Κάποια παιδιά δεν θα φωνάξουν ποτέ «μαμά» … «μπαμπά»

Για να ικανοποιηθούν τα «σεξουαλικά δικαιώματα» εκείνων που τα ανέλαβαν…

Από «Μαμά Μπαμπάς και Παιδιά»

Αυτός που είχε μητέρα και πατέρα που του στάθηκαν από τη στιγμή που ήταν αγέννητος μέχρι που έκλεισαν τα μάτια τους, αυτός που τους στερήθηκε σα παιδί και έκλαψε βλέποντας να έχουν μόνο οι άλλοι, αυτός μόνο μπορεί να καταλάβει τί σημαίνει για ένα παιδί να μεγαλώνει και να μην έχει δική του μητέρα ή πατέρα…

ΔΕΝ είναι αλήθεια πως για να μεγαλώσει ένα παιδί χρειάζεται αόριστα αγάπη και φροντίδα. Αυτά τα χρειάζεται, με τη προϋπόθεση πως μεγαλώνει με τους έγγαμους δικούς του γονείς σε ένα σταθερό περιβάλλον. Αλλιώς τί σημαίνει αγάπη και φροντίδα; Είναι αγάπη να σε παίρνουν από τη μάνα που σε κυοφόρησε; Είναι αγάπη να είσαι προϊόν συναλλαγής; Είναι αγάπη να σου στερούν τον αληθινό σου γονιό; Να πνίγεσαι όταν σου λείπει σα παιδί η γυναικεία ή η ανδρική φιγούρα στο σπίτι και να μην έχεις να ακουμπήσεις δικά σου αδέλφια, παππούδες, γιαγιάδες;

Ένα παιδί που έρχεται στο γάμο ενός άνδρα και μιας γυναίκας έχει στην ανατροφή του όλα τα αλληλοσυμπληρούμενα οφέλη από τον μοναδικό άνδρα και τη μοναδική γυναίκα που του χάρισαν την ύπαρξή του, από τους δύο ενήλικες που είναι (όπως ομολογείται) οι πιο ασφαλείς άνθρωποι για εκείνο, οι πιο κοντινοί του, αυτοί όπου μπορεί με μεγαλύτερη σιγουριά να βασιστεί, που του έδωσαν το 100% της βιολογικής τους ταυτότητας. Όμως τί γίνεται στο παιδί που μεγαλώνει σε ένα ομόφυλο ζευγάρι, όχι αποκλειστικά ομοφυλόφιλο, αλλά και διαφυλικό με όλες τις εκδοχές της φυλομετάβασης ή ζευγάρι κάποιας παραλλαγής βιολογικού και ψυχολογικού φύλου;

Η «υπογονιμότητα» θα επαναπροσδιοριστεί, μάλλον θα διαστρεβλωθεί ως έννοια.

Τώρα υπογονιμότητα δε θα ονομάζεται η περιορισμένης αποτελεσματικότητας φυσική ετερόφυλη αναπαραγωγή, αλλά και η εξ ορισμού στείρα ένωση των ομόφυλων ζευγών- ώστε να καλύπτεται από το ασφαλιστικό ταμείο, που θα επιδοτεί τώρα τη σκόπιμη δημιουργία παιδιών χωρίς μητέρα ή χωρίς πατέρα με την βοήθεια αναπαραγωγικών τεχνικών.

Το παιδί γίνεται καταναλωτικό προϊόν της αναπαραγωγικής βιομηχανίας και η παρένθετη μητέρα θύμα της, για να αγοράζουν μωρά τα πλούσια ομόφυλα ζευγάρια

Ο τουρισμός για την παρένθετη μητρότητα βρίσκεται σε άνοδο και ολόκληρες βιομηχανίες είναι αφοσιωμένες στην προμήθεια ωαρίων, σπέρματος, μήτρας, και μωρών μετά από παραγγελία πλουσίων ζευγών και με συνθήκες οικονομικής συναλλαγής.

Δεν θα έχει ποτέ του «και μαμά και μπαμπά»

Ένα παιδί που μεγαλώνει από δύο άντρες στερείται το συναισθηματικό και αναπτυξιακό όφελος που παρέχουν αποκλειστικά οι μητέρες, και ανατρέφεται από τουλάχιστον έναν ενήλικα που αυξάνει στατιστικά τον κίνδυνο κακοποίησης και παραμέλησης, δηλαδή από έναν «ξένο» προς αυτό άντρα, ενώ στερείται τουλάχιστον το 50% των συγγενών του. Ανάλογη στέρηση ισχύει και για εκείνο με δύο μητέρες. Εν ολίγοις, ο γάμος μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου σημαίνει προαποφασισμένη απώλεια για το παιδί .

«Το παιδί ανατρέφεται εξίσου καλά και ας λείπει ο ένας γονέας του, άρα το ομόφυλο ζευγάρι μπορεί να λειτουργεί επαρκώς….»

Η άποψη που επικρατεί τώρα στη κοινωνία πως η ανατροφή του παιδιού μπορεί να γίνει και μόνο από τη μητέρα ή το πατέρα, το να θεωρείται το διαζύγιο και η μονογονεϊκή οικογένεια «ισότιμα» με τους παντρεμένους γονείς, αυτό τελικά είχε ως αποτέλεσμα να θεωρούνται προαιρετικοί οι μητέρες και οι πατέρες ως γονείς.

Αντί για αληθινή μητρική και πατρική σχέση θα δηλώνεται η «πρόθεση για γονεϊκότητα»

Στο όνομα της μη διάκρισης στα ανθρώπινα δικαιώματα θα ζητείται τώρα δύο «παντρεμένες» γυναίκες ή άντρες να μπορούν να αναφέρονται ως γονείς στο πιστοποιητικό γέννησης ενός παιδιού, διαγράφοντας νόμιμα τον βιολογικό γονέα του παιδιού….

Μαζί με τη βιολογική σχέση και την διαδικασία της υιοθεσίας, τώρα και η «πρόθεση» για γονεϊκότητα ζητείται να αποτελέσει ισότιμο μονοπάτι προς τη γονεϊκότητα για τα ομόφυλα ενήλικα ζεύγη, που αδυνατώντας να τεκνοποιήσουν χρησιμοποιούν την «αναπαραγωγή με τη βοήθεια τρίτων» που είναι οι δότες σπέρματος, ωαρίων και μήτρας, ακόμη και αν δεν σχετίζονται με το παιδί.

