριτική του. Όμως είναι διαπιστώσεις και κριτική που περιμένει κανείς από ανθρώπους εκτός της Εκκλησίας, όχι από  Μητροπολίτη, ο οποίος, ως εκ της διακονίας του, θα έπρεπε να νιώθει κατ’ εξοχήν υπεύθυνος για την πνευματική κατάσταση του λαού. Στην περίοδοτου Τριωδίου που διερχόμαστε ήταν ευκαιρία ο Σεβ., με ταπείνωση και αίσθημα μετανοίας,  να ζητήσει συγγνώμη όχι για την κατάσταση του λαού, αλλά της ποιμαίνουσας Εκκλησίας.

Η κατάσταση που περιγράφει, των αγνοημάτων του λαού, οφείλεται στην έλλειψη ποιμαντικής φροντίδας. Πολύς  λαός δείχνει ότι διψά πνευματικά, αλλά νερό ζων δεν του δίδεται από ικανό αριθμό ποιμένων του, που δείχνουν ότι δεν συγκλονίζονται από την πνευματική κατάσταση του, αλλά απλώς τη διαπιστώνουν…. Όταν οι ποιμένες πληροφορούνται ότι το 85% του λαού, που έδειχνε προ ετών εμπιστοσύνη στην Εκκλησία, σήμερα κατέβηκε  στο 22%, όταν βλέπουν ότι οι θρησκευτικοί γάμοι μέσα σε ένα χρόνο (2020/2019) μειώθηκαν κατά 48,7% και αυξήθηκαν τα σύμφωνα συμβίωσης κατά 13,4%, όταν διαπιστώνουν ότι τα διαζύγια  είναι περίπου τα μισά των γάμων, με θύματα τα αθώα παιδιά, όταν γνωρίζουν ότι χιλιάδες έμβρυα καθημερινώς φονεύονται, θα έπρεπε προ πολλού να είχαν σημάνει συναγερμό συνειδήσεων και να είχαν τεθεί επικεφαλής ιεραποστολικής αποστολής, για να καταστούν οι πιστοί ενσυνείδητα μέλη της Εκκλησίας.

Η σημερινή κατάσταση της Εκκλησίας μοιάζει με αυτήν που περιγράφει ο προφήτης Ιεζεκιήλ τον 6ο π.Χ. αιώνα: «Ακούστε τι λέγει  Κύριος ο Θεός: Αλίμονο σε εσάς ποιμένες των Ισραηλιτών, που τρέφετε τον εαυτό σας!…Το αδύνατο πρόβατο δεν το δυναμώνετε και το άρρωστο δεν το γιατρεύετε, δεν βάλατε επίδεσμο στο πληγωμένο, ούτε φέρατε πίσω το παραστρατημένο. Ούτε το χαμένο ζητήσατε να βρείτε. Αλλά φερθήκατε σε αυτά με βία και σκληρότητα. Έτσι διασκορπίστηκε το κοπάδι μου γιατί δεν είχε βοσκούς και έγινε τροφή για τα θηρία του αγρού» (Ιεζ. λδ΄ 2-5). Σημειώνεται ότι με ανοχή και ευθύνη των  Αρχιερέων τους πολλοί εκ των νέων κληρικών δεν γνωρίζουν θεολογία,  εκκλησιολογία και Κανονικό Δίκαιο ούτε καν την ελληνική γλώσσα…

Στην περίοδο του Τριωδίου η Εκκλησία προβάλλει την ταπείνωση που, ως βάση όλων των αρετών, οδηγεί στην κατανόηση και στη συγγνώμη. «Με ταπείνωση και εμείς ας κατακρίνουμε τον εαυτό μας, για να υψωθούμε ακατάκριτοι στον ουρανό» γράφει ο Ανδρέας ο Κρήτης. Ο λαός σήμερα αντιμετωπίζει, κυρίως από εξωτερικούς παράγοντες,  σοβαρά προβλήματα και ψυχικά ωφελείται από την Εκκλησία όχι από το κούνημα του δακτύλου, αλλά από την αγκαλιά της αγάπης Της.-

Πηγή: http://aktines.blogspot.com