Εύθραυστες οι οικογενειακές σχέσεις αλλά όλα αποδεικνύονται «τέλεια»

Προκαλεί μεγάλη εντύπωση πως οι κοινωνικοί επιστήμονες ανακάλυψαν ότι τα παιδιά ομόφυλων γονέων δεν ήταν καθόλου «διαφορετικά» από τους συνομηλίκους τους που μεγάλωσαν σε σταθερά ενωμένα ετεροφυλόφιλα νοικοκυριά. Είναι πράγματι αξιοθαύμαστο γιατί λίγοι ερευνητές ως τώρα αμφισβήτησαν ότι τα παιδιά του διαζυγίου, του νέου γάμου, τα παιδιά που εγκαταλείφθηκαν και στη συνέχεια υιοθετήθηκαν, τα παιδιά που δημιουργούνται μέσω αναπαραγωγής με τη βοήθεια τρίτων, όλα τους υποφέρουν και έχουν μειωμένες αποδόσεις ακόμη και αν ανατρέφονται σε οικογένειες με μητέρα και πατέρα.

Και όμως, κατά περίεργο τρόπο αυτές οι «μελέτες» διαπίστωσαν πως τα παιδιά που εντάχθηκαν σε νοικοκυριά του ίδιου φύλου μέσω ενός από αυτά τα τρία μονοπάτια μειωμένης αποτελεσματικότητας, (υιοθεσία, αναπαραγωγή με ξένο γενετικό υλικό, νέο γάμο) δεν είχαν τίποτα «διαφορετικό» παρόλο που έλειπαν η μητέρα ή ο πατέρας ή οι αληθινοί γονείς. Ούτε είχε αντίκτυπο που οι γονείς τους είχαν ρευστότητα φύλου, ή μεταβάσεις, ή ασαφείς εξωτερικές εμφανίσεις….*

Οι ανάγκες κάποιων ομάδων απαιτούσαν να στρογγυλέψουν οι μεθοδολογικές «γωνίες» της επιστήμης

Το 2016, ο ερευνητής Walter Schumm, αφού εξέτασε κάθε μελέτη που αφορούσε την ομόφυλη γονεϊκή ανατροφή, κατέληξε: « Οι μελέτες που δείχνουν «καμία διαφορά» συχνά χρησιμοποίησαν κακή μεθοδολογία (μη τυχαία δείγματα, γονεϊκή αναφορά και όχι αληθινές απαντήσεις παιδιών, ήταν βραχείας διάρκειας κ.λπ.) προκειμένου να καταλήξουν στα συμπεράσματά τους». Όταν χρησιμοποιήθηκε το “ Gold Standard” της επιστημονικής έρευνας το «καμία διαφορά» έγινε στην πραγματικότητα «σημαντική διαφορά».

Μια τέτοια μελέτη διαπίστωσε ότι τα παιδιά ομόφυλων γονέων σε σύγκριση με παιδιά με γονείς αντίθετου φύλου:

  • Αντιμετώπισαν «σταθερά» ή «σοβαρά» συναισθηματικά προβλήματα σε ποσοστό 14,9% έναντι 5,5%.
  • Διαγνώστηκαν με διαταραχή ελλειμματικής προσοχής/υπερκινητικότητας, ΔΕΠΥ, σε ποσοστό 15,5% έναντι 7,1%.
  • Παλεύουν με μαθησιακές δυσκολίες σε ποσοστό 14,1% έναντι 8%.
  • Χρησιμοποίησαν υπηρεσίες ειδικής αγωγής και ψυχικής υγείας σε ποσοστό 17,8% έναντι 10,4%.

Ίσως κάποιοι υποστηρίξουν πως η διαφορά αυτή είναι αποτέλεσμα της αδυναμίας του ομόφυλου ζευγαριού να παντρευτεί. Για αυτό και οι επιπτώσεις στα παιδιά. Υπάρχουν στοιχεία και για αυτό.

Μια ανασκόπηση** των αποτελεσμάτων συγκριτικής μελέτης που αφορούσε παιδιά που μεγάλωσαν από άγαμα και έγγαμα ομόφυλα ζεύγη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μετά τον ομόφυλο «γάμο» και πάνω από το μέσο όρο, τα συμπτώματα παιδικής κατάθλιψης αυξάνονται από 50% σε 88%. Ο καθημερινός φόβος ή το κλάμα αυξάνεται από 5% σε 32%. Ο μέσος όρος σχολικής επίδοσης μειώνεται από 3,6% σε 3,4% και η σεξουαλική κακοποίηση παιδιών από τους «γονείς» αυξάνεται από το 0% στο 38%.» Δηλαδή όταν η ομόφυλη συγκατοίκηση γίνει γάμος και παρά τις προσπάθειες των ενηλίκων προς τα παιδιά, υπάρχουν προβλήματα που επιδεινώνονται.

Ο νομικός επαναπροσδιορισμός του γάμου θυματοποιεί τα παιδιά. Το δικαίωμα του «γάμου» θεωρήθηκε αυτονόητα και δικαίωμα στη γονεϊκότητα, ή μάλλον, στο δικαίωμα να στερηθεί ένα παιδί τη μητέρα ή τον πατέρα του στο όνομα της «μη διάκρισης».

Και είναι πολύ λυπηρό για τα παιδιά των ομόφυλων γονέων που παλεύουν καθημερινά και αγωνίζονται να κατανοήσουν τα αίτια της συναισθηματικής τους αναταραχής και σύγχυσης, ότι έρχεται ο νομοθετημένος επαναπροσδιορισμός του γάμου και να τους λέει το ψέμα: ότι η έμφυτη λαχτάρα τους για την εξαφανισμένη μητέρα ή τον πατέρα ή τα αδέλφια τους, είναι λάθος. Το λάθος όμως είναι η νομοθέτηση του ομόφυλου γάμου που έκανε τη μητέρα ή τον πατέρα τους προαιρετικούς και απόντες ευθύς εξαρχής από τη ζωή τους.

Παραπομπές:

https://www.kathimerini.gr/society/961410/paremvasi-55-akadimaikon-gia-tin-anadochi-kai-yiothesia-apo-omofyla-zeygaria/

** https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=2500537

Βοηθητική πηγήhttps://www.dailysignal.com/2022/11/15/democrats-respect-for-marriage-act-would-victimize-children-again/

https://mumdadandkids.gr/oikogeneia/kapoia-paidia-den-tha-fonaksoun-pote-mama-mpampa

Advertisement

«Ψύχωση Μαζικού Σχηματισμού»: Το 57% των νεαρών ενηλίκων παίρνει φάρμακα για «σοβαρές ψυχικές ασθένειες»

Αφού έζησε σχεδόν τρία χρόνια lockdown, απομόνωση, επιβλαβείς εντολές για την υγεια σωματική και ψυχική και τρέφεται με προπαγάνδα φόβου, η Generation Z (έφηβοι και νεαροί ενήλικες) αντιμετωπίζει τώρα αρκετές σοβαρές παθήσεις ψυχικής υγείας.

Σύμφωνα με  ανάλυση που διεξήχθη από την Harmony Healthcare IT , εκατομμύρια νεαροί ενήλικες αντιμετωπίζουν μια νέα κρίση ψυχικής υγείας ως αποτέλεσμα της πανδημίας του Covid-19.

Το Naturalnews.com αναφέρει: Σύμφωνα με το Pew Research Center, η Generation Z αντιπροσωπεύει τη γενιά που γεννήθηκε μεταξύ 1997 και 2012, η ​​οποία περιλαμβάνει περίπου 68 εκατομμύρια νέους (ηλικίες 10-25). Η τελευταία έρευνα διαπιστώνει ότι το 42 τοις εκατό της Γενιάς Ζ αντιμετωπίζει πλέον προβλήματα ψυχικής υγείας και πολλά από αυτά τα προβλήματα αντιμετωπίζονται με καθημερινή θεραπεία και φαρμακευτική αγωγή. 

Αυτά τα προβλήματα περιλαμβάνουν τις αγχώδεις διαταραχές, τη διαταραχή ελλειμματικής προσοχής/υπερκινητικότητας (ADHD), την κατάθλιψη και τη διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD). Το ογδόντα τοις εκατό αντιμετωπίζει κρίσεις κατάθλιψης και το 90 τοις εκατό αντιμετωπίζει το άγχος σε καθημερινή βάση.

Η μοναξιά, η αβεβαιότητα, το άγχος και η κατάθλιψη πιάνουν πλέον τους περισσότερους νέους

Η πλειοψηφία των νέων που απάντησαν στην έρευνα (75%) αναφέρει ότι η εποχή της πανδημίας (lockdown) επηρέασε αρνητικά την ψυχική τους υγεία, προκαλώντας σοβαρή μοναξιά και συντριπτική αβεβαιότητα για το μέλλον. Από τους 1.000 ερωτηθέντες, το 20% επισκέπτεται πλέον έναν θεραπευτή σε τακτική βάση και το 39% λαμβάνει θεραπεία για προβλήματα ψυχικής υγείας μία φορά την εβδομάδα. Ένα συγκλονιστικό 57% παίρνει κάποια μορφή φαρμακευτικής αγωγής σε τακτική βάση μόνο και μόνο για να αντεπεξέλθει. Αυτή η γενιά είναι δύο φορές πιο πιθανό να αντιμετωπίσει συναισθηματική δυσφορία από τις δύο προηγούμενες γενιές .

Πολλοί από αυτούς τους ψυχικούς αγώνες βασίζονται στις πεποιθήσεις του Gen Z για το μέλλον. Η πλειοψηφία (85%) παραδέχεται ανοιχτά ότι ανησυχεί για το μέλλον γενικότερα. Ανησυχούν για πράγματα όπως η οικονομία, το να έχουν αρκετά χρήματα για να επιβιώσουν, το περιβάλλον και το όλο και πιο διχασμένο πολιτικό τοπίο. Σχεδόν το 90% πιστεύει ότι η γενιά τους δεν θα είναι καθόλου επιτυχημένη στο μέλλον και το 75% πιστεύει ότι η γενιά τους βρίσκεται σε μειονεκτική θέση σε σύγκριση με τις προηγούμενες γενιές.

Μεγάλο μέρος της ανησυχίας οφείλεται στα προσωπικά οικονομικά, καθώς το 90% φοβάται ότι δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα ​​κάθε μήνα. Το εξήντα έξι τοις εκατό των ερωτηθέντων δεν αισθάνονται καθόλου οικονομικά σταθεροί. Περίπου οι μισοί από τους ερωτηθέντες δεν αισθάνονται έτοιμοι να ενταχθούν στο εργατικό δυναμικό και οι περισσότεροι ανησυχούν για το μέλλον της οικονομίας. Κατά τη διάρκεια του Covid-19, οι κυβερνήσεις κατέστρεψαν την αξία του νομίσματος, εξαπατώντας το κοινό. Αυτό έχει αυξήσει το κόστος στα πάντα, καθιστώντας σχεδόν αδύνατο για κάποιον να επιβιώσει με τον παλιό κατώτατο μισθό, πόσο μάλλον να αγοράσει ένα σπίτι.

Οι νέοι αντιμετωπίζουν συνεχή ψυχολογική κακοποίηση και πνευματική καταπίεση

Εκτός από την οικονομική αβεβαιότητα, η νέα γενιά αντιμετωπίζει επιθέσεις ψυχολογικής κακοποίησης και πνευματικής καταπίεσης που προέρχονται από την κυβερνητική και φαρμακευτική προπαγάνδα και τις καταχρηστικές εντολές. 

Μια ολόκληρη γενιά εκπαιδεύεται να φοβάται το άγνωστο και να το αποδέχεται ως τρόπο ζωής και να ζει απομονωμένη στις οθόνες. Αυτή η γενιά έχει διδαχθεί ότι η ελευθερία του λόγου είναι μια απαγορευμένη πράξη, αλλά το να κυκλοφορείς στους δρόμους απαιτώντας κοινωνική δικαιοσύνη είναι πράξη αρετής. 

Αυτή η γενιά έχει διδαχθεί να μένει σπίτι για να μένει ασφαλής, ενώ τα ομαδικά αθλήματα, οι ομαδικές δραστηριότητες είναι κλειστά. Οι ίδιες οι δραστηριότητες που φέρνουν κοντά τους ανθρώπους, που προωθούν την κοινότητα και τα επιτεύγματα αντικαθίστανται από μια ζωή που βασίζεται σε μια οθόνη, που υπαγορεύεται από αλγόριθμους και διαφημίσεις,

Αυτή η γενιά απογυμνώνεται από την προσωπικότητα, καθώς διδάσκεται να παίρνουν το ρόλο του θύματος και να βρίσκουν καταφύγιο στο συνεχώς διευρυνόμενο φάσμα των ψευδών ταυτοτήτων και στερεοτύπων φύλου. Οι νέοι αναμένεται τώρα να ακολουθήσουν τα υλιστικά ιδεώδη που τους αφαιρούν την αξιοπρέπειά τους, καθώς κατηχούνται να υποκύψουν σε κάποια κοινωνική αιτία ασφάλειας και «μεγαλύτερου καλού». 

Αλλά ό,τι κι αν υποσχεθούν στους νέους, ελεύθερος είναι εκείνος, σε μια κοινωνία χωρίς αποκλεισμούς και αυστηρούς κανόνες – οι επιταγές αυτού του νεοκομμουνιστικού κράτους τους καταπιέζουν περισσότερο. Όχι μόνο από τη μοναδική τους ατομικότητα, αλλά και το μυαλό τους είναι προγραμματισμένο να ακολουθεί αφηγήσεις ομαδικής σκέψης που υπαγορεύουν την πορεία τους στη ζωή και την ικανότητα τους στην ατομική κρίση. Ο αγώνας τους για να χτίσουν χαρακτήρα βυθίζεται από τις ανέσεις των οθονών και την απομάκρυνση των τεχνητών βημάτων ντοπαμίνης.

Η επόμενη γενιά δε πρέπει να ζήσει με αυστηρούς κανόνες, που απαγορεύουν την αμαρτία, αυτή που προέρχεται από την προσωπική αλλαγή και ανάπτυξη, αυτή που φέρνει μια ανανέωση της πίστης, αυτή που αναζητά τον Σωτήρα της ψυχής.

https://mumdadandkids.gr/vioithiki-iatriki/psyxosi-mazikoy-sximatismoy-to-57-ton-nearon-enilikon-pairnei-farmaka-gia-sovares-psyxikes-astheneies

Μετά από απαίτηση άθεων, στη Γαλλία θα απομακρύνουν το άγαλμα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ

Στην πόλη Ναντ, μετά από απαίτηση φιλελεύθερων και άθεων, αποφασίστηκε να απομακρύνουν το άγαλμα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, παρά την αντίθετη γνώμη του 90% των κατοίκων της πόλης.

Στις 16 Σεπτεμβρίου του 2022, το Εφετείο της πόλης Ναντ (Γαλλία) αποφάνθηκε να απομακρυνθεί το άγαλμα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στην πόλη Λε-Σαμπλ-ντ’Ολόν της Βανδέας. Η δικαστική απόφαση πάρθηκε παρά την επιθυμία που είχαν εκφράσει πάνω από το 90% των συμμετεχόντων στα συμβούλια που είχαν συγκληθεί από το δήμαρχο της πόλης Γιάννικ Μορό, το Μάρτιο του 2021. Αυτά αναφέρει η ιστοσελίδα catholicnewsagency.com.

Το άγαλμα είχε τοποθετηθεί το 2018 έξω από την εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ. Από το 1935 έως το 2017, βρισκόταν στο ομώνυμο θρησκευτικό σχολείο.

Το 2021, μια ομάδα τοπικών φιλελεύθερων και άθεων «Libre Pensée de Vendée» («Ελεύθερο Φρόνημα στη Βανδέα») προσέφυγε στο δικαστήριο και απαίτησε να απομακρυνθεί το άγαλμα στο όνομα «της εκκοσμίκευσης και ελευθερίας της σκέψης». Οι άθεοι, που εξ αρχής είχαν αντιταχθεί στην τοποθέτηση του αγάλματος, επικαλέστηκαν το γαλλικό νόμο του 1905 περί Διαχωρισμού Κράτους και Εκκλησίας. Σύμφωνα με το άρθρο 28 του συγκεκριμένου νόμου, απαγορεύεται η επίδειξη θρησκευτικών απεικονίσεων στους δημόσιους χώρους, εκτός από τους χώρους λατρείας, νεκροταφείων, μνημείων ή μουσείων. Από τη στιγμή που το δικαστήριο τάχτηκε με την πλευρά των άθεων, οι υπερασπιστές προσέφυγαν στο Εφετείο.

Στις 16 Δεκεμβρίου του 2021, το Εφετείο της πόλης Ναντ υποστήριξε τους άθεους και αποφάσισε να απομακρυνθεί το άγαλμα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ σε προθεσμία έξι μηνών. Στην δικαστική απόφαση ορίζεται ότι, παρόλο που το άγαλμα βρίσκεται στην αυλή της εκκλησίας, «ο χώρος, στο οποίο είναι τοποθετημένο, δε χρησιμοποιείται για ακολουθίες».

Οι ντόπιοι κάτοικοι έκαναν μερικές διαδηλώσεις κατά την απομάκρυνση του αγάλματος. Παρά την δικαστική απόφαση, συνεχίζουν τον αγώνα τους για παραμείνει το άγαλμα στη θέση του.

Πλέον, ο Δήμος προσπαθεί να επιτύχει την παραμονή του αγάλματος μέσω του Κρατικού Συμβουλίου που είναι το ανώτατο όργανο αστικού δικονομικού δικαίου στη Γαλλία.

Στις 29 Σεπτεμβρίου, την ημέρα της γιορτής του Αρχαγγέλου, ένας από τους υπερασπιστές του αγάλματος δημοσίευσε την εικόνα του αγάλματος στα κοινωνικά δίκτυα και έγραψε: «Σκέφτομαι το άγαλμα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στο Λα-Σαμπλ-ντ’Ολόν στη Βανδέα, το οποίο, σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση που πάρθηκε στην πόλη Ναντ, πρέπει να απομακρυνθεί στο όνομα της «εκκοσμίκευσης», παρόλο που οι κάτοικοι του Σαμπλε υπερψήφισαν την παραμονή του».

Ναταλία Τιμόσινα

Μετάφραση για την πύλη gr.pravoslavie.ru : Αναστασία Νταβίντοβα

ΕΟΔ – Ενωση Ορθοδοξων Δημοσιογραφων 6/10/2022

Ἔμφυλες ταυτότητες: Ἡ μασκαρεμένη ἀνθρώπινη φύση στό καρναβάλι τῆς Νέας Τάξης.

 

Του Χαράλαμπου Άνδραλη.

ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ ΣΤΟ ΜΑΚΚΑΒΑΙΟΣ «http://makkavaios.blogspot.nl/2017/02/blog-post_34.html«:

Η επιβολή της γκέι κουλτούρας στην καθημερινότητά μας, ειδικά την τελευταία δεκαετία, δείχνει να μην έχει όρια. Η λεγόμενη προοδευτική διανόηση και το ηθικά απελευθερωμένο star system, οδηγούν με μεγάλη φόρα την ανθρωπότητα σε έναν ηθικό γκρεμό, τον οποίο κάνουμε πως δεν βλέπουμε. Η νομική αναγνώριση του συμφώνου συμβίωσης ομόφυλων ζευγαριών ήταν μόνο η αρχή. Σειρά έχουν, οι επόμενοι στόχοι, οι οποίοι καθώς φαίνεται είναι οι εξής: η τεκνοθεσία από τις νέου τύπου «οικογένειες» και η εισαγωγή της πανσεξουαλικής κατήχησης στην υποχρεωτική εκπαίδευση .

Οι άλλοτε ισχνές φωνές υπέρ της τεκνοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια, έχουν πλέον επιβληθεί καπελώνοντας κάθε αντίθετη άποψη. Αυτές οι επιτακτικές φωνές, μέσα από τα μονοφωνικά ΜΜΕ, μιλούν για αγάπη, ενώ ταυτοχρόνως καθυβρίζουν, στοχοποιούν και απειλούν, οποιονδήποτε δεν διστάζει να εκφράσει αντίθετη άποψη. Παράλληλα, με όπλο τους τον «αντιρατσιστικό» νόμο, ο οποίος εν τη πράξει καταργεί το συνταγματικό δικαίωμα της ελευθερίας στην έκφραση, διώκουν κάθε ελεύθερη φωνή που αγνοεί τα κελεύσματά τους. Μιλούν, μάλιστα, για «ρητορική μίσους», εκείνοι που ασκούν οργανωμένο «μπούλινγκ» κατά της Εκκλησίας, νομίζοντας ότι με τη συντήρηση αστικών μύθων, όπως η περιβόητη αμύθητη περιουσία Της, μπορούν να σπάσουν τους δεσμούς Της με τον ελληνικό λαό.

Οι γκέι ακτιβιστές και οι επαγγελματίες δικαιωματάκηδες, μιλούν δακρύβεχτα για καταπάτηση των δικαιωμάτων των μειονοτήτων. Μα για πια καταπάτηση μιλάμε; Από πότε το δικαίωμα στην υιοθεσία, μπορεί να στερεί βασικά δικαιώματα των υιοθετούμενων παιδιών; Εκείνοι που δήθεν κόπτονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα, θα έπρεπε πρώτα να σκεφτούν το βασικό δικαίωμα των παιδιών να ανατραφούν με πατρικό και μητρικό πρότυπο και πάντως όχι μέσα σε ένα μοντέλο «οικογένειας» που δεν έχει φυσικά ερείσματα. Αυτά, βέβαια, φαντάζουν ψιλά γράμματα σε μία κοινωνία που αποδέχεται με ενθουσιασμό την «απόφαση» ενός 9χρονου αγοριού που «επέλεξε» να είναι κορίτσι[1], ενώ ταυτόχρονα ωρύεται και ζητά εισαγγελικές παρεμβάσεις επειδή βλέπει ρασοφορεμένο ένα 12χρονο μαθητή της Αθωνιάδας Ακαδημίας[2], από την οποία έχουν περάσει παρομοίως ως ρασοφορεμένα παιδιά, δεκάδες μεγάλες προσωπικότητες της ελληνικής ιστορίας, όπως ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, ο Ρήγας Φεραίος κλπ.

Επιπροσθέτως, παρά τις περί του αντιθέτου φωνές, κανένας δεν μπορεί να μας πείσει ότι οι ομοφυλόφιλοι υφίστανται σήμερα βία ή διακρίσεις στην καθημερινή τους ζωή. Στην πολιτισμένη προς το παρόν και μέχρι την επερχόμενη ισλαμοποίησή της, Ελλάδα, κανένας δεν διώκει τους ομοφυλόφιλους, ούτε τους αποκλείει από την κοινωνική ζωή. Μάλιστα σε κάποιους κλάδους, κυρίως καλλιτεχνικούς, έχει τόση μεγάλη δύναμη το «lgbt» λόμπι, που δεν θα ήταν υπερβολή να μιλήσουμε για καταπάτηση των δικαιωμάτων και αποκλεισμό των ετεροφυλόφιλων. Αντίθετα, οι ομοφυλόφιλοι και οι υποστηρικτές τους, ανενόχλητοι μπορούν να προσβάλλουν, να εξυβρίζουν και να συκοφαντούν όσους δεν συμφωνούν με τις προσωπικές τους επιλογές, μπορούν να τους χαρακτηρίζουν «ομοφοβικούς» και να απαλλάσσονται από την απαιτούμενη επιχειρηματολογία, την οποία στην πραγματικότητα δεν διαθέτουν.

Εξαιτίας αυτού του σκληρού γκέι φασισμού, η μεγάλη πλειοψηφία των απλών ανθρώπων στην Ελλάδα, που διατηρεί αν μη τι άλλο τις επιφυλάξεις της μπροστά στην ιδέα της νέου τύπου «οικογένειας», προτιμά τη σιωπή, από τη σύγκρουση με το οργανωμένο και πλουσίως χρηματοδοτημένο σύστημα, το οποίο εργάζεται νυχθημερόν για τη νεοταξική κατήχηση των κατοίκων των πάλαι ποτέ χριστιανικών κρατών. Και επειδή η γκέι προπαγάνδα παρότι κατάφερε να επιβληθεί στο νομικό μας σύστημα, δεν κατάφερε να πείσει για τις θέσεις της, τους ανθρώπους που ανατράφηκαν με τις αξίες και τα χρηστά ήθη των ηρώων προγόνων μας, επιστρατεύτηκε η «κατάλληλη» διαπαιδαγώγηση των παιδιών μας, με θεματικές εβδομάδες διαστρέβλωσης της φυσικής πραγματικότητας. Άλλωστε, όπως ομολογούν κάποιοι από τους πολιτικούς υπερμάχους των γκέι, η κοινωνία δεν είναι ακόμη έτοιμη να δεχθεί την τεκνοθεσία από ομοφυλόφιλους. Ίσως θα γίνει έτοιμη με την πλύση εγκεφάλου των ανθρώπων από την παιδική τους ηλικία…

Βέβαια, το φαινόμενο της φασιστικής επιβολής της πανσεξουαλικής ιδεολογίας δεν εντοπίζεται μόνο στη χώρα μας, αλλά είναι παγκόσμιο. Μόνο στα ισλαμικά κράτη δεν γίνεται παρόμοια προπαγάνδα. Ίσως επειδή εκεί οι ισλαμιστές δεν έχουν ανάγκη το «διαφωτισμό» που υφιστάμεθα εμείς οι «οπισθοδρομικοί». Οι χρηματοδότες του γκέι ακτιβισμού, όχι μόνο δεν διαμαρτύρονται για την εκεί καταπάτηση των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων, αλλά αντιθέτως δείχνουν συμπάθεια στη βίαιη θρησκευτική παραδοχή των μουσουλμάνων! Αυτό είναι ένα από τα πολλά παράλογα της δικτατορίας της πολιτικής ορθότητας.

Μέσα σε αυτή την παγκόσμια εκστρατεία επιβολής της πανσεξουαλικότητας, παρατηρούνται δυστυχώς και στο χώρο της Εκκλησίας κάποιες «διαλλακτικές» φωνές «ανοικτόμυαλων» θεολόγων και κληρικών[3], οι οποίοι στην προσπάθειά τους να γίνουν δημοφιλείς στους έχοντες κοσμικό φρόνημα, ώστε να μην είναι «ώσπερ οι λοιποί των ανθρώπων» που αγωνιούν για αυτή την κατάσταση, κλείνουν το μάτι στην ομοφυλοφιλία, υποστηρίζοντας αθεολόγητες θεωρίες, όπως π.χ. ότι ο Χριστός δεν καταδίκασε τους ομοφυλόφιλους κλπ. Μήπως ο Χριστός δεν επιβεβαίωσε την αυστηρή παιδαγωγία των Σοδόμων; Μήπως ο Χριστός δεν επέδειξε ακόμα και την αμαρτωλή σκέψη ως μοιχεία;

Αυτοί οι νεοθεολόγοι κάνουν τη μεγαλύτερη ζημιά στους ομοφυλοφίλους. Διότι διαστρέφοντας το λόγο του Θεού στερούν από τους ανθρώπους αυτούς τη δυνατότητα να κατανοήσουν το θησαυρό της μακαριότητας που φυλάσσει η Ορθόδοξη Εκκλησία, και ο οποίος ανοίγει με μοναδικό «κλειδί» την άσκηση, τη στενή και τεθλιμμένη οδό, ως τρόπο ζωής που πολύ απέχει από τη σημερινή κατάπτωση της σαρκολατρείας και του πανηδονισμού. Όσοι πραγματικά αγαπούν τους ομοφυλοφίλους και κάθε άλλον άνθρωπο, οφείλουν να υπενθυμίζουν αδιάκοπα τα λόγια του Αποστόλου «πάντα μοι ἔξεστιν, ἀλλ᾿ οὐ πάντα συμφέρει»[4] (όλα μου επιτρέπονται, αλλά δεν με συμφέρουν όλα). Σε αυτό συνίσταται η πραγματική αγάπη, η οποία δεν μπορεί να υπάρχει χωρίς την αλήθεια.

Σαφώς, αν η Ορθόδοξη Εκκλησία αναζητούσε πελάτες, όπως οι αιρετικές ομολογίες, θα αλλοίωνε την αλήθεια και θα αμνήστευε εν ονόματι μίας υποκριτικής αγάπης και τη μοδάτη ομοφυλοφιλία, όπως κάνει ο Πάπας Φραγκίσκος[5] ή θα ευλογούσε τους ομόφυλους γάμους, όπως πολλές προτεσταντικές παρασυναγωγές.

Όμως «ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ οὐ δέδεται»[6]. Ακόμα και αν όλοι εμείς, φοβούμενοι τις κυρώσεις από τον αντιρατσιστικό νόμο και τη μιντιακή κατακραυγή, σιωπήσουμε αποδεχόμενοι την ήττα μας από τη μειονοτική θολοκουλτούρα, η πραγματικότητα θα έρθει ως αδιάψευστος μάρτυρας να αποστομώσει τις υστερικές φωνές που θέλουν να επιβάλουν ως φυσικό το παρά φύσιν. Διότι δεν είναι ο νόμος ούτε οι παπάδες που δεν επιτρέπουν στις ομόφυλες «οικογένειες» να αποκτήσουν παιδί, αλλά η πανσόφως δημιουργηθείσα φυσική τάξη.

Η Εκκλησία, λοιπόν, δεν επιβάλει την άποψή Της, αλλά έχει δικαίωμα να τη λέει και να πληροφορεί χωρίς φόβο το λαό Της. Και πρέπει να τη λέει όπως είναι, χωρίς διπλωματίες και νοθεύσεις. Ας φωνασκούν οι αντίπαλοι και ας τρομοκρατούν με μηνύσεις και με βία. Άλλωστε αυτός δεν είναι ο σταυρός των Χριστιανών που ομολογούν στον κόσμο το λόγο του Θεού; Γι’ αυτό δεν είναι «μισούμενοι υπό πάντων»[7]; Πόσοι και πόσοι πρόγονοί μας διώχθηκαν, βασανίστηκαν, μαρτύρησαν για να υπερασπιστούν την αιώνια και αμετάβλητη αλήθεια; Και παρά τους διωγμούς η πίστη μας άντεξε χωρίς αλλοιώσεις και συμβιβασμούς δύο χιλιετίες χρόνια διωγμών, αιρέσεων κλπ. Και τώρα θα αντέξει και θα νικήσει. Και οι δήθεν μεγάλοι και ισχυροί του σήμερα θα είναι θλιβερό παρελθόν και παραδείγματα προς αποφυγή, όπως τόσοι και τόσοι διώκτες της Εκκλησίας στην πορεία των αιώνων. Χαράλαμπος Άνδραλης


[1] National Geographic: Ιστορικό εξώφυλλο με 9χρονη τρανσέξουαλ!
http://www.protothema.gr

[2] Πώς αποφασίζει ένα 12χρονο παιδί να γίνει μοναχός στο Άγιον Όρος;
http://tvxs.gr

[3] Το παράξενο είναι ότι κάποιοι από αυτούς τους κληρικούς τιμώνται υπέρ του δέοντος από τη διοικούσα Εκκλησία, την ίδια στιγμή που διώκονται ευσεβείς ιερείς που αγωνιούν και αγωνίζονται για την Ορθόδοξη πίστη.

[4] Α´ ΚΟΡ. 6:12

[5] Πάπας Φραγκίσκος: «Οι ομοφυλόφιλοι έχουν δώρα για τη χριστιανική κοινότητα», http://www.protothema.gr

[6] Β’ Τιμ. 2, 9

[7] Ματθ. 24, 9

Πηγή: https://orthros.eu

Δὲν ἦταν βάπτιση, ἦταν ὀργανωμένη ἐπίθεση!

 

Μόνο θλίψη καὶ ἀφορμὴ βαρύτατου πένθους προκαλοῦν οἱ ἐκτροπὲς ἐπισκόπων τῆς Ὀρθοδοξίας μας σὲ θέματα ποὺ ἅπτονται εἴτε τῆς πίστεώς της εἴτε τοῦ ἤθους της καὶ τῆς ἀμετακίνητης διδασκαλίας τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ μας. Τέτοια ὑπῆρξε τελευταῖα μιὰ κραυγαλέα πρόκληση ἐκ μέρους τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς. Πρόκληση ποὺ συντάραξε τὸ πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας καὶ αἰφνιδίασε ἀκόμη καὶ τὰ κοσμικὰ μέσα ἐνημερώσεως.

Θεωρήθηκε λάθος. Καὶ ἦταν! Θεωρήθηκε παραπλάνηση τοῦ Μητροπολίτη Γλυφάδος. Καὶ ἦταν! Ἀντιμετωπίσθηκε ὡς ἐκτροπή. Καὶ ἦταν!

Ἦταν ὅμως καὶ κάτι πολὺ σοβαρότερο ἡ βάπτιση δύο παιδιῶν, υἱοθετημένων ἀπὸ ὁμόφυλο ζευγάρι, ποὺ τέλεσε στὶς 9 Ἰουλίου ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς κ. Ἐλ­πιδοφόρος στὸν Ἱερὸ Ναὸ Παναγίας Φανερωμένης Βουλιαγμένης.

Τί ἦταν; Ἦταν ὀργανωμένη ἐπίθεση ἁλώσεως τῆς Ἑλλάδας ἀπὸ τὴν ὁμοφυλοφιλικὴ λαίλαπα. Ἦταν μιὰ βίαιη ἐπίθε­ση, προκειμένου νὰ διαπιστωθεῖ ὁ βα­­θμὸς ἀντιστάσεως τοῦ Ὀρθοδόξου Ἑλ­ληνισμοῦ ἐδῶ στὴν κοιτίδα του. Αὐτὴ ὀργανώθηκε ἀπὸ τὸ ὕπουλο κίνημα τῶν ΛΟΑΤΚΙ, ὅπως λέγεται, ποὺ ἔχει ἁλώσει πλήρως τὴν πολιτικὴ ἡγεσία τοῦ τόπου καὶ ἐπιχειρεῖ νὰ ὑποτάξει καὶ τὴν ἐκκλησιαστικὴ ἡγεσία του. Κατὰ πόσον ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς ὑπῆρξε θύμα ἢ συν­ειδητὸ ἐνεργὸ μέλος αὐτῆς τῆς ἐπιχειρήσεως εἶναι κάτι ποὺ μέχρι αὐτὴ τὴν ὥρα παραμένει ἀδιευκρίνιστο.

Γιὰ τὴν ἐπίτευξη αὐτοῦ τοῦ σκοτεινοῦ σκοποῦ χρησιμοποιήθηκαν ὅλα τὰ μέσα:

◇ Χρησιμοποιήθηκε ἡ ἀπάτη, ἀφοῦ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς παραπλάνησε τὸν Μητροπολίτη Γλυφάδος ζητώντας ἄ­δεια νὰ τελέσει «τὴν βάπτισιν τῶν δύο τέκνων τῆς ἐκ Σικάγου ὁρμωμένης ὁμογενειακῆς οἰκογενείας Μπούση», χωρὶς νὰ διευκρινίζει ὅτι πρόκειται γιὰ ὁμόφυλο ζευγάρι. Καὶ βέβαια εἶναι ἀπαράδεκτο νὰ ὀνομάζεται ἀπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο «οἰκογένεια» αὐτὴ ἡ ἀντίθεη σύζευξη.

◇ Χρησιμοποιήθηκε ὁ ἐντυπωσιασμός, ἀ­φοῦ ἡ «ὁμογενειακὴ οἰκογένεια Μπούση» κατέχει μεγάλη ἁλυσίδα super mar­ket στὴν Ἀμερική, ὁ δὲ ὁμοφυλόφιλος σύντροφος τοῦ Εὐάγγελου Μπούση, μέλους αὐτῆς τῆς «οἰκογένειας», εἶναι ὁ διάσημος σχεδιαστὴς μόδας Πῆτερ Ντούν­τας. Ἐπιπλέον ἐπιλέχθηκαν ὡς ἀνάδοχοι τῶν παιδιῶν δύο ἐπιφανεῖς κυρίες, καὶ ἀρκετοὶ ἄλλοι, κάποιοι δὲ μὴ Ὀρθόδοξοι.

◇ Χρησιμοποιήθηκε τὸ χρῆμα, ἀφοῦ γράφηκε ὅτι μετὰ τὴ βάπτιση ἀκολούθησε «πάρτυ» μὲ χίλιους προσκεκλημένους, μὲ ἀπίστευτη γύμνια καὶ ἀθλιότητα· «πάρτυ» ποὺ στοίχισε, ὅπως ἔγραψαν, 450.000 εὐρώ. Εἶναι δὲ θλιβερὸ ὅτι σὲ ὅλη αὐτὴ τὴ χλιδὴ μετεῖχε ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀμερικῆς, μάλιστα φωτογραφιζόμενος περιχαρὴς μὲ ὅλους αὐτούς.

◇ Χρησιμοποιήθηκε τέλος καὶ ἡ ὠμὴ ὕβρις. Αὐτὴ τὴν ἐξέφρασε μὲ βιαιότητα ὁ Ἀρχιδιάκονος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καὶ θεολογικὸς σύμβουλος τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀμερικῆς Ἰωάννης Χρυσαυγῆς σὲ ἄρθρο του ποὺ διαδόθηκε μέσῳ τοῦ θρησκευτικοῦ εἰδησεογραφικοῦ Πρακτορείου «Religious News Service».

Σ᾿ αὐτὸ ὁ Ἀρχιδιάκονος ἔγραψε μεταξὺ τῶν ἄλλων καὶ τὰ ἑξῆς, ὑπερασπιζόμενος τὴν κίνηση τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς: «Δὲν θὰ ἦταν καιρὸς γιὰ μία εἰλικρινὴ συζήτηση γύρω ἀπὸ τὸ σὲξ καὶ τὸ φύλο στὴν Ἐκκλησία; Ὀφείλουν ἐκεῖνοι οἱ ἐπιρρεπεῖς νὰ κατακρίνουν τὸν τρόπο ζωῆς τῶν ἄλλων, εἴτε εἶναι χειροτονημένοι Ἐπίσκοποι ἢ ἀναγκαστικοὶ ἐπικριτές, ‘‘νὰ βγάλουν πρῶτα τὴ δοκὸ ἀπὸ τὰ δικά τους μάτια’’, ὅπως εἶπε ὁ Χριστός».

Τὰ ἔγραψε αὐτὰ ὁ Ἀρχιδιάκονος ἐξαιτίας τῆς ἀποφάσεως τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος νὰ στείλει γιὰ τὸ θέμα αὐτὸ ἐπιστολὲς διαμαρτυρίας στὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἐλπιδοφόρο καὶ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο. Καὶ οὔτε λίγο οὔτε πολὺ ὑβρίζει ὡς ὑποκριτὲς τοὺς Συνοδικοὺς Ἱεράρχες. Γράφει μάλιστα ὅτι αὐτὸ δὲν ἦταν παρὰ «ἄλλο ἕνα ἐπεισόδιο στὸν πόλεμο τῶν πολιτισμῶν». Καὶ ὅτι ἡ ἀντίδραση αὐτὴ «ἀποκάλυψε πόσο ἐκτὸς ἐπαφῆς μὲ τὴν πραγματικότητα καὶ τὸν κόσμο εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία».

Ὀρθῶς τὸ κείμενο τοῦ Ἀρχιδιακόνου χαρακτηρίσθηκε ἀπὸ ἐκκλησιαστικὰ μέ­σα ἐνημερώσεως ὡς «ἄγριο ξέσπασμα Ἐλπιδοφόρου πρὸς τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος» («Βῆμα Ὀρθοδοξίας», 27-7-2022).

Σὲ ἕνα σημεῖο ἔχει δίκαιο ὁ Ἀρχιδιάκονος, ὅταν ἀναφέρεται σὲ προηγούμενη παρόμοια βάπτιση, ποὺ ἔγινε στὸν Ἅγιο Νικόλαο Ραγκαβᾶ τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν καὶ ἐκκλησιαστικῶς πέρασε ἀ­παρατήρητη.

Τὰ ἐρωτήματα εἶναι πολλά, μάλιστα γίνονται περισσότερα ἀπὸ τὴν ἀποκάλυψη τῆς «Καθημερινῆς» ὅτι ὑπάρχουν μητροπολίτες «τῆς νέας γενιᾶς», οἱ ὁποῖοι συμφωνοῦν μὲ τὴν ἐνέργεια τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀμερικῆς (19-7-2022). Αὐτὸ σημαίνει ὅτι τὸ κάστρο κινδυνεύει νὰ προδοθεῖ ἀπὸ μέσα.

Λοιπόν, θὰ μείνει ἀνοιχτὴ ἡ ρωγμὴ τοῦ κάστρου, ποὺ ἄνοιξε ὕπουλα ἡ ὁμοφυλοφιλικὴ συντεχνία χρησιμοποιώντας ὡς πολιορκητικὸ κριὸ τὸ βάπτισμα τῶν ἀθώων παιδιῶν; Δὲν πρέπει νὰ ὑπάρξει ξεκάθαρη καταδίκη τῆς μεθόδου, σαφὴς ἔκθεση τῆς διδασκαλίας τῆς Ἐκκλησίας γιὰ τὴν ὁμοφυλοφιλικὴ διαστροφὴ καὶ νὰ δοθεῖ ἁρμοδίως λύση στὸ θέμα τῆς βαπτίσεως τῶν μικρῶν παιδιῶν αὐτῆς τῆς καταστάσεως;

Διότι, ἂν ὁ Θεὸς «πόλεις Σοδόμων καὶ Γομόρρας τεφρώσας καταστροφῇ κατέκρινεν, ὑπόδειγμα μελλόντων ἀσεβεῖν τεθεικώς» (Β΄ Πέτρ. β΄ 6), δὲν ἀποκλείεται νὰ καθαρίσει καὶ σήμερα τὴν ὁμοφυλοφιλικὴ κόπρο μὲ φωτιὰ καὶ θειάφι.

Καὶ γι᾿ αὐτὴ τὴν πιθανὴ ἀπειλὴ φέρουμε εὐθύνη ὅλοι, μάλιστα οἱ κατέχοντες θέσεις εὐθύνης.

Ορθόδοξο Περιοδικό “Ο ΣΩΤΗΡ”

Πηγή: http://aktines.blogspot.com/2022/09/blog-post_93.html#